Człowiek z zawodem psychologa

30/04/2026

20/03/2026

Ale się cieszę 😌🌿

Sekcja Psychotraumatologii przy Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach została zatwierdzona!

To dla mnie ważny moment — widać efekty naszej wytrwałości i pracy, a jednocześnie to początek… Mam w sobie dużo ciekawości, jak to się rozwinie 🧐😉

Czuję wdzięczność, że mogę być częścią tego procesu i współtworzyć taką inicjatywę od podstaw 🧡🦦

Informujemy, że po zapoznaniu się z przedłożonym wnioskiem grupy członkiń i członków PSTTSR i pozytywnym jego rozpatrzeniu, na mocy Uchwały nr 04/03/2026 z 17 marca 2026r. Zarząd Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach powołał Sekcję Psychotraumatologii.

Serdecznie gratulujemy i życzymy owocnej pracy!
https://psttsr.pl/?page_id=5136

13/01/2026

💪🏼

09/01/2026

W punkt !

Milenialsi to pierwsze pokolenie, które wychowuje dzieci inaczej – choć sami nie byli tak wychowywani.

Psychologowie mówią dziś o cichej rewolucji w rodzicielstwie. Trzydziesto- i czterdziestolatkowie coraz częściej uczą swoje dzieci nazywać emocje, zamiast je tłumić. Złość nie jest „niegrzeczna”. Płacz nie jest słabością. Strach to sygnał, a nie problem do wyciszenia.

Efekt? Przedszkolaki, które potrafią powiedzieć:
„jestem zły”,
„boję się”,
„potrzebuję przerwy”.

To ogromna zmiana w porównaniu z tym, jak dorastało wielu dzisiejszych rodziców. Oni sami często słyszeli: „nie przesadzaj”, „uspokój się”, „bądź grzeczny”. Emocje były czymś, co należało schować.

Dlatego po całym dniu regulowania emocji dzieci dorośli są wyczerpani. Ich układ nerwowy sięga po stare, znane strategie: wycofanie, milczenie, niewchodzenie w konflikt. Pojawiają się łzy — nie jako oznaka porażki, ale sygnał przeciążenia i jednocześnie odwagi, by nie wracać do dawnych schematów.

To, co dzieje się dziś w wielu domach, ma znaczenie nie tylko wychowawcze, ale biologiczne i społeczne. Zmienia sposób budowania więzi. Zmienia relacje. Tworzy nowe emocjonalne dziedzictwo.

| Newsweek Psychologia Dziecka dostępny tutaj 👉 https://literia.pl/czasopismo-newsweek-extra-1-26

Tekst Agaty Misery przeczytacie także tutaj 👉https://www.newsweek.pl/psychologia/moc-odpornosci-uspokojony-dorosly-to-najlepszy-regulator-emocji-dziecka/fnq0hb3

09/01/2026

😉

📣 HISTORYCZNY MOMENT DLA ZAWODU PSYCHOLOGA! 📣🎉
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjął ustawę o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów. To przełomowy dzień dla całego środowiska psychologicznego i dla osób korzystających z pomocy psychologicznej.
🧠💚 Ustawa wprowadza jasne standardy wykonywania zawodu, wzmacnia ochronę odbiorców świadczeń i porządkuje zasady odpowiedzialności zawodowej. To realny krok w stronę bezpieczeństwa, jakości i profesjonalizmu w obszarze zdrowia psychicznego.
✊ Dla Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Psychologów to moment szczególny. Od lat konsekwentnie zabiegaliśmy o ustawowe uregulowanie zawodu psychologa — dzisiejsza decyzja Sejmu pokazuje, że determinacja środowiska i dialog społeczny mają sens.
Szczególne podziękowania kierujemy do Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, a w szczególności do Ministry Agnieszka Dziemianowicz-Bąk za podjęcie tego ważnego tematu, konsekwencję w działaniach i doprowadzenie projektu do etapu uchwalenia przez Sejm. To przykład odpowiedzialnej polityki publicznej, która realnie odpowiada na potrzeby społeczne.
➡️ Przed nami jeszcze prace w Senacie, ale dziś z dumą i nadzieją patrzymy na ten krok milowy.
💚 To ważny dzień dla psychologów.
💚 To dobry dzień dla osób, którym pomagamy.

18/12/2025

Otóż to..

Rok temu pisałem o zmęczeniu.
O tym, że coś we mnie gaśnie.
O strachu, który się pojawia i zalewa.
Zalał kilkukrotnie w tym roku.

Dziś wiem, że to były bardzo ważne momenty.
Przejścia .

Ten rok nauczył mnie, że siła nie zawsze wygląda jak pewność siebie.
Czasem wygląda jak ruch mimo wątpliwości.
Jak krok, kiedy nie wszystko jest jasne.

Były dni lekkie i były bardzo trudne.
Była radość, wdzięczność, zmęczenie i cisza.
Był strach, ból, wstyd, nadzieja, szczerość, radość, szczęście, żal, żałoba, rozczarowanie, rozwój, smutek, poczucie bezpieczeństwa, zgoda.
Wszystko było.

Ale było też coś stałego - sens.

I był to także rok zawodowo pełen niezwykłych wrażeń i doświadczeń -
niezależnie od wszystkiego, co działo się prywatnie.
Chcę za to z całego serca podziękować tym, którzy dali mi poczucie dobra, sensu i szczęścia, czy po prostu lekcji.
Wasza obecność naprawdę ma i miała znaczenie.

Zrozumiałem, że nie muszę być cały czas gotowy.
Że nie muszę wszystkiego rozumieć od razu.
Że mogę iść w swoim tempie
i że to tempo jest w porządku.
Powoli… powoli…

Patrzę dziś w przyszłość nieco spokojniej -
a może po prostu bardziej się staram.
Z większą ciekawością, a mniejszym lękiem.
Wiem, że dobre rzeczy jeszcze przede mną.
Bo one już się zaczęły.

Jeśli jesteś teraz w miejscu wątpliwości, zmęczenia albo ciszy -
to nie znaczy, że coś jest z Tobą nie tak.
Bardzo często to znak, że coś w Tobie właśnie dojrzewa.

Dziękuję, że jesteście.
Za obecność. Za słowa. Za bycie. Za wiarę.

Lecimy dalej… idzie drugie solo jakimiś tam kroczkami też :)

Igor. 🤍