Karol Walas - Psychoterapia Dorosłych i Terapia Rodzinna

07/06/2026

Ostatnio czytam eseje Chrisophera Bollasa. A im więcej ich czytam tym bardziej przemawia do mnie jego "niepomyślane znane".

Człowiek "wie" o sobie zdecydowanie więcej niż jest w stanie świadomie pomyśleć i nazwać. Czasami słyszymy siebie mówiących: "Nie wiedziałem, że jestem do tego zdolny"

To tak, jakby pewna wiedza o nas samych, była w nas obecna od dawna, ale nie została jeszcze ujęta w słowa.

Być może na tym polega latarnia gabinetów terapeutycznych. Wspólna praca, aby na jakąś część życia rzucić odpowiednie światło.

🌿 www.karolwalas.com

25/05/2026

Z sentymentem żegnam miejsce, w którym zaczynała się moja przygoda z psychoterapią. To właśnie tam odbyły się pierwsze spotkania, rozmowy i ważne momenty, które na długo zostaną w mojej pamięci.

Jednocześnie z radością rozpoczynam nowy etap 🌿
Od teraz gabinet psychoterapii znajduje się przy ul. Łagiewnickiej 25 w Bytomiu (zdjęcie już z nowego gabinetu). To miejsce jeszcze bardziej sprzyjające spokojowi, komfortowi i dobrej atmosferze do pracy terapeutycznej.

Do zobaczenia w nowej przestrzeni 🙂

01/02/2026

Coraz częściej poruszamy się w świecie "pop-psychologii". Terminy rzucane lekką ręką, uproszczone definicje, "sposoby na narcyza", "szybki test na ADHD" - etykiety, które mają coś wyjaśniać. Dać w końcu upragnione rozumienie. A często zostawiają raczej poplątanie lub pustkę.

Mam wrażenie, że jesteśmy świadkami społecznej intelektualizacji. Wszędzie wokół próbujemy "wejść do głowy", zamiast spotkać się z tym, co przeżywane. Tworzymy "mądrą" bańkę, gdzie chowamy uczucia - być może trudne do przeżycia. Do czucia właśnie.

I trudno nie zapytać o odpowiedzialność samych specjalistów. Wystraczy włączyć pierwszą lepszą aplikację, a wszędzie będziemy słyszeć swoje słowa: koncepcje, terminy, teorię. To nasz język opisu rzeczywistości wewnętrzej drugiego człowieka.

Pozostaje pytanie: czy to już nadal edukacja, czy momentami już...właśnie wałkowany w rolkach narcyzm?

Mimo to zachęcam by głowę łączyć z sercem. To możliwe, żeby obie te części ze sobą współpracowały.

02/12/2025

Szkolenie z hipnozy za mną. 6 intensywnych dni. Najwięcej działo się między słowami: w uważności, w ciszy, w subtelnym poruszaniu się między tym, co świadome, a tym, co domaga się zauważenia głębiej. Zaskakujące, jak łagodna, ericksonowska praca potrafi otworzyć przestrzeń, w której coś ważnego może się wreszcie wypowiedzieć.

Wracam poruszony, z poczuciem, że ta droga dopiero się zaczyna - i z wdzięcznością za to, że mogłem obserwować, jak nieświadomość potrafi współpracować, jeśli tylko stworzy się jej odpowiednie warunki.

Razem z Karol Walas - Gabinet Psychoterapii Indywidualnej i Rodzinnej pozdrawiamy ze środka 6-dniowego szkolenia prowadzonego przez Polski Instytut Ericksonowski :)

Dotychczasową wiedzę i doświadczenie - utrwalamy.
Nowe - chłoniemy i nabudowujemy.

22/11/2025

Odkąd pracuję jako terapeuta, coraz bardziej doceniam znaczenie drobnych detali. Każdy z nich jest jak fragment większej opowieści, która dopiero zaczyna się układać.

Weźmy na przykład… pukanie.

Ktoś puka do drzwi tak intensywnie, że sam podskakuję w fotelu. Czy to napięcie? Złość? A może potrzeba zaznaczenia swojej obecności, ostrzeżenia, że zaraz wejdzie ktoś z dużym ładunkiem emocji?

Ktoś inny w ogóle nie puka. Czy poczuł się na tyle swobodnie, że nie potrzebuje tego gestu? A może trudniej mu zauważać granice - swoje i cudze? Może to pośpiech, życiowa gonitwa, nawyk?

Bywa też, że ktoś lekko puka, po czym wychyla głowę i pyta: „Można?”.
I wtedy znów pojawia się refleksja - czy potrzebuje dodatkowego pozwolenia? Czy trudno mu brać przestrzeń, która mu przysługuje? A może kryje się za tym coś jeszcze, o czym dopiero się dowiem.

Krótki moment.
Zaledwie kilka sekund.
A tyle możliwych historii o człowieku.

19/11/2025

Są rozmowy, które zostają na dłużej. Oto jedna z nich.

Dziękuję!

28/10/2025

Nietzsche napisał kiedyś:

„Kto ma dlaczego, zniesie prawie każde jak.”

Ostatnio coraz częściej mam taką refleksję, że wokół nas jest mnóstwo odpowiedzi na pytanie „jak”.

„10 sposobów jak…”
„Jak poradzić sobie z…”
„Co robić, gdy…”

Internet zalewa nas gotowymi receptami i listami pomysłów.
Ale odpowiedzi na pytanie „dlaczego” nie znajdziemy ani w Google, ani w ChatGPT.

To pytanie wymaga innej podróży - tej, która prowadzi do środka.
Czasami trwa długo, ale właśnie tam można znaleźć coś, co zaczyna nadawać sens.

Udanego odkrywania 🙂

21/10/2025

Jestem przekonany, że psychoterapia nie zaczyna się w momencie pierwszego spotkania z terapeutą.

Czasami słyszę w gabinecie zdania typu:

„Rok się zbierałam, żeby zadzwonić.”
„Kilka razy wybierałem numer, ale coś mnie wstrzymywało.”

Myślę, że terapia już wtedy trwa.
Coś już się zmienia.
To już jakieś spotkanie z terapeutą – choć jeszcze nie padły żadne słowa.

To jak zasiane ziarno, które – choć jeszcze niewidoczne – wprowadza delikatne zmiany.
Lubię myśleć, że gdy ktoś puka do gabinetu,
to trochę jak moment, w którym roślina zaczyna kiełkować.

18/10/2025

Pamiętam, jak kiedyś obserwowałem terapię grupową w szpitalu psychiatrycznym - na oddziale dziennym.
Podczas przerw między sesjami na pacjentów zawsze czekał drobny poczęstunek.
Nic wielkiego - zwykły, śmietankowy wafelek.

Dzisiaj myślę, że była w tym dobrze zapakowana interwencja terapeutyczna.
Ktoś o kimś pomyślał.
Czasami, by poczuć się inaczej, trzeba coś przyjąć.
Drobne gesty potrafią mieć wielkie znaczenie.
To zawiły, ale piękny świat terapeutycznych sugestii.

Pamiętam też moment, gdy przed Bożym Narodzeniem w sali pojawiła się mała choinka - ozdobiona prostymi, świątecznymi dekoracjami.
A w ostatnią sesję przed świętami pacjenci dostali od szpitala małe prezenty.

Zapamiętałem tę lekcję.
Od tamtej pory, kiedy zmienia się pora roku, staram się, by mój gabinet też się zmieniał.
Nie chodzi o wielkie rzeczy.
Czasami to nie pora roku jest trudna - tylko sposób, w jaki o niej myślimy.

A kiedy dziś mijam w sklepie śmietankowego wafelka…często się uśmiecham i biorę go ze sobą.