Relacja Gabinet terapeutyczny Katarzyna Babiarczyk

22/07/2026

Wolność jest wtedy, gdy pozwalasz innym myśleć o Tobie cokolwiek chcą i czujesz się z tym komfortowo.
Dojrzałość zaczyna się tam, gdzie kończy się potrzeba podobania się wszystkim.
Dziś czuję się wolna i dojrzała.

17/07/2026

„Następną planetę zajmował Pijak. Te odwiedziny trwały bardzo krótko, pogrążyły jednak Małego Księcia w głębokim smutku.
- Co ty tu robisz? - spytał Pijaka, którego zastał siedzącego w milczeniu przed baterią butelek pełnych i bateria butelek pustych.
- Piję - odpowiedział ponuro Pijak.
- Dlaczego pijesz? - spytał Mały Książę.
- Aby zapomnieć - odpowiedział Pijak.
- O czym zapomnieć? - zaniepokoił się Mały Książę, który już zaczął mu współczuć.
- Aby zapomnieć, że się wstydzę - stwierdził Pijak, schylając głowę.
- Czego się wstydzisz? - dopytywał się Mały Książę, chcąc mu pomóc.
- Wstydzę się, że piję - zakończył Pijak rozmowę i pogrążył się w milczeniu.
Mały Książę zakłopotany ruszył dalej.
„Dorośli są naprawdę bardzo, bardzo śmieszni" - mówił sobie po drodze."

✅ Antoine de Saint-Exupéry, „Mały Książę”

11/06/2026

10/04/2026

Po odstawieniu narkotyków zaczyna się proces, o którym mało kto mówi normalnie i po ludzku.
Najpierw jest zderzenie z rzeczywistością 💥
Znajome „znieczulenie” znika i nagle czujesz wszystko. Napięcie, lęk, chaos w ciele i głowie. Układ nerwowy jest rozregulowany, możesz być rozdrażniony, zmęczony, czasem w panice. I to jest moment, w którym najłatwiej zawrócić.
Potem przychodzi pustka 🕳️
Nic nie cieszy. Serio nic. Rzeczy, które kiedyś dawały choć trochę przyjemności, są… obojętne. Czujesz się jakby ktoś wyłączył emocje. I pojawia się myśl „to już tak będzie zawsze”.
Nie będzie.
Kolejny etap to walka w głowie 🧠
Twój umysł zaczyna kombinować. Podsuwa myśli, które mają Cię cofnąć. „To nie ma sensu”, „raz nic nie zmieni”, „i tak nie dasz rady”. Czasem sam prowokujesz napięcia, konflikty, żeby mieć powód. To nie jesteś Ty. To stary schemat walczy o przetrwanie.
Potem zaczyna się najważniejsze 💪
Robisz rzeczy mimo braku motywacji. Na zimno. Wstajesz, działasz, ogarniasz dzień. Bez fajerwerków. I właśnie wtedy odbudowujesz siebie. Nie na emocjach, tylko na decyzjach.
I w końcu wracasz do siebie ✨
Zaczynasz mieć wpływ. Emocje są, ale nie rządzą Tobą. Pojawia się spokój, stabilność, większa odporność. To nie jest haj. To coś dużo lepszego. Poczucie, że masz siebie.
To jest proces. Czasem ciężki, czasem wkurzający, czasem piękny.
Ale jeśli przez to przechodzisz
to nie znaczy, że coś jest z Tobą nie tak ❤️
to znaczy, że zdrowiejesz.

Kasia 🌷

07/04/2026

To nie lenistwo. To neurobiologia Twojego mózgu. 🧠
Często mówimy o sobie: „jestem leniwy”, „znowu zawaliłam”…
A tymczasem to, co się dzieje, ma bardzo konkretne podstawy biologiczne.
Twój mózg jest zaprogramowany na przetrwanie, nie na rozwój.
I działa według kilku mechanizmów:

1. Układ nagrody (dopamina)
Mózg wybiera szybkie źródła dopaminy – scrollowanie, jedzenie, łatwe przyjemności.
Dlaczego? Bo one dają natychmiastowy „zastrzyk nagrody”.
Cele długoterminowe (np. zmiana stylu życia) nie dają jej od razu, więc mózg je odsuwa. 🍫📱

2. Skąpstwo poznawcze
Myślenie zużywa energię. Dosłownie.
Dlatego mózg dąży do automatyzacji i nawyków – żeby nie musieć analizować.
Stąd autopilot i powtarzanie tych samych schematów. 🔁

3. Ciało migdałowate (reakcja na stres)
Gdy pojawia się dyskomfort, mózg traktuje go jak zagrożenie.
Włącza się tryb „uciekaj albo unikaj”.
Nie dlatego, że jesteś słaba – tylko dlatego, że Twój układ nerwowy chce Cię ochronić. ⚠️

4. Awersja do straty
Dla mózgu strata boli bardziej niż cieszy zysk.
Dlatego zostajesz w tym, co znane, nawet jeśli to Ci nie służy. 🧷

5. Neuroplastyczność
Każde powtórzenie wzmacnia ścieżki neuronalne.
Im częściej coś robisz (np. odkładasz, zajadasz emocje), tym łatwiej mózg to powiela.
To nie „charakter” – to wydeptane ścieżki w mózgu. 🧠

6. Sieć trybu domyślnego (DMN)
Kiedy nic nie robisz, mózg zaczyna „mielić”:
wraca do przeszłości, tworzy czarne scenariusze.
To biologiczny mechanizm, nie „Twoje przewrażliwienie”. 🌪️

7. Efekt potwierdzenia
Mózg szuka dowodów na to, w co już wierzysz.
Jeśli masz w głowie „nie dam rady” – będzie to udowadniał. 🔍

8. Neurony lustrzane
Przejmujesz styl myślenia i działania ludzi wokół.
Twoje środowisko realnie „programuje” Twój mózg. 👥

I teraz najważniejsze:
To nie jest problem braku silnej woli.
To jest biologiczny system, który działa dokładnie tak, jak został zaprojektowany.
Ale dobra wiadomość jest taka:
mózg można przeprogramować.
Małymi krokami. Powtarzalnością. Świadomością.
Nie walcz ze sobą.
Zrozum siebie.
Bo kiedy rozumiesz mechanizm,
przestajesz się obwiniać, a zaczynasz realnie zmieniać. ✨

Kasia 🌷

06/04/2026

Czasem życie nas przyciska tak mocno, że coś w nas pęka.
I wtedy czujemy, jakby wszystko się kończyło.
Ale jest też inne pęknięcie, to które dojrzewa w środku.
Ciche, niewidoczne, ale prawdziwe.
I właśnie ono daje początek zmianie.
Bo to, co najważniejsze, zawsze zaczyna się od wewnątrz.

Kasia 🌷

https://share.google/sOJyn3z2SBE5ODjms

20/03/2026

Jest taka myśl, do której wracam w momentach zatrzymania —
nie możesz kontrolować ani dyktować opinii i postaw innych ludzi.
Wszystko, co możesz zrobić, to żyć swoim najlepszym życiem.
Być przyzwoitą osobą.
Żyć i mówić uczciwie.
A reszta… nie należy do Ciebie.
Więc żyj tak, żeby móc spojrzeć sobie w oczy bez unikania.
Żeby wieczorem kłaść się spać ze spokojem, nie z napięciem.
Ze świadomością, że zrobiłaś wszystko, co było w Twojej mocy.
Po prostu — w zgodzie ze sobą.

Kasia 🌷

18/01/2026

Jest taki moment w życiu, kiedy zaczynasz doświadczać świata bardziej intensywnie, bardziej świadomie.
I nie chodzi o wiek jako liczbę, tylko o to, co się dzieje w środku, o ten moment, kiedy przestajesz się za bardzo zastanawiać, co pomyślą inni, i zaczynasz naprawdę żyć własnym życiem.
Doświadczam tego teraz. Z ogromnym szacunkiem do tego, co było, i z jeszcze większą ochotą na to, co przede mną. Odkrywam siebie na nowo, swoje ciało, swoje pragnienia, swoje możliwości. Uczę się kochać siebie w sposób, który kiedyś wydawał się nieosiągalny.
To nie jest żadna perfekcja. To po prostu bycie sobą, z całym bagażem doświadczeń i wszystkimi konsekwencjami.
I tak, dla mnie najważniejsze są moje córki. One są moim sercem, moim światłem. Reszta… albo podąża za tą prawdą, albo zostaje z tyłu. I wiecie co? To wcale nie boli. Wręcz przeciwnie, to daje przestrzeń na relacje, które naprawdę mają znaczenie.
Czasem trzeba podejmować ryzyko. Czasem wybierać ścieżki, które nie zawsze są „bezpieczne”. Nie zawsze trafiasz idealnie, ale ta odwaga, by działać mimo strachu, to jest coś, co daje prawdziwe życie. Prawdziwe doświadczenia. Pozwala spotkać ludzi, którzy zostają, i usunąć tych, którzy nie potrafią Cię wspierać ani szanować.
I właśnie o to chodzi - nie o to, żeby się nie bać. Bać się można i nawet trzeba, strach jest częścią drogi, ale nie pozwolić mu zatrzymać siebie.

Życie jest za krótkie, żeby później żałować. Życie jest za piękne, żeby nie próbować.

Kasia 🌷