Między Relacjami - Gabinet psychologiczny

Strona główna
Polska
Gdansk
Między Relacjami - Gabinet psychologiczny

Zadzwoń Strona internetowa Kontakt: praktyka

Jestem psychologiem i prowadzę konsultacje indywidualne oraz dla par w podejściu TSR ONLINE

Studia -> Psychologia SWPS w Sopocie

Kurs podstawowy TSR I

Szkolenie specjalistyczne dotyczące pracy z dziećmi doświadczającymi uchodźstwa i wojny

03/09/2026

"Przecież nikt mnie nie bił, miałem co jeść, inni mieli gorzej...” – ile razy zdarzyło Ci się w ten sposób unieważnić własne cierpienie? 💔

W naszej kulturze wciąż pokutuje mit, że trauma dotyczy wyłącznie żołnierzy wracających z misji, ofiar katastrof czy ciężkich wypadków. W psychologii nazywamy te zdarzenia Wielką Traumą (przez duże „T”).

Jednak istnieje także trauma relacyjna (przez małe „t”) – cicha, niewidoczna z zewnątrz i rozciągnięta w czasie:

Dorastanie w domu, w którym panował chłód emocjonalny i brak akceptacji.

Ciągła krytyka, zawstydzanie i warunkowa miłość („będziesz grzeczny, to cię przytulę”).

Przewlekły mobbing w pracy lub odrzucenie przez grupę rówieśniczą.

Niewidzialność – sytuacja, w której nikt nie zauważał Twojego smutku i lęku.

🧠 Biologia nie kłamie:
Dla Twojego układu nerwowego przewlekłe poczucie odrzucenia czy emocjonalnego osamotnienia aktywuje te same obszary mózgu (m.in. przednią korę zakrętu obręczy), co fizyczny ból i bezpośrednie zagrożenie życia.

Ciało nie potrzebuje wybuchów bomb, by utknąć w trybie walki i przetrwania. Czasem wystarczyły raniące słowa i brak bezpiecznej obecności dorosłego.

Przestań licytować się ze sobą na to, czy Twój ból był „wystarczająco dramatyczny”. Masz prawo czuć to, co czujesz. 🤍

Napisz w komentarzu: czy zdarza Ci się umniejszać swoim trudnym doświadczeniom? 👇

💾 Zapisz ten post, by przypomnieć sobie o tym, gdy znów zaczniesz w siebie wątpić.

🤍 Prześlij go dalej – zdejmijmy tabu z traumy relacyjnej.

28/08/2026

Nagły atak paniki? Czujesz, że tracisz kontrolę? 🛑

To przerażające uczucie, ale pamiętaj o jednym: jesteś bezpieczny/a i to minie. Kiedy lęk przejmuje stery, Twój układ nerwowy wchodzi w tryb walki lub ucieczki. Potrzebuje jasnego, fizycznego sygnału, że nic Ci nie grozi "tu i teraz".

Metoda 5-4-3-2-1 (technika uziemienia) to najszybszy sposób, by wyrwać umysł z pętli lęku i przywrócić go do rzeczywistości. Działa jak twardy reset dla przegrzanego mózgu, przekierowując uwagę na zmysły. 🧠✨

Przesuń w bok, aby poznać kroki tego protokołu SOS. ➡️

📌 ZAPISZ ten post teraz, aby mieć go pod ręką jako swoją "apteczkę pierwszej pomocy" w stresujących momentach. Prześlij go też komuś, komu może się przydać – nigdy nie wiesz, kiedy komuś pomożesz. 💙

27/08/2026

Wyobraź sobie, że w Twoim domu włącza się alarm przeciwpożarowy. Zagrożenie mija, dym znika, a syrena... wyje dalej bez przerwy przez kolejne tygodnie i miesiące. 🧠⚡

Dokładnie tak działa PTSD (Zespół Stresu Pourazowego).

Kiedy przeżywamy zdarzenie, które przekracza nasze możliwości poradzenia sobie ze strachem, mózg uruchamia pierwotne programy przetrwania: walcz, uciekaj lub zastygnij w bezruchu. U większości ludzi po ustaniu zagrożenia układ nerwowy stopniowo wraca do równowagi.

Przy PTSD ten mechanizm zawiesza się w trybie alarmowym:

Ciało migdałowate (Twój wewnętrzny detektor dymu) bez przerwy wysyła sygnały o śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Hipokamp nie potrafi nadać wspomnieniu znacznika „to już minęło”, przez co ciało reaguje na neutralne bodźce tak, jakby dawny koszmar działo się dokładnie TU i TERAZ.

Co ważne: PTSD to nie tylko skutek wojen czy katastrof. Może rozwinąć się po wypadku, nagłej stracie, przemocy emocjonalnej w związku czy po długotrwałym życiu w chronicznym poczuciu zagrożenia.

💡 Pamiętaj: To, że Twój mózg utknął w przeszłości, nie jest Twoją winą ani słabością charakteru. To biologiczna próba ochrony podjęta przez wyczerpany organizm. Dzięki neuroplastyczności mózgu i odpowiedniej terapii ten alarm można bezpiecznie wyłączyć.

Napisz w komentarzu: czy zdarza Ci się czuć nagły lęk w ciele, mimo że wokół jest zupełnie bezpiecznie? 👇

💾 Zapisz ten post na później

🤍 Prześlij go komuś, kto potrzebuje dziś zrozumienia dla swoich emocji.

21/08/2026

Zdarza Ci się, że drobiazg wyprowadza Cię z równowagi tak mocno, że krzyczysz lub wpadasz w panikę, a innym razem po prostu „odcina Ci prąd” i leżysz bez siły, czując kompletną pustkę? 🧠⚡

W psychologii nazywamy to Oknem Tolerancji. To przestrzeń, w której Twój układ nerwowy czuje się bezpiecznie i radzi sobie z codziennym stresem.

Kiedy jednak w Twoim ciele tkwi nieprzepracowana trauma lub chroniczne przeciążenie, wypadasz z tej bezpiecznej strefy w jedną z dwóch skrajności:

🔴 TRYB WALKI I PANIKI (Góra)
Objawy: wściekłość, wybuchy złości, panika, kołatanie serca, gonitwa czarnych myśli.
Twój mózg krzyczy: „Jestem w niebezpieczeństwie, muszę walczyć!”

🟢 TRYB SPOKOJU I RÓWNOWAGI (Środek)
Objawy: jasność myślenia, poczucie obecności, zdolność do dialogu i odpoczynku.
Twój mózg czuje: „Jestem bezpieczny, dam radę”.

🔵 TRYB ZAMROŻENIA I PUSTKI (Dół)
Objawy: paraliż, brak sił na proste czynności, mgła mózgowa, emocjonalna obojętność (dysocjacja).
Twój mózg decyduje: „Bólu jest za dużo – odcinam zasilanie”.

💡 Najważniejsza prawda: Jeśli od dłuższego czasu kursujesz tylko między czerwoną a niebieską strefą, to nie znaczy, że jesteś „histeryczny” albo „leniwy”. To dowód na to, że Twój układ nerwowy jest skrajnie wyczerpany.

Celem psychoterapii nie jest wymazanie stresu, ale stopniowe poszerzanie Twojego Okna Tolerancji – tak, byś mógł coraz częściej wracać do zielonej strefy. 🤍

W której strefie jesteś dzisiaj najczęściej? Zostaw w komentarzu: 🔴, 🟢 czy 🔵? 👇

💾 Zapisz ten post, by przypomnieć sobie o tym w trudniejszym momencie.

🤍 Prześlij go dalej – szerzmy świadomość o układzie nerwowym.

20/08/2026

Często słyszymy o PTSD w kontekście weteranów wojennych czy ofiar wypadków. Jednak istnieje stan znacznie bardziej podstępny i powszechny: Złożony Zespół Stresu Pourazowego (C-PTSD). 🧠⚡

Jaka jest najważniejsza różnica?

Klasyczne PTSD to zazwyczaj wynik jednego, dramatycznego punktu w czasie (np. wypadek samochodowy). Pamiętasz swoje życie „przed” i próbujesz do niego wrócić.

C-PTSD to wynik miesięcy lub lat życia w ciągłym poczuciu zagrożenia, odrzucenia lub przemocy emocjonalnej (np. dorastanie w rodzinie dysfunkcyjnej, relacja z narcystycznym partnerem). Tutaj nie ma bezpiecznego „przed” – trauma wrosła w strukturę Twojej osobowości.

Oto 4 kluczowe obszary różnic:
1️⃣ Przyczyna: Pojedynczy szok vs wieloletnia, powtarzająca się trauma relacyjna.
2️⃣ Tożsamość: Chęć powrotu do siebie vs toksyczny wstyd i poczucie bycia „zepsutym”.
3️⃣ Relacje: Unikanie wyzwalaczy vs paraliżujący lęk przed bliskością i odrzuceniem.
4️⃣ Emocje: Obrazowe flashbacki vs emocjonalne odcięcie (dysocjacja) i nagłe poczucie bezradności.

💡 Pamiętaj: C-PTSD to nie wada charakteru ani Twoja wina. To adaptacja Twojego układu nerwowego do nieludzkich warunków, w których przyszło Ci funkcjonować. Z pomocą odpowiedniej psychoterapii możesz odzyskać siebie i nauczyć się bezpiecznych relacji.

Napisz w komentarzu: czy pojęcie C-PTSD było Ci wcześniej znane? 👇

💾 Zapisz ten post, by wracać do niego w procesie samopoznania.

🤍 Prześlij go komuś, komu ta wiedza pomoże zrozumieć własne reakcje.

19/08/2026

Czekasz, aż „samo przejdzie”, a każdy kolejny tydzień kosztuje Cię coraz więcej siły?

Nasz układ nerwowy ma ogromne zdolności adaptacyjne, ale nie został stworzony do tego, by żyć w wiecznym trybie przetrwania. Kiedy bolesne doświadczenia nie zostaną przetworzone, ciało i umysł zaczynają wysyłać bardzo wyraźne sygnały alarmowe.

Oto 4 znaki, że trauma i chroniczny stres przekroczyły bezpieczną granicę:

1️⃣ Ciało w trybie walki – budzisz się zmęczony, masz stale zaciśnięte szczęki, spięty kark, ucisk w klatce piersiowej lub dolegliwości żołądkowe bez medycznej przyczyny.

2️⃣ Przeszłość przejmuje stery – bolesne wspomnienia wracają bez zaproszenia, a przypadkowy dźwięk czy czyjś ton głosu wywołuje nagłą falę paraliżującego lęku lub złości.

3️⃣ Twój świat się kurczy – unikasz ludzi, rozmów i miejsc, bo każda interakcja wyczerpuje Twoje zasoby. Zamiast żyć, skupiasz się na unikaniu bólu.

4️⃣ Emocjonalna szyba – czujesz obojętność i pustkę. To zamrożenie emocjonalne – psychologiczny bezpiecznik przeciążonego układu nerwowego.

💡 Pamiętaj: Pójście po pomoc to nie dowód słabości. To zdjęcie zbroi, której Twój organizm nie musi już dłużej dźwigać w samotności.

Napisz w komentarzu: który z tych sygnałów zauważasz u siebie najczęściej? 👇

💾 Zapisz ten post, by wrócić do niego w trudniejszej chwili.

🤍 Prześlij go osobie, o którą się martwisz.

18/08/2026

Kiedy przeżywamy coś, co przekracza nasze możliwości poradzenia sobie z lękiem, mózg przełącza się w tryb walki o przetrwanie. Zazwyczaj po ustaniu zagrożenia wracamy do równowagi.

Jednak przy PTSD (Zespole Stresu Pourazowego) ten wewnętrzny system alarmowy po prostu się zawiesza. 🧠⚡

W klasyfikacji diagnostycznej objawy PTSD dzielimy na 4 główne filary:

1️⃣ Intruzje – niechciane wspomnienia, flashbacki i koszmary, które wdzierają się do Twojej głowy bez uprzedzenia.
2️⃣ Unikanie – podświadome budowanie muru wokół siebie (omijanie miejsc, tematów, a także odcinanie własnych emocji).
3️⃣ Hiperpobudzenie – stan permanentnej gotowości bojowej: spięte mięśnie, bezsenność, łatwe wzdryganie się na każdy dźwięk.
4️⃣ Negatywne zmiany w nastroju i myśleniu – toksyczne poczucie winy („to moja wina”) i utrata wiary w to, że ludzie mogą być bezpieczni.

Jeśli rozpoznajesz w tym opisie siebie lub kogoś bliskiego – pamiętaj o jednym: to nie jest Twoja słabość ani wada charakteru. To biologiczna próba ochrony podjęta przez Twój układ nerwowy.

Z PTSD można wyjść. Dzięki neuroplastyczności mózgu i odpowiedniej psychoterapii (np. CBT, EMDR) Twój układ nerwowy może na nowo poczuć, że przeszłość naprawdę minęła. 🤍

Daj znać w komentarzu: o którym z tych filarów chciałbyś dowiedzieć się więcej? 👇

Zapisz tę karuzelę na później 💾 i prześlij ją komuś, komu ta wiedza może dać ulgę.

16/08/2026

Często chcemy pomóc za wszelką cenę. Kiedy widzimy cierpienie bliskiej osoby po traumatycznym wydarzeniu, włącza się w nas automatyczna potrzeba „naprawienia sytuacji”. Zaczynamy szukać szybkich rozwiązań, pocieszać na siłę albo dopytywać o szczegóły.

Niestety, psychologia traumy pokazuje, że dobre intencje nie zawsze idą w parze z realnym wsparciem.

Oto 2 najczęstsze błędy, których warto unikać:

1️⃣ Dawanie dobrych rad i unieważnianie emocji
Zdania w stylu: „musisz być silny”, „czas leczy rany” czy „inni mieli gorzej” wysyłają do układu nerwowego osoby po traumie jeden komunikat: Twój ból jest niewygodny, przestań go czuć. Zamiast dawać złote rady, zamień je na proste: „Jestem przy Tobie”, „Widzę, jak bardzo Ci ciężko”, „Nie musisz być teraz silny”.

2️⃣ Naciskanie na szczegóły (ryzyko retraumatyzacji)
Dociekanie faktów („a jak to dokładnie wyglądało?”, „co wtedy zrobiłeś?”) zmusza mózg do ponownego odtworzenia przerażających obrazów w momencie, gdy układ nerwowy nie ma jeszcze zasobów, by je przetworzyć. Nie dopytuj. Pozwól drugiej osobie dawkować historię we własnym tempie.

💡 Co działa najlepiej? Bezpieczna obecność.
Trauma niszczy poczucie bezpieczeństwa i zaufanie do świata. Najlepszym lekiem w relacji nie są mądre monologi, ale Twoja spokojna, nieoceniająca obecność. Czasem zrobienie herbaty, wspólne posiedzenie w ciszy czy zdjęcie z barków codziennych obowiązków daje więcej niż setki słów.

Napisz w komentarzu: czy zdarzyło Ci się kiedyś usłyszeć „dobre rady”, które wcale nie pomogły? 👇

Zapisz ten post, aby wrócić do niego, gdy ktoś bliski będzie potrzebował bezpiecznej przystani. 💾

14/08/2026

Kiedy lęk przejmuje stery, a Ty tracisz grunt pod nogami... 🌪️

Bardzo często słyszę w gabinecie: „nagle czuję, że odrywam się od rzeczywistości” albo „czuję paraliż, choć przecież nic mi nie grozi”. Kiedy tak się dzieje, pierwszą myślą jest zazwyczaj strach i poczucie utraty kontroli.

Zamiast jednak oceniać te momenty jako swoją słabość, spróbujmy spojrzeć na nie z perspektywy układu nerwowego. On po prostu włącza tryb przetrwania. Reaguje na dawne zranienia, włączając „alarm”, nawet jeśli tu i teraz jesteś absolutnie bezpieczny/a. 🧠

Jak odzyskać równowagę, gdy czujesz, że „odlatujesz” lub ogarnia Cię panika?

Z pomocą przychodzi uziemienie (grounding). 🌿 Przygotowałam dla Ciebie 3 szybkie i sprawdzone techniki, które pomogą Ci udowodnić swojemu ciału, że zagrożenie minęło, a kora przedczołowa może znów przejąć kontrolę.

👉 Przesuń karuzelę, by je poznać!

Koniecznie zapisz ten post na później 📌, aby mieć te metody zawsze pod ręką w chwilach silnego stresu.

Która z tych metod – zasada 5-4-3-2-1, mentalne kategorie czy fizyczna kotwica – wydaje Ci się najbardziej przydatna? A może masz już swój własny, sprawdzony sposób na powrót do „tu i teraz”? Podziel się w komentarzu! 👇

Cześć! Nazywam się Edyta Jatczak-Jędrzejewska. Jestem psychoterapeutką i psychotraumatologiem. Pracuję online, pomagając odzyskać poczucie bezpieczeństwa. Link do zapisów znajdziesz w moim bio. 🔗

03/05/2025

Nie uciekaj przed lękiem — oswój go.

Unikanie sytuacji wywołujących lęk może przynieść chwilową ulgę, ale na dłuższą metę utrwala strach. Habituacja to proces, w którym poprzez wielokrotne, kontrolowane wystawianie się na bodźce lękowe uczymy się, że nie są one tak groźne, jak się wydaje. Z czasem nasz organizm przestaje reagować na nie tak intensywnie .

To jak z hałasem ulicznym — na początku przeszkadza, ale z czasem przestajemy go zauważać. Podobnie jest z lękiem — regularne konfrontowanie się z nim może prowadzić do jego osłabienia .

Pamiętaj, że habituacja to nie walka, lecz proces adaptacji. Daj sobie czas i przestrzeń na oswojenie lęku.

Adres

Gdansk

Telefon

+48516603336

Strona internetowa

https://www.znanylekarz.pl/edyta-jatczak-jedrzejewska/psycholog/gdansk, https://miedzyrelacjami.pl/

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Między Relacjami - Gabinet psychologiczny opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.