11/07/2026
W dniu wczorajszym, dokładnie rok temu obroniłem pracę magisterską i oficjalnie zostałem psychologiem. 🎓💙
Pamiętam emocje tamtego dnia. Radość, dumę, ale też ogromną niepewność. Mówi się, że dyplom otwiera drzwi. To prawda. Nikt jednak nie mówi, że czasem trzeba mieć odwagę, żeby przez nie przejść.
Ten rok był dla mnie jednym z najbardziej intensywnych i wymagających w życiu. Pełen zmian zawodowych, nowych wyzwań, trudnych decyzji i momentów, w których musiałem zaufać sobie bardziej niż kiedykolwiek wcześniej.
Z perspektywy czasu widzę coś, o czym często rozmawiam z osobami, które wspieram. Rozwój rzadko przebiega po prostej linii. Często zaczyna się od niepewności, chaosu i poczucia, że nic nie układa się tak, jak sobie wyobrażaliśmy. Dopiero później zaczynamy dostrzegać, że właśnie te doświadczenia prowadziły nas we właściwym kierunku.
Tak było również u mnie.
Dziś z ogromną wdzięcznością patrzę na to, jak wiele wydarzyło się przez ostatnie dwanaście miesięcy. Uczestniczyłem w inspirujących konferencjach, ukończyłem studia podyplomowe z zakresu psychologii transportu, zdobyłem kwalifikacje do prowadzenia diagnozy narzędziem ADOS-2 i nieustannie rozwijałem swoje kompetencje.
Największą wartością tego roku byli jednak ludzie.
Od roku mam przyjemność wspierać dzieci i młodzież jako psycholog szkolny. Każdego dnia uczę się razem z nimi, towarzyszę im w trudnościach, sukcesach i momentach, kiedy najbardziej potrzebują zrozumienia.
Równocześnie pracuję w poradni, gdzie prowadzę diagnozy psychologiczne oraz konsultacje. Każde spotkanie przypomina mi, jak wielką moc ma uważność, empatia i poczucie bezpieczeństwa w relacji z drugim człowiekiem.
Patrząc na ten rok, czuję przede wszystkim wdzięczność. Za ludzi, których spotkałem. Za zaufanie, którym zostałem obdarzony. Za wszystkie lekcje – również te najtrudniejsze.
A przede mną kolejne cele.
Nowy rok przyniesie następne studia podyplomowe, dalsze szkolenia, rozwój diagnostyczny i kolejne możliwości, dzięki którym będę mógł jeszcze lepiej pomagać dzieciom, młodzieży i dorosłym. W psychologii nie da się powiedzieć: „już wiem wszystko”. To zawód, który uczy pokory i pokazuje, że rozwój jest procesem trwającym przez całe życie.
Dziękuję wszystkim, którzy są częścią tej drogi – rodzinie, przyjaciołom, współpracownikom, pacjentom, uczniom i ich rodzicom. To dzięki Wam ten pierwszy rok był tak wyjątkowy.
To dopiero początek. I z ogromną ciekawością czekam na to, co przyniosą kolejne lata. ❤️
