02/05/2026
Bazen bir insan konuşamaz…
çünkü ifade edemediği sözcükler bulunur.
Avicenna bir hastayı tedavi etmedi.
Onun sadece hikâyesini dinledi.
Sokak sokak, isim isim…
çünkü biliyordu:
insanın kalbi bazen bir şehir gibi güm güm atar…
Ve böylelikle beden konuşur.
Nabız hızlanır.
Çünkü bilinçdışı, kelimelerden daha hızlı yaklaşır…
Pozitif psikoterapi bize şunu söyler:
Semptom bir düşman değil, bir elçidir.
Her ağrı, her suskunluk…
anlatılmayı bekleyen bir hikâyedir.
Ve belki de bu yüzden,
insan sadece hastalandığında değil,
anlamını kaybettiğinde çöker…
Şeyh Edebali’nin de dediği gibi:
İnancını kaybedersen, yeşilken çöllere dönersin…
İyileşmek…
bazen sadece doğru hikâyeyi hatırlamaktır 🍀
