17/07/2026
‘HIER LIGT MIJN HART' | Elke keer als Theo Outhuyse (71) naar het Molenaar Klein Hospice in Harlingen fietst, doet hij dat met een goed gevoel. “Ik ben er nu dik vier jaar vrijwilliger”, vertelt hij. “Ik assisteer de verantwoordelijk verpleegkundige met van alles: wassen en aankleden van gasten, koffie en thee serveren, een ontbijtje maken, familie ontvangen, ga zo maar door. Maar soms zit ik ook aan iemands bed. Gewoon er zijn en even luisteren.”
Theo werkte jarenlang als hoofd facilitaire zaken bij een organisatie voor dak- en thuislozen. “Het mooiste werk wat je kunt doen”, zegt hij. “In de loop der jaren zijn mijn ouders en schoonouders overleden. Bij allemaal ben ik tot de laatste fase van hun leven aanwezig geweest. Dat was heel verdrietig, maar ik merkte ook dat ik het goed aankon. Toen ontstond de gedachte: misschien kan ik bij een hospice iets betekenen. Zo ben ik hier terechtgekomen.”
Het Molenaar Klein Hospice heeft vier kamers, die vrijwel altijd bezet zijn. “De mensen die er verblijven, noemen we onze gasten”, legt Theo uit. “Natuurlijk is er verdriet, maar er wordt ook gelachen. Dat vind ik mooi om te zien. Ik heb vaak hele bijzondere en waardevolle gesprekken met de gasten en hun naasten. Daar word ik zelf ook rijk van. Ik doe dit vrijwilligerswerk voor onze gasten, maar dat ik er zelf een fijn gevoel aan overhoud, is mooie bijvangst.”
Er verschijnt een warme glimlach op zijn gezicht. “Ik voel me er heel erg op mijn plaats, hier ligt mijn hart. Ik hoop het nog een mooie tijd te mogen doen. Ik vind het prachtig werk.”
