08/10/2026
انرژی روانی مثل جریان زنده‌ای است که اگر بی هدف مصرف شود، آدم را از درون تهی میکند. یالوم با جملهٔ برای چیزی که نمی توانی کنترل کنی، انرژی هدر نده! در واقع دعوت میکند به یک نوع بلوغ درونی؛ بلوغی که از شناخت مرزهای قدرت انسان شروع میشود. ما اغلب درگیر چیزهایی میشویم که هیچ نقشی در تغییرشان نداریم: رفتار دیگران، گذشته‌ای که تمام شده، آینده‌ای که هنوز نیامده، اتفاقاتی که خارج از ارادهٔ ما رخ میدهند. ذهن میخواهد همه چیز را تحت کنترل داشته باشد، اما این میل بی پایان، انرژی را میبلعد و آرامش را نابود میکند.
یالوم میگوید رنج واقعی از خود موقعیت نمیآید؛ از جنگیدن با چیزی میآید که تغییرناپذیر است. وقتی در برابر واقعیت مقاومت میکنیم، در حقیقت دو بار آسیب میبینیم: یکبار از خود اتفاق، و یکبار هم از نبرد بی نتیجه ای که با آن آغاز میکنیم. رها کردن این نبردها به معنای تسلیم نیست؛ یعنی پذیرفتن اینکه انرژی‌ات را باید در جایی خرج کنی که نتیجه دارد، جایی که اختیار داری، جایی که میتوانی بسازی، تغییر بدهی، یا انتخاب کنی.
این نگاه، انسان را از نگرانی های بی پایان بیرون میکشد و به لحظهٔ اکنون برمیگرداند؛ به جایی که قدرت واقعی در آن قرار دارد. وقتی انرژی از چرا این اتفاق افتاد؟ به حالا چه میتوانم بکنم؟ منتقل میشود، زندگی سبکتر، قابل‌زیست تر و معنادارتر میشود. در نهایت، این جملهٔ یالوم یک تلنگر است: زندگی کوتاهتر از آن است که صرف جنگیدن با چیزهای غیرقابل تغییر شود. انرژی‌ات را برای ساختن آنچه در اختیار توست نگه دار؛ همانجا که زندگی واقعاً شکل میگیرد.
#روانشناس #رواندرمان #يالوم
