20/03/2026
Profilaktyka zdrowia psychicznego, część III
Udowodniono, że zdrowe nawyki dnia codziennego są konieczne do zachowania odporności psychicznej. Tak jest ze SNEM, który odgrywa istotną rolę w profilaktyce wielu chorób, również depresji. Warto od najmłodszych lat wdrożyć konkretne zalecenia. Powinny one obejmować:
– odpowiednią długość snu w stałych godzin;
– dbanie o odpowiednie warunki snu – cichą, zaciemnioną, dobrze przewietrzoną sypialnię i temperaturę ok. 18–20°C;
– unikanie ekranów telefonu, komputera czy telewizora na minimum godzinę przed snem.
Wskazany jest regularny RUCH na świeżym powietrzu. Należy wspierać każdą formę aktywności fizycznej, która sprawia dziecku przyjemność.
DIETA też ma znaczenie. Zdrowe odżywianie usprawnia pracę mózgu. Udowodniono, że najbardziej szkodzi nam żywność wysokoprzetworzona, a zwłaszcza ta dosładzana.
Podsumowując, należy podkreślić, że dla zdrowego rozwoju dziecka najważniejsza jest RODZINA. Zapewne nie mamy takich możliwości, by zastąpili nas zatrudnieni specjaliści, jak to bywało na dworach królewskich.
Uczęszczanie dziecka do żłobka po ukończeniu 2 lat, a później do przedszkola powinno być korzystne. Wykształceni i zaangażowani PEDAGODZY, pracujący w grupach do 12 maluchów, mogą pozytywnie wpływać na ich rozwój.
Im dziecko będzie starsze, tym nasz wpływ na niego będzie mniejszy. Moim zdaniem, duże możliwości oddziaływania na rozwój psychiczny są jeszcze podczas nauczania początkowego. Pod warunkiem, że maluchy będą uczone nie tylko literek i cyferek, lecz także CZŁOWIECZEŃSTWA w SPOŁECZEŃSTWIE.
Oczywiście, w kolejnych latach też trzeba dbać o profilaktykę zdrowia psychicznego i pomagać w rozwiązywaniu konfliktów. Bardzo ważne jest nauczenie współpracy, wspieranie życzliwości i przeciwdziałanie hejtowi. Integrację uczniów mogą ułatwić pozalekcyjne wykorzystanie szkolnej infrastruktury sportowej oraz turnieje międzyklasowe.
NASZA KLASA powinna oznaczać, że jesteśmy drużyną i wspieramy się wszędzie tam, gdzie jest to możliwe. W liceach może to być pomoc przy odrabianiu lekcji, na przykład z matematyki, czy w konwersacji w języku obcym. W tej materii można wiele zrobić. Efekt będzie zależał od samorządu klasowego i współpracy z wychowawcą. Będzie lepiej, jeśli te profilaktyczne działania wesprze (choćby okresowo) PSYCHOLOG szkolny. Szkoła powinna organizować pogadanki o zdrowiu psychicznym dla nauczycieli, uczniów i rodziców.
Obecnie dla nieodpornych psychicznie oraz tych, których różne nieszczęścia spotkały, pozostaje wczesna reakcja i pomoc. Niepokojące objawy zawsze mogą się pojawić. Rodzice zdołają dostrzec choćby zaburzenia snu. Nagłe zmiany w zachowaniu, wycofanie czy spadek nastroju mogą być szybciej zauważone przez wychowawcę.
Każde dziecko, w razie potrzeby, powinno uzyskać wsparcie zarówno rodziny, jak i specjalistów: pedagoga szkolnego, psychologa, a w razie konieczności – psychiatry.
W nagłych sytuacjach można skorzystać z bezpłatnych telefonów zaufania dla dzieci i młodzieży, chociażby z numeru 116 111.
Mam świadomość, że wymienione ogólne zalecenia nie są w praktyce tak proste, jak byśmy chcieli, ale róbmy swoje najlepiej, jak możemy.
