Iwona Cyris

Psycholog dziecięcy, terapeuta pedagogiczny, terapeuta integracji sensorycznej

17/07/2026

Większość z nas słyszała te zdania w dzieciństwie. I nie dlatego, że nasi rodzice chcieli dla nas źle. Wręcz przeciwnie- wychowywali nas najlepiej, jak potrafili i zgodnie z wiedzą, którą wtedy mieli.

Dziś o rozwoju mózgu i emocji dziecka wiemy znacznie więcej. Dlatego możemy wybierać inne słowa. Takie, które jednocześnie stawiają granice i budują poczucie bezpieczeństwa.

To nie chodzi o obwinianie poprzednich pokoleń. Chodzi o to, żeby kolejnemu było trochę łatwiej.

Które z tych zdań najczęściej słyszałeś lub słyszałaś jako dziecko? A może jest takie, którego zabrakło na liście? Napisz w komentarzu.

psychologia dziecka, wychowanie dzieci, rodzicielstwo, emocje dziecka, rozwój dziecka, świadome rodzicielstwo, komunikacja z dzieckiem, relacja z dzieckiem, wsparcie emocjonalne, psycholog dziecięcy

15/07/2026

Dzisiaj skończyłam czytać tę książkę i od razu usiadłam, żeby podzielić się z Wami moimi wrażeniami.

Lubię takie książki, po których przeczytaniu zostaje refleksja. Z tą pozycją właśnie tak było. Nie dlatego, że znalazłam w niej coś przełomowego. Bardziej dlatego, że przypomina o rzeczach, o których jako rodzice łatwo zapominamy.

To książka, która pokazuje, że za zachowaniem dziecka prawie zawsze stoi jakaś potrzeba albo emocja. I że naszą rolą nie jest wyciszyć dziecko za wszelką cenę, ale pomóc mu przejść przez to, co właśnie przeżywa.

Bardzo podoba mi się to, że autorki nie straszą i nie obiecują cudownych efektów. Pokazują, jak ogromne znaczenie mają codzienne, pozornie zwyczajne reakcje rodzica. Sposób, w jaki słuchamy, odpowiadamy na emocje czy pomagamy dziecku wrócić do równowagi.

To książka napisana prostym językiem, co uważam za jej dużą zaletę. Jednocześnie odwołuje się do współczesnej wiedzy o rozwoju dziecka i emocjach. Znajdziecie w niej wiele praktycznych wskazówek, które naprawdę można wykorzystać w codziennym życiu, ale bez poczucia, że ktoś mówi Wam, jak macie wychowywać swoje dziecko.

Po lekturze ma się więcej zrozumienia dla dziecka, ale też więcej wyrozumiałości dla siebie jako rodzica. I myślę, że właśnie tego najbardziej nam czasem potrzeba.

Jeśli już ją czytaliście, koniecznie dajcie znać, czy mieliście podobne odczucia.

Wydawnictwo Naukowe PWN

książki dla rodziców, psychologia dziecka, emocje dziecka, rozwój dziecka, rodzicielstwo, relacja z dzieckiem, wychowanie.

11/07/2026

Złość jest jedną z emocji, które najtrudniej nam zaakceptować zarówno u dzieci, jak i u nas samych. Kiedy dziecko krzyczy, tupie czy rzuca przedmiotami, łatwo pomyśleć: „Przesadza”, „Manipuluje”, „Powinno się uspokoić”.

Tymczasem z perspektywy psychologii złość jest przede wszystkim informacją. Mówi, że dziecko właśnie doświadcza czegoś, z czym nie potrafi sobie poradzić. Nie oznacza to, że mamy zgadzać się na każde zachowanie. Oznacza jednak, że zanim zaczniemy wychowywać trzeba najpierw pomóc dziecku odzyskać równowagę.

Dzieci nie rodzą się z umiejętnością regulowania emocji. Uczą się jej każdego dnia, obserwując dorosłych. To właśnie nasz spokój, przewidywalność i obecność pomagają ich układowi nerwowemu stopniowo dojrzewać.

A jak Twoje dziecko najczęściej pokazuje złość? Napisz w komentarzu.

złość dziecka, emocje dziecka, regulacja emocji, psychologia dziecka, rodzicielstwo bliskości, wychowanie dzieci, trudne zachowania

10/07/2026

Każdemu z nas zdarzają się chwile zmęczenia, bezradności i złości. To, co naprawdę ma znaczenie, to nie perfekcja, ale gotowość do zatrzymania się, zrozumienia dziecka i odbudowania relacji.

Mam nadzieję, że ta karuzela będzie dla Ciebie małym wsparciem w tych trudniejszych momentach. ❤️

A co najczęściej wystawia Twoją cierpliwość na próbę? Napisz w komentarzu.

cierpliwość rodzica, emocje rodzica, trudne zachowania dziecka, regulacja emocji, granice, wychowanie dzieci, relacja z dzieckiem, psychologia dziecka

03/07/2026

Diagnoza często budzi lęk. I to jest zrozumiałe.

Ale czasem właśnie ona przynosi rodzicom ulgę, a dziecku realne wsparcie.Nie po to, żeby przykleić łatkę tylko po to, żeby lepiej zrozumieć, co dziecko próbuje nam pokazać swoim zachowaniem.

Zapisz ten post albo wyślij go komuś, kto potrzebuje dziś usłyszeć, że diagnoza nie jest końcem. Często jest początkiem zrozumienia.

diagnoza dziecka, trudności rozwojowe, wsparcie dziecka, psycholog dziecięcy, regulacja emocji, koncentracja, rozwój dziecka, potrzeby dziecka

03/07/2026

„Moje dziecko na pewno z tego wyrośnie.”
„To przez nauczycielkę.”
„On po prostu jest niegrzeczny.”
„Nie chcę przyklejać mu żadnej łatki.”

To zdania, które bardzo często słyszę w swoim gabinecie.

Strach przed diagnozą jest czymś zupełnie normalnym.

Bo diagnoza dla wielu rodziców brzmi jak wyrok. Pojawia się lęk, poczucie winy i obawa o przyszłość dziecka. Dlatego łatwiej uwierzyć, że to tylko etap. Że dziecko jest uparte. Że nauczyciel nie potrafi sobie poradzić. Że wychowanie wystarczy.

Niedawno rozmawiałam z rodzicem dziecka, które od dłuższego czasu miało wyraźne trudności z koncentracją, regulacją emocji i funkcjonowaniem w grupie. Przez wiele miesięcy słyszało, że jest niegrzeczne, leniwe albo po prostu musi bardziej się postarać. Rodzicom mówiono że nie radzą sobie wychowawczo.

Po postawieniu diagnozy okazało się, że za tym zachowaniem stoją realne trudności rozwojowe. I wtedy wydarzyło się coś, co widzę bardzo często.

Nie zmieniło się dziecko. Zmieniło się to, jak dorośli zaczęli je rozumieć i wspierać.

Diagnoza nie odbiera dziecku możliwości tylko daje odpowiedzi. Pozwala dobrać odpowiednią terapię, dostosować wymagania, lepiej zrozumieć potrzeby dziecka i sprawić, że codzienne funkcjonowanie staje się łatwiejsze.

I w mojej opinii największym problemem nie jest sama diagnoza. Największym problemem jest sytuacja, w której dziecko przez lata nie otrzymuje wsparcia, którego naprawdę potrzebuje.

Dlategi jeśli coś Cię niepokoi, nie bój się szukać odpowiedzi. Bo diagnoza nie zmienia tego, kim jest Twoje dziecko. Ona może ułatwić mu drogę którą zmierza.

diagnoza dziecka, trudności rozwojowe, wsparcie dziecka, psycholog dziecięcy, regulacja emocji, koncentracja, rozwój dziecka

29/06/2026

Jednym z ćwiczeń, które bardzo często wykonuję z dziećmi podczas terapii, jest Walizka Supermocy.

Dzieci z niską samooceną zazwyczaj bez problemu potrafią powiedzieć, co im nie wychodzi. Znacznie trudniej jest im odpowiedzieć na pytanie: „Co jest Twoją siłą?”

A przecież to właśnie świadomość własnych zasobów pomaga radzić sobie z trudnościami, podejmować wyzwania i wierzyć, że „dam radę”.

Dlatego zabieram dzieci w wyobraźni na… bezludną wyspę. Mówię im:

„Wyobraź sobie, że trafiasz na bezludną wyspę. Nie możesz zabrać telefonu, pieniędzy ani ulubionych zabawek. Możesz spakować tylko to, co masz w sobie.”

Dziecko samo decyduje, co znajdzie się w jego walizce.

Może spakować odwagę, kreatywność, cierpliwość, wytrwałość, poczucie humoru, mądrość, samodzielność, życzliwość… albo każdą inną cechę, którą w sobie dostrzega.

Przy każdej z nich rozmawiamy:
- W czym ta cecha pomoże Ci na bezludnej wyspie?
- Jak wykorzystasz ją, żeby poradzić sobie z trudnościami?
- Kiedy już pokazałeś, że ją masz?

Na końcu zadaję dziecku jedno pytanie: „Skoro z taką walizką poradziłbyś sobie nawet na bezludnej wyspie… to czy naprawdę nie poradzisz sobie z nową klasą, sprawdzianem albo trudną rozmową z kolegą?”

I wtedy dziecko zaczyna rozumieć że największe supermoce nie mieszczą się w plecaku. One są już w nim.

Jak Wam się podoba to ćwiczenie?

samoocena dziecka, pewność siebie, mocne strony dziecka, ćwiczenia dla dzieci, budowanie odporności psychicznej.

27/06/2026

Twoje dziecko często krzyczy? Pokaż mu ten eksperyment.

Potrzebujemy miski, folii spożywczej i kilku ziarenek- ja wykorzystałam mak, ale może być też sezam. Naciągamy folię na miskę. Na wierzch kładziemy ziarenka.

Możesz powiedzieć dziecku:

Teraz spróbuj krzyknąć blisko miski i zobacz, co stanie się z ziarenkami. Widzisz? One się poruszają.

Twój głos ma siłę. Nawet jeśli nie możemy go zobaczyć, on naprawdę działa na to, co jest wokół.

Tak samo jest z ludźmi. Kiedy krzyczysz, druga osoba może się przestraszyć, zamknąć w sobie albo poczuć smutek. Nawet jeśli tego nie widać od razu, twój krzyk coś w niej porusza.

To nie znaczy, że nie możesz się złościć. Możesz. Każdy czasem się złości. Ale złość można pokazać inaczej niż krzykiem.

Możesz powiedzieć:
„Jestem bardzo zła”
„Potrzebuję przerwy.”
„Nie podoba mi się to.”
„Muszę się uspokoić.”

Twój głos ma moc. Możesz użyć go tak, żeby ranić, albo tak, żeby powiedzieć, co czujesz i nie krzywdzić innych.

Jak Wam się podoba taka interpretacja tego eksperymentu?

eksperyment dla dzieci, eksperyment z dźwiękiem, nauka przez zabawę, edukacja emocjonalna, krzyk dziecka, regulacja emocji, kontrola złości, rozwój emocjonalny, wychowanie dzieci, zabawy sensoryczne, rodzicielstwo bliskości, psycholog dziecięcy

Adres

Ulica Jagiełły 24
Opole
45-920

Strona Internetowa

https://edu-narzedzia.pl/ref/mimobarier/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Iwona Cyris umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.