Stacja Relacja Gabinet Psychologiczno-Terapeutyczny dla Dzieci i Młodzieży

10/09/2026

Bardzo ważne!!

🗨️ „Mam już dość.” „Nie chcę żyć.” „Beze mnie wszystkim byłoby łatwiej.”

Takie słowa nie są szukaniem atencji❗ Jeśli dziecko lub nastolatek daje sygnały, że nie radzi sobie z tym, co przeżywa – potrzebuje przede wszystkim dorosłego, który zatrzyma się, wysłucha i wesprze.

W Światowy Dzień Zapobiegania Samobójstwom mówimy głośno i wyraźnie: REAGUJ! 🫵

Nie musisz mieć gotowych odpowiedzi. Nie musisz wiedzieć, jak rozwiązać problem. Najważniejsze jest, żeby nie zostawiać dziecka samego i pomóc mu dotrzeć do odpowiedniego wsparcia specjalistycznego.

Możesz przypomnieć także o telefonie zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111! Nasz zespół konsultantów jest zawsze gotowy by odpowiedzieć – anonimowo, bezpłatnie i całodobowo!

📞 116 111
🗨️ 116111.pl



Zadanie finansowane przez Ministra Zdrowia.

02/08/2026

Zostało jeszcze parę miejsc na sierpniowe diagnozy ADHD w Stacja-Relacja.
Jeżeli zależy Wam na rzetelnym procesie diagnostycznym Waszego dziecka, to zapraszam do umawiania wizyt.
Diagnoza psychologiczna - Stacja Relacja https://share.google/cC5HLtaENr4qUGMN8

11/12/2025

Socjalizacja do roli dziewczynki, a następnie kobiety jest bardzo niebezpiecznym czynnikiem
w kontekście autyzmu.

W wyniku kulturowo-społecznych nacisków autystyczne dziewczynki są bardziej skłonne niż autystyczni chłopcy do spełniania oczekiwań innych, a tym samym:
● uwewnętrzniania swoich problemów i emocji,
● bagatelizowania i ignorowania własnych potrzeb,
● ukrywania nieakceptowalnych społecznie zachowań (maskowanie).

W związku z tym często autystyczne dziewczynki nie otrzymują diagnozy i właściwego wsparcia,
a przede wszystkim zrozumienia i szansy na budowanie swojej tożsamości w oparciu o wiedzę na temat własnego neurotypu.

To wszystko razem stanowi prostą drogę do trudności w obszarze zdrowia psychicznego.

"Z nawracającą depresją zmaga się około 70 procent autystycznych kobiet, a prawdopodobieństwo jej wystąpienia wzrasta z wiekiem i poziomem inteligencji.

Myśli samobójcze zgłasza 71 procent kobiet w spektrum autyzmu, natomiast wśród autystycznych kobiet z depresją wskaźnik ten wzrasta do 89 procent".

Dane te pokazują, jak ogromną cenę ponoszą autystyczne kobiety za wieloletnie maskowanie, niedodiagnozowanie i presję dopasowania się do społecznych oczekiwań.

Cytat za: Ewa Furgał. Autentyczna w spektrum, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2023.

05/12/2025

Parę słów o maskowanie autystycznym...

Może przybierać formę zmuszania się do kontaktu wzrokowego z rozmówcą, do noszenia niekomfortowego ubioru, by nie wyróżniać się z tłumu, czy powstrzymywania się od samoregulujących ruchów, np. kręcenia się, machania rękami czy stukania palcami. Maskowanie może obejmować ograniczanie lub modyfikację ekspresji emocjonalnej, aby nie została odebrana jako nadmierna, niewystarczająca lub niestosowna, a nawet udawanie osoby towarzyskiej i ekstrawertycznej.

Choć termin „maskowanie” jest najczęściej używany w kontekście osób neuroatypowych, w szczególności osób autystycznych, zachowania mające na celu dostosowanie się do oczekiwań społecznych nie są obce również osobom neurotypowym. Możemy myśleć o tym jako o odgrywaniu roli – ukrywaniu tego, co w danej chwili wydawałoby nam się najbardziej naturalne, na rzecz zachowań, które uważamy za społecznie oczekiwane. Pomyślmy o sztucznej życzliwości i wymuszonych uśmiechach w miejscu pracy albo o emocjonalnej powściągliwości w sytuacjach, w których naturalnie czulibyśmy i wyrażali silne emocje.

Maskujemy tym więcej, im większa jest rozbieżność między naszymi naturalnymi reakcjami a normami społecznymi, a także im bardziej środowisko wymaga ścisłego przestrzegania tych norm. Osoby autystyczne zwykle maskują znacznie więcej i intensywniej niż osoby neurotypowe, ponieważ ich naturalne sposoby komunikacji i reagowania bardziej odbiegają od powszechnie narzuconych norm społecznych. Dla nich maskowanie nie jest sporadycznie stosowanym narzędziem, jak pojedynczy, wymuszony uśmiech, lecz ciągłym wysiłkiem mającym na celu przetrwanie w świecie kreowanym przez i dla neurotypowej większości.

Warto pamiętać, że spektrum autyzmu obejmuje zarówno osoby niewerbalne i potrzebujące intensywnego wsparcia w codziennym życiu, jak i osoby niezdiagnozowane do wieku dorosłego. Część z nich pozornie doskonale radzi sobie w życiu osobistym i pracy, ale płaci za to zdrowiem psychicznym.

Konsekwencje długotrwałego i intensywnego maskowania są poważne. Jaką osoby w spektrum cenę za to płacą?

To obszerny fragment tekstu Jędrzeja Grodniewicza i Anny Urbanek. Czytaj całość 🔗 https://tinyurl.com/5c94m7t6

14/10/2025

10/10/2025

Dziś Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego z okazji tego dnia życzę wszystkim rodzicom, byśmy potrafili opiekować się naszym dorosłym zdrowiem nie tylko fizycznym, ale także psychicznym i uczyli w ten sposób młodych ludzi, że to, czego czasem nie widać, co trudne- ma prawo być zauważone i zaopiekowane!
Dbajmy o Siebie i Naszych Bliskich!

07/10/2025

Tak niewiele wystarczy, by zmienić wiele!
Reagujmy!!!

23/09/2025

W Stacji-Relacji diagnozuję również ADHD u dzieci i młodzieży. Zapraszam

🔹ADHD I RELACJE SPOŁECZNE🔹

ADHD często kojarzy się głównie z impulsywnością, nadaktywnością czy trudnościami z koncentracją.
Ale jednym z najważniejszych, a jednocześnie niedostatecznie omawianych wymiarów funkcjonowania osób z tego neurotypu są relacje społeczne.

Osoby z ADHD bardzo intensywnie wchodzą w kontakt z innymi – szybko się angażują, mocno odczuwają emocje wspólnoty, a więzi społeczne potrafią stać się dla nich prawdziwym paliwem. Jednocześnie ta otwartość i wrażliwość sprawiają, że trudniej im przychodzi regulowanie emocji, zwłaszcza w obliczu krytyki czy odrzucenia.

Dlatego warto przyjrzeć się bliżej temu, jak ADHD łączy się z doświadczeniem nadwrażliwości na odrzucenie, z potrzebą wspólnotowości, ale też z bólem, który niesie zetknięcie z rywalizacją i grami statusowymi.

🔹 RSD, WSPÓLNOTOWOŚĆ I GRANICE – CO MÓWIĄ BADANIA?

Rejective Sensitive Dysphoria (RSD) nie jest diagnozą medyczną, jest jednak doświadczeniem, o którym mówi bardzo wiele osób neuroodmiennych.
To nadwrażliwość na sygnały odrzucenia – zarówno te realne, jak i te domniemane – które mogą uruchamiać intensywny ból emocjonalny. Warto wiedzieć, że RSD nie funkcjonuje w klasyfikacjach medycznych, jednak badania nad ADHD i regulacją emocji pozwalają lepiej zrozumieć, skąd bierze się ta wrażliwość [Cleveland Clinic, 2025].

🔹 EMOCJONALNE „JĄDRO” ADHD

Współczesne badania pokazują, że rozregulowanie emocji (emotional dysregulation) jest jednym z kluczowych wymiarów ADHD – obok uwagi i impulsywności [Barkley, 2019; Bunford i in., 2015]. To oznacza, że trudność w samoregulacji nie jest „dodatkiem”, ale elementarną częścią obrazu ADHD. Kiedy pojawia się odrzucenie, krytyka czy nawet subtelny sygnał chłodu, reakcja układu nerwowego bywa silniejsza i trudniejsza do wyciszenia niż u osób neurotypowych.

🔹 WRAŻLIWOŚĆ NA KRYTYKĘ I SYGNAŁY SPOŁECZNE

Badania jakościowe z dorosłymi osobsmi adehadowymi pokazują, że doświadczenie krytyki jest dla nich częstsze i intensywniejsze – zostawia ślad w samoocenie i relacjach [Lebowitz i in., 2022].
Równocześnie eksperymenty z młodzieżą z ADHD dowodzą, że reagują oni silniej na pozytywną i negatywną informację zwrotną od rówieśników [Huang-Pollock i in., 2020].
Co ciekawe, badania nad rejection sensitivity w dorosłym obrazie ADHD potwierdzają, że podatność na odrzucenie jest realnym zjawiskiem, a odporność i samoregulacja odgrywają kluczową rolę w dobrostanie [Canu i in., 2023].

🔹 DLACZEGO WSPÓLNOTOWOŚĆ TAK ZASILA – I JEDNOCZEŚNIE MOŻE TAK RANIĆ?

Mózg osób z ADHD funkcjonuje nieco inaczej w systemie nagrody. Badania neuroobrazowe pokazują, że prążkowie – struktura odpowiedzialna m.in. za przetwarzanie nagród – reaguje inaczej niż u osób neurotypowych [Plichta i Scheres, 2014]. To może tłumaczyć, dlaczego energia wspólnotowa, emocje grupowe i poczucie więzi bywają dla adehadowców tak mocnym paliwem. Ale działa to w dwie strony: wykluczenie społeczne, nawet krótkie, uruchamia w mózgu te same obszary co ból fizyczny [Eisenberger, 2012].

Dodatkowo osoby z ADHD są bardziej podatne na „zarażanie emocjami” – przejmują zarówno pozytywne, jak i negatywne nastroje grupy [Doherty, 1997; Kováčová i in., 2021]. To sprawia, że wspólnotowość bywa doświadczeniem intensywnie zasilającym, ale też obciążającym, jeśli granice jednostki zaczynają się rozmywać.

🔹 TRAUMA MNIEJSZOŚCIOWA I MASKOWANIE

Neuroodmienny algorytm rozwojowy to także doświadczenie potencjalnie alienujące. Badania nad stresem mniejszościowym pokazują, że ciągłe niezrozumienie, stygmatyzacja czy konieczność maskowania zwiększają ryzyko problemów psychicznych [Botha & Frost, 2020]. Metaanalizy dowodzą, że maskowanie wiąże się z lękiem, depresją, wyczerpaniem i niższą jakością życia [Hull i in., 2017]. To właśnie ten kontekst sprawia, że nadwrażliwość na odrzucenie u osób neuroodmiennych może być postrzegana jako powikłanie „mniejszościowej traumy”.

🔹 STATUS, RYWALIZACJA I KAPITALIZM

Wiele osób neuroodmiennych – szczególnie z neurotypu ADHD – naturalnie wybiera wspólnotowość zamiast rywalizacji. Ale warto pamiętać, że kultura, w której żyjemy, mocno wzmacnia logikę statusu. Badania pokazują, że im większe społeczne nierówności, tym silniejszy lęk statusowy i większa konkurencyjność w relacjach [Layte & Whelan, 2014]. To tłumaczy, dlaczego nawet w grupach nastawionych na wspólnotowość wiele osób nieświadomie reprodukuje strategie statusowe.

Dla osób z ADHD, które z własnej pracy nad sobą i empatii uczyniły centralną wartość, bywa to szczególnie bolesne. Kluczem jest świadomość różnic: nie każdy automatycznie mentalizuje wspólnotowość (i nie każdy podziela jej wartość), a granice własnego „ja” muszą być chronione.

➡️ BIBLIOGRAFIA
• Barkley, R. A. (2019). Emotional dysregulation is a core component of ADHD. Journal of ADHD and Related Disorders.
• Bunford, N., Evans, S. W., & Wymbs, F. (2015). ADHD and emotion dysregulation. Clinical Child and Family Psychology Review
• Canu, W. H., et al. (2023). Rejection sensitivity in adults with ADHD: The role of resilience. Journal of Attention Disorders.
• Cleveland Clinic (2025). Rejection Sensitive Dysphoria (RSD)
• Doherty, R. W. (1997). The emotional contagion scale. Journal of Nonverbal Behavior
• Eisenberger, N. I. (2012). The pain of social disconnection. Nature Reviews Neuroscience.
• Huang-Pollock, C., et al. (2020). Peer feedback sensitivity in adolescents with ADHD. Journal of Abnormal Child Psychology
• Hull, L., et al. (2017). Camouflaging in autism spectrum conditions. Journal of Autism and Developmental Disorders
• Kováčová, A., et al. (2021). Susceptibility to emotional contagion and its relation to empathy. Current Psychology.
• Layte, R., & Whelan, C. T. (2014). Who feels inferior? A test of the status anxiety hypothesis. Social Science Research.
• Lebowitz, E. R., et al. (2022). Experiences of criticism among adults with ADHD. PLOS ONE.
• Plichta, M. M., & Scheres, A. (2014). Neurofunctional mechanisms of reward anticipation in ADHD. Biological Psychiatry.
• Botha, M., & Frost, D. M. (2020). Extending the minority stress model to autistic people. Journal of Autism and Developmental Disorders.

27/06/2025

31/01/2025

Luty jest miesiącem bezpiecznego internetu.Jest to ważna okazja, żeby przyjrzeć się naszemu życiu w sieci, a tym samym życiu naszych pociech. Dziś trochę o tym jak nasz mózg reaguje na media społecznościowe...