08/12/2025
Wanneer je mama bent, voel je vaak intuïtief wanneer er iets niet klopt.
Zo begon onze weg naar De Klinker, een centrum dat kinderen onderzoekt en ondersteunt wanneer er een vermoeden is van een ontwikkelingsvertraging, autisme of andere ontwikkelingsproblemen.
Het is een plek waar verschillende specialisten samenwerken: logopedisten, psychologen, artsen, therapeuten…
Niet om een “stempel” te zetten, maar om te begrijpen wat een kind nodig heeft.
En om ouders zoals mij verder te helpen met duidelijke antwoorden.
Wat doet De Klinker precies?
Veel mensen denken dat De Klinker enkel diagnoses stelt, maar het is veel meer dan dat.
Je kan er terecht voor:
logopedie (logo)
taal- en spraakonderzoek
communicatiebegeleiding
slik- en eetproblemen
psychologische begeleiding
ontwikkelingsonderzoeken
autismeonderzoek
observaties in spel en gedrag
advies voor school, thuis en opvang
ondersteuning voor zowel kind als ouder
Het is een multidisciplinair centrum. Dat betekent dat verschillende specialisten samen kijken naar het kind om een volledig beeld te krijgen.
Hoe onze weg begon
Mijn dochter ontwikkelde de eerste maanden normaal.
Ze at alles, ze zocht spontaan oogcontact, ze genoot van knuffels en kusjes.
Maar rond 6 maanden begon er geleidelijk iets te veranderen.
Ze begon minder te eten
Eerst weigerde ze warme maaltijden
Daarna wilde ze geen beleg meer
Tot uiteindelijk enkel nog een paar dingen overbleven:
Nestlé-yoghurt
brownies
Cent-wafels
boterhammen met choco
Ik wist toen: dit klopt niet meer.
En het bleef niet bij eten.
Het oogcontact verdween
De knuffels die ze vroeger graag gaf, wilde ze niet meer
Ze duwde mij weg
Ze duwde zelfs haar grote zus weg
Het stappen bleef uit
Het voelde alsof haar ontwikkeling vertraagde of stilviel
Voor een mama is dat hartverscheurend en verwarrend tegelijk.
De stap naar ondersteuning –
Dankzij Kind en Gezin kwam er ondersteuning in de vorm van mobielethuisbegeleiding, want alleen kan je dit niet altijd dragen.
We kregen thuisbegeleiding: iemand die elke week / twee weken langskwam.
We werkten samen aan:
opnieuw warme maaltijden aanbieden
contactmomenten op haar tempo
samen spelen
structuur en veiligheid bieden
Ondertussen werd mijn dochter op de wachtlijst geplaatst voor een dagvervangende opvang voor kinderen met een (vermoeden van) beperking.
Dat was een moeilijke stap, maar ook een enorme opluchting: eindelijk ging er iets vooruit.
1 jaar en 4 maanden later – kleine stappen, grote vooruitgang
Vandaag zijn we 1 jaar en 4 maanden verder en het verschil is enorm.
✨ Ze maakt opnieuw af en toe oogcontact
✨ Ze ontvangt graag kusjes
✨ Ze geniet ervan wanneer ik over haar handje, voetje of rugje wrijf
✨ Ze stapt
✨ Ze communiceert op haar manier door vijvoorbeeld mijn hand te nemen en me mee te trekken naar wat ze wil
✨ In de vervangende opvang eet ze gemixte warme maaltijden
Thuis lukt dat eten nog niet, maar alles komt stap voor stap.
Voor anderen lijken dit misschien kleine dingen.
Voor ons zijn het grote mijlpalen.
Diagnose of niet… ze blijft mijn wonder
De onderzoeken in De Klinker lopen nu bijna op hun einde.
Nog één gesprek, en dan hebben we duidelijkheid.
Maar eerlijk?
Of ze nu officieel autisme heeft of niet…
Of de achterstand nu groot is of klein…
Ze blijft mijn lieve, zachte, fantastische kleine meid.
Een dochter die op haar eigen tempo de wereld ontdekt.
Een meisje dat zoveel liefde geeft, maar op haar manier.
Een kind dat sterker is dan ze zelf beseft.
We wandelen dit pad samen, met geduld, hoop en trots.
En dit verhaal?
Dat is nog maar het begin. 💛