Centrum.cranio Dotyk zaopiekowania

13/08/2026

Ból przewlekły jest jednym z największych wyzwań współczesnej opieki zdrowotnej. Wiele osób długo poszukuje jego przyczyn, przechodząc kolejne konsultacje i badania. Zdarza się, że nie wykazują one uszkodzeń tkanek, które w pełni wyjaśniałyby nasilenie lub utrzymywanie się dolegliwości.

Teoria Poliwagalna dr. Stephena Porgesa wnosi dodatkową perspektywę na rozumienie tego doświadczenia. Ból przewlekły nie zawsze daje się wyjaśnić wyłącznie zmianami strukturalnymi. Może być również związany ze sposobem, w jaki autonomiczny układ nerwowy odbiera i przetwarza sygnały płynące z ciała.

🛡️ Kiedy układ nerwowy pozostaje w trybie zagrożenia

Układ nerwowy nieustannie odbiera informacje z otoczenia i wnętrza organizmu, rozpoznając sygnały bezpieczeństwa oraz zagrożenia. W Teorii Poliwagalnej ten proces określany jest jako neurocepcja.

Długotrwały stres, doświadczenia traumatyczne lub przeciążenie emocjonalne mogą sprawić, że organizm pozostaje w stanie podwyższonej gotowości, mobilizacji albo wycofania. W takiej sytuacji:
▪️próg odczuwania bólu może się obniżać
▪️układ nerwowy może stać się bardziej wrażliwy na sygnały płynące z ciała
▪️reakcja alarmowa może utrzymywać się także po ustąpieniu pierwotnej przyczyny fizycznej
▪️organizm może nadal reagować tak, jakby potrzebował ochrony

🌊 Droga do ulgi: przywracanie poczucia bezpieczeństwa

Z perspektywy Teorii Poliwagalnej ważnym elementem wspierania wyciszania przewlekłych objawów jest pomaganie układowi nerwowemu w powrocie do większego poczucia bezpieczeństwa i spokoju, związanego z aktywnością brzusznej części nerwu błędnego.

Kiedy organizm zaczyna doświadczać bezpieczeństwa także na poziomie biologicznym, reakcja alarmowa może stopniowo się zmniejszać. Tworzy to warunki sprzyjające regeneracji tkanek i odzyskiwaniu większej równowagi.

Czy w swojej pracy lub osobistym doświadczeniu zauważasz związek między poziomem stresu a nasileniem bólu? Podziel się swoimi obserwacjami w komentarzu. 👇

Więcej o Teorii Poliwagalnej dowiesz się na stronie: https://instytutpoliwagalny.pl/czym-jest-teoria-poliwagalna
Jeśli chcesz pogłębić swoją wiedzę, sprawdź kurs z Certyfiaktem PVI USA: https://instytutpoliwagalny.pl/certyfikat

05/08/2026

Czy celem pracy ze stresem jest całkowity brak napięcia? Oczywiście, że nie! Nasz układ nerwowy potrzebuje zdolności do nawigowania w obliczu stresu, a nie ignorowania pojawiających się sygnałów. 🧠✨

W terapii opartej na Teorii Poliwagalnej nie chodzi o to, żeby nigdy się nie denerwować czy nie czuć lęku. Stres jest naturalną reakcją obronną. Klucz do
zdrowia psychicznego to elastyczność i zdolność do:
▪️Mobilizacji, gdy pojawia się realne wyzwanie 💪
▪️Płynnego powrotu do stanu poczucia bezpieczeństwa i regeneracji, gdy zagrożenie mija 🌿

Chodzi o to, aby nasza reakcja była adekwatna do tego, co dzieje się tu i teraz, a nie uruchamiana przez ślady trudnych doświadczeń i utrwalone schematy z przeszłości.

Więcej o Teorii Poliwagalnej przeczytasz na stronie: https://instytutpoliwagalny.pl/czym-jest-teoria-poliwagalna

Na ile Twój układ nerwowy potrafi dziś odpuścić napięcie, gdy stresująca sytuacja dobiega końca? 👇

24/07/2026

23/07/2026

19/07/2026

14/07/2026

🤝 Bezpieczeństwo to coś więcej niż brak zagrożenia.

Kiedy myślimy o bezpiecznej przestrzeni, często wyobrażamy sobie po prostu miejsce, w którym nic nam nie grozi. Jednak nasz układ nerwowy potrzebuje znacznie więcej, by naprawdę odpocząć.

Dla ciała samo „usunięcie niebezpieczeństwa” to za mało, by wyjść z trybu przetrwania (walki, ucieczki lub zamrożenia). Prawdziwe, biologiczne poczucie bezpieczeństwa czujemy wtedy, gdy pojawia się bliskość, głęboki kontakt i zaangażowanie społeczne.

Dopiero w relacji z drugim człowiekiem, w poczuciu bycia widzianym i słyszanym, nasz układ nerwowy może w pełni odetchnąć i zacząć się regenerować. 🌿

✨ Prawdziwe połączenie rzadko bywa spektakularne – najczęściej kryje się w drobiazgach. Wspólna kawa w ciszy, uścisk dłoni, miękkie spojrzenie... Jakiego małego momentu bezpiecznej obecności Twój układ nerwowy doświadczył w tym tygodniu?

11/07/2026

REZYLIENCJA jest zdolnością autonomicznego układu nerwowego 🧠 do elastycznego reagowania na wyzwania i powracania do równowagi po doświadczeniu stresu.

REZYLIENCJA wiąże się z elastycznością - układ nerwowy wchodzi w stan mobilizacji, gdy tego wymagają okoliczności i wraca do stanu wyregulowania, gdy zagrożenie mija.

REZYLIENCJA nie jest twardym pancerzem, jest połączeniem z jednej strony siły 💪, z drugiej - wrażliwości, delikatności 🦋. Jest jak gałązka, która się zgina, gdy wieje silny wiatr, ale się nie łamie, tylko wraca do stanu wyjściowego.

Osoba, która ma dobrą rezyliencję w sytuacji tragedii, która ją spotyka zauważa emocje, które się pojawiają, nie umniejsza ich znaczenia, nie odcina się od nich, tylko je przeżywa. Sięga po swoje zasoby, coś co będzie ją wspierać - telefonuje do przyjaciela, idzie na spacer do lasu czy modli się. Szuka kontaktu, nie izolacji. Kontaktu z sobą, ze światem. Pozwala sobie na zwolnienie tempa, na zostawienie czegoś niedokończonego. Mówi, że jej smutno, gdy czuje smutek, nie pokazuje światu, że wszytko jest ok. Po jakimś czasie powoli, w swoim tempie wraca do tu i teraz. I nadal może odczuwać smutek, i jednocześnie zauważyć, że drzewo pod domem zmieniło kolor, że pojawiły się czereśnie w warzywniaku czy że dziecko potrzebuje większych butów.

REZYLIENCJA to umiejętność, której możemy się nauczyć 🦉, którą możemy rozwijać. Pomocna jest umiejętność rozpoznawania sygnałów ciała, orientowanie się w otoczeniu w poszukiwaniu oznak bezpieczeństwa, korzystanie ze wsparcia innych, przyjaznych nam ludzi i poczucie sprawczości.

REZYLIENCJA jest nam potrzebna żebyśmy czuli, ze żyjemy pełnią życia 💖 pomimo trudności, które nas spotykają.

Podczas III Kongresu Somatic Experiencing® będziemy wspólnie przyglądać się temu, czym jest rezyliencja i jak możemy ją wspierać – zarówno w pracy terapeutycznej, w pracy z grupami, jak i w codziennym życiu.

Zaproszeni prelegenci pokażą jej różne oblicza, dzieląc się wiedzą, doświadczeniem i praktyką z obszaru terapii, ochrony zdrowia, edukacji oraz wsparcia osób i społeczności. Rezyliencja nie jest cechą, z którą jedni się rodzą, a inni nie. Każdy z nas ma potencjał, by ją rozwijać przez całe życie.

Jak Ty rozumiesz rezyliencję?

Jeśli chcesz zgłębić ten temat z perspektywy Somatic Experiencing®, zapraszamy 16-18 października na III Kongres Somatic Experiencing® do Poznań i online.

Szczegóły 👇👇👇

Autorka: Magdalena Nawrocka SEP, nauczycielka współorganizująca kształcenie w szkole podstawowej

Zdjęcie: Marta Targońska - łagodnie do życia