30/07/2026
Heel mijn leven dacht ik dat ik mezelf niet graag zag.
Sterker nog, er waren periodes waarin ik mezelf diep heb afgewezen en afgebroken.
Deze foto werd genomen vlak na een intense innerlijke reis ✨
Geen reis die me iemand anders maakte,
maar eentje die me liet zien wie ik altijd al ben geweest,
onder alle laagjes, overtuigingen, angsten en maskers
die ik in de loop van mijn leven heb opgezet.
Voor het eerst keek ik naar mezelf
en zag ik niet wat er ontbrak.
Integendeel.
Ik zag liefde.
Ik zag leven.
Ik zag míj 🥹🥰
Degene die al die tijd achter mijn angsten op mij zat te wachten.
Deze glimlach en dit gevoel 🔥
Ze zijn echt ❤️🔥
Omdat ik even niets hoefde te bewijzen.
Niets hoefde te verbergen.
En alle maskers mochten afvallen.
Ik omarmde mezelf
en voor het eerst sprak ik spontaan de woorden uit:
"Ik zie mezelf graag. Ik hou van mij 🥰🥰"
En ik voelde en geloofde ieder woord
omdat ik even voorbij alle laagjes mocht kijken.
Voorbij de versie van mezelf die zich vaak aanpast.
Die zichzelf wegcijfert of blijft pleasen.
Die denkt dat ze liefde moet verdienen.
Die zichzelf steeds opnieuw in de steek laat.
En daaronder ontmoette ik gewoon... Kathleen 🌸
Zacht.
Puur.
Liefdevol.
Vrouwelijk.
Meer dan goed genoeg.
Misschien hield ik nooit zo weinig van mezelf als ik dacht.
Maar ik houd niet van de versie die zichzelf steeds opnieuw in de steek laat.
Want de Kathleen die daaronder zit...
van haar houd ik ontzettend veel 🥰
Misschien mag ik dus laagje voor laagje loslaten
wat ik nooit écht was.
De angsten.
De maskers.
De overtuigingen die me klein houden.
Tot alleen nog overblijft wie ik altijd was.
Want het mooiste wat we ooit kunnen worden
is toch echt helemaal onszelf ❤️