Ria Lily’s Pages

Ria Lily’s Pages It’s all about my pages, nothing special. i enjoy sharing some positivity to people so that we could live in a peaceful life~~

16/05/2026



နေမကောင်းလို့ ဆေးကူသောက်ပေးလို့ မရဘူး၊ ခြေလက်တွေ မသန်မာတာကို လေ့ကျင့်ခန်း အစား လုပ်ပေးလို့မရဘူး။
ကိုယ့် ဘဝ ပြဿနာဆိုတာ ကိုယ် ဖြေရှင်းမှ ပြေလည်တာ၊
ဘယ်သူမှ လာကယ်ပေးလို့ မရသလို
လာကယ်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။
ဒါကြောင့် လက်လျှော့လို့ မရတာ၊ ဒါကြောင့် ရပ်တန့်လို့မရတာ။

“”အဆုံးထိ တောင့်ခံပြီး ရှင်သန်ကျန်ရစ်တဲ့ သူတွေကပဲ အလှဆုံးဆိုတဲ့ အရာတွေ မြင်ခွင့်ရမှာ””🌸>> အရင်ကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်လျှေ...
14/05/2026

“”အဆုံးထိ တောင့်ခံပြီး ရှင်သန်ကျန်ရစ်တဲ့ သူတွေကပဲ
အလှဆုံးဆိုတဲ့ အရာတွေ မြင်ခွင့်ရမှာ””🌸

>> အရင်ကတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်လျှော့လိုက်တာနဲ့ ရပ်သွားမှာမို့ မရှုံးပါဘူး၊ ဆက်လျှောက်ဆိုတဲ့ အကြောင်းလေး ရေးဖူးတယ်။

အခုတစ်ခါကျ နူးနူးညံ့ညံ့လေး ခွန်အားပေးချင်တယ်။
ရှင်သန်ကျန်ရစ်တဲ့သူတွေသာ လှပတဲ့အရာတွေ တွေ့ခွင့်ရမှာဆိုတဲ့ စကားလေး ပါးချင်တယ်။

>> အခုတလော အစီအစဉ်တွေကြည့်ရင်း အောင်မြင်နေသူတွေရဲ့ အင်တာဗျူးတွေမှာ တစ်ခုတွေ့ရတယ်။
အရင်က ခက်ခဲခဲ့တွေအချိန်တွေ အကြောင်းတွေးရင်း ငိုချင်တာ၊ မထိန်းနိုင်ဘဲ မျက်ရည်ကျလာကြတာပေါ့။
အချိန်ကာလတွေက မတူဘူး၊ တစ်ချို့က လေး၊ ငါးနှစ်၊ တစ်ချို့ကိ ဆယ်နှစ်ကစ နှစ်ချို့ပဲ။

🌿 ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့ဟာ သူတို့ စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ အသီးအပွင့်တွေ စားနေရတော့တာပေါ့။

ဒီမှာ တွေးမိသွားတယ်၊ ဒီလူတွေသာ အဲ့အချိန်မှာ ဒီနေ့အချိန် ရောက်လာမှာ မသိဘဲ လက်လျှော့ခဲ့ရင်ပေါ့။
အဲ့ဒါဆို သေချာတာက သူတို့ ဒီနေ့ရဲ့ လှပမှုကို မခံစားနိုင်တော့ပါဘူး


သူတို့ ရှုံးနိမ့်မှုတွေကြားမှာပဲ ရပ်တန့်သွားကြမှာ။
အဲ့လို ရှုံးနိမ့်မှုတွေကြားမှာ အလျှော့ပေးသွားတဲ့သူတွေ မရှိလောက်ဘူးလား။
အများကြီးပေါ့၊ အများကြီး ရှိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ မတွေ့ရတော့ပါဘူး။
ဘာလို့လဲဆို သူတို့ကိုယ်တိုင်က လက်လျှော့လိုက်ပြီမို့လေ။

🌿 တွေးမိရင်း သတိရသွားမိတဲ့သူတွေတောင် ရှိတယ်။
သူ အဲ့ဒီအချိန်မှာ တောင့်ခံခဲ့ရင် အခုလောက်ဆိုရင် ပျော်နေနိုင်လောက်မလား
မသိဘူး ဆိုပြီးတော့ပေါ့။
ဘာမှတော့ လုပ်လို့ မရပါဘူး။

အချိန်တွေက ပြောင်းနေသလို ကမ္ဘာကြီးကလည်း အမြဲ ပြောင်းလဲနေတာပဲ။
ခက်ခဲနေတုန်းတော့ ကိုယ့်ဘဝဟာ ဒီနားမှာပဲ ရပ်တန့်နေမလားလို့ တွေးမိတတ်ကြမယ်။

ဆက် ရှင်သန်တိုက်ခိုက်နေလည်း မထူးလောက်ပါဘူးဆိုတဲ့ အတွေးတွေ ဝင်တတ်မယ်။

🌿ဒီလိုပဲ တောင့်ခံရင်း၊ တိုက်ခိုက်ရင်း၊ ရှင်သန်လာရင်
ကိုယ်တောင် သတိမထားလိုက်မိချိန်မှာ ပြောင်းလဲနေပါပြီ။
အခက်အခဲတွေဟာ အခက်အခဲတွေ မဟုတ်ပြန်တော့ဘူး။
မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်ခဲ့တဲ့အရာတွေက လက်တွေ့ဖြစ်နေပြီ။
အရာရာဟာ ကိုယ် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြောင်းလဲနေနိုင်တာပါပဲ။

# ဒါကို ဘယ်သူတွေပဲ ကြုံတွေ့နိုင်လဲဆိုရင်
လက်မလျှော့လိုက်တဲ့သူတွေပဲ၊
အဆုံးထိ တောင့်ခံနိုင်တဲ့သူတွေပဲ၊
မရပ်တန့်လိုက်တဲ့ သူတွေပဲ ကြုံနိုင်တာပါ။
ဒီတလော အနှစ်ချုပ်ဖြစ်တဲ့ အတွေးလေးရှိတယ်၊
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျော်ဖြတ်၊ အဆုံးထိ လက်မလျှော့နဲ့၊
*ရှင်သန်ကျန်ရစ်တဲ့သူတွေသာ အောင်နိုင်သူဖြစ်မှာ၊
လက်မလျှော့လိုက်တဲ့သူတွေပဲ အလှပဆုံးအရာတွေကို တွေ့ခွင့်ရမှာ၊ ဒီအခက်အခဲတွေအကြောင်းကို ကျေးဇူးတင်စိတ်နဲ့ ပြန်ကြည့်၊ ပြန်ပြောနိုင်မှာ*

ဒါလေးပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဘာပဲ ကြုံတွေ့နေနေ၊
ဘာကြီးပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ သေချာပေါက် ကျော်ဖြတ်ပါ၊
ရပ်တန့်လိုက်တာနဲ့ ရှုံးသွားတာပါပဲ၊ မရပ်တန့်တဲ့အခါ ဒီအဖြစ်အပျက်တွေအကြောင်း ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောရင်း ပြောကြရဦးမှာပါ။





⚡️နေရာတိုင်းမှာ လူရာမဝင်ချင်နဲ့။ >>လူတိုင်းနဲ့ အဆင်ပြေချင်တယ်၊ လူတွေ ချစ်စေချင်တယ်။ ကိုယ့်အကြောင်းဆို မကောင်းပြောတာ မကြာ...
01/05/2026

⚡️နေရာတိုင်းမှာ လူရာမဝင်ချင်နဲ့။

>>လူတိုင်းနဲ့ အဆင်ပြေချင်တယ်၊
လူတွေ ချစ်စေချင်တယ်။
ကိုယ့်အကြောင်းဆို မကောင်းပြောတာ မကြားချင်ဘူး၊
အားလုံးက အကောင်းမြင်စေချင်တယ်။
ဒါဟာ လူတိုင်းရဲ့ ဆန္ဒတစ်ခု။

>>လက်တွေ့မှာကျ ဆန္ဒနဲ့ ထပ်တူကျတာ ရှားတယ်။
မျက်နှာပဲ မြင်တာတောင် ဝေဖန်ခံရတယ်။
ကိုယ်တောင် မသိတဲ့ ကိုယ့်အကြောင်းတွေက ပုံလို့။
စိတ်ထဲ ရှိတဲ့အတိုင်းများ လုပ်လိုက်ရင်
လူတွေက အမြင်မကြည်ကြဘူး။
ကိုယ့်ကို မုန်းနေတဲ့သူတွေနဲ့ ဆုံရတယ်။

>>ရီယာတို့တွေ ခံစားရတာပေါ့လေ။
ငါ့ကို ဘာလို့ အဲ့လို လုပ်ကြပါလိမ့်။
လိုက်လျောညီထွေအောင် ဘယ်လိုနေသင့်တာလဲဆိုတဲ့ အတွေးပေါင်းစုံနဲ့။
သေချာတောင် မသိဘဲ မခေါ်မပြောတဲ့သူတွေဆီ
သွားရှင်းပြချင်မိတာလည်း အခါခါ နေကြမှာပဲ။

# လူတိုင်းနဲ့ အဆင်မပြေချင်ပါနဲ့

မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ လူတိုင်းနဲ့ သင့်မြတ်တာဟာ ကောင်းတဲ့အရာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာဆိုလည်း ဟုတ်တယ်။ လူတွေမှာ ခံစားတတ်တဲ့ အသိရှိတယ်။ မြင်တာနဲ့ ကိုယ်နဲ့ အဆင်ပြေသည်၊ မပြေသည် တန်းသိတတ်တယ်။

တချို့လူတွေဆီမှာ ကိုယ့်ကို အဖက်မလုပ်ခံရတဲ့အခါ
သိထားပါ။ ကိုယ်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် မဟုတ်လို့ဆိုတာကို။ နေရာတကာမှာ ရီယာတို့ဟာ အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

နေရာတိုင်းမှာ လူရာဝင်နေတယ်ဆိုရင်ကို မူမမှန်တော့တာပါပဲ။ အရှောင်ခံရတိုင်း မကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဖယ်ခံရတိုင်း ကိုယ်ဟာ ထူးဆန်းလို့မဟုတ်ပါဘူး။
ကိုယ်နဲ့ မကိုက်ညီတာပါ၊ အကြောင်းအရာ အမျိုးမျိုး ရှိမှာပေါ့၊ ကိုယ် သိနိုင်တာ ရှိသလို မသိနိုင်တာလည်း ရှိတယ်။

လူတွေ ကိုယ့်ကို သဘောမကျတာ ကြုံရတဲ့အခါ
တစ်ခုပဲ မှတ်ထားပါ။
ကိုယ်ဟာ လူတိုင်းအတွက် မဖြစ်ပေးနိုင်သလို
လူတိုင်းကလည်း ကိုယ့်အတွက် မဟုတ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို။ ဒါလေးပဲသိရင်ကို ချစ်ခြင်း မုန်းခြင်းကြောင့် ပူလောင်ရခြင်း ဝေးသွားနိုင်မှာပါ။



ဒီမှာက MBTI က တော်တော် နာမည်ကြီးတယ်။MBTI နဲ့ လူကို ဆုံးဖြတ်ကျတဲ့ အပိုင်းတွေလည်းများတယ်။ ကိုယ်ကကျ MBTI က လူတစ်ယောက်ကို အပ...
01/05/2026

ဒီမှာက MBTI က တော်တော် နာမည်ကြီးတယ်။
MBTI နဲ့ လူကို ဆုံးဖြတ်ကျတဲ့ အပိုင်းတွေလည်းများတယ်။ ကိုယ်ကကျ MBTI က လူတစ်ယောက်ကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်တာကို လက်ခံထားတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုရင် အလယ်ကနေ အနည်းငယ် ပိုသွားတာနဲ့ သူက တစ်ဖက်ကို ယူလိုက်တာမို့လို့ မမှန်နိုင်တာ။

ဒီနေ့က MBTI culture ကနေ ဖြစ်လာတဲ့ လွှမ်းမိုးမှုတွေမှာ T(thinker) တွေက F(feeler) တွေကို စိတ်ဒဏ်ရာ အများကြီး ပေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပေါ့။
Tဆိုတာနဲ့ ဟင် T လားလို့ ဖြစ်သွားကြတာ များတယ်။
အချက်အလက်ပဲ အာရုံစိုက်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။

ကိုယ့်အနေနဲ့ဆိုရင် F(80%) ၊ T(80%) ပဲ ။
ဟင် 100% ပဲ ရှိတာကိုလို့ ပြောကြလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖတ်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မွေးရာပါ သိနိုင်မှု၊ ခံစားနိုင်မှုက 100% ၊ အခုမှ လျော့သွားတာ။
အခု T ဖြစ်လာတာက စိတ်ဒဏ်ရာ ရတာတွေကို မကြိုက်လို့ ကိုယ် ပြောင်းယူပြီး ပျိုးထောင်ထားတဲ့ personality ။
အခုကျ အဲ့တာကလည်း 80% နီးပါး ဖြစ်သွားပြီ။
အဲ့တော့ နှစ်ဖက်လုံးကို နားလည်လို့ရတယ်။

T သမားတွေနဲ့လည်း တွေ့ဖူးတယ်၊
F သမားတွေလည်း ကြုံဖူးတယ်။
အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ ကိုယ်ကျ T တွေနဲ့ ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိတယ်။
အလုပ်မှာ ခံစားချက်တွေနဲ့ လုပ်တဲ့သူတွေနဲ့ဆို အဆင်မပြေဘူး၊ စိတ်ဆိုးရင် တစ်မျိုး၊
သဘောကျရင် တစ်မျိုး၊ မကျရင် တစ်မျိုးဆိုတော့
စနစ်နဲ့ အလုပ်လုပ်လို့မရဘူး။
အထူးသဖြင့် အထက်လူကြီးက F ဆိုရင် လုပ်ငန်းခွင်မှာ မညီမျှမှုတွေ ရှိလာတာပဲ။
ကိုယ့်အလုပ်ပဲ လုပ်နေရုံတော့ မရတော့ဘူး၊ သူစိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးရတဲ့ အလုပ်ပါ ပိုလာတာမျိုးပေါ့။

MBTI ဟာ စဉ်းစားပုံ၊ အလုပ်လုပ်ပုံတွေကို ခန့်မှန်းလို့ ရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား အလုံးစုံကို မဖော်ပြနိုင်ဘူး။
T ဆိုတာနဲ့ ကိုယ်ချင်းစာတရား မရှိတော့တဲ့သူချည်းမဟုတ်ဘူး။ ငါက T မလို့ ငါ့ကြောင့် နင်ဘာဖြစ်ဖြစ်ဆိုတဲ့သူကျရင် တကယ်က T မလို့ မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကြောင့်ဖြစ်တယ်။

F ဆိုပြီးလည်း အကုန်နားလည်ပေးနိုင်တာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ခံစားရတာပဲ သိတဲ့သူမျိုးတွေ ရှိတယ်။ ငါက F မလို့ ဒီနေ့ ခံစားချက်မကောင်းလို့ အလိုလိုနေရင်း ဘေးလူတွေကို ဂျစ်တိုက်တာ၊ အလုပ်ကို ထိခိုက်စေတာက F မလို့ မဟုတ်ဘူး၊
ဒါဟာ သူရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ဖြစ်တယ်။

MBTI ဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အကြမ်းဖျင်း တွေးခေါ်ပုံ၊ အကျင့်ကိုပဲ ဖော်ပြနိုင်တာ ဖြစ်တယ်။
အလုံးစုံကို မပြောပြနိုင်ဘူး။
လူတစ်ယောက်ရဲ့ အခြေခံစိတ်ဓာတ်၊ စာနာနားလည်ပေးနိုင်မှု၊ ကြင်နာတတ်ခြင်း၊ စိတ်ဒဏ်ရာတွေဟာ ကြီးပြင်းရာ ပတ်ဝန်းကျင်၊ အတွေ့အကြုံ၊ သူ့ရဲ့ ဦးနှောက် အရည်အသွေးက လာတယ်။

T မလို့၊ F မလို့လို့ ဆုံးဖြတ်သမျှ ဘယ်တော့မှ ကျေနပ်တဲ့ ရလဒ်ကို မရနိုင်ဘူး။
လူတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူသာ ဝေဖန်နိုင်ရင် အလိမ်ခံရတဲ့သူဆိုတာ ရှိမလာဘူး။
လူမှုရေးခေါင်းပါးတာ၊ အရိပ်အခြည်မကြည့်တာဟာ T မလို့ မဟုတ်ဘူး၊
စိတ်ခံစားမှု လွန်ကဲတာ၊ ကိုယ့်စိတ်အခြေအနေအရ လူတွေကို ပြောင်ရလဲဆက်ဆံတာ၊ ဘက်လိုက်တတ်တာ၊ စိတ်တိုပေါက်ကွဲတာ၊ ရိုင်းစိုင်းတာဟာ F မလို့ မဟုတ်ဘူး။
ဒါတွေကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရင် အထပ်ထပ် လှည့်စားခံနေရဦးမှာပဲဖြစ်တယ်။

#ဝန်း

“ဒီသီအိုရီကို သိထားရင် စိတ်ဖိစီးရတာတွေ ဝေးသွားနိုင်မှာပါ။”⚡️လက်တွေ့ ကိုယ့်စီမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာတော်တော်များများက စိတ်ခံစ...
28/04/2026

“ဒီသီအိုရီကို သိထားရင် စိတ်ဖိစီးရတာတွေ ဝေးသွားနိုင်မှာပါ။”

⚡️လက်တွေ့ ကိုယ့်စီမှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာတော်တော်များများက စိတ်ခံစားချက်နဲ့ ပတ်သတ်နေတာများတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း မပျော်ရတာ၊ လူမှုရေးတွေ အဆင်မပြေတာ၊ စိတ်ဖိစီးမှု များနေတာ၊
တွေဝေတာတွေ ဖြစ်နေတာပါ။

⚡️Emotion Regulation Theory👈🏻 ဒီနေ့ သင်ခဲ့ရတဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုထဲက အသုံးဝင်နိုင်မဲ့အရာလေး ယူလာပါတယ်။

“အရာရာဟာ စိတ်တစ်လုံးပါ” ဆိုတဲ့စကားကို ကြားဖူးကြမယ်ထင်တယ်။ လူမှာ ထိန်းချုပ်ရ အခက်ဆုံးကလည်း စိတ်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ (၅)ချက်ကို သိထားရင် ခံစားချက်တွေ ပြဿနာတက်နေတာ နည်းသွားပါလိမ့်မယ်။

Surface level acting

စိတ်ထဲက မပါပေမဲ့ မဖြစ်မနေ လုပ်ရမဲ့အခါ လုပ်လိုက်တာပါပဲ။
Presentation တစ်ခု လုပ်ကိုလုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ တာဝန်ရှိရင် ကြောက်နေလည်း အားတင်းပြီး လုပ်လိုက်တာ၊
Customer တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ရမဲ့အခါ စိတ်မကြည်နေလည်း တာဝန်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ပြုံးပြဆက်သွယ်လိုက်တာမျိုးပါ။
ဒါဟာ ပထမဆုံးအလွှာ တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။
>> ဒီအချက်က အတော်များများ လုပ်နေကျရှိကြလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ စိတ်ခံစားချက် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ သဘောပဲ။ ခံစားချက်က သက်သက်၊ အလုပ်က သက်သက်၊ ဒီသဘော ဖြစ်တယ်။ဒါပေမဲ့ ဒါကို လုပ်ပါများရင် stress ပိုပိလာတာ၊ ကိုယ်က လိမ်နေသလို အပြစ်ရှိတာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။

Deep level acting

မပြောင်းလဲနိုင်ရင် အတွင်းထဲကထိ ဟန်ဆောင်လိုက်တာပါ။ မပျော်နေပေမဲ့၊ ငါ ပျော်နေတယ်လို့ အပြင်မှာလည်း ပြသလို၊ ကိုယ့်စိတ်ကိုလည်း လှည့်စားလိုက်တယ်။ ဒါဆို ခံစားချက်တွေက ကိုယ့်အလုပ်အပေါ်၊ ကိုယ့်နေရက်တွေ အပေါ် မသက်ရောက်တော့ပါဘူး။ ဒီရဲ့ အကျိုးဆက်ကတော့ အလုပ်တော့ပြီးတယ်၊ ကိုယ်တိုင်လည်း အဆင်ပြေသလို ထင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ့် ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ခံစားချက်တွေ အစစ်အမှန်ကို သိဖို့ ခက်ခဲသွားနိုင်ပါတယ်။

Cognitive Reappraisal

ဒီအချက်ဟာ ရီယာ သုံးနေကျ အချက်ပါ။ ငါ စိတ်တိုလာတော့မယ်၊ ငါ မပျော်တော့ဘူး၊ ငါ စိတ်ဖိစီးနေရပြီဆိုတာကို မဖြစ်လာခင်လေးမှာ သတိထားမိအောင် နေတဲ့ ပုံစံပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမြဲ သတိတရ စောင့်ကြည့်တတ်ရင် ဘယ်အချိန်တွေမှာ ဘယ်လိုလူတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ ၊ ဘာတွေ ဖြစ်လာရင် စိတ်က ဘယ်လို ပြောင်းလဲတတ်လဲဆိုတာ သိပါတယ်။

အဲ့တော့ စိတ်ကို အတွေးနဲ့ ပြန်လှည့်ပေးရတယ်။
“ ဒါတွေက ငါနဲ့ မထိုက်တန်လို့ မရတာ”ဆိုတဲ့
အတွေးကနေ “ ပို ကောင်းတာ ရလာဖို့ လက်က ဗလာဖြစ်နေမှ ရမှာ၊ ဒါကြောင့် လွတ်သွားတာ” အဲ့လိုမျိုး။

“ငါ အမှားတွေ ထပ်လုပ်မိပြန်ပြီ” ကနေ
“ငါဟာ အမှားတွေကနေ အမြဲ သင်ယူပြီး ပိုကောင်းတဲ့လူ ဖြစ်လာတာ” အဲ့လို စိတ်ကို အပြောင်းအလဲ လေ့ကျင့်ပေးရတာမျိုးပါ။

လူတွေ အများကြီးရှေ့မှာ စကားပြောရမှာမို့ တုန်နေရင်
“ တုန်နေလို့ လဲကျသွားတောင် ဘာမှ ကြီးကျယ်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး” ဆိုတာမျိုး သတိပေးပြီး လုပ်စရာ ရှိတာ ဆက်လုပ်တာ။

Emotional suppression

ဒီအချက်ကတော့ အန္တရာယ်များပါတယ်။ ကိုယ့်အတွင်းမှာ ခံစားနေရတာကို ဘာမှ မခံစားရသလို ဖုံးကွယ်လိုက်တာပါ။ “ငါ ဘာမှ ဖြစ်မနေဘူး”လို့ ညာလိုက်တာပါ။ ဒီအချက်နဲ့ ကိုယ့် emotions ကို ထိန်းချုပ်မယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရင်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်ကျန်ခဲ့မှာပါ။ ခဏတာ ဖြစ်တဲ့ emotions တွေက အကြာကြီး စုလာတဲ့အခါ
စိတ်ဖိစီးမှု အရမ်းများလာပြီး မထိန်းခိုပ်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်တတ်ပါတယ်။

ခဏတာတော့ အလုပ်ရော ပြီးတယ်၊ ဘဝကလည်း ပုံမှန်ပဲ လည်ပတ်နေပေမဲ့ ကြာလာတဲ့အခါ ဘဝကို အရှုံးပေးချင်လာတာ၊ ဘယ်လိုမှ တောင်မခံနိုင်တော့တာ၊ အဖြေရှာမရတာတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ခံစားနေရရင် ထုတ်မပြတာဘဲ စုပုံထားတာထက် ထုတ်ပြီး ပြလိုက်တာက အများကြီး ကောင်းကျိုးရှိပါတယ်။

Social sharing

ကိုယ် ဘယ်လိုတွေ ကြုံတွေ့ခံစားနေရတယ်ဆိုတာကို
ကိုယ်ချစ်ရတဲ့သူ၊ ယုံကြည်ရတဲ့သူ၊ အကူအညီရမဲ့ သူတွေဆီမှာ မျှဝေ ပြောပြတဲ့ နည်းလမ်းပါ။

ရီယာတို့တွေက ကိုယ်ခံစားနေရတာ ထုတ်ပြရင် အားနည်းတယ် ထင်ခံရမှာ၊ လှောင်ခံရမှာ စိုးတာနဲ့
မသိစေချင်ကြတဲ့သူ အများသားပါ။ တကယ်တော့
Emotions ရှိတွေ ရှိတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ မျှဝေလိုက်ရရင် ပေါ့ပါးသွားတာ၊ နေရထိုင်ရ သက်သာသွားတာကို သိသိသာသာ ခံစားရပါတယ်။

အမြဲတမ်း တတွတ်တွတ် ငြီးတွားနေရမယ် မပြောပါဘူး။ တကယ် ကိုယ် ဘာတွေ ကြုံတွေ့နေရလဲ၊ ရင်ဆိုင်နေရလဲဆိုတာ မျှဝေပါ၊ အကူအညီယူပါ။
ပြီးရင် ရှေ့ဆက်ပါ။ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တာ သိတဲ့အခါ ခွန်အားလည်း ရသလို ၊ အချိန်တစ်ခုကြာရင် ကျော်ဖြတ်န်ုင်ကြတာချည်းပါပဲ။

ဒါဟာ ရှက်စရာမဟုတ်သလို၊ အားနည်းချက်လည်း မဟုတ်ဘူး။ ထုတ်ပြ ပြောဆိုလိုက်လို့ အထိုင်ကျသွားတဲ့အခါ ဒီခံစားချက်တွေမှ မရှိတော့တာ၊ ဘယ်လိုအားနည်းချက် ဖြစ်မှာလဲ။ ရီယာဆို ဘာဖြစ်နေရင် ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ အကုန်လုံးကို ပြောပြပြီး emotions regulation လုပ်တတ်တဲ့ အကျင့်ရှိတယ်။

⚡️ဒီအချက်တွေကို သိထားရင် နေ့စဉ်ဘဝမှာ၊ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ၊ ပြောဆိုဆက်ဆံရတဲ့အခါ ကြုံတွေ့ရတဲ့ stress တွေကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။ stress သည် environment ကနေ လာတာလဲ ရှိပေမဲ့ လက်ခံတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကြောင့် အများဆုံး ရင်ဆိုင်ရတာပါ။
အဲ့တော့ ကိုယ်နဲ့ အဆင်ပြေတဲ့ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရင်း လုပ်စရာရှိတာကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပါ။
Emotions regulation လုပ်နိုင်လေလေ resilience မြင့်လေလေပါပဲ။




ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သဘောကျရတဲ့အချိန်တွေထဲက တစ်ခုဆိုရင် Deep focus mode on ထားတဲ့ အချိန်ပဲ။ အမြဲတမ်းလည်း ဒီလိုဖြစ်မနေဘူး။ အင...
27/04/2026

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သဘောကျရတဲ့အချိန်တွေထဲက တစ်ခုဆိုရင် Deep focus mode on ထားတဲ့ အချိန်ပဲ။

အမြဲတမ်းလည်း ဒီလိုဖြစ်မနေဘူး။
အင်နာဂျီလည်း မကောင်းဘူး။
ဦးနှောက်ကလည်း အမြဲ တွေးမနေတတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ တကယ် ဒီ vibe ရလာပြီဆိုရင် လူက
တည်သွားရော။

ငယ်ငယ်ကတည်းက စာကိုဆို တကုပ်ကုပ် စာမှစာ
လုပ်တတ်တဲ့ထဲ မပါဘူး။ မလုပ်ဘူး၊ အလေလိုက်နေရင်း နေ့စဉ်ကကျ ဦးနှောက်လေး အားကိုးပြီး ဖြီးဖြန်း တော်ချင်ယောင် ဆောင်တာ၊ တကယ် လုပ်တော့မယ်ဆိုရင်ကျလည်း ဘာမှကို မလုပ်တော့ဘဲ တစ်ထိုင်ထဲ သင်ထားသမျှ အကုန်ပြီးအောင် လုပ်လိုက်တာမျိုး။ ညပိုင်း deep focus လုပ်လိုက်ရင် နှစ်ဘာသာလုံး အကုန်ပြတ်သွားတာမျိုး။

ကိုယ်က ပုံမှန်ဆို စကားများတယ်၊ ဟီးဟီးဟားဟားနေတယ်၊ ဘာမှ သိပ်အလေးမထားတတ်ဘူး။
အထက်တန်းတုန်းက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ပြောဖူးတယ်၊ သူက မလုပ်သာ မလုပ်တာ၊ စာလုပ်ရင် ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ စကားမပြောတော့ဘူးတဲ့။
အလိုလို အကုန်အလိုက်သင့် စကားများလိုက်၊ ငိုက်လိုက်လူဆိုတော့ သူတို့က ပြောကြတာပေါ့။

တကယ်လည်း မလုပ်ဖြစ်ဘူး၊ (၁၀)တန်းတစ်နှစ်လုံးရဲ့ စာလုပ်ချိန်က (၁)လ ပြည့်ခဲ့မယ်မထင်ဘူး။ ဒါဟာ ကြွားစရာမဟုတ်မှန်းသိတယ်၊ အဲ့တာကြောင့်လဲ အမြဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုနည်းခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ တစ်လကို တစ်ရက်၊ဒါမှမဟုတ် (၁)လခွဲနေ (၁)ရက်လောက် အဲ့လို အာရုံစိုက်ဖြစ်တဲ့ ရက်တွေရှိတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျ စာတွေ အကုန်ပြတ်သွားရော။ ပြီးရင် ပြန်အလေလိုက်ပေါ့။

ကိုယ် အာရုံစိုက်နေရင် အထင်လွဲခံရတာ ရှိတယ်၊ စိတ်ဆိုးနေတာလားဆိုပြီး၊ မျက်နှာက တအားတည်နေတော့လေ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်က မဟုတ်ဘူး။
တစ်ခုခုကို အာရုံစိုက်နေတာရယ်၊ အဲ့အချိန်ဆို စကားလည်း မပြောဘူး၊ ဘာမှလည်း မသိချင်ဘူး၊ တအားလည်း အထိမခံဖြစ်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန် ကိုယ့်အာရုံကို ပျက်အောင် လာဆွတဲ့သူဆိုရင် တကယ်ကို ရှောင်တာ၊ အကောင်းမြင်ပေးလို့ မရတဲ့အထိပဲ။

စာပဲမဟုတ်ဘူး၊ အလုပ်လုပ်လည်း အဲ့လိုပဲ။
Deep focus mode on ပြီး serious ဖြစ်တဲ့အချိန်ဆို
ပရမ်းပတာလာလုပ်ရင် အရမ်းမုန်းတာ။
အလုပ်တွေမှာဆို ကိုယ်က အာရုံစိုက်လုပ်နေရင်
ပင်ပန်းလို့ စိတ်ဆိုးနေကြတယ် ထင်ကြတာ။

အမြဲ လုပ်နိုင်လားဆိုလည်း မရဘူး။
စိတ်ရော၊ လူရော၊ ခေါင်းရော တစ်နေရာတည်းမှာ ထားထားတော့ လူက တစ်ချိန်လုံးဆိုလဲ ခွေလဲမှာ။
ဒါပေမဲ့လည်း တကယ် အရေအတွက်တော့ နည်းပေမဲ့ပေါ့။ ကိုယ် အဲ့လိုလုပ်ပြီဆိုရင် နောက်ထပ် ကောင်းတာ တစ်ခုကို ရလဒ်တွေ၊ ဘာတွေ ခေါင်းထဲ မရှိတော့တာ၊ ရချင်ရ၊ မရချင်နေ၊ ဂရုကိုမစိုက်တာ။

မှတ်မှတ်ရရ အချိန်တွေထဲက တစ်ခု ပြောပါဆိုရင်
Korean Topik exam ဖြေတုန်းကရယ် English test တစ်ခု ဖြေတုန်းကရယ်ပဲ၊ ကိုရီးယားစာကို level 3 ထိ self study ချတာမှ exercise လည်း မလုပ်သလို မီးနင်းနဲ့ grammar ပဲ ကြည့်ထားတာ ဖတ်တောင် သေချာမဖတ်တတ်တဲ့ အနေအထားမှာ စာမေးပွဲဖြေဖို့ လုပ်လိုက်တာ။
မေးခွန်းပထမဆုံး ဖတ်ကြည့်တာတင် မရတော့ဘူးဆိုပြီး လက်လျော့ထားရာက ဖြေခါနီး နှစ်ပတ်အလို တစ်ပုဒ်ကို ငါးမိနစ်လောက် ဖတ်ယူရတဲ့ အခြေအနေကနေ Topik level 6 ရအောင် ဖြေနိုင်ခဲ့တာပေါ့။

ကျွန်မပြောရင် ဒီက ဆရာမတွေကတောင် မယုံဘူး၊
လိမ်တယ်ပဲ ထင်တယ်၊ ကျွန်မ မသင်ခဲ့ရပါဘူးဆိုတာကို နောက်မှ ယုံသွားကြတာ။
English test လည်း vocabulary တစ်အုပ်လုံးကို တစ်ပတ်နဲ့ ခေါင်းထဲ သွင်းခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှန်းထားပြီး လုပ်တာလားဆို မဟုတ်ဘူးရယ်၊ ပြောသလိုပဲ ရလဒ်က ဘာရရ၊ အဲ့လို အာရုံစိုက်ရင် စိတ်ကို မဝင်စားတော့တာ။
( attached မဖြစ်တဲ့ အဲ့စိတ်ကိုလည်း အကြိုက်ဆုံးပါပဲ)

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကတောင် အလေလိုက်နေတဲ့ ကျွန်မ
ရွေးချယ်ပြီး လုပ်တတ်၊ လိုက်တတ်တဲ့ အကျင့်မရှိတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ငိုချင်မိတဲ့ ပမာဏကြီးကို ၃၆နာရီလုံး (၃)နာရီပဲ မှေးပြီး energy အကုန်သုံးလိုက်တာ လူလည်း မျော့မျော့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သိပ်ကြိုက်ပါတယ်။ ကျွန်မ ဦးနှောက်ကို ပေးအလုပ်လုပ်ထားရတဲ့အချိန် smart ဖြစ်တယ် အခံစားရဆုံးပါပဲ။
အိပ်လိုက်ပါဦးမယ်။ ဒါဟာ ကြိုးစားတဲ့သူတွေနဲ့ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ ဘဝမှာ ကြိုးကြိုးစားစား၊ တစ်စိုက်မတ်မတ်
လုပ်ချင်တာက ဆန္ဒဖြစ်ပြီး ဘာကိုမှ အလေးမထား
ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်တာဟာ အကျင့်ဖြစ်တဲ့သူအတွက်
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် self respect မြင့်ရတဲ့ အချိန်၊ self confidence မြင့်တဲ့ အချိန်ပါပဲ။

Taylor Swift ပြောတာလေး အမြဲ သတိတရရှိတယ်။
လူတွေက ငါကတော့ ဘာမှတောင် မလုပ်လိုက်ရဘဲ ရသွားတာလို့ ပြောရင် ကျွန်မ အားကျပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မနဲ့ အလုပ်တွဲလုပ်ဖို့ လူတွေ လိုအပ်တဲ့ အချိန်ကျရင်တော့ ကြိုးစားနေတဲ့သူတွေနဲ့ပဲ လက်တွဲသွားမှာပါဆိုတာလေး။
ကျွန်မဘဝမှာလဲ ကြိုးစားနေတဲ့သူတွေကို အလေးစားမိဆုံးပါပဲ။
တစ်လ တစ်ခါ၊ တစ်နှစ် လေး ငါးခါကနေ၊ နေ့တိုင်း ဖြစ်သည်အထိ မွေးမြူကြည့်ပါဦးမယ်။
အဲ့ဒီအချိန်ကျရင်တော့ ရတယ်၊ ဖြစ်တယ်၊ လုပ်လိုက်လေဆိုတဲ့ ရယ်ရယ်မောမော သဘောကောင်းတတ်တဲ့ အခုပုံစံလေး လုံးလုံး ပျောက်သွားမယ် ထင်တယ်။

👉🏻ဘာမှမလိုဘူး ၊ လိုအပ်တာ စိတ်အပြောင်းအလဲလေးတစ်ခုပဲ။ 👈🏻⚡️မရတော့ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလက်လျှော့လိုက်တော့မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကနေဘ...
26/04/2026

👉🏻ဘာမှမလိုဘူး ၊ လိုအပ်တာ စိတ်အပြောင်းအလဲလေးတစ်ခုပဲ။ 👈🏻

⚡️မရတော့ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး
လက်လျှော့လိုက်တော့မယ်ဆိုတဲ့ စိတ်ကနေ
ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ၊
ဒါထက် ကြီးတာတွေတောင် အများကြီး
လောကကြီးမှာ လုပ်ရဦးမှာ၊
ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ် အပြောင်းအလဲလေးတစ်ခုပဲ။

⚡️မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာလည်း ကိုယ့်အတွေးပဲ။
ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာလည်း ကိုယ့်အတွေးပဲ။

⚡️ အတွေးတွေထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ် ဘယ်လို
တည်ဆောက်ထားသလဲဆိုတာ ပြန်ကြည့်ပါ။
ကိုယ်တွေးနေတဲ့ အရာအားလုံးဟာ
အမှန်လို့ ယူဆလို့မရဘူး။

⚡️တချို့အတွေးတွေက သူငယ်ချင်းတွေဆီက လာတာ၊ တချို့အတွေးတွေက မိဘဆီက လက်ဆင့်ကမ်းလာတာ၊ တချို့ကကျ အတိတ်က စိတ်ဒဏ်ရာတွေက လာတာ၊ တချို့က ပတ်ဝန်းကျင်လာတာ။
အတိတ်ကဖြစိရပ်တွေဟာ အနာဂတ်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။

⚡️ အတွေးတွေထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မခြောက်လှန့်ပါနဲ့။
နင် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုတာမျိုး ထပ်ခါထပ်ခါ မပြောမိစေနဲ့။ ဒီကနေ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ဘူးလို့ မတွေးမိစေနဲ့။

⚡️ အချိန်ဟာ ရွေ့လျားနေသလို အရာအားလုံးဟာ
ပြောင်းလဲနေတာ၊ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မရှိဘူး။
အကုန် ဖြစ်လာနိုင်တာချည်းပဲ။
အခက်အခဲတွေကြားထဲ ပိတ်မိနေလည်း ကျော်ဖြတ်၊
အသည်းကွဲလည်း ရှေ့ဆက်၊ အခုချိန်မှာ
အရာအားလုံးက ကိုယ့်ဘက်မှာ ရှိမနေရင်တောင်
ဆက်သွား၊ တစ်ချိန်ချိိန်ကျ ကိုယ်တောင် မသိလိုက်ခင်
တစ်ဖက်တည်း ပြန်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။
ပြီးရင် ကိုယ် မလုပ်နိုင်ဘူး ထင်ခဲ့တဲ့အရာတွေက ပြီးမြောက်နေလိမ့်မယ်။




ရှေ့မဆက်ချင်လောက်အောင် ဖြစ်တဲ့နေ့တွေမှာ နှလုံးသားပေါ် လက်လေးတင်တယ်၊ ငါ့ဘဝကို ငါပဲ ရှင်သန်ရမှာ၊ ဘယ်သူမှ အစားရှင်သန်ပေးလို...
22/04/2026

ရှေ့မဆက်ချင်လောက်အောင် ဖြစ်တဲ့နေ့တွေမှာ
နှလုံးသားပေါ် လက်လေးတင်တယ်၊
ငါ့ဘဝကို ငါပဲ ရှင်သန်ရမှာ၊
ဘယ်သူမှ အစားရှင်သန်ပေးလို့မရဘူးဆိုပြီး
သတိပေးစကားလေး ပြောတယ်။

ခွန်အားတွေကုန်ပြီး စိတ်တွေပင်ပန်းလာလို့
အသက်ဆက်ကြီးရမှာ၊ ရှင်သန်ရမှာ၊
အရာရာကို ညစ်ညူးလာတဲ့အခါ
ငါ့ကိုယ်ငါ ငါပဲ ကာကွယ်ရမှာလို့ ပခုံးလေး ဖက်ပြီး
ပြောလိုက်ရင် အရာရာ ရင်ဆိုင်ရဲသွားတာပဲ။

ဒါဟာ ဘယ်သူမရှိလို့၊ ရှိလို့မှ မဟုတ်ဘူး၊
ဘယ်သူတွေ အနားမှာ ရှိနေပါစေ၊
ကိုယ့်အစား ဝင်ခံစားပေးလို့ မရဘူး၊
ဝင်ဖျားနာပေးလို့ မရဘူး။
ဘဝရှိလို့ ရှေ့ဆက်နေရသမျှ ကိုယ့်တာဝန် ကိုယ်ပဲ
ယူကြရတာပဲ။
တစ်ခါတလေ တကယ် ဘာမှ ထွေထွေထူးထူးမရှိဘဲနဲ့
စိတ်က ကြောက်တတ်လာတာမျိုးတွေ ရှိတယ်။

ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ဦးဆောင်ချင်တာဆိုတဲ့
စိတ်အပြည့်ရှိလို့လားပဲတော့မသိဘူး၊
ဘယ်သူ့ဆီကမှ အကူအညီလိုချင်တာမျိုးလည်းမရှိဘူး။
အဲ့တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲ ပြန်ပြောဖြစ်တာက
နင့်ဘဝက နင့်လက်ထဲမှာမို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်
ကာကွယ်ဖို့ ရှေ့ဆက်ပါလို့ပဲ။
ဒါအမြဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောတဲ့စကား။

နှလုံးသားက တစ်ခါတခါ နူးညံ့သယောင်ဆောင်ပြီး
သရဲဘောကြောင်တယ်။
အရာအားလုံးကို ကောင်းမွန်စွာ ရင်ဆိုင်နေရင်းတောင်
သူ့မှာ မဝံ့မရဲ ဖြစ်တတ်သေးတယ်။
အဲ့ဒီအခါတိုင်း ပြန်ဆူရတာပဲ။
ရှင်သန်ရမယ်လေ၊ ဒါတောင် ခိုင်ခိုင်မာမာနဲ့။
ကြောက်နေလို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို မျှော်နေမိတာလားဆိုပြန်တော့ မဟုတ်ပြန်ဘူး။

ကိုယ့်ဘဝမှာ ကိုယ့်ခြေကိုယ့်လက်ချည်း ဖြစ်ချင်တာ၊
လွတ်လပ်တယ်လေ။
အဲ့တော့ အဆူခံရတာပဲ၊ နင်က ဘာကို စိတ်ပျက်နေရပြန်တာလဲလို့။
ဘဝထဲမှာ ရှင်သန်ရတယ်ဆိုတာ တာဝန်တစ်ရပ်ပဲလေ။
တာဝန်လို့ တွေးလိုက်ရင် နေ့ရက်တွေက လန်းဆန်းသွားရော။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းကထိတောင်အဖေဟာ ဘာလို့ သူ့ရွာလေးမှာပဲ တွယ်ကပ်နေချင်ရတာလဲ၊ အဖေဟာ သူမှန်တယ်ထင်နေရင်းတောင် သူ့ကိုယ်သူ ယုံ...
19/04/2026

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းကထိတောင်
အဖေဟာ ဘာလို့ သူ့ရွာလေးမှာပဲ တွယ်ကပ်နေချင်ရတာလဲ၊
အဖေဟာ သူမှန်တယ်ထင်နေရင်းတောင် သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုမရှိ ဖြစ်သွားရတတ်တာလဲ၊

အမေဟာ မဟုတ်မခံစိတ်ရှိရက်နဲ့တောင်
ဘာလို့ သည်းခံနိုင်ပြန်တာလဲ၊
အမေဟာ ဘာလို့ ပိုက်ဆံဆိုတဲ့အကြောင်းကို
ပြောတတ်တာလဲ၊
အမေဟာ ဘာလို့ ကြောက်တတ်ရက်နဲ့တောင်
သတ္တိရှိပြန်တာလဲ၊

ဘာလို့များ သူတို့တွေဟာ တစ်ခါတလေ
ကိုယ့်အပေါ် လုပ်ရက်တဲ့သူတွေကိုတောင် ခွင့်လွှတ်နိုင်ရတာလဲ၊
ဘာလို့ ပြန်ပြီးပြေလည်နေနိုင်တာလဲ
နားလည်လို့မရခဲ့ဘူး။
နားလည် မပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နားလည်လာခဲ့တယ်။
ကြီးပြင်းလာရင်းနဲ့ ခံစားလို့ရလာခဲ့တယ်။
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ဆီမှာ ကိုယ်နားမလည်နိုင်ခဲ့တဲ့
ပုံရိပ်တွေ ရှိလာတယ်၊
တစ်ခါတလေ ကိုယ့်အတွေးတွေဟာ ပြောင်းပြန်
ဖြစ်လာတတ်ပြန်တယ်။
လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ရမှာ ကြောက်ရင်းနဲ့ပဲ
တစ်ရက် အသက်ကြီးလာပြန်တယ်။


✍🏼ကိုယ် စာရေးဖြစ်တာ (၈) နှစ်ကြာပါပြီ။ 🫶🏼ဒီအတိုင်း ကိုယ်ဟာ စာရေးရတာ သဘောကျတဲ့သူတစ်ယောက်ပါပဲ။ စကားနဲ့ပြောရင် ဘာဟင်းချက်စား...
19/04/2026

✍🏼ကိုယ် စာရေးဖြစ်တာ (၈) နှစ်ကြာပါပြီ။

🫶🏼ဒီအတိုင်း ကိုယ်ဟာ စာရေးရတာ သဘောကျတဲ့သူတစ်ယောက်ပါပဲ။
စကားနဲ့ပြောရင် ဘာဟင်းချက်စားလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းတောင် ကြောင်တောင်ပေမဲ့
စာနဲ့ဖော်ပြရရင် ပြောချင်သမျှ တန်းစီထွက်လာတဲ့သူ၊
မြန်မာစာလုံးလေးတွေကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ သူတစ်ယောက်ပါပဲ။

🥨ဒီလို စာတွေ ရေးတာ၊ တင်တာဟာ
တခြားသူတွေအတွက်တော့ သာမန်ဆိုပေမဲ့
အရမ်းရှက်တတ်၊ ကြောက်တတ်ပြီး
မဟုတ်တာ ပြောတာမျိုး၊ အထင်လွဲတာမျိုး၊ ဝေဖန်ခံရတာမျိုးကို မုန်းတဲ့သူအတွက်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်
အောင်နိုင်ခဲ့တဲ့အရာတစ်ခု၊ အမြဲ ဂုဏ်ယူမိစေတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။ စာတွေရေးကတည်းက ကိုယ့်စာတွေ ဖတ်ပြီး
ဘယ်သူတွေ ဘယ်လိုထင်ထင် ရှင်းမပြတော့ဘဲ
တကယ် နားထောင်ချင်တဲ့သူအတွက်ပဲ အဖြေတစ်ကြောင်း နှစ်ကြောင်း ပြန်ပြောပြဖြစ်တော့တာပါ။

(👉🏼၆)တန်းနှစ်လောက်မှာ ကိုယ် စာစရေးပါတယ်။
ဝတ္ထုလေးပါ။ နာမည်တောင် မမှတ်မိတော့ပေမဲ့ အကြောင်းအရာကတော့ ရေးရေး မှတ်မိပါတယ်။
အဲ့ဝတ္ထုကို ဘယ်သူမှမသိအောင် သိမ်းထားရာက
အိမ်ကလူတွေ ခိုးဖတ်ပြီး ကိုယ့်ကို ခွီကြတာပါပဲ။
အချစ်ရေး တစ်စွန်းတစ်စပါတော့ ရှက်ရှက်နဲ့ ပြန်ခေါက်ထားလိုက်ပြီး သိပ်ချမရေးဖြစ်တော့ပြန်ပါဘူး။

စာရေးတဲ့ ခံစားချက်ဟာ အချစ်ရေးနဲ့ အခြေခံပါတယ်။ ကိုယ့်အတွက်တော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရဲ့ နူးညံ့မှုကနေပဲ စကားလုံးတွေ ထွက်တာပါ။ ဒါကြောင့် ရေးသမျှ စာတိုင်းမှာ အချစ်ရေး အငွေ့အသက်ပါပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း အထင်လွဲခံရပါတယ်။ ကိုယ်ရည်ညွှန်းတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ဟာ တစ်ကယ့်ကို ဒီကမ္ဘာပေါ်က ကိုယ့်စာကို ဖတ်တဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်ပါပဲ။ ကိုယ့်အတွက်တော့ ကျား၊ မ ကြားမှာပဲ အချစ်ရှိတာလို့ မခံယူပါဘူး။ အချစ်ဟာ နူးညံ့မှုရဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုလို့ပဲ မှတ်ယူတာပါ။

စာစရေးဖို့ သတ္တိရတာကတော့ ချစ်စရာကောင်းလှတဲ့ ကျွန်မ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကြောင့်ပါ။ အဲ့တုန်းက ရေးတဲ့စာတွေမှာဆို niche မရှိသလို၊ ကျွန်မရေးချင်သလို ရေးတာမျိုးပါ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ အားပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မ ဘဝမှာ သူ့လို သူငယ်ချင်းမျိုးက ပထမဆုံးပါ။ ကျွန်မကို အားပေးလို့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့လိုမျိုး ကျွန်မကို ဆက်ဆံတဲ့ သူငယ်ချင်းက တကယ် အခုထိ သူတစ်ယောက်တည်းပါ။
အဲ့ဒီမှာ ယုံကြည်မှုရပြီး အမှတ်တရကျန်တာပေါ့ဆိုပြီး
ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ စာစရေးပါတယ်။
ဘာတွေရေးနေတာလဲဆိုတဲ့ အိမ်ကစကားတွေ၊ လေးစားရတဲ့သူတွေ ပြောတာတောင် ကျွန်မ မရှက်တော့ဘဲ ရေးခဲ့ပါတယ်။

ကိုယ်ရေးတဲ့စာတွေဟာ ကိုယ့်အကြောင်းတွေ အကုန် မဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုယ့်အတွေ့အကြုံတွေအပြင်၊ ကိုယ့်ဆီ အကြံတောင်းဖူးတဲ့သူတွေ၊ ကိုယ်ကြုံဖူးတဲ့သူတွေ၊ ကိုယ့်သူငယ်ချင်းတွေ။
သေချာပါတယ်၊ ဘယ်သူမှတော့ သူတို့အကြောင်းဆိုတာ မသိပါဘူး၊ သိသာအောင် ရေးရတာလည်း မကြိုက်ပါဘူး။

အဲ့လို ရေးရင်းနဲ့ပဲ၊ သူငယ်ချင်းတွေဆီက သူတို့အားဖြစ်ရကြောင်း စာလေးတွေ တစ်စွန်းတစ်စ ရပါတယ်။
ကျွန်မရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုက ကိုယ့်လို ခံစားတတ်တဲ့သူရှိရင် နားလည်ပေးနိုင်ဖို့၊ အတွေးတွေကို ပြောင်းပေးပြီး စိတ်ဒဏ်ရာ သက်သာစေဖို့ဆိုတော့အောင်မြင်တယ် ပြောရမှာပါပဲ။ လူအများလို ရလဒ်တော့ မရှိပေမဲ့ပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စာရေးရတာ အတော်နှစ်ခြိုက်ပါတယ်။

ကိုယ့်မှာ ဝန်ခံရရင် အားနည်းချက် ရှိပါတယ်။ စာဖတ်နည်းတာပါ။ အတော့်ကို နည်းတာပါ။ ပျင်းတာလည်း ပါသလို ကိုယ့်အတွေးအပေါ် လွှမ်းမိုးတာကို မကြိုက်တာလည်း တစ်စွန်းတစ်စပါပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖတ်သင့်တာကို လက်ခံပါတယ်။ အားသာချက်ကလည်း စာမဖတ်တာပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ အကုန်လုံးဟာ ကိုယ့်အတွေးသက်သက်၊ အတွေ့အကြုံသက်သက်ချည်းပါပဲ။ ဒါဟာ ရိုးသားမှုဖြစ်သလို စာနာနားလည်နိုင်မှုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုယ့်စာတွေကို ကြည့်ရင် နည်းနည်း တစ်ခါတလေ အနုတ်သဘောဆောင်သလို ခံစားရစေနိုင်ပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုရင် ကိုယ်ဟာ ကိုယ် အမှားလုပ်လည်း ခွင့်လွှတ်နိုင်ဖို့၊ ကြင်နာမှုဟာ အပြည့်အဝမကောင်းဘူးတို့၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဖို့တို့၊ တစ်ခါတခါကျ လူတွေကို ကောင်းတယ်လို့ ယုံကြည်မထားဖို့ပါတွေပါ ပါတတ်ပါတယ်။
ဒါဟာလည်း ကိုယ်ဟာ ကိုယ့်အမြင် ကိုယ့်ဘဝကိုပဲ အခြေခံရေးလို့ပါပဲ။
လူတွေကို အပြစ်မတင်တတ်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင် အပြစ်ရှာတတ်တဲ့ အကျင့်ရှိသူ၊
မဝေဖန်ဖို့ သင်ကြားခံရလို့ မဝေဖန်တဲ့ အကျင့်ရှိပေမဲ့ လူကြားထဲ အပြောဆိုခံရပြီး စိတ်ဒဏ်ရာရတတ်သူ၊ လောကကြီးမှာ ဒီလောက် အကျင့်ပုတ်တဲ့သူ ရှိနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး တွေးထားမိလို့ အံ့ဩခဲ့ရသူ၊
အမြဲ အမြဲ ဒီလို အတွေ့အကြုံများတဲ့သူမို့ ဒီဘက်ကပဲ ရေးဖြစ်ပါတယ်။

ကိုယ့်စာတွေဟာ လူတိုင်းအတွက်မဟုတ်ပါဘူး။
နဂိုကတည်းက သန်မာတဲ့သူတွေအတွက် မဟုတ်ဘူး။
နဂိုကတည်းက လောကကြီးကို လိုက်လျောညီစွာ နေထိုင်တတ်တဲ့သူတွေ အတွက် မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လူကောင်းလို့ မကြေငြာသလို မထင်မိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ မလုပ်ရဘူးဆိုတဲ့အရာတွေ မလုပ်မိတဲ့သူပါပဲ။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်လိုလူတွေအတွက်ပဲ မျှဝေပေးတဲ့သဘောပါ။
စာအရှည်ကြီး ဖတ်ပေးလို့ ပင်ပန်းသွားရပြန်ပါပြီ။
စိတ်ပါတဲ့ အချိန် ထထရေးတဲ့ အကျင့်လည်း ရအောင်ပြင်ပြီး အချိန်မှန် ပြန်ရေးပါဦးမယ်။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။




#ဝန်း

အရွယ်တစ်ခု ရောက်တဲ့အခါ မိဘတွေကို အပြစ်မတင်တော့ဘဲ၊ ကြီးပြင်းလာတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီ အပြစ်လွှဲမချတော့ဘဲကိုယ်ယုံကြည်ရာ လိုက်နို...
15/04/2026

အရွယ်တစ်ခု ရောက်တဲ့အခါ
မိဘတွေကို အပြစ်မတင်တော့ဘဲ၊ ကြီးပြင်းလာတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီ အပြစ်လွှဲမချတော့ဘဲ
ကိုယ်ယုံကြည်ရာ လိုက်နိုင်တဲ့၊ ကိုယ့်ဘဝကို တာဝန်ယူတတ်တဲ့ အသိ လူတွေမှာ အလိုလို ရလာတတ်တယ်တဲ့။
👈🏻

အဲ့ဒီအရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ
လူတွေဟာ အလိုလို တိတ်ဆိတ်လာတတ်တယ်။
အပြစ်တင်တာတွေ နည်းလာတတ်တယ်။
သူတို့ဟာ သူတို့လုပ်နေတဲ့အရာအပေါ်မှာပဲ
အာရုံစိုက်ဖို့ ကြိုးစားတတ်ကြပြီး
သူတို့ဘဝကို သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ တာဝန်ယူတော့တယ်။



Address

Seoul

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ria Lily’s Pages posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share