12/04/2026
Je bent in gesprek en plots overvalt het je…
een blik, een uitdrukking, een reactie van de ander.
Je wordt onzeker.
Onrustig.
Een beetje van slag.
Je vraagt je af:
Is het wel oké zoals ik ben?
Is mijn verhaal, mijn ervaring, mijn emotie zo vreemd?
Mag ik mij niet gewoon zo voelen?
Het maakt je verdrietig.
Alsof er een sluier van emoties over je heen valt.
Je hunkert naar een positief oordeel van de ander.
Naar bevestiging.
Dat jouw ervaring er mag zijn.
Dat jouw gevoelens oké zijn.
Dat je mag voelen wat je voelt…
zelfs als de ander het niet begrijpt.
En ja, soms krijg je die bevestiging.
En dat voelt goed.
Maar vaak ook niet.
Herken je dit?
Dat zulke momenten telkens opnieuw een grote impact hebben op hoe jij je voelt?
Deze behoefte aan bevestiging is niet zomaar ontstaan.
Ze heeft zich al veel vroeger in jou gevormd.
Je lichaam draagt die herinneringen met zich mee.
Wanneer je die oude lagen stap voor stap loslaat,
verandert er iets.
De spanning vermindert.
Je lichaam komt tot rust.
Een blik, een reactie of een stilte van de ander
voelt niet langer als een bedreiging,
maar wordt weer neutraal.
Je kan opnieuw gewoon jezelf zijn.
In contact.
In verbinding.
Met collega’s, je partner, familie of vrienden…
zonder dat het je belemmert.
Zonder die onverzadigbare nood aan bevestiging.
✨Hoe bevrijdend is dat!
