03/08/2026
Diagnostyka preimplantacyjna pod kątem aneuploidii (PGT-A) pozwala na identyfikację i selekcję zarodków euplodalnych (tj. posiadających prawidłową liczbę chromosomów), przed ich transferem do jamy macicy.
Badanie to wykrywa aneuploidie całych chromosomów, a w zależności od zastosowanej platformy diagnostycznej, również większe strukturalne aberracje chromosomalne, takie jak delecje czy duplikacje segmentów chromosomowych.
PGT-A ma szczególne znaczenie kliniczne u pacjentek powyżej 35. roku życia, po nawracających niepowodzeniach implantacyjnych oraz po powtarzających się stratach ciąży, ponieważ w tych grupach odsetek aneuploidalnych zarodków jest najwyższy.
Wskaźnik trwałej implantacji po transferze zarodka po PGT-A wynosi 62,5% u kobiet poniżej 35. roku życia i pozostaje relatywnie stabilny wraz z wiekiem sięgając 48,3% powyżej 43. roku życia. Dla porównania, w cyklach bez PGT-A wskaźnik ten spada gwałtownie: od 46,8% u kobiet poniżej 35 lat do zaledwie 16,7% u pacjentek powyżej 43. roku życia.
Badanie PGT-A nie wykrywa wszystkich przyczyn niepowodzeń implantacyjnych. Pozwala ocenić, czy zarodek ma prawidłową liczbę chromosomów, ale nie identyfikuje mutacji monogenowych, zaburzeń epigenetycznych ani zmian w sekwencjach regulatorowych genomu, które również mogą zaburzać wczesny rozwój zarodka. Dlatego prawidłowy wynik PGT-A nie daje gwarancji implantacji ani urodzenia zdrowego dziecka.
Jeśli chcecie lepiej zrozumieć możliwości i ograniczenia PGT-A oraz dowiedzieć się, jakie ma znaczenie w Waszej sytuacji, zapraszam na konsultację.