14/05/2026
In onze maatschappelijke systemen hebben veel mensen dagelijks te maken met sociale uitsluiting.
Sociale uitsluiting heeft te maken met het uitsluiten van mensen, door hetgeen waar ze liefde voor ervaren.
Liefde is een ruim begrip, je kunt liefde voor mensen, dieren, de natuur ervaren; voor je hobby, cultuur, geloof, noem maar op...
Kun je liefde bewijzen? Nee. Je ziet slechts de uiterlijke kenmerken ervan; en die kunnen zich op veel manieren uiten en staan tegelijkertijd los van liefde.
Toch is er liefde. Je kunt het voelen... Je kunt het niet afdwingen en tegelijkertijd heeft iedereen liefde nodig.
Op veel werkplekken ben ik weggegaan. Niet omdat ik mijn werk niet goed deed; wel in heel veel gevallen omdat ik vanuit mijn hart werk en mijn hart geen verdeeldheid en strijd kent en dat laatste het enige was waar ik voor betaald kreeg. Ik hoor niet bij een dergelijke leider thuis en die niet bij mij.
Veel mensen hebben hiermee te maken, hoor ik om me heen en weten zich geen raad. Ze worden met geld beloond als ze strijden. De liefde voor het werk, henzelf en de mensen om hen heen verdwijnt op de achtergrond. De zingeving in het werk, relaties en het leven verdwijnt.
Het zijn dan ook niet de leiders die een voorbeeld vormen voor onze maatschappij.
Sommige leiders leren je geld te krijgen, anderen om jezelf en naasten lief te hebben. En weer anderen begrijpen dat beiden prima samen kunnen gaan... En tegelijkertijd is niemand leider en niemand volger... We kunnen leiden en volgen als we dat willen; we hoeven ons niet te identificeren met het hokje waarin we geduwd worden en hebben een eigen keuze...
Liefde en ook een identiteit kent geen verdeling van buitenaf; kent geen hokjes van buitenaf. Het is overal om ons heen. En tegelijkertijd is liefde niet in dezelfde mate voor iedereen bestemd. Je kunt iemand die homo is niet dwingen om een liefdesrelatie aan te gaan met een vrouw. De liefde die je voelt is een deel van je identiteit. Vreemd genoeg wordt je op heel veel werkplekken en in veel uitkeringsinstanties wel beloond als je het contact en de identiteit die je opgedrongen worden, waardeert en accepteert en het contact met jezelf en je omgeving daarmee verbreekt. Je wordt er vreemd op aangekeken als je trouw blijft aan je eigen identiteit en gevoel door veel mensen en systemen. Je wordt niet beoordeeld op je werk of wat je doet en kunt. Je wordt regelmatig beoordeeld op of je de liefde voor jezelf en anderen en jullie, identiteit, werk, relaties en leven kunt beëindigen in ruil voor geld, strijd en agressie. Agressie heeft overigens vaak te maken met het ontbreken van de waarneming van de omgeving door de agressor. Vergelijk het met iemand met bokshandschoenen, die geblinddoekt een kamer binnen loopt en allemaal dure kwetsbare spullen kapot slaat, in de veronderstelling dat er boksballen om hem/haar heen hangen. Waarnemen kun je leren...
Heb ik antwoord op alle vragen? Nee; ik ben ook maar een mens...
Met Beyou!Ondersteuning probeer ik wel ruimte te bieden voor zaken rondom het hart, de waarneming en de authenticiteit van mensen en het leven. Ik geloof in echtheid. Niet in aannames en vooroordelen, die door agressie en manipulatie van mensen, organisaties en instanties die inkomen verstrekken in stand gehouden worden.
Het hart klopt; het geeft ons leven. Eenieders hart mag blijven kloppen... Geen enkel leven is meer waard dan dat van een ander...
Waar liefde gedwongen wordt te eindigen, beginnen strijd en oorlogen. We hebben een democratie, waarin ruimte is voor eenieders identiteit, cultuur, relaties, leven... En toch laat de praktijk van onze maatschappelijke systemen regelmatig anders zien.
Is discriminatie te bewijzen? Nee. In veel gevallen niet. En toch is het overal om ons heen. Net als liefde....
Je kunt beiden voelen... En je kunt leren voelen...
Met Beyou!Ondersteuning ben ik er zowel voor anderen als mezelf. Ik heb in mijn werk en inkomen ook dagelijks met sociale uitsluiting te maken, van mensen en systemen die niet kunnen accepteren dat mijn hart niet (alleen of in die mate dat zij verlangen) voor hen of datgene wat zij waarderen bestemd is en mijn identiteit, niveau en cultuur niet in het hokje past waarin ze iedereen proberen op te sluiten. Ik waardeer ook de identiteit, het werk, leven, de gezondheid en veiligheid van mezelf en anderen.
Beyou!Ondersteuning, want ieder mens is van waarde zoals die is en we hoeven geen rol te spelen om gewaardeerd en geaccepteerd te worden... We mogen onszelf (leren) zijn...
We mogen allemaal voor zover mogelijk gezond en veilig zijn...
Dat begint bij acceptatie van het zijn...
