Wykla NDT Bobath - SI

19/04/2026

Jeszcze chwila… i przyjdzie wytchnienie 🌿

Dla wielu dzieci neuroatypowych codzienność to ogrom bodźców, napięć i wyzwań, których nie widać na pierwszy rzut oka.
Dlatego tak bardzo potrzebują momentów, które niczego od nich nie wymagają.

Takich jak ten.

Swobodna praca plastyczna, kolory, faktury, spokojne tempo…
To nie jest „tylko zabawa”.
To przestrzeń, w której układ nerwowy może odetchnąć.

Bez presji.
Bez pośpiechu.
Bez oczekiwań.

Wakacje sprzyjają takim chwilom —
ale Twoje dziecko może ich doświadczać każdego dnia 🤍
A jeśli masz pytania lub wątpliwości zapraszam do kontaktu! Poznań i okolice. Zajrzyj na www.olgawyklandt.pl

Czasem najwięcej dzieje się właśnie wtedy, gdy na chwilę odpuszczamy, ale trzeba też wiedzieć jak to zrobić :) dobrego dnia!

14/04/2026

A wy co byście dodali?

12/04/2026

Słyszysz obie naraz czy każdą z osobna 🤣

26/03/2026

Każda mama ma w sobie ogromną uważność.
Taki cichy głos, który mówi: „coś jest inaczej”.

I bardzo często on pojawia się dużo wcześniej, niż diagnoza.

Ale razem z tym głosem pojawia się też strach.
Bo jeśli to prawda… to co dalej?

I wtedy włącza się coś bardzo ludzkiego — wyparcie.
Nie dlatego, że mama nie widzi.
Tylko dlatego, że bardzo się boi.

Boi się etykiety.
Boi się oceny.
Boi się przyszłości swojego dziecka.

To zrozumiałe.

Ale między „boję się” a „zostajemy z tym sami”
jest jeszcze jedno miejsce:
👉 sprawdzam
👉 pytam
👉 szukam wsparcia

I to właśnie tam zaczyna się realna pomoc 🤍

26/03/2026

ADHD to nie tylko kwestia uwagi czy zachowania.

To sposób, w jaki układ nerwowy radzi sobie z pobudzeniem, stresem i bodźcami — przez całe życie.

I właśnie dlatego tak ważne jest, co dzieje się na początku:
jak dziecko uczy się regulacji, czucia ciała, odpoczynku.

To nie jest „praca nad zachowaniem”.
To jest budowanie fundamentów zdrowia.

25/03/2026

🐯 Poszukiwacz – „Tygrysek”
To dziecko, które ciągle potrzebuje więcej bodźców. Jest w ruchu, skacze, wspina się, dotyka wszystkiego wokół. Często wydaje się „nie do zatrzymania”, ale to nie nadmiar energii – to potrzeba stymulacji układu nerwowego.
👉 Lubi intensywne zabawy, mocne przytulanie, ruch i zmiany.
👉 Może mieć trudność z koncentracją i wyciszeniem.
👉 Najlepiej funkcjonuje, gdy ma bezpieczną przestrzeń do ruchu i działania.

🐴 Obserwator – „Kłapouchy”
To dziecko, które potrzebuje czasu, żeby się „rozkręcić”. Najpierw patrzy, analizuje, sprawdza – dopiero potem dołącza.
👉 Może wydawać się wycofane lub nieśmiałe.
👉 Nie lubi nagłych zmian i nowych sytuacji „z marszu”.
👉 Czuje się bezpiecznie, gdy ma przewidywalność i możliwość obserwacji.
💛 To nie brak chęci – to ostrożność i potrzeba adaptacji.

🐷 Unikacz – „Prosiaczek”
To dziecko, które łatwo się przeciąża bodźcami i próbuje ich unikać. Hałas, tłum, intensywny dotyk czy chaos mogą być dla niego zbyt trudne.
👉 Może wycofywać się, zasłaniać uszy, protestować.
👉 Potrzebuje spokoju, ciszy i „bezpiecznej bazy”.
👉 Najlepiej funkcjonuje w uporządkowanym, przewidywalnym środowisku.
🌿 Jego zachowanie to nie „marudzenie” – to strategia radzenia sobie.

🐰 Wrażliwiec – „Królik”
To dziecko, które bardzo intensywnie odbiera bodźce. Szybko zauważa detale, reaguje na zmiany, bywa perfekcyjne i czujne.
👉 Może być drażliwe, łatwo się frustrować lub kontrolować otoczenie.
👉 Często potrzebuje, żeby wszystko było „po jego myśli”.
👉 Najlepiej funkcjonuje, gdy ma jasne zasady i poczucie kontroli.
💡 To duża uważność układu nerwowego – nie „trudny charakter”.

23/03/2026

Polecam do przesłuchania

Uzależnienie od gier u dzieci to problem, który wielu rodziców zauważa zbyt późno. W tym odcinku rozmawiamy o tym, jak gry, ekrany i cyfrowe bodźce wpływają ...

22/03/2026

Rodzice wydają setki złotych na „zabawki rozwojowe”…

a ich dziecko najbardziej potrzebuje… poduszki.

Serio.

Bo problemem często nie jest brak bodźców.
Tylko brak czucia własnego ciała.

Dlatego dzieci:
→ wciskają się w kanapę
→ przykrywają się wszystkim, co znajdą
→ szukają ścisku, nacisku, „przygniatania”

To nie przypadek.
To układ nerwowy, który próbuje się regulować.

Głęboki nacisk = sygnał dla mózgu:
„jestem bezpieczny, mogę się wyciszyć”

I właśnie dlatego czasem
najprostsze rzeczy działają najlepiej.

Jeśli widzisz takie zachowania u swojego dziecka
i nie wiesz, czy to „norma”, czy już sygnał do wsparcia —

napisz do mnie albo umów się na konsultację.

Pokażę Ci dokładnie:
✔️ czego potrzebuje Twoje dziecko
✔️ jak je regulować na co dzień
✔️ co naprawdę wspiera jego rozwój (bez zgadywania)

18/03/2026

Nie każde dziecko „z tego wyrasta”.

To zdanie często uspokaja…
ale czasem też usypia czujność.

Bo są rzeczy, które faktycznie mijają z czasem —
ale są też takie, które potrzebują wsparcia.

Pierwsze miesiące życia to moment, kiedy układ nerwowy rozwija się najintensywniej.
To właśnie wtedy można najwięcej zauważyć… i najwięcej zmienić.

Jeśli widzisz u swojego dziecka:
– asymetrię
– trudności w wyciszeniu
– napięcie ciała
– problemy ze snem lub karmieniem

to nie znaczy, że „coś jest nie tak”.

Ale to znak, że warto przyjrzeć się bliżej.

Nie musisz wiedzieć, czy to już problem.
Od tego jestem 🤍

📩 Napisz wiadomość lub umów wizytę

16/03/2026

16/03/2026

Po co wykonuje się diagnozę integracji sensorycznej?

Jej celem nie jest szukanie „problemu”, ale zrozumienie sposobu funkcjonowania układu nerwowego dziecka – tego, jak przetwarza ono bodźce z otoczenia i własnego ciała.

Dzięki diagnozie możemy sprawdzić m.in.:
• jak dziecko reaguje na ruch i zmianę pozycji ciała
• jak odbiera dotyk
• jak działa jego równowaga i koordynacja
• jak radzi sobie z planowaniem ruchu
• czy niektóre bodźce są dla niego zbyt intensywne lub zbyt słabo odczuwalne

To często pozwala lepiej zrozumieć trudności takie jak:
nadwrażliwość, potrzeba ciągłego ruchu, trudności z koncentracją, niechęć do niektórych aktywności czy silne reakcje emocjonalne.

Kiedy warto rozważyć diagnozę integracji sensorycznej?

Diagnoza może być pomocna, gdy u dziecka obserwujemy m.in.:

🔹 bardzo silne reakcje na dźwięki, dotyk lub światło
np. zasłanianie uszu, niechęć do metek w ubraniach, trudność w hałaśliwych miejscach

🔹 dużą potrzebę ruchu
dziecko jest w ciągłym ruchu, skacze, wspina się, trudno mu usiedzieć w miejscu

🔹 unikanie ruchu lub niepewność ruchową
lęk przed huśtaniem, zjeżdżalnią, wspinaniem się

🔹 trudności z koordynacją ruchową
częste potykanie się, niezgrabność, trudność z łapaniem piłki, jazdą na rowerze

🔹 problemy z koncentracją i organizacją działania

🔹 dużą wybiórczość pokarmową lub trudności przy jedzeniu

🔹 silne reakcje emocjonalne lub szybkie przeciążenie bodźcami

🔹 opóźnienia w rozwoju ruchowym lub trudności w planowaniu ruchu

🔹 trudności w codziennym funkcjonowaniu w przedszkolu lub szkole