20/05/2026
Een compleet nieuwe wereld ging voor me open.
Bovenal voelde het als thuiskomen.
Dit jaar bestaat mijn praktijk Klavertje Vijf 10 jaar en mijn platform Gave Groei 1 jaar.
Zoveel mooie stappen gezet. Zoveel kinderen, jongeren, ouders en professionals al mogen helpen.
Nog steeds voelt het als mijn missie: betekenis en woorden geven aan hoogbegaafdheid.
Via individuele begeleidingstrajecten, opleidingen, groepstrajecten, mijn online academie, masterclasses en boeken.
Ik ben enorm dankbaar dat via mijn dochter hoogbegaafdheid op mijn pad is gekomen en dat ik hiervan mijn levenswerk mag maken.
Maar tegelijkertijd voelt het soms ook wrang.
En met tijden ervaar ik intens veel verdriet.
Want hoeveel hoogbegaafdheid mij professioneel heeft gebracht enerzijds, hoe ingewikkeld en moeilijk het leven van mijn dochter anderzijds is geworden.
De tegenstelling daartussen kan haast niet groter zijn.
Haar toekomst zal er één zijn met veel onzekerheden.
Nog geen seconde had ik elf jaar geleden kunnen vermoeden dat ons/haar leven er zo uit zou gaan zien.
En dat is soms heftig. Zwaar. Hard.
Zeker wanneer je merkt dat mensen in je omgeving afhaken. Dat niet iedereen weet hoe om te gaan met een (moeder van een) turbulent gezin of met de rouw waarmee ik ook te dealen heb.
Maar het is wat het is.
Ik kan een zwaar kruis dragen. Mijn hoofd omhoog houden. Mijn kind is mijn onvoorwaardelijk grote trots.
Tot mijn laatste adem zal ik voor haar blijven strijden.
Sinds twee maanden gaat ze naar een geweldige dagbesteding en zit ze niet langer volledig thuis.
En nu zoeken we stap voor stap verder naar wat wél kan.
Regelmatig schiet de gedachte door mijn hoofd of ik niet moet stoppen met mijn bedrijven.
Of ik het wel “mag” om successen te behalen, terwijl juist degene die mij het meest dierbaar is, me deze kant op heeft gestuurd, zo’n ander pad bewandelt.
Maar van alle interne (kritische) stemmen in mij, klinkt er één het hardst.
Dat juist deze weg mij de kennis, ervaring en diepgang heeft gegeven om te blijven doen wat ik doe.
Niet ondánks ons verhaal.
Maar dánkzij ons verhaal.