Lajfup

18/08/2026

Niestawianie granic jest konsekwencją porzucania siebie.
Porzucania siebie na rzecz: lepszego samopoczucia innych, lęku, komfortu innych, perfekcji itd.
Niestawianie granic jest też o tym, że oddalamy się od samych siebie i często przestajemy słyszeć swój głos.
A czasami może przyjść huk, żebyś mogła to zauważyć. Taki który wybudzi. Potrząśnie.
Ale nawet wtedy jak bardzo chronimy swój lęk, że jesteśmy w stanie nadal siebie porzucać żeby dogodzić innym?

Do zobaczenia w gabinecie 🐬 Już niedługo🪽

Basia

04/08/2026

Dzisiaj chce napisać Ci, że
Jeśli nadal zastanawiasz się czy umówić się na sesje, to moja i twoja dusza już dawno to zaplanowały.
Już dawno wiedzą, że się spotkają.
Czuję że jest tu kilka osób, które się waha. Czuję to całą sobą, więc też wiem, że się spotkamy. W tym czasie, który jest dla Ciebie odpowiedni. W tym, w którym już w przyszłości to wybrałaś. Wiec no pressure. A w przepływie. W tym czasie, kiedy obie powiemy sobie tak w świecie realnym.
Teraz Twój ruch.

Basia

21/07/2026

20/07/2026

Z serii moje przemyślenia :)
Wybieramy aprobatę innych, bo boimy się odrzucenia. Ceną za to jest jednak odrzucenie samego siebie. Kiedy uciekamy przed oceniającym wzrokiem, zostawiamy w tyle swoje prawdziwe potrzeby, marzenia i emocje. Najtrudniejszą, ale też najpiękniejszą odwagą jest stanąć w swojej prawdzie i pozwolić innym patrzeć. Nawet jeśli nie rozumieją.
Zostać przy sobie to proces. Często bolesny, ale jedyny, który daje wolność i prawdę, którą widzi twoje serce i dusza.

Basia

19/07/2026

Bańka kontroli pod znakiem: ja mu wytłumaczę, co czuję…
Kiedy szlam szlakiem blisko splywajacej wody, kaskad wodospadow, uświadomiłam sobie, że nie bedę wiecej tlumaczyc dlczego.
Że w środku daję sobie 100% przyzwolenia na to, jak co i kiedy czuję. I zostaję ze sobą. Nie zdradzam się. I powiedziałam to z miejsca we mnie, które uznałam. Uznałam z szacunkiem. Nie ważne, co sie wydarzy, ja siebie juz nie porzucam. Nie zdradzam. Koniec. Jak będzie chciał odejść to odejdzie…. Przecież ogarnę. Wiem, jak to jest żyć solo. Nie chcę, ale nie daję mocy strachowi, lekowi, wyobrażeniom.
I wiesz co sie wydarzylo? Powiedziałam to, co czuję z takim wewnętrznym przekonaniem i spójnością, że nic więcej nie musialam mówić.
On zrozumial.
Nie słowa.
Energię.
Energię mojego wlasnego uznania.
Mojego wewnętrznego miejsca, już nie.
Powiedziałam tylko: Nie ma już tej Basi, która siebie porzucała i umniejszała swoim uczuciom. Była, ale jej już nie ma.
I wiesz, co wtedy jeszcze zrozumiałam? Że kontrola relacji, (nie w relacji), a właśnie kontrola relacji, czyli jak ma w niej być, prowadzi do tego, że nie widzisz prawdy. Przede wszystkim o tym, NA CO SIĘ ZGADZASZ.
Bo myślisz, że kiedy lepiej zakomunikujesz, ogarniesz się, to uda cie się zbudować relację świadomą… to jedna z baniek, jakie odkryłam. Jedna z pułapek świadomości i rozwoju.
Bo bańka tłumaczenia nie pęka kiedy znajdziesz właściwe słowa.
Pęka kiedy przestajesz potrzebować, żeby ktoś Cię zrozumiał, żebyś mogła uznać siebie, swoje emocje, swój świat wewnętrzny i swoje przeżywanie.
Amen.

Buziaki,
Basia💋

Rozwój • kobieta • emocje • jestemważna

11/07/2026

Wdech wydech.
Naładuj się dobrem przyrody i WODĄ.
Ps. Wiesz, że woda to frekwencja najbliższa Światłu?

Basia

09/07/2026

Pozwolić sobie na pustkę.
To nie jest pstryknięcie palcami. To proces. Proces dojrzewania do tego, aby w pustce zobaczyć prawdę. Prawdę o tym, gdzie sama się sabotuje. Gdzie się zatrzymuje.
Właśnie w tym jestem teraz.
Na profilu jest taka rolka, która ma ponad 1300 wyświetleń - rolka o odpuszczaniu. Często przed puszczeniem tego, co znamy blokuje kontrola. A ja byłam i jestem mistrzem kontroli. Ale najwięcej dzieje się wtedy, kiedy nie poddaję się automatom. Kiedy właśnie tam, gdzie jest mi najtrudniej, DECYDUJĘ puścić. Czy mi łatwo? NIE. Czy mi warto TAK. Bo jak mawia mój mąż: jak coś nie działa to trzeba robić coś innego. Więc puściłam. Puściłam aktualnie oficjalnie działalność LajfUp. Czy znikam stąd? Nie. Czy zniknął sklep? Tak i nie:) zostawiłam dla Was tylko możliwość sesji 1:1 Wind of change. Jeśli jesteś w potrzebie - do tego się stawiam.
Ale wracając:
W pustce oceniające myśli są głośniejsze. Nie cichsze, ale głośniejsze. I właśnie to jest moment próby.
Czy z siebie zrezygnuję? Czy pozwolę szlamowi wylać się z mojej głowy? Czy pozwolę swojej Duszy przemówić w tej pustce, zamiast robić wciąż po mojemu? Na razie odkryłam zacisk. Ścisk. Wąskie gardło. Miejsce, z którego próbowałam tworzyć. I tworzyłam. Można. To był jakiś eksperyment. Nie rozumiem tego jeszcze do końca. Ale czy muszę? Czy mogę z tym być jednocześnie nie rozumiejąc.
I powoli klaruje się nowa perspektywa. Mam takie 3 obrazy: Nowa perspektywa.
Stoję na wieży i patrzę po horyzont.
Jestem na statku na pełnym morzu i wiem niewiedząc głową dokąd mnie prowadzi. Rozpoznaję, jak dawać l, aby się podzielić.
A to ostatnie to magia. magia bramy przez którą przejdę w odpowiednim czasie. W czasie którego nie mogę skontrolować 😁
Wtedy do Ciebie napiszę. Tutaj. Po cichu. Jak kropla deszczu na róży po burzy. Jak płatek róży który opadł w swoim tempie, bo robi miejsce na nowe kwiaty.

Buziaki
Basia

07/07/2026

Post trochę i semantyce a trochę o tym, jak mała zmiana może wzbudzić w nas zmianę bez oporu, a zachęcić do przeżywania więcej.
Bynajmniej nie jest to post o tym, aby ROBIĆ więcej;) a spojrzeć na pewne sprawy z perspektywy: ok, nie chce mi się, i wybieram dzisiaj to i to.
A gdyby tak zamienić ALBO-ALBO?” Na „i jednocześnie”?🤔✨
Ile razy złapałaś się na tym, że odkładasz życie na później, bo „teraz nie ma na to idealnych warunków”?
* „Nie zaproszę znajomych, dopóki nie skończę tego remontu.”
* „Nie wyjdę do ludzi, bo mam dziś gorszy humor i będę psuć atmosferę.”
* „Zajmę się odpoczynkiem, jak w końcu ogarnę cały ten chaos w pracy.”
Rozpoznając swoje granice w pierwszym etapie zaczynamy pomniejszać swoje życie. Nie ma nic złego w tym, że zostajemy w domu, zamiast spotkać się z przyjaciółmi, gdy jesteśmy zmęczeni. Jednak czy jesteś tego świadoma, co wybierasz i kiedy? Czy czekasz na moment, w którym horyzont wokół będzie idealnie czysty i poukładany, aby podjąć decyzję lub zrobić coś inaczej?
A gdyby tak wejść w stan, w którym dajesz sobie prawo, by doświadczać JEDNOCZEŚNIE?
Od samego gadania nic się nie zmienia. Dlatego ja wybieram ćwiczyć. Ćwiczyłam to w weekend. Zobacz na zdjęcia do posta: na podwórku trwa spor remont i chaos wokół domu. A w środku? W środku czekał piękny stół, kwiaty i pyszna kolacja z przyjaciółmi, a kolejnego dnia odpaliliśmy grilla. 🫱‍🫲🔥
Można przeżywać wymagające, chaotyczne momenty I JEDNOCZEŚNIE czerpać czystą radość z obecności bliskich ludzi. Można czuć zmęczenie i wewnętrzny proces zmian, a obok tego zmieścić śmiech, bliskość i celebrację chwili. To nie jest udawanie, że wszystko jest super. To jest życiowa pojemność, którą się ćwiczy.
Czy umiesz cieszyć się swoim szczęściem, kiedy ktoś obok Ciebie cierpi? Czy wchodzisz w poczucie winy i wybierasz? A co jeśli ci powiem, że możesz się cieszyć i JEDNOCZEŚNIE być we współodczuwaniu z drugą osobą? Umiesz to pomieścić?

Zostaw komentarz, jak jest u Ciebie🌟

Ściskam
Basia

03/07/2026

🍓Rolka na wyciszenie 🌳