30/12/2025
Met het einde van 2025 komt zicht neem ik de tijd om terug te kijken. Niet om te oordelen maar om eerlijk te voelen.
Dit jaar liet mij zien hoe ik al zo lang, zo hard mijn best heb gedaan om mijn leven in hokjes te stoppen. Terwijl ik helemaal niet van de hokjes ben. Ik voelde dat het niet meer klopte en dat ik het zo niet meer wilde doen, zonder al te weten hoe het dan wél mag. Even een stapje terug, even stilstaan. Stoppen met moeten.
Het was bevrijdend om mezelf niet meer passend te maken voor iets wat niet meer klopt. Juist in dat loslaten kwam er ruimte. Ruimte om weer te voelen wie ik ben en wat ik wil. Hoe mijn energie kan stromen en wat daarin vanzelf mag ontstaan.
Wat ik steeds opnieuw zie, bij mezelf en bij anderen, is dat helderheid niet ontstaat door harder na te denken of meer te doen, maar door durven zijn in de chaos. In dat wat je nog niet snapt. In dat wat onrustig voelt.
Daar voel ik me thuis. In het samen puzzelen.
In het brengen van rust, zonder dat alles al ‘af’ hoeft te zijn.
Ik rond dit jaar af met dankbaarheid.
Voor alles wat me hielp losbreken uit oude patronen.
En ik stap het nieuwe jaar in met vertrouwen,
klaar voor nieuwe beweging, verdieping en verbinding.
Gun jij jezelf ook zo'n moment om eerlijk te voelen?
Te voelen waar jij jezelf aan vast houdt, terwijl je eigenlijk los wilt laten? En waar jij dankbaar voor bent? Je hoeft daar nog niet meteen een antwoord op te hebben. Alleen de bereidheid om te luisteren.