05/07/2026
βIk kan het werk in de hospice gewoon niet missenβ - Jelly β 20 jaar vrijwilliger bij de hospice
Ze is er al vanaf het allereerste begin. Toen de hospice van Proxima in januari 2006 haar eerste gast verwelkomde, stond Jelly van der Honing klaar. Twintig jaar later is ze er nog steeds.
"Het werk in de hospice kan ik nog steeds niet missen," zegt Jelly eerlijk. "Ik zorg graag voor mensen. Het verrijkt mezelf om er te zijn voor gasten in hun laatste levensfase, maar ook voor hun familieleden." Het geeft haar voldoening op een manier die moeilijk te omschrijven is.
Vanaf het begin
Het begon in september 2005, met een weekend op Zonheuvel in Doorn. Een groep aanstaande vrijwilligers trok zich terug om zich voor te bereiden op hun nieuwe rol. Ze spraken over verlies, over mensvisie, over wat het betekent om er Γ©cht voor iemand te zijn. Op 9 januari 2006 was het dan zover: de eerste gast werd verwelkomd, en het werk kon beginnen. In die beginjaren draaiden de vrijwilligers twee diensten per week Γ©n een verplichte nachtdienst per maand. Studiedagen en thema-avonden hielden het team scherp en verbonden.
Wat veranderde β en wat niet
Twintig jaar brengen verandering met zich mee. Het team vrijwilligers heeft een wisseling ondergaan, en het afgelopen jaar heeft de terminale zorg te maken gehad met bezuinigingen en minder beschikbare uren van thuiszorgorganisaties. Dat is even wennen, maar daar kunnen we in meebewegen.
Maar de kern? βDie is onveranderd. De zorg, de aandacht, het er zijn voor gasten en familie dat is precies hetzelfde gebleven als op dag één", geeft Jelly aan.
Naar de toekomst
En Jelly kijkt vooruit. Met de nieuwe hospice en logeerhuis aan De Mondriaanlaan in het vooruitzicht, gloort er een frisse uitdaging. βIk kijk er echt naar uit,β zegt ze, na twintig jaar nog steeds met volle toewijding.
