Karol Laszczka - terapia autyzmu, TUS, zajęcia sportowe., Puławska 16, Piaseczno (2026)

16/07/2026

📍 Nowy gabinet psychologiczny w Bielsku-Białej

Z radością informuję, że od września zapraszam również do nowego gabinetu w Bielsku-Białej przy ul. Inwalidów 2c/19.
Nadal przyjmuję również w Piasecznie, dzięki czemu mogę wspierać osoby z dwóch regionów Polski.
Nie zawsze potrzebujemy pomocy wtedy, gdy nasze życie całkowicie się rozpada.
Czasami wystarczy, że od dłuższego czasu:
•⁠ ⁠budzisz się zmęczony, mimo że śpisz,
•⁠ ⁠coraz częściej wybuchasz złością z błahych powodów,
•⁠ ⁠nie potrafisz porozumieć się z własnym dzieckiem,
•⁠ ⁠masz poczucie, że partner Cię nie rozumie,
•⁠ ⁠stres stał się Twoją codziennością,
•⁠ ⁠nie pamiętasz już, kiedy ostatnio naprawdę czułeś spokój.

Wiele osób zwleka z szukaniem pomocy.
Myślą:
„Jeszcze dam radę.”
„To pewnie samo minie.”
„Inni mają większe problemy.”
Tymczasem rozmowa z psychologiem nie jest ostatecznością.
Może być początkiem zmiany.

👋 Nazywam się Karol Laszczka.
Od lat wspieram dzieci, młodzież, dorosłych, pary i rodziny, pomagając im odzyskać poczucie wpływu na własne życie i odnaleźć rozwiązania dopasowane do ich sytuacji.
Pracuję w nurcie Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach (TSR) – podejściu, które koncentruje się nie tylko na problemie, ale przede wszystkim na tym, jak krok po kroku poprawić codzienne funkcjonowanie i odzyskać równowagę.

🌿 W czym mogę pomóc?
🧠 Dorośli
•⁠ ⁠wypalenie zawodowe
•⁠ ⁠przewlekły stres i przeciążenie
•⁠ ⁠kryzysy życiowe i emocjonalne
•⁠ ⁠obniżony nastrój, lęk, utrata motywacji
•⁠ ⁠budowanie odporności psychicznej
•⁠ ⁠rozwój osobisty i poprawa jakości życia
👨‍👩‍👧 Pary i rodziny
•⁠ ⁠trudności w komunikacji
•⁠ ⁠konflikty
•⁠ ⁠kryzysy rodzinne
•⁠ ⁠odbudowa wzajemnego zrozumienia
👧 Dzieci i młodzież
•⁠ ⁠diagnoza
•⁠ ⁠trudności emocjonalne i społeczne
•⁠ ⁠spektrum autyzmu i zespół Aspergera
•⁠ ⁠ADHD
•⁠ ⁠trening umiejętności społecznych (TUS)
•⁠ ⁠problemy wychowawcze
•⁠ ⁠wsparcie w trudnościach szkolnych i rówieśniczych

🏫 Prowadzę również konsultacje dla rodziców, współpracuję ze szkołami i przedszkolami oraz realizuję zajęcia grupowe.
📍 Gabinety:
✅ Piaseczno ul. Puławska 16
✅ NOWOŚĆ – Bielsko-Biała, ul. Inwalidów 2c/19

Jeśli od dłuższego czasu masz poczucie, że coś w Twoim życiu wymaga zmiany — nie musisz przechodzić przez to sam.
Czasem jedna rozmowa pozwala spojrzeć na sytuację z zupełnie innej perspektywy i zrobić pierwszy krok w stronę spokojniejszego życia.

📞 Zapraszam do kontaktu i umówienia pierwszego spotkania.

💌 Szczegółowe informacje o ofercie znajdziesz na stronie –lkarollaszczka.pl

Razem znajdziemy rozwiązanie.

10/07/2026

„Czasami największym prezentem, jaki możemy dać drugiemu człowiekowi, nie jest dobra rada.

Jest nim poczucie, że został naprawdę wysłuchany.”

💬 Czy naprawdę słuchamy swoich bliskich?

Na co dzień rozmawiamy bardzo dużo.

Pytamy:
„Co słychać?”
„Jak było w pracy?”
„Jak minął dzień?”

Ale czy naprawdę słuchamy odpowiedzi?

Czy tylko czekamy na moment, żeby powiedzieć coś od siebie?

🧠 W psychologii istnieje ogromna różnica między *słyszeniem* a *słuchaniem*.

Słyszenie jest automatyczne.

Słuchanie wymaga uwagi, ciekawości i obecności.

To gotowość, by na chwilę odłożyć własne myśli i spróbować zobaczyć świat oczami drugiego człowieka.

Niestety często, nawet z najlepszymi intencjami, robimy coś zupełnie innego.

Ktoś mówi:
„Mam ciężki dzień.”

A my odpowiadamy:
„Nie przejmuj się.”
„Będzie dobrze.”
„Inni mają gorzej.”
„Ja też tak miałem...”

Choć chcemy pomóc, rozmowa szybko przestaje dotyczyć tej osoby.

Zaczyna dotyczyć naszych rad, doświadczeń i sposobów rozwiązania problemu.

💬 Dlaczego dzieci i partnerzy przestają mówić o swoich trudnościach?

Najczęściej nie dlatego, że nie mają problemów.

Tylko dlatego, że mają poczucie, że nikt ich naprawdę nie słucha.

Dziecko, które kilka razy usłyszy:
„Nie przesadzaj.”
„To nic takiego.”

Następnym razem może już nic nie powiedzieć.

Partner, który za każdym razem słyszy gotowe rozwiązania zamiast zrozumienia, z czasem może przestać dzielić się tym, co przeżywa.

A wtedy w relacji pojawia się coś bardzo trudnego.

Samotność.

Nie dlatego, że obok nikogo nie ma.

Dlatego, że nikt nie zna naszego wewnętrznego świata.

🌿 Jak słuchać, żeby druga osoba czuła się naprawdę usłyszana?

✔ Nie przerywaj.

Pozwól dokończyć myśl, nawet jeśli wydaje Ci się, że już wiesz, co chce powiedzieć.

✔ Nie szukaj od razu rozwiązania.

Czasami człowiek bardziej potrzebuje zrozumienia niż gotowej recepty.

✔ Zadawaj pytania.

Nie po to, żeby oceniać.

Po to, żeby lepiej zrozumieć.

Możesz zapytać:

👉 „Co było dla Ciebie w tym najtrudniejsze?”

👉 „Jak się z tym czułeś?”

👉 „Czego teraz najbardziej potrzebujesz?”

✔ Nie umniejszaj emocji.

To, co dla Ciebie wydaje się drobiazgiem, dla drugiej osoby może być naprawdę ważnym doświadczeniem.

📌 Często nie pamiętamy dokładnie, co ktoś nam powiedział.

Ale bardzo długo pamiętamy, jak czuliśmy się podczas tej rozmowy.

Czy czuliśmy się oceniani.

Czy wysłuchani.

Czy ważni.

💚 Być może właśnie od takiej uważnej rozmowy zaczyna się budowanie zaufania w rodzinie, związku i przyjaźni.

A czasem również pierwszy krok do tego, by ktoś odważył się poprosić o pomoc.

💌 Jeśli masz poczucie, że w Twojej rodzinie lub związku coraz trudniej o spokojną rozmowę, wzajemne zrozumienie lub otwarte mówienie o emocjach – nie oznacza to, że jest za późno na zmianę.

Dobra komunikacja nie jest talentem.

To umiejętność, której można się nauczyć.

Zapraszam do kontaktu.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

30/06/2026

„Kiedy ostatnio po prostu siedziałeś i... nic nie robiłeś?

👉 Bez telefonu.
👉 Bez telewizora.
👉 Bez muzyki.
👉 Bez sprawdzania wiadomości.

Jeśli trudno Ci sobie to wyobrazić, nie jesteś wyjątkiem.”

📱 Dlaczego tak trudno nam się nudzić?

Jeszcze kilkanaście lat temu chwile nudy były czymś naturalnym.

Czekaliśmy na autobus.
Patrzyliśmy przez okno podczas podróży.
Spacerowaliśmy bez słuchawek.
Siedzieliśmy na ławce i obserwowaliśmy świat.

Dziś niemal każdą wolną minutę wypełniamy bodźcami.

Sięgamy po telefon.
Otwieramy media społecznościowe.
Przeglądamy wiadomości.
Oglądamy kolejny filmik.

Nie dlatego, że jesteśmy leniwi.

Dlatego, że nasz mózg bardzo szybko przyzwyczaja się do ciągłej stymulacji.

🧠 Każde powiadomienie, nowy film czy kolejna rolka to niewielka dawka dopaminy – neuroprzekaźnika, który odpowiada między innymi za motywację i odczuwanie nagrody.

Sam mechanizm nie jest zły.

Problem pojawia się wtedy, gdy mózg zaczyna oczekiwać kolejnych bodźców niemal bez przerwy.

Coraz trudniej wytrzymać chwilę ciszy.

Coraz trudniej skupić się na jednej czynności.

Coraz trudniej po prostu... być.

🌿 Paradoks polega na tym, że nuda jest dla naszego mózgu potrzebna.

To właśnie wtedy:

✔ porządkujemy myśli,
✔ odpoczywa układ nerwowy,
✔ rozwija się kreatywność,
✔ łatwiej zauważamy własne emocje,
✔ pojawiają się nowe pomysły i rozwiązania.

Nie bez powodu wiele dobrych pomysłów przychodzi do głowy podczas spaceru, jazdy samochodem czy pod prysznicem.

To chwile, kiedy mózg nie walczy o uwagę z setkami innych bodźców.

👨‍👩‍👧 Dotyczy to zarówno dzieci, nastolatków, jak i dorosłych.

Kiedy dziecko mówi:
„Nudzi mi się.”

Wielu dorosłych natychmiast próbuje tę nudę zlikwidować.

Organizuje kolejną zabawę.
Podsuwa tablet.
Włącza bajkę.

A przecież właśnie z nudy często rodzi się kreatywność.

Budowanie bazy z koców.
Rysowanie.
Wymyślanie gier.
Czytanie książki.
Rozmowa.

Nie każda chwila musi być zaplanowana.

💬 Warto czasem świadomie pozwolić sobie na kilka minut bez żadnego celu.

Bez telefonu.

Bez kolejnego zadania.

Bez potrzeby bycia produktywnym.

Na początku może pojawić się niepokój.

To normalne.

Mózg przyzwyczajony do ciągłych bodźców potrzebuje czasu, aby na nowo nauczyć się odpoczywać.

📌 Być może dziś największym luksusem nie jest kolejny wyjazd czy nowy gadżet.

Być może największym luksusem jest chwila ciszy.

Taka, podczas której nie musimy niczego udowadniać, niczego sprawdzać i niczego nadrabiać.

Po prostu jesteśmy.

💌 Jeśli zauważasz, że przebodźcowanie, ciągłe napięcie lub trudność z wyciszeniem zaczynają wpływać na Twoje samopoczucie, relacje lub codzienne funkcjonowanie – warto o tym porozmawiać.

Czasem niewielkie zmiany w codziennych nawykach i lepsze zrozumienie własnych reakcji wystarczą, aby odzyskać więcej spokoju.

Jeśli potrzebujesz wsparcia – zapraszam do kontaktu.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

25/06/2026

„Na początku ignorujesz swoje potrzeby.

Potem ignorujesz zmęczenie.

Następnie ignorujesz sygnały wysyłane przez organizm.

Aż w końcu organizm przestaje ignorować Ciebie.”

🧠 Co dzieje się z człowiekiem, który przez lata stawia siebie na ostatnim miejscu?

Wbrew pozorom nie zawsze dochodzi do spektakularnego załamania.

Znacznie częściej wszystko dzieje się powoli.

Tak powoli, że trudno to zauważyć.

Najpierw rezygnujesz z odpoczynku.

Potem z hobby.

Potem ze spotkań z ludźmi.

Potem zaczynasz mówić:

„Jeszcze tylko ten projekt.”
„Jeszcze tylko ten miesiąc.”
„Jeszcze tylko dzieci podrosną.”
„Jeszcze tylko spłacę kredyt.”

I tak mijają lata.

📌 Z zewnątrz wszystko wygląda dobrze.

Pracujesz.
Funkcjonujesz.
Wywiązujesz się z obowiązków.

Ludzie często mówią:

„Podziwiam Cię.”
„Jak Ty to wszystko ogarniasz?”

A Ty coraz częściej czujesz:

▪️ ciągłe zmęczenie,
▪️ rozdrażnienie,
▪️ brak cierpliwości,
▪️ problemy ze snem,
▪️ brak radości z rzeczy, które kiedyś cieszyły,
▪️ poczucie, że życie stało się niekończącą listą obowiązków.

💬 Często słyszę w gabinecie:

„Nie wiem, co się ze mną dzieje.”
„Przecież nie mam powodów do narzekania.”
„Powinienem być szczęśliwy.”

I właśnie to jest jeden z największych paradoksów.

Bo można mieć rodzinę.
Pracę.
Dom.
Stabilizację.

A jednocześnie być całkowicie odciętym od własnych potrzeb.

🧠 Nasza psychika jest znacznie bardziej cierpliwa, niż nam się wydaje.

Ale nie jest nieskończenie wytrzymała.

Jeżeli przez lata ignorujemy własne granice, organizm zaczyna wysyłać coraz silniejsze sygnały:

⚠️ bezsenność,
⚠️ napięcie w ciele,
⚠️ częste infekcje,
⚠️ problemy zdrowotne,
⚠️ stany lękowe,
⚠️ wypalenie zawodowe,
⚠️ trudności w relacjach.

Bo trudno być cierpliwym partnerem, rodzicem czy przyjacielem, gdy od dawna samemu brakuje sił.

🌿 Dlatego warto od czasu do czasu zatrzymać się i zadać sobie kilka prostych pytań:

👉 Kiedy ostatnio naprawdę odpoczywałem?
👉 Co daje mi energię?
👉 Czego mi obecnie najbardziej brakuje?
👉 Czy dbam o siebie tak samo, jak dbam o innych?

To nie są egoistyczne pytania.

To pytania o zdrowie psychiczne.

📌 Dbanie o własne potrzeby nie jest luksusem.

Jest jednym z warunków dobrego życia.

Bo jeśli przez lata ignorujemy siebie, prędzej czy później zapłacimy za to zdrowiem, relacjami albo poczuciem szczęścia.

💌 Jeśli od dłuższego czasu czujesz przeciążenie, wypalenie, coraz większą drażliwość lub masz poczucie, że gdzieś po drodze zgubiłeś siebie — nie musisz radzić sobie z tym samodzielnie.

Czasem rozmowa z psychologiem pomaga zatrzymać ten proces, zanim organizm sam wymusi zatrzymanie.

Zapraszam do kontaktu.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

19/06/2026

Taka mała refleksja przed sezonem urlopowym …🙃

„Nie wszystko, co psuje nasze plany, musi zepsuć nam życie.
Czasem problem trwa godzinę.
A nasze emocje psują nam humor tygodniami.”

🧠 Jako psycholog często obserwuję, że to nie samo trudne doświadczenie powoduje największe cierpienie.

Najwięcej szkód wyrządza sposób, w jaki na nie reagujemy.

Bo choć nie mamy wpływu na wszystko, co spotyka nas w życiu, mamy znacznie większy wpływ na jakość naszego życia, niż często nam się wydaje.

Nie poprzez kontrolowanie świata.

Ale poprzez sposób, w jaki odpowiadamy na to, co się wydarza.

☀️ Wyobraźmy sobie dwie sytuacje.

Pierwsza.

Para wyjeżdża na wymarzone wakacje do domku na wsi.

Pada.
Internet działa słabo.
Serial się zacina.

Złość rośnie.

„Po co tu przyjechaliśmy?”
„To bez sensu.”
„Wszystko jest do niczego.”

Pojawia się kłótnia.
Potem kolejna.

W końcu zapada decyzja o wcześniejszym powrocie do domu.

Kilka dni później pogoda się poprawia.

Ale urlop już się skończył.

Czy problemem była pogoda?

A może sposób, w jaki para poradziła sobie z frustracją?

☀️ Druga sytuacja.

Rodzina jedzie na urlop za granicę.

Po drodze okazuje się, że zostały paszporty.
Później wychodzi problem z dokumentami psa.
Następnie brak prawa jazdy.
Pojawiają się kolejne komplikacje.

Jest stres.
Jest rozczarowanie.

Ale nie ma wzajemnych oskarżeń.

Zamiast szukać winnego, szukają rozwiązania.

Siadają i wspólnie podejmują decyzję:

„Nie jedziemy za granicę. Zmieniamy plan.”

Kilka godzin później mają już nowy kierunek.

Spędzają świetne wakacje nad polskim jeziorem.

Czy problem zniknął?

Nie.

Ale nie pozwolili, by urósł do rozmiarów katastrofy.

🧠 To właśnie tutaj ujawnia się jedna z najważniejszych umiejętności psychicznych:

oddzielenie problemu od reakcji na problem.

Bo często cierpimy podwójnie.

Najpierw z powodu trudnej sytuacji.

A potem z powodu własnej złości, pretensji, obwiniania siebie lub innych oraz niekończących się myśli o tym, jak bardzo „nie powinno się to wydarzyć”.

🌿 Co pomaga w takich momentach?

✔ Zatrzymać się na chwilę.

Zanim zareagujesz, zapytaj siebie:

„Co właściwie się wydarzyło?”

Nie „co będzie za tydzień”.
Nie „co to oznacza”.

Co wydarzyło się tu i teraz?

✔ Oddzielić fakty od interpretacji.

Fakt:
Pada deszcz.

Interpretacja:
„Wakacje są zrujnowane.”

To nie jest to samo.

✔ Szukać wpływu zamiast winnego.

Pytanie:
„Kto zawinił?”

rzadko rozwiązuje problem.

Pytanie:
„Co możemy zrobić teraz?”

zwykle przybliża nas do rozwiązania.

✔ Pozwolić sobie na rozczarowanie.

Nie chodzi o udawanie, że nic się nie stało.

Można być smutnym.
Można być zdenerwowanym.

Ale nie trzeba oddawać tym emocjom kierownicy.

📌 Dojrzałość emocjonalna nie polega na tym, że nie odczuwamy złości, frustracji czy rozczarowania.

Polega na tym, że potrafimy przeżywać je tak, aby nie zniszczyły nam tego, co wciąż jest dobre.

Bo czasem od udanego weekendu, wakacji czy relacji dzieli nas nie brak problemów.

Tylko sposób, w jaki na te problemy reagujemy.

💌 Jeśli masz poczucie, że stres, złość lub trudne emocje coraz częściej przejmują kontrolę nad Twoim życiem i relacjami, warto poszukać wsparcia.

Umiejętność radzenia sobie z emocjami nie jest cechą charakteru.

To umiejętność, której można się nauczyć.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

10/06/2026

„Dziecko rzadko powie:
👉 Mam przeciążony układ nerwowy.
👉 Jest mi trudno.
👉 Nie radzę sobie z emocjami.

Ale może pokazać to swoim zachowaniem.”

☀️ Wakacje to czas odpoczynku.

Przynajmniej w teorii.

Bo choć dzieci odpoczywają od szkoły, nie zawsze odpoczywają od swoich emocji, lęków, trudnych doświadczeń czy napięcia, które gromadziły przez cały rok.

I właśnie dlatego wakacje są doskonałym momentem, żeby przyjrzeć się dziecku trochę uważniej.

Nie przez pryzmat ocen, obowiązków czy szkolnych sukcesów.

Po prostu jako człowiekowi.

🧠 Dzieci często nie potrafią powiedzieć wprost:

„Jest mi trudno.”

Zamiast tego mogą komunikować swoje przeciążenie poprzez:

▪️ złość i wybuchy emocji,
▪️ wycofanie,
▪️ częste konflikty,
▪️ problemy ze snem,
▪️ bóle brzucha lub głowy bez wyraźnej przyczyny medycznej,
▪️ agresję,
▪️ płaczliwość,
▪️ zachowania określane przez dorosłych jako „niegrzeczne”.

To nie oznacza, że każde trudne zachowanie jest problemem psychologicznym.

Ale czasem za zachowaniem, które najbardziej nas irytuje, kryje się potrzeba, której dziecko nie potrafi jeszcze nazwać.

🌿 Wakacje dają coś, czego często brakuje w ciągu roku:

czas.

Czas na rozmowę.
Czas na wspólny spacer.
Czas na nudę.
Czas na obserwację.

To właśnie podczas jazdy samochodem, spaceru z psem czy wspólnego wieczoru na tarasie dzieci często zaczynają mówić o rzeczach, o których nie powiedziałyby podczas oficjalnej rozmowy przy stole.

💬 Zamiast pytać:

„Jak było?”

Spróbuj czasem zapytać:

👉 Co było dla Ciebie najtrudniejsze w tym roku?
👉 Co najbardziej Cię ostatnio martwi?
👉 Czy jest coś, czego dorośli o Tobie nie wiedzą?
👉 Co chciałbyś, żeby wyglądało inaczej po wakacjach?

I najważniejsze...

Posłuchaj odpowiedzi.

Nie poprawiaj.
Nie oceniaj.
Nie rozwiązuj od razu problemu.

Czasem dziecko potrzebuje najpierw zostać wysłuchane.

☀️ Wakacje to również dobry moment, by przygotować dziecko do nowego roku szkolnego.

Nie tylko kupując zeszyty i kompletując wyprawkę.

Równie ważne jest zadbanie o jego poczucie bezpieczeństwa, relacje, emocje i wewnętrzne zasoby.

Bo dziecko, które czuje się zauważone i rozumiane, łatwiej radzi sobie z wyzwaniami, które czekają na nie we wrześniu.

📌 Czasami najważniejszym prezentem, jaki możemy dać dziecku podczas wakacji, nie jest kolejna atrakcja.

To nasza obecność.
Nasza uwaga.
I szczera rozmowa od serca.

💌 Jeśli coś w zachowaniu Twojego dziecka Cię niepokoi, zauważasz wycofanie, trudności emocjonalne, problemy w relacjach lub po prostu masz poczucie, że potrzebujecie wsparcia — zapraszam do kontaktu.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

06/06/2026

„Wiele osób zgłasza się po pomoc dopiero wtedy, gdy są całkowicie przeciążone.
Nie dlatego, że wcześniej nie cierpiały.
Tylko dlatego, że długo próbowały poradzić sobie same.”

😶 Dlaczego tak trudno prosić o pomoc?
To jedno z pytań, które często pojawia się podczas spotkań w gabinecie.
Wiele osób przez miesiące, a czasem nawet lata, zmaga się z lękiem, smutkiem, przeciążeniem czy poczuciem zagubienia, zanim zdecyduje się komukolwiek o tym powiedzieć.

Dlaczego?

👉 Bo boimy się oceny.
„Co inni pomyślą?”
„Uzna mnie za słabego?”
„Powinienem sobie poradzić sam.”

👉 Bo porównujemy swoje cierpienie do innych.
„Przecież inni mają gorzej.”
„Nie mam prawa narzekać.”
„To nie jest aż tak poważny problem.”
Tylko że psychika nie działa jak konkurs na największe cierpienie.
To, że ktoś inny przeżywa trudny czas, nie oznacza, że Twoje trudności przestają być ważne.

👉 Bo wstydzimy się własnych emocji.
Od dziecka wielu z nas słyszało:
„Nie przesadzaj.”
„Weź się w garść.”
„Nie ma co się rozczulać.”
Z czasem uczymy się ukrywać to, co czujemy. Nawet przed samymi sobą.

👉 Bo zostaliśmy wychowani w przekonaniu, że trzeba radzić sobie samemu.
Samodzielność jest ważna.
Ale istnieje różnica między samodzielnością a samotnym dźwiganiem wszystkiego przez lata.
Nie musisz być bohaterem własnego cierpienia.

🧠 Paradoks polega na tym, że większość ludzi bez wahania pomogłaby przyjacielowi, partnerowi czy dziecku.
A jednocześnie odmawia tej samej troski sobie.
Prośba o pomoc nie jest oznaką słabości.
Jest oznaką odwagi.
Bo wymaga przyznania przed sobą:
„Nie daję sobie z tym rady tak, jakbym chciał.”
„Potrzebuję wsparcia.”
I to jest w porządku.
Nie trzeba czekać na moment, kiedy wszystko zacznie się rozpadać.
Nie trzeba czekać na bezsenne noce, ataki paniki, wypalenie czy całkowite wyczerpanie.
Czasem wystarczy, że od dłuższego czasu jest Ci po prostu trudno.

📌 Jeśli od dawna nosisz coś sam lub sama, być może właśnie dziś warto zrobić pierwszy krok.
Nie po to, żeby udowodnić, że jesteś słaby.
Po to, żeby przestać walczyć w pojedynkę.

💌 Zadzwoń, chętnie Ci pomogę.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

28/05/2026

„Problemem nie jest tylko czas przed ekranem.
Problemem jest to, że mózg nastolatka praktycznie nie ma chwili ciszy.”

📱 Wielu dorosłych patrzy dziś na nastolatków i myśli:
„Ciągle telefon.”
„Ciągle TikTok.”
„Ciągle coś oglądają.”

Ale problem nie sprowadza się wyłącznie do samego telefonu.

🧠 Problemem jest to, jak działa mózg nastolatka — i jak ogromną ilość bodźców dostaje każdego dnia.

Mózg młodego człowieka nadal się rozwija.
Szczególnie obszary odpowiedzialne za:
– kontrolę impulsów
– regulację emocji
– koncentrację
– przewidywanie konsekwencji
– radzenie sobie ze stresem

I właśnie dlatego nastolatki są dużo bardziej podatne na przeciążenie niż wielu dorosłych.

👉 Co robią social media?

Social media działają trochę jak automat z nagrodami.

Nowy film.
Nowe powiadomienie.
Nowy komentarz.
Nowy bodziec.

Za każdym razem mózg dostaje mały „strzał” dopaminy — neuroprzekaźnika odpowiedzialnego m.in. za motywację i poczucie nagrody.

I sam mechanizm nie jest „zły”.
Problem zaczyna się wtedy, gdy mózg praktycznie cały czas funkcjonuje w trybie:
📌 „co jeszcze mnie pobudzi?”

👉 Co dzieje się wtedy z psychiką?

Coraz trudniej:
– skupić uwagę
– wytrzymać nudę
– odpocząć
– zasnąć
– regulować emocje
– być „tu i teraz”

Dlatego wielu nastolatków mówi dziś:
„Nic mi się nie chce.”
„Wszystko mnie męczy.”
„Nie umiem się skupić.”

Nie dlatego, że są „leniwi”.

Często dlatego, że ich układ nerwowy jest zwyczajnie przeciążony.

👉 I ważna rzecz:

To nie jest post przeciwko technologii.

Telefon sam w sobie nie jest wrogiem.
Social media dają też:
✔ kontakt z ludźmi
✔ poczucie przynależności
✔ rozrywkę
✔ możliwość wyrażania siebie

Ale mózg potrzebuje równowagi.

Potrzebuje:
– ciszy
– odpoczynku od bodźców
– snu
– kontaktu z drugim człowiekiem offline
– ruchu
– chwili, w której nic się nie dzieje

Bo właśnie w takich momentach układ nerwowy ma szansę się regulować.

👉 Co mogą zrobić rodzice?

Nie tylko kontrolować czas przed ekranem.

Dużo ważniejsze jest:
✔ zainteresowanie światem dziecka
✔ rozmowa bez oceniania
✔ wspólne ustalanie zasad
✔ uczenie odpoczynku i regulacji emocji
✔ bycie przykładem (bo dzieci świetnie widzą, jak sami dorośli funkcjonują z telefonem)

A przede wszystkim:
📌 nie każde wycofanie, rozdrażnienie czy brak motywacji to „bunt” albo „lenistwo”.

Czasem to przeciążony młody człowiek, którego mózg od bardzo dawna nie miał chwili spokoju.

💬 Jeśli widzisz, że Twoje dziecko coraz bardziej wycofuje się, ma trudności z emocjami, snem, koncentracją albo codziennym funkcjonowaniem — warto poszukać wsparcia.

Czasem jedna spokojna rozmowa potrafi otworzyć drogę do realnej zmiany.

Zadzwoń.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

22/05/2026

„Jeśli po weekendzie dalej jesteś zmęczony — problemem może nie być brak odpoczynku.”

🧠 Coraz więcej osób mówi dziś:
„Nic mnie nie regeneruje.”
„Ciągle jestem zmęczony.”
„Mam wolne, a i tak nie odpoczywam.”

I bardzo często to nie wynika z lenistwa ani „słabej psychiki”.

Problem polega na tym, że wielu z nas myli:
📌 rozrywkę
z
📌 regeneracją.

Bo jeśli cały tydzień funkcjonujemy w przeciążeniu, to układ nerwowy nie odpocznie tylko dlatego, że włączymy serial i będziemy scrollować telefon przez pół nocy.

👉 Organizm nadal dostaje bodźce.
Nadal jest „w gotowości”.
Nadal pracuje.

Dlatego można:
✔ leżeć cały weekend
✔ oglądać Netflixa
✔ przeglądać social media
✔ „nic nie robić”

…i dalej czuć się psychicznie wyczerpanym.

📱 Problemem często nie jest brak wolnego czasu, ale brak prawdziwego wyciszenia.

Nasz mózg praktycznie nie ma dziś chwili ciszy:
– powiadomienia
– wiadomości
– hałas
– multitasking
– ciągłe porównywanie się
– presja bycia produktywnym nawet podczas odpoczynku

To właśnie dlatego wiele osób budzi się zmęczonych mimo wolnego weekendu.

👉 Do tego dochodzi jeszcze coś, co psychologia nazywa „mikrostresem”.

To małe, codzienne przeciążenia:
– niedokończone sprawy
– ciągłe odpowiadanie na wiadomości
– napięcie w pracy
– nadmiar decyzji
– życie w ciągłym pośpiechu

Każda z tych rzeczy osobno wydaje się niewielka.
Ale razem potrafią utrzymywać organizm w przewlekłym napięciu.

📌 I wtedy odpoczynek przestaje działać, bo układ nerwowy nie przełącza się w tryb regeneracji.

👉 Co może realnie pomóc?

✔ sen (prawdziwy, a nie 5 godzin „na raty”)
✔ ograniczenie bodźców
✔ ruch bez presji wyniku
✔ kontakt z naturą
✔ chwile bez telefonu
✔ rozmowa z drugim człowiekiem
✔ czas, w którym nie trzeba nic udowadniać

Czasem regeneracja nie wygląda spektakularnie.

To nie zawsze wyjazd all inclusive i „reset życia”.

Czasem regeneracja zaczyna się od:
📌 ciszy
📌 oddechu
📌 zatrzymania się
📌 dania sobie prawa do bycia zmęczonym

Bo człowiek nie jest maszyną.

A przeciążony układ nerwowy nie naprawia się od samego „wolnego czasu”.

💬 Jeśli od dawna masz poczucie, że organizm działa już tylko siłą rozpędu — warto potraktować to poważnie, zamiast czekać, aż ciało lub psychika same wymuszą zatrzymanie.

Zadzwoń.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

16/05/2026

„Nie każdy kryzys wygląda jak załamanie nerwowe.
Czasem wygląda jak:
„dam radę” powtarzane codziennie.”

🧠 Istnieje coś, co często nazywamy „wysoko funkcjonującym kryzysem”.

To sytuacja, w której człowiek:
✔ chodzi do pracy
✔ odbiera telefony
✔ opiekuje się dziećmi
✔ odpisuje na wiadomości
✔ nawet się uśmiecha

…ale psychicznie jedzie już na rezerwie.

Z zewnątrz wszystko wygląda „normalnie”.
W środku pojawia się:
– ciągłe napięcie
– zmęczenie, które nie mija po weekendzie
– drażliwość
– problemy ze snem
– poczucie przytłoczenia
– brak radości z rzeczy, które kiedyś cieszyły
– coraz większa potrzeba „odcięcia się od wszystkiego”

I bardzo często taka osoba słyszy:
„Przecież dobrze sobie radzisz.”

Tylko że „radzenie sobie” i dobre samopoczucie to nie zawsze to samo.

👉 Wysoko funkcjonujący kryzys bywa trudny do zauważenia również dlatego, że wiele osób latami uczyło się:
– nie sprawiać problemów
– być silnym
– ogarniać mimo wszystko
– stawiać innych przed sobą

Aż w pewnym momencie organizm zaczyna mówić:
„Już nie daję rady.”

Czasem przez:
– bezsenność
– wybuchy złości
– płacz „bez powodu”
– problemy z koncentracją
– bóle głowy i napięcie w ciele
– całkowite emocjonalne wyczerpanie

👉 Co można zrobić?

Nie wszystko trzeba zmieniać od razu o 180 stopni.
Ale warto zacząć od zatrzymania się i uczciwego pytania siebie:

📌 Czy ja jeszcze funkcjonuję… czy już tylko przetrwam?

Pomocne bywa:
✔ ograniczenie przebodźcowania
✔ regularny odpoczynek (naprawdę odpoczynek, nie tylko scrollowanie)
✔ rozmowa z kimś zaufanym
✔ zauważanie własnych granic
✔ danie sobie prawa do słabości
✔ profesjonalne wsparcie

Bo kryzys nie zaczyna się wtedy, gdy wszystko się zawala.
Często zaczyna się dużo wcześniej — wtedy, gdy człowiek od miesięcy działa „siłą rozpędu”.

📞 Jeśli odnajdujesz się w tym opisie i czujesz, że coraz trudniej utrzymać wszystko w ryzach — nie musisz radzić sobie z tym samodzielnie.

Czasem rozmowa jest właśnie tym pierwszym krokiem, który pozwala odzyskać trochę przestrzeni, spokoju i kontaktu ze sobą.

💌 Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia zadzwoń do mnie.

Razem znajdziemy rozwiązanie.

Karol Laszczka - terapia autyzmu, TUS, zajęcia sportowe.

16/07/2026

10/07/2026

30/06/2026

25/06/2026

19/06/2026

10/06/2026

06/06/2026

28/05/2026

22/05/2026

16/05/2026

Adres

Telefon

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Praktyka

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu