05/09/2026
Al deze jaren van zelfontwikkeling brachten me tot dit punt. Vanuit kalmte, rust en mijn eigen center mezelf zien en vanuit daar de ander volledig kunnen ontmoeten.🤍
De eerste keer dat ik een ecstatic dance beleefde was ik helemaal verbaasd over hoe vrij mensen zich voelde op de dansvloer, hoe makkelijk ze in het contact met de ander stapte. De joy die ik zag.. het raakte alle stukken in mij waar ik zo naar verlangde. Maar die ik niet kon voelen.
Ik weet nog dat ik dacht oohh wat wil ik graag nieuwe mensen leren kennen. Maar er kwam niemand op me af, ik voelde me getriggerd in afwijzing en niet gezien zijn. De allermooiste spiegel, want wat ik voelde is.. ik durf niet eens iemand anders aan te kijken. Uit angst dat ze me echt zouden zien. Uit angst dat ik mijn angst, extreme onzekerheid, ongemak en verdriet niet kon verbergen.
Deze jaren leerde me eindeloos veel, daar kan ik zoooo veel over schrijven. Maar als ik deze foto zie dan zie ik het. Ik durf helemaal aanwezig te zijn in mij, met mij en daardoor ook bij de ander. Ik ontmoet de ander door echt te kijken, te voelen en daar te zijn. Kwetsbaar, oprecht, open en met alles in mij. En dat voelt VRIJ.🌸💃