08/04/2026
Vaak zeggen cliënten mij: “Ik word vaak uit het niks overspoeld door emotie zonder reden” maar daar denk ik toch anders over…
Emoties komen zelden uit het niets. En van zodra ik begin door te vragen, wordt al snel duidelijk wat er aan de basis ligt van deze “plotse” vloedgolf aan emotie.
Als mens zijn we pijn-avers: we bewegen automatisch weg van wat pijn doet (logisch). Maar als je tegelijk weinig tot geen emotieregulatiestrategieën meekrijgt (buiten vermijden en onderdrukken), dan wordt het al snel wankel. Gooi daar nog een paar intense of overweldigende ervaringen bovenop, en je hebt de perfecte cocktail. Eentje waarbij oude, onverwerkte emoties zich opstapelen en vroeg of laat als een soort tsunami naar boven komen, vaak op momenten dat het totaal niet uitkomt.
Emoties zijn ons innerlijk kompas. Ze vertellen ons wat belangrijk is in ons leven. Wat we fijn en minder fijn vinden. Ze zijn er met een reden. Ze zijn geen fout van moeder natuur.
Emoties hebben een functie. Ze hebben als het ware een actietendens. Ze zetten ons in beweging.
Emoties willen gevoeld worden en wat zich aandient en onderdrukt wordt, en later niet gevoeld wordt, zal uiteindelijk zijn weg vinden op onaangename manieren.
Emotieregulatie is één ding, maar het begint allemaal bij je emoties bewust ruimte geven en voelen.
Want wat je niet voelt, kan je niet reguleren.
Dus mijn vraag vandaag aan jou: Neem jij bewust de tijd om contact te maken met je emoties?
