01/06/2026
“Hyper-independence: the cost we pay for borrowing a male nervous system”.
Dat was de titel van een sessie die ik afgelopen zaterdag volgde bij . Ik voelde me aangesproken, want ja: ook ik ben soms (ahum) nogal onafhankelijk, sterk, krachtig. En tegelijk zit daaronder natuurlijk ook iemand die weleens gedragen, gesteund of geholpen wil worden. Maar net dat lijkt soms zo moeilijk om toe te staan, laat staan te vragen.
Nochtans vertelde .mir ons zaterdag dat we als vrouw connectie nodig hebben om ons zenuwstelsel te reguleren. Uit onderzoek van Shelly Taylor uit het jaar 2000 blijkt namelijk dat de de vrouwelijke stressrespons, naast de traditionele ‘fight-or-flight’-reactie, wordt gekenmerkt door ‘tend-and-befriend’. In plaats van de confrontatie op te zoeken of te vluchten, reageren vrouwen op stress door de connectie met anderen op te zoeken. Het hormoon oxytocine speelt hierin een centrale rol. Wanneer een vrouw stress heeft, maken we dit hormoon aan: het werk kalmerend en stimuleert onze behoefte aan sociaal contact en empathie.
We zijn dus helemaal niet gemaakt om hyperonafhankelijk te zijn. Wel integendeel.
Of zoals Natally zei: “Hyperonafhankelijkheid is niet iets dat we KIEZEN, het is iets wat we GEKREGEN HEBBEN.”
Het is de emotionele prijs die we betalen voor het feit dat we moeten overleven in een systeem dat niet voor ons ontworpen is. Een systeem waarin we allemaal zo druk zijn. Waarin we geleerd hebben dat we anderen niet nodig mogen hebben. Terwijl het mooiste wat we voor elkaar kunnen doen als vrouw eigenlijk heel simpel is: elkaars hand vasthouden. De nabijheid van een andere vrouw voelen, is genoeg. Het niet alleen moeten doen. Zou het daarom zijn dat er tijdens de retreats die ik jaarlijks organiseer zo’n magie ontstaat?
Eén ding staat vast: ik ga de connectie zelf voortaan nog meer opzoeken. Ook in mijn coachings. Ik wil andere vrouwen laten voelen dat ze er niet alleen voor staan. Ik wil ze helpen om hun zenuwstelsel te reguleren in deze overprikkelende tijden. Ik wil hun hand vasthouden, zodat hun stressrespons tot rust kan komen.
No more hyper-independence. Wie doet mee?
♥️
