Gabinet Psychologiczny. Marlena Borowicz

15/05/2026

Niby już calkiem dobrze się znamy, a nadal zanurzamy się w swoich historiach. Dziękuję za dziś ❤️

20/04/2026

Mój mały pacjent dziś, gdy rozmawialiśmy o zaufaniu:
"Widzi Pani? Ja już nie muszę do Pani chodzić, a chcę, więc to się nazywa ZAUFANIE".

Ależ mi tym zrobił dzień 🥰🥰🥰

04/04/2026

❤️

Od przedświątecznej gorączki do głębi wspomnień 🌸
Nasze kolejne spotkanie z psycholożką Gabinet Psychologiczny. Marlena Borowicz zaczęłyśmy od bardzo „ziemskiego” tematu: jak przetrwać przedświąteczny maraton? Jak domknąć setki domowych zadań, przygotować idealną kolację i przy tym nie zgubić samej siebie między listami zakupów a sprzątaniem?

Ale psychologia to rzecz niezwykła. Wystarczy zdjąć pierwszą warstwę pod tytułem „muszę”, a pod nią odkrywamy całe pokłady naszych rodzinnych tradycji i dziecięcych wspomnień.

Wiele rozmawiałyśmy o niewidzialnej odpowiedzialności, którą my, kobiety, niesiemy na swoich barkach. To tak zwana praca emocjonalna — obowiązek zadbania o to, by wszystkim było przytulnie, by święta przebiegły „gładko” i by stworzyć dzieciom tę samą bajkę, którą pamiętamy (lub o której marzyłyśmy) w dzieciństwie.

I co się okazało?

Nasze lęki, zmęczenie codziennością i nadzieje są niemal identyczne. Wszystkie płyniemy na tej samej łodzi i to poczucie wspólnoty niesamowicie wspiera. Mimo podobnych sytuacji, każda z nas radzi sobie inaczej. Jedna odnajduje zasoby w humorze, inna w rygorystycznym planowaniu, a jeszcze inna uczy się odpuszczać kontrolę i po prostu być „tu i teraz”.

Wspomnienia z dzieciństwa to nasz fundament. Rozmawiałyśmy o tym, jak czerpać to, co najlepsze z przeszłości i jak świadomie rezygnować z tego, co nam dzisiaj przeszkadza.

Mimo głębi poruszanych tematów, spotkanie było lekkie. Było mnóstwo śmiechu — tego szczególnego rodzaju, który pojawia się, gdy uświadamiasz sobie: „Uff, nie jestem w tym sama!”.

Takie kameralne spotkania przypominają nam, że nie jesteśmy tylko „maszynami do zadań domowych”. Jesteśmy kobietami z własną historią, uczuciami i ogromną siłą do tworzenia sensu.

Dziękujemy każdej z Was za otwartość! ❤️

📍 Chcesz dołączyć do nas?
Śledź zapowiedzi i dołącz do Klubu Aktywnych Mam .Tutaj zawsze zostaniesz wysłuchana i zrozumiana.

Wydarzenie odbyło się dzięki wsparciu finansowemu Fundusz Feministyczny.

15/03/2026

Kolejne spotkanie KAM za nami😍
Podlaskie stowarzyszenie MOST

15/03/2026

Moje kobietki❤️

04/03/2026

Rok temu otworzyłam drzwi mojego gabinetu z ogromnym wzruszeniem i lekkim drżeniem w brzuchu. Dziś mija już 12 miesięcy ❤️
To był rok setek godzin rozmów.
Głębokich. Często bardzo trudnych.
Rok spotkań, w których było miejsce na łzy, złość, bezradność, ale też na ulgę, śmiech i pierwsze „chyba zaczynam rozumieć”.
Poznałam w tym czasie wspaniałe dzieci - pełne wrażliwości i odwagi.
Mądrych, zagubionych czasem nastolatków, którzy uczą mnie autentyczności i przypominają buntowniczą naturę🙃
I dorosłych, którzy mimo lat doświadczeń wciąż potrafią zawalczyć o siebie i swoje życie. A przede wszystkim podjąć ryzyko wejrzenia w siebie!

Dziękuję każdej osobie, która usiadła naprzeciwko mnie i obdarzyła mnie zaufaniem. To ogromny zaszczyt móc towarzyszyć Wam w tak ważnych momentach.
Ten rok pokazał mi, jak wielką moc ma relacja i bezpieczna przestrzeń.
I jak wiele może się zmienić, kiedy ktoś wreszcie zostaje naprawdę wysłuchany.
Z wdzięcznością idę dalej 🤍
Marlena

18/02/2026

Kolejny rok i kolejne licytacje "kto da więcej". A mówię tym razem o tym co dzieje się wokół balów ósmoklasisty i zastanawiam się po co to wszystko. Mam wrażenie, że to bardziej dla rodziców, a nie dzieci. Jaki jest tego wszystkiego cel? Co my właściwie chcemy tym wydarzeniem powiedzieć naszym dzieciom? (Bo chyba nikt się nie łudzi, że to TYLKO zabawa).
Słucham, obserwuję i dzieciaki i rodziców w gabinecie i nie tylko i mam wrażenie, że coraz częściej to już nie jest szkolne zakończenie etapu, tylko jakieś małe wesele.
Suknie jak na studniówkę (dziewczynki tego dnia wyglądają jak baaaaaardzo dorosłe kobiety).
Garnitury szyte na miarę.
Makijażystki, fryzjerzy, limuzyny, ścianki do zdjęć, atrakcje z górnych półek.
Presja, porównania, budżety idące w tysiące złotych.
A przypomnę tylko, że to są czternastolatki.
Dzieci. (A mózg w pełni kształtuje się w wieku 25/29lat!).
Zastanawiam się, czego my ich uczymy.
Tego, że każda okazja musi być wystawna?
Że ważne wydarzenie = drogie wydarzenie?
Że trzeba wyglądać „jak milion dolarów”, żeby zasłużyć na uwagę?
Że bez profesjonalnej oprawy coś nie ma wartości?
Czy uczymy je radości z relacji, czy raczej rywalizacji o to, kto zrobi większe wrażenie?
Bal ósmoklasisty miał być symbolicznym domknięciem etapu. Pożegnaniem podstawówki. Wspólnym tańcem, śmiechem, zdjęciem z klasą.
A coraz częściej staje się projektem logistyczno-wizerunkowym.

Czy o to chodzi? Ej! Rodzice!
Przecież chcemy uczyć dzieci pewności siebie, sprawczości, zdrowego podejścia do pieniędzy i do siebie, to czy nie powinniśmy pokazać, że wartość wydarzenia nie zależy od jego ceny?
Może zamiast kolejnej atrakcji warto zadać sobie pytanie: co moje dziecko ma zapamiętać z tego wieczoru?
Czy wspólny śmiech z przyjaciółmi?
Czy stres przed wejściem na salę?
Czy poczucie, że „muszę wyglądać perfekcyjnie”?
Nie chodzi o to, żeby zabrać dzieciom radość.
Chodzi o proporcje. A nie instagramową chwilę, która może nas i przede wszystkim nasze dzieciaki kosztować dużo więcej niż banknoty.
Po co robić z naszych- jeszcze dzieci- dorosłych na siłę? Jeszcze zdążą doświadczać wielkiego swiata. Dajmy im pobyć dziećmi.

Po co fundować im tymi przepychankami (kto da więcej)- dylematy, z którymi zostają.
Kto będzie miał lepszą sukienkę.
Kto będzie wyglądał dojrzalej.
Kto ma droższy garnitur.
Kto dostanie więcej komplementów.
Kto wypadnie „najlepiej”.

To już nie jest tylko zabawa tylko SCENA SPOŁECZNA.
A czternastolatek jest w wieku, w którym mózg dosłownie żyje porównaniami.
Układ nagrody reaguje na status, akceptację, bycie zauważonym.
To naturalne. Rozwojowe. Ale.... I tu duże ALE ------> my dokładamy do tego reflektory.
Robimy z tego wydarzenie, które ma nieadekwatną oprawę.
To jeszcze dzieci!

17/02/2026

W tym przedszkolu priorytetem jest dobrostan psychiczny dzieci❤️

31/12/2025

Dzisiaj w gabinecie usłyszałam słowa, które naprawdę mnie poruszyły:
„Uratowała mi Pani życie.” Piękne zakończenie roku😍
Na chwilę poczułam ogromną radość i wzruszenie, ale zaraz potem przyszła refleksja: tak naprawdę to nie jest moja zasługa. Prawdziwa siła tkwi w osobie, która zdecydowała się przyjść, stanąć twarzą w twarz ze swoimi trudnościami i odważyć się pracować nad sobą. Gdyby nie zrobiła tego, nad czym pracujemy – moja praca byłaby nic niewarta.
To przypomina mi coś, co warto mieć w pamięci nie tylko w gabinecie, ale i w życiu codziennym: sila jest w Was. W odwadze, w chęci stawiania sobie wyzwań, w gotowości do zmiany. Ja mogę towarzyszyć, pokazać narzędzia, wskazać kierunek, ale pierwszy krok i prawdziwa przemiana zaczyna się w Was.
W tym Nowym Roku chciałabym Wam życzyć przede wszystkim tej odwagi. Abyście mieli siłę podejmować wyzwania, ufać sobie i pamiętać, że największa moc tkwi w Was samych. Niech nadchodzący rok przyniesie Wam spokój, radość i świadomość własnej wartości.
Dziękuję wszystkim, którzy w tym roku odważyli się zrobić pierwszy krok razem ze mną- Wasza siła inspiruje mnie każdego dnia. Niech Nowy Rok będzie pełen małych i dużych zwycięstw, które będą tylko Wasze. 💛