Grigor Badalyan Psychologist-profiler

Grigor Badalyan Psychologist-profiler Գրիգորի Բադալյան՝ դիպլոմավորված հոգեբան և պրոֆայլեր, թրեյներ և խորհրդատու։
Expert Member Mantashyants Entrepreneurs Union
Behavioral.am
(1)

Գրիգորի Բադալյանը՝ դիպլոմավորված հոգեբան,պրոֆայլեր է, վարքի հոգեբանական վերլուծության մասնագետ, քոուչ։

Որպես հոգեբան աշխատել է ՀՀ ՊՆ հատուկ հետախուզությունում, այնուհետև տեղափոխվել է ոչ ֆորմալ կրթության ոլորտ։ 2020 թվականից հիմնադել և ղեկավարում է Behavioral Academy-ն

Անցած վերապատրաստումները

Քոուչինգ “International Holographic Coaching and Mentoring Federation”
Նեյրոլինգվիստիկ ծրագրավորում «Ռո

ւբեն Նաղդալյանի կենտրոն»
Կոգնիտիվ-վարքաբանական հոգեթերապիա «Կիրառական հոգեբանության կենտրոն»
Պրոֆայլինգ “Академия Профайлинга Алексея Филатова”
ՄՌԿ HireNet

❓ Ինչո՞ւ ենք կրկնում նույն սցենարները. մանկության տրավմաների ազդեցությունըՇատ մարդիկ կարծում են, որ իրենց այսօրվա խնդիրն...
22/06/2026

❓ Ինչո՞ւ ենք կրկնում նույն սցենարները. մանկության տրավմաների ազդեցությունը

Շատ մարդիկ կարծում են, որ իրենց այսօրվա խնդիրների պատճառը վատ բախտն է, սխալ մարդիկ կամ անբարենպաստ հանգամանքները։ Սակայն հաճախ կրկնվող սցենարների արմատները շատ ավելի խորն են՝ մանկության փորձառությունների մեջ։

Մանկության տարիներին մենք ոչ միայն սովորում ենք խոսել կամ քայլել, այլ նաև ձևավորում ենք պատկերացումներ մեր, մարդկանց և աշխարհի մասին։

Եթե երեխան հաճախ լսել է.

▪️ «Դու բավարար լավը չես»
▪️ «Մի սխալվիր»
▪️ «Քո կարծիքը կարևոր չէ»
▪️ «Սերը պետք է վաստակել»

ապա մեծանալով նա կարող է անգիտակցաբար ապրել այդ համոզմունքներով։

Օրինակ.

🔹 Մերժման տրավմա → մարդը կարող է մշտապես վախենալ լքվելուց, չափազանց կառչել հարաբերություններից կամ հակառակը՝ խուսափել մտերմությունից։

🔹 Քննադատության և նվաստացման փորձառություն → չափազանց զգայունություն քննադատության նկատմամբ, ինքնավստահության խնդիրներ, սեփական հնարավորությունները թերագնահատելու սովորություն։

🔹 Զգացմունքային անտեսվածություն → հարաբերություններում մարդկանցից անընդհատ ուշադրություն և հաստատում պահանջելու միտում կամ սեփական զգացմունքները ճնշելու սովորություն։

🔹 Անկանխատեսելի ընտանիք → մշտական տագնապ, վերահսկելու ուժեղ ցանկություն, դժվարություն վստահելու մարդկանց։

🔹 Չափազանց վերահսկող դաստիարակություն → սեփական որոշումներ կայացնելու վախ, արտաքին գնահատականներից կախվածություն։

Այս ամենը վերածվում է կյանքի սցենարների։

Մարդը կարող է կրկին ու կրկին ընտրել նույն տեսակի զուգընկերներին, հայտնվել նմանատիպ կոնֆլիկտներում կամ կատարել նույն սխալները՝ նույնիսկ չհասկանալով, թե ինչու։

Սցենարները չեն ստեղծվում այն պատճառով, որ մենք թույլ ենք կամ անխելք։ Դրանք ձևավորվում են որպես հարմարվողական մեխանիզմներ, որոնք ժամանակին օգնել են մեզ գոյատևել, բայց մեծահասակ կյանքում հաճախ սկսում են խանգարել։

Առաջին քայլը սեփական կրկնվող օրինաչափությունները նկատելն է և ինքներդ ձեզ հարց տալը.

«Այս արձագանքը ո՞ր տարիքից է ինձ ծանոթ»։

Շատ դեպքերում ներկա խնդրի բանալին գտնվում է անցյալում, իսկ փոփոխության ճանապարհը սկսվում է այդ կապը հասկանալուց։

✅ Մարդը չի ապրում իր անցյալը,
բայց շատ հաճախ ապրում է անցյալի հիման վրա ձևավորված սցենարներով։

#Հոգեբանություն #Տրավմա #ԿյանքիՍցենար #Ինքնաճանաչում #ԱնձնայինԱճ #ՀոգեբանԳրիգորիԲադալյան

☝️ ԻՆՔՆԱՎՍՏԱՀՈՒԹՅՈՒՆ. Ի՞ՆՉ Է ԴԱ ԻՐԱԿԱՆՈՒՄՇատ մարդիկ կարծում են, թե ինքնավստահությունը բարձր ինքնագնահատականն է, համարձակ...
22/06/2026

☝️ ԻՆՔՆԱՎՍՏԱՀՈՒԹՅՈՒՆ. Ի՞ՆՉ Է ԴԱ ԻՐԱԿԱՆՈՒՄ

Շատ մարդիկ կարծում են, թե ինքնավստահությունը բարձր ինքնագնահատականն է, համարձակ խոսելը կամ սեփական ուժերի նկատմամբ անսահման հավատը։ Սակայն իրականում ինքնավստահությունը շատ ավելի պարզ և միևնույն ժամանակ ավելի խոր երևույթ է։

Ի՞նչ է առողջ ինքնավստահությունը

Ինքնավստահությունը սեփական կարողությունների և սահմանների իրատեսական գնահատականն է։

Ինքնավստահ մարդը չի կարծում, թե ամեն ինչ գիտի կամ ամեն ինչից լավն է։ Նա պարզապես գիտի, որ նույնիսկ սխալվելու, անհաջողության կամ քննադատության դեպքում կարող է հաղթահարել իրավիճակը և առաջ շարժվել։

Նրա ներքին ուղերձն է.

«Գուցե չստացվի, բայց ես կկարողանամ դա տանել և փորձել նորից»։

---

Ի՞նչ է ցածր ինքնավստահությունը

Ցածր ինքնավստահություն ունեցող մարդը սովորաբար թերագնահատում է իր հնարավորությունները և գերագնահատում դժվարությունները։

Նրա ներքին ուղերձն է.

«Եթե սխալվեմ, դա ապացույց կլինի, որ ես անարժեք եմ»։

Այդ պատճառով նա հաճախ.

▪️ Հետաձգում է որոշումները
▪️ Խուսափում է նոր փորձերից
▪️ Չափազանց կախված է ուրիշների կարծիքից
▪️ Վախենում է քննադատությունից

---

Ի՞նչ է անտեղի բարձր ինքնավստահությունը

Սա հաճախ շփոթում են առողջ ինքնավստահության հետ։

Անտեղի բարձր ինքնավստահության դեպքում մարդը գերագնահատում է իր գիտելիքները, կարողություններն ու վերահսկողությունը իրավիճակի նկատմամբ։

Նրա ներքին ուղերձն է.

«Ես արդեն ամեն ինչ գիտեմ, ինձ խորհուրդներ պետք չեն»։

Արդյունքում նա.

▪️ Ավելի շատ սխալներ է թույլ տալիս
▪️ Չի նկատում իր թույլ կողմերը
▪️ Դժվարությամբ է սովորում նոր բաներ
▪️ Հաճախ բախվում է իրականության հետ

---

Ոչ պոպուլյար խորհուրդ՝ կայուն ինքնավստահություն կառուցելու համար

Շատերը խորհուրդ են տալիս.

«Մտածիր դրական»,
«Հավատա քեզ»,
«Ասա, որ դու լավագույնն ես»։

Բայց կայուն ինքնավստահությունը կառուցվում է ոչ թե դրական մտքերից, այլ հաճախակի հանդիպումներից սեփական թուլությունների հետ։

Ամեն շաբաթ արեք մի բան, որի մեջ դեռ լավ չեք։

▪️ Սովորեք նոր հմտություն
▪️ Հարց տվեք, երբ չգիտեք պատասխանը
▪️ Ընդունեք ձեր սխալը
▪️ Փորձեք մի գործ, որտեղ երաշխավորված չէ հաջողությունը

Երբ մարդը տեսնում է, որ կարող է ապրել նաև անհարմարության, սխալի և նույնիսկ ձախողման պայմաններում, նրա ինքնավստահությունը դադարում է կախված լինել արդյունքից։

Այդ ժամանակ ծնվում է իրական ինքնավստահությունը.

✅ «Ես պարտավոր չեմ միշտ հաղթել, որպեսզի հավատամ ինքս ինձ»։

#Հոգեբանություն #Ինքնավստահություն #ԱնձնայինԱճ #ՀոգեկանԱռողջություն #Մտածողություն

19/06/2026

Ես գիտակցական կյանքումս ինչ հիշում եմ կամ մարզվում եմ կամ էլ աշխատում և սովորում։

Հավանաբար վերջին հիշողությունս, որ պարտականություններ չեմ ունեցել, 5-6 տարեկանն է։

Այդ պարտականությունները ինչ-որ կերպով նաև զարգացնում են, բայց միևնույն է անվերջ կարոտ են թողնում այն վիճակին, որ ես ոչինչ չունեմ անելու ու խնդիրներ լուծելու անհրաժեշտություն չկան։

Ես իմ առանձնահատկությամբ շատ պատասխանատու եմ ու շատ աշխատասեր, դրանք ինձ օգնում են, բայց միևնույն ժամանակ էլ շատ հյուծում, քանի որ շատ ժամանակ պարզապես չես ուզում ոչինչ անել, չես ուզում ունենալ պարտականություններ։

Ոչինչ չանելու ու անհոգության մշտական կարոտ է առաջանում, որը հավանաբար հասուն տարիքի «հիվանդություն» է։

19/06/2026

🚫 Մի կուտակեք հույզերը

Ճնշված ու չպարպված հույզերը չեն անհետանում, դրանք ներսում մնում են բորբոքված վիճակում ու սկսում վնասել մարմնին և հոգեկանին։

👇 Առավել վնասող են չպարպված.

- վիրավորանքը
- բողոքը
- դժգոհությունը
- վախը
- զայրույթը
- տխրությունը

Առավել մանրամասն դիտեք տեսանյութի մեջ։

✍️ Կիսեք այն, եթե կարևոր էր։

#ՄիԿուտակեքՀույզերը
#Հոգեբանություն
#Փսիխոսոմատիկա

🔥  Երբ տղամարդը շարունակում է ապրել որպես որդի, ոչ թե որպես ամուսին (թեմայի շարունակություն)                            ...
17/06/2026

🔥 Երբ տղամարդը շարունակում է ապրել որպես որդի, ոչ թե որպես ամուսին (թեմայի շարունակություն)

✦ ─────────────── ✦

Շատ կանայք դժգոհում են այս հարցով

«Ամուսինս աշխատում է, բայց իր եկամտի զգալի մասը տալիս է ծնողներին։ Ընդ որում՝ մենք ապրում ենք առանձին, ծնողները աշխատում են, եղբայրներն էլ աշխատում են և ապրում են ծնողների հետ»։

Առաջին հայացքից թվում է, թե խնդիրը ֆինանսական է։

Իրականում շատ դեպքերում խնդիրը հոգեբանական է։

Ծնողներին օգնելը բնական և արժանի վարք է։ Խնդիրը սկսվում է այն ժամանակ, երբ օգնությունը դառնում է ոչ թե գիտակցված ընտրություն, այլ ներքին պարտադրանք, և դրա գինը վճարում են սեփական ընտանիքը, ամուսնական հարաբերությունները կամ երեխաները։

Հաճախ նման տղամարդու ներսում գործում են մի շարք խորքային համոզմունքներ.

▪️ «Եթե ես չօգնեմ, ոչ ոք չի օգնի»։

▪️ «Լավ որդին պարտավոր է միշտ զոհաբերել իրեն»։

▪️ «Ոչ ասելը եսասիրություն է»։

▪️ «Իմ արժեքը այն է, թե որքան օգտակար եմ ուրիշներին»։

▪️ «Եթե սահման դնեմ, կդառնամ վատ որդի»։

✦ ─────────────── ✦

Արտաքուստ սա կարող է նմանվել պատասխանատվության, բայց իրականում երբեմն խոսքը չափազանց մեծ պատասխանատվության մասին է, որը մարդը վերցրել է իր վրա՝ նույնիսկ այն դեպքում, երբ ընտանիքի մյուս անդամները նույնպես կարող են և պետք է մասնակցեն։

Այստեղ հաճախ տեսնում ենք մեկ այլ երևույթ՝ չավարտված սեպարացիա։

Սեպարացիան ծնողներից հրաժարվել չէ։

Սեպարացիան նշանակում է, որ մարդը հոգեբանորեն դառնում է ինքնուրույն և հասկանում է, որ իր կյանքի հիմնական պատասխանատվությունը արդեն իր ստեղծած ընտանիքն է։

Նա շարունակում է սիրել ծնողներին, հարգել նրանց, օգնել նրանց, բայց այլևս չի ապրում մշտական մեղքի զգացումով կամ պարտքի ճնշման տակ։

Երբ սեպարացիան չի ավարտվում, մարդը կարող է ֆիզիկապես ամուսնացած լինել, բայց հոգեբանորեն մնալ ծնողական համակարգի կենտրոնում։

Նա շարունակում է իրեն առաջին հերթին որդի զգալ, հետո՝ ամուսին։

Այսպիսի իրավիճակներում հաճախ առաջանում են կոնֆլիկտներ.

Կինը սկսում է զգալ, որ իրենց ընտանիքը երկրորդ պլան է մղվել։

Տղամարդը զգում է, որ իրեն չեն հասկանում։

Ծնողները սովորում են ապավինել հենց նրան։

Իսկ մյուս եղբայրներն ու քույրերը աստիճանաբար կարող են դուրս մնալ պատասխանատվությունից, քանի որ «նա միևնույն է ամեն ինչ անում է»։

Արդյունքում մեկ մարդ կրում է բոլորի բեռը։

Սակայն հասունությունը բոլորի փոխարեն պատասխանատվություն վերցնելը չէ։

✦ ─────────────── ✦

Հասունությունը նշանակում է.

✔️ հոգ տանել ծնողների մասին,

✔️ չլքել ընտանիքը,

✔️ չապրել մեղքի զգացումով,

✔️ սահմաններ դնել,

✔️ պատասխանատվությունը բաշխել արդար ձևով,

✔️ և չմոռանալ, որ ամուսնությունից հետո քո ստեղծած ընտանիքը դառնում է քո կյանքի առաջնային համակարգը։

Ծնողներին օգնելը առաքինություն է։

Սեփական ընտանիքի հաշվին բոլորի բեռը կրելը՝ ոչ։

🧠Իսկական հասունությունը սկսվում է այնտեղ, որտեղ մարդը սովորում է սիրել ծնողներին՝ առանց զոհաբերելու իր ընտանիքը։

17/06/2026

💰 «ԱՄՈՒՍԻՆՍ ԱՇԽԱՏՈՒՄ Է ՈՒ ԳՈՒՄԱՐԻ ՄԵԾ ՄԱՍԸ ՏԱԼԻՍ ԾՆՈՂՆԵՐԻՆ»

Ընդ որում՝ սա այն դեպքում, երբ մենք ապրում ենք առանձին, ծնողները աշխատում են, իսկ նրա եղբայրները նույնպես աշխատում են և ապրում են ծնողների հետ։

🤔 Հայկական ընտանիքներում բավական տարածված երևույթ է, երբ ողջ պատասխանատվությունը ընկնում է զավակներից մեկի վրա։ Նա իրեն զոհաբերում է, փորձում է բոլորի խնդիրները լուծել, սակայն դրա հետևանքով կարող են տուժել իր սեփական ընտանիքը, ամուսնական հարաբերությունները և նույնիսկ սեփական բարեկեցությունը։

👨‍👩‍👧‍👦 Որտե՞ղ է անցնում առողջ հոգատարության և ինքնազոհաբերման սահմանը։

🎥 Այս կարևոր թեմայի քննարկումը դիտեք տեսանյութում։

💬 Ինձ շատ կարևոր է ձեր կարծիքը։ Համաձա՞յն եք, թե՞ ոչ։ Ձեր տեսակետը գրեք մեկնաբանություններում։

#Հոգեբանություն #ԸնտանեկանՀարաբերություններ #ՀայկականԸնտանիք #ԴոկտորԲադալյան

📖 Իմ առաջիկա հեղինակային գրքից մի հատված (ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ)Ստորև կքննարկենք հասարակության կառավա...
17/06/2026

📖 Իմ առաջիկա հեղինակային գրքից մի հատված (ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ)

Ստորև կքննարկենք հասարակության կառավարման տեխնիկաներից մեկը․ Տեխնիկա 39. Մեծամասնության պատրանք

Հասարակությունը միշտ չէ, որ շարժվում է փաստերով։

Շատ հաճախ մարդիկ որոշումներ են կայացնում՝ նայելով, թե իրենց կարծիքով ինչ են մտածում և անում մյուսները։

Սա կոչվում է Մեծամասնության պատրանք (Majority Illusion)։
________________________________________

Ի՞նչ է սա
Մարդը միշտ չէ, որ ուսումնասիրում է հասարակության իրական կարծիքը։
Նա սովորաբար նայում է իր շուրջը և հարցնում.
«Մյուսներն ի՞նչ են մտածում»։
Եթե թվում է, որ մեծամասնությունը հավատում է ինչ-որ բանի, շատ մարդիկ սկսում են հավատալ նույն բանին։
Նույնիսկ եթե այդ «մեծամասնությունը» իրականում մեծամասնություն չէ։
________________________________________

Ինչպե՞ս է աշխատում

Բավական է, որ ամենաակտիվ, ամենատեսանելի կամ ամենաբարձրաձայն մարդիկ տարածեն նույն գաղափարը։
Ժամանակի ընթացքում առաջանում է տպավորություն, որ.
• բոլորը նույն կարծիքին են,
• բոլորը նույն ընտրությունն են անում,
• բոլորը նույն կողմում են։
Իսկ մարդիկ հակված են միանալ այն կողմին, որը հաղթող է թվում։
________________________________________

Ինչպե՞ս են այս մեխանիզմով կառավարում հասարակությանը
Քաղաքական տեխնոլոգիաներում հաճախ օգտագործվում են.
• վերահսկվող հարցումներ,
• բազմամարդ հանրահավաքների կադրեր,
• կազմակերպված մեկնաբանություններ,
• արհեստական ակտիվություն սոցիալական ցանցերում,
• անընդհատ կրկնվող կարգախոսներ։
Նպատակը միշտ նույնն է.
Ստեղծել տպավորություն, որ.
«Բոլորն արդեն այդպես են մտածում»։
________________________________________

Ամենավտանգավոր մասը
Մարդիկ հաճախ չեն վախենում սխալվելուց։
Նրանք ավելի շատ վախենում են մենակ մնալուց։
Այդ պատճառով շատերը փոխում են իրենց դիրքորոշումը ոչ թե փաստերի ազդեցությամբ, այլ այն պատճառով, որ կարծում են՝ մեծամասնությունն այլ կարծիք ունի։
________________________________________

Հիշվող բանաձև
Տեսանելի փոքրամասնություն → Մեծամասնության պատրանք → Կոնֆորմիզմ → Հասարակական վարքի փոփոխություն
________________________________________

📚 «ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ. Խոցելիություններից և նարատիվներից մինչև որոշումներ, վարք և ինքնություն» գրքից

Գրիգորի Բադալյան
Շուտով…

📖 Իմ առաջիկա հեղինակային գրքից մի հատված📚 Վերնագիր․ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸՍտորև կքննարկենք հասարակությ...
16/06/2026

📖 Իմ առաջիկա հեղինակային գրքից մի հատված

📚 Վերնագիր․ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ

Ստորև կքննարկենք հասարակության կառավարման տեխնիկաներից մեկը

Նոր ինքնության ամրապնդում
(Identity Consolidation)
Շատերը կարծում են, որ հասարակությանը կառավարում են օրենքներով։
Ոմանք կարծում են, որ կառավարում են փողերով։
Մյուսները կարծում են, որ կառավարում են վախով։

Բայց ազդեցության ամենաբարձր մակարդակը սկսվում է այն պահին, երբ մարդն այլևս չի կատարում որևէ վարք ստիպված, այլ սկսում է իրեն նույնացնել այդ վարքի, գաղափարի կամ շարժման հետ։
Այդ պահին ձևավորվում է նոր ինքնություն։

________________________________________

Ինչո՞ւ է սա ամենահզոր տեխնիկան
Քանի դեռ մարդը պարզապես կատարում է որևէ գործողություն, նա կարող է դադարեցնել այն։
Քանի դեռ նա պարզապես համաձայն է որևէ գաղափարի հետ, կարող է փոխել կարծիքը։

Բայց երբ գաղափարը դառնում է մարդու ինքնության մաս, այն պաշտպանվում է այնպես, ինչպես մարդը պաշտպանում է ինքն իրեն։

________________________________________

Ինչպե՞ս է աշխատում
Սկզբում մարդը կատարում է փոքր գործողություն։

• Հետո՝ ավելի մեծ։
• Հետո հրապարակայնորեն աջակցում է։
• Հետո սկսում է արդարացնել իր ընտրությունը։
• Հետո միանում է խմբին։
• Եվ վերջում ասում է.
«Ես այդպիսին մարդ եմ»։
Այդ պահից գաղափարը դառնում է ինքնություն։

________________________________________

Ինչպե՞ս են այս մեխանիզմով կառավարում հասարակությանը
Հասարակության կառավարումը սովորաբար սկսվում է վարքից.
• մասնակցիր,
• աջակցիր,
• տարածիր,
• միացիր։

Բայց ավարտվում է ինքնությամբ.

• «Ես այս շարժման մարդ եմ»,
• «Ես այս գաղափարի կրողն եմ»,
• «Ես այս խմբի մասն եմ»։
Այդ պահին վերահսկվում է ոչ միայն վարքը, այլ նաև աշխարհայացքը։
________________________________________

Ազդեցության վերջնական բանաձև

Վարք → Պարտավորություն → Դիսոնանս → Ինքնարդարացում → Նոր ինքնություն → Հավատարմություն
Հասարակության կառավարման ամենակայուն ձևը մարդկանց ստիպելը չէ ինչ-որ բան անել։
Ամենակայուն ձևը նրանց օգնելն է հավատալ, որ դա իրենց ինքնությունն է։

📚 «ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՀՈԳԵԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Խոցելիություններից և նարատիվներից մինչև որոշումներ, վարք և ինքնություն » գրքից հատված
Շուտով…

🫵 Ելքը գրեթե միշտ կաԵրբ բախվում ենք դժվար իրավիճակի, հաճախ առաջինը հայտնվում է ոչ թե լուծումը, այլ տագնապը։ Միտքը սկսում...
16/06/2026

🫵 Ելքը գրեթե միշտ կա

Երբ բախվում ենք դժվար իրավիճակի, հաճախ առաջինը հայտնվում է ոչ թե լուծումը, այլ տագնապը։ Միտքը սկսում է արագ աշխատել, հույզերը՝ ուժեղանալ, և մենք հայտնվում ենք վախի, շտապողականության ու անորոշության մեջ։

Հենց այդ պահին է տեղի ունենում մի կարևոր բան. որքան ավելի ենք տագնապում, այնքան ավելի դժվար է դառնում մտածելը։ Մեր ուշադրությունը կենտրոնանում է վտանգի վրա, ոչ թե հնարավորությունների։ Արդյունքում կարող է թվալ, թե ելք չկա, մինչդեռ իրականում մենք պարզապես դադարել ենք այն տեսնել։

Հիշեք՝ իրավիճակների մեծ մասում ելքը գոյություն ունի։ Երբեմն այն ակնհայտ չէ, երբեմն՝ ոչ իդեալական, երբեմն՝ պահանջում է ժամանակ, բայց շատ հազվադեպ է, որ այն ընդհանրապես բացակայի։

Ի՞նչ անել, երբ թվում է, թե փակուղում եք։

🔹 Նախ՝ մի փորձեք որոշում կայացնել հույզերի գագաթնակետին։ 🔹 Դանդաղեցրեք շնչառությունը, ժամանակ տվեք ինքներդ ձեզ։ 🔹 Տարանջատեք փաստերը ձեր վախերից։ 🔹 Հարցրեք ձեզ. «Եթե իմ ընկերը լիներ այս իրավիճակում, ի՞նչ խորհուրդ կտայի նրան»։ 🔹 Փնտրեք ոչ թե կատարյալ, այլ հաջորդ հնարավոր քայլը։

Շատ հաճախ ելքը գտնում ենք ոչ թե այն ժամանակ, երբ ավելի ուժեղ ենք պայքարում, այլ այն ժամանակ, երբ մի փոքր հանգստանում ենք և նորից սկսում ենք տեսնել ամբողջ պատկերը։

Եթե հիմա դժվար իրավիճակում եք, գուցե պետք չէ ինքներդ ձեզ հարցնել. «Ինչո՞ւ սա պատահեց ինձ»։ Ավելի օգտակար հարց կարող է լինել. «Ո՞րն է իմ հաջորդ փոքր քայլը դեպի լուծում»։

Ելքը գրեթե միշտ կա։ Երբեմն պետք է պարզապես հանգստացնել աղմկող հույզերը, որպեսզի կարողանանք այն նկատել։

— Հոգեբանության մեջ հաճախ ասում են՝ երբ հույզերը բարձր են, մտածողությունը նեղանում է։ Իսկ երբ հանգստանում ենք, հնարավորությունները կրկին տեսանելի են դառնում։ 🌱

Լավ օր բոլորիդ 💚🌿

15/06/2026

Մարդիկ վնասվում են հարաբերության մեջ

Բացասական հարաբերությունները ամենամեծ վտանգն են մարդկանց համար։

Դու կարող ես ուտել նույնիսկ անառողջ սնունդ և շնչել ոչ մաքուր օդ, բայց անառողջ հարաբերությունը ամենաարագն է քեզ վնասելու։

Address

Yerevan

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Grigor Badalyan Psychologist-profiler posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Grigor Badalyan Psychologist-profiler:

Shortcuts

Share

Category