01/06/2026
Πέρασαν μήνες.
Ίσως και χρόνια.
Και ξαφνικά συνειδητοποίησες κάτι.
Έτρεχες να χτίσεις τη ζωή σου...
αλλά δεν θυμάσαι πότε ήταν η τελευταία φορά που πραγματικά συμμετείχες σε αυτήν.
Έχτισες δουλειά.
Υποχρεώσεις.
Στόχους.
Προγράμματα.
Ευθύνες.
Αλλά κάπου στην πορεία έχασες:
ένα ηλιοβασίλεμα,
μια συζήτηση,
ένα γέλιο,
μια αγκαλιά,
μια στιγμή που δεν χρειαζόταν να αποδείξεις τίποτα.
Μόνο να είσαι εκεί.
Παρών.
Ζωντανός.
Άνθρωπος.
Ίσως τελικά η ζωή να μην είναι μόνο για να τη χτίζεις.
Ίσως να είναι και για να συμμετέχεις σε αυτήν.
Γι' αυτό έγραψα το σημερινό άρθρο.
Όχι για την παραγωγικότητα.
Όχι για την επιτυχία.
Αλλά για την παρουσία.
«Η Ζωή Δεν Είναι Μόνο Για Να Τη Χτίζεις. Είναι και για να συμμετέχεις σε αυτήν».
Σύνδεσμος στο πρώτο σχόλιο.
