31/07/2026
Και ναι. Ακόμη κι αν αυτό μοιάζει με ένα μικρό παιδί που προσπαθεί να σταθεί όρθιο και μετά «πουφ» πέφτει ξανά, έρχεται η στιγμή που σηκώνεται. Και τότε μπορεί να κάνει χιλιόμετρα.
Τότε αρχίζετε να διαμορφώνετε και εσείς τη συνοχή στον λόγο σας. Κατανοείτε και σταδιακά γράφετε την επόμενη παράγραφο. Εκείνη που μιλά για επιθυμίες, φόβους, σχέσεις, προτιμήσεις, επιλογές, έρωτα, γονεϊκότητα, ανθεκτικότητα, θάνατο, αποχωρισμό, άγχος, κρίσεις.
Και όλα γίνονται λίγο πιο σαφή.
Γνωρίζετε τι σας απασχολεί. Και εκεί αναδύεται η συνέχεια ενός εαυτού που ήδη έχετε, αλλά ακόμη γνωρίζετε.
Δύσκολο εγχείρημα;
Πολύ.
Αλλά εσείς, αγαπημένοι μου θεραπευόμενοι, αναδεικνύετε κάθε φορά τη σημασία του θάρρους και του «δεν θέλω άλλο».
Το «δεν θέλω» ακούγεται ελεύθερα.
Και έτσι πάμε να γνωρίσουμε τα «θέλω» σας.
Να σας ακούσω σε μια στιγμή που η εμπιστοσύνη θέλει και εκείνη τον χρόνο της, αλλά που σημασία έχει πως θέλετε να εμπιστευτείτε.
Να εκφραστείτε γνωρίζοντας πως η κριτική δεν θα μας απασχολήσει σε αυτή τη διαδικασία.
Να ακούσετε, μα περισσότερο να ακουστείτε, τη στιγμή που η παλινδρόμηση για ακόμη μια φορά σας έχει κλονίσει.
Να ανακουφιστείτε με το τέλος μιας κρίσης που προηγήθηκε, αλλά με τον φόβο μήπως ξανάρθει.
Να σας καμαρώσετε στον απολογισμό μιας διαδρομής που προηγήθηκε και στην οποία, όσο πρωτόγνωρο κι αν ήταν, κάποιοι γίνατε πρωταγωνιστές, κάποιοι μείνατε λίγο στα παρασκήνια και κάποιοι ξεκινήσατε να γράφετε το σενάριο.
Μην ανησυχείτε. Είτε είστε στη μία θέση είτε στην άλλη, δεν είστε πίσω. Είστε εκεί που χρειάζεται να βρίσκεστε, ακριβώς γιατί η επόμενη στιγμή θα σας βρει μπροστά.
Και τέλος — ως παράγραφο και όχι ως επίλογο — κρατώ πολλές αλήθειες σας, συναισθήματα, χαμόγελα, αλλά και εκείνη την πανέμορφη έκπληξη στο πρόσωπό σας όταν μια διαφορετική πληροφορία σάς δίνεται και κάτι μέσα σας φωτίζεται.
Ίσως γιατί η εξέλιξη και η γνώση δεν σταματούν. Αντίθετα, αλλάζει ο τρόπος και το φίλτρο μέσα από το οποίο κοιτάζετε τη ζωή.
Με αγάπη για τον καθένα σας ξεχωριστά.
Υ.Γ. Θα ξεκουραστώ λίγο περισσότερο. Όχι επειδή το ζητήσατε, αλλά γιατί είναι και δική μου ευθύνη να δημιουργήσουμε άλλη μια χρονιά γνώσης — το λιγότερο.
Σας ευχαριστώ.
