12/06/2026
चिलले सिकाएको पाठ:
"सन्तानलाई आरामदायी गुँड मात्र होइन,आत्मनिर्भर भई उड्न पनि सिकाऔं।" 🦅
पोथी चिलले आफ्नो जीवनसाथी जथाभावी छान्दैन।
उसले एउटा सानो हाँगा टिप्छे, आकाशको निकै माथिसम्म उड्छे र त्यसलाई तल खसाल्छे।भाले चिलहरू त्यो हाँगा भुइँमा खस्नुअघि समात्न प्रतिस्पर्धा गर्छन्। एउटा भाले चिलले बारम्बार त्यो हाँगा समातेर उसलाई फिर्ता ल्याइदिन्छ। पोथी चिलले पटक–पटक त्यही परीक्षा दोहोर्याउँछे, उसको विश्वसनीयता, शक्ति, एकाग्रता र प्रतिबद्धताको परीक्षण गर्दै। अन्ततः कहिल्यै असफल नहुने भाले चिल नै उसको जीवनसाथी बन्न योग्य ठहरिन्छ।
साथी बनेपछि उनीहरूले अग्लो भीरको टुप्पोमा गुँड बनाउँछन्। सुरुमा गुँड कडा हाँगाहरूले बनेको हुन्छ, तर पछि उनीहरूले आफ्नै नरम प्वाँखहरू ओछ्याएर त्यसलाई सुरक्षित र न्यानो बनाउँछन्। त्यही गुँडमा पोथी चिलले अण्डा पार्छे र दुवै अभिभावक मिलेर बच्चाहरूको हेरचाह, सुरक्षा र पालनपोषण गर्छन्।
जब चल्लाहरू केही ठूला हुन्छन्, तब अभिभावकहरूले एउटा महत्वपूर्ण पाठ सिकाउन थाल्छन्।
भाले चिलले गुँडका नरम प्वाँखहरू हटाइदिन्छ, जसले गर्दा केवल कडा हाँगाहरू मात्र बाँकी रहन्छन्। पोथी चिलले पनि उनीहरूलाई सिधै खाना ल्याइदिन छोड्छे। भोक र असहजताले चल्लाहरूलाई गुँडको किनारातिर जान बाध्य बनाउँछ।अन्ततः उनीहरूले जोखिम उठाएर उड्ने प्रयास गर्नुपर्छ।
कतिपय चल्लाहरू तल खस्छन्। तर अनुभवी र समर्पित भाले चिल ती चल्लाहरूको तलतिर तीव्र गतिमा उडेर पिठ्युँमा समात्छ र फेरि माथि पुर्याउँछ। यसरी पटक–पटक प्रयास गर्दै जाँदा एक दिन ती चल्लाहरूले आफ्ना पखेटा फैलाउँछन्, हावाको साथ सम्हालिन्छन् र आफ्नै बलमा उड्न सिक्छन्।
यस कथाले गहिरो सन्देश दिन्छ—असल अभिभावकहरूले आफ्ना सन्तानलाई सधैं आरामको घेराभित्र राख्दैनन्। उनीहरूलाई जीवनका चुनौतीहरूको सामना गर्न सक्षम बनाउँछन्। आत्मनिर्भर बन्न प्रेरित गर्छन्, तर आवश्यक पर्दा साथ दिन सधैं तयार रहन्छन्।
सुरुमा पोथी चिलले लिएको परीक्षा केवल एउटा हाँगा समात्ने परीक्षा मात्र थिएन। त्यो त भविष्यमा आफ्ना सन्तानलाई आवश्यक पर्दा साथ दिन सक्ने जिम्मेवार र भरोसायोग्य जीवनसाथी खोज्ने माध्यम थियो।
अभिभावकको कर्तव्य भनेको सन्तानका लागि सदैव आरामदायी गुँड बनाइराख्नु होइन, बरु उनीहरूलाई आफ्ना पखेटा चिन्न,आत्मविश्वासका साथ फैलाउन र जीवनको आकाशमा स्वतन्त्र रूपमा उड्न सिकाउनु हो।
#ज्ञानगुण #प्रकृति #कथा