Dobra pora dnia-psycholog i psychoterapeuta

14/09/2026

DZIEŃ WALKI Z WYPALENIEM ZAWODOWYM

Dzień Walki kojarzy się z siłą i determinacją

Ale jest jeszcze druga strona walki - jej koszt.

Czasem wypalenie nie wynika z tego, że robimy „za dużo” w jednym miejscu, że organizacja i atmosfera w pracy nie daje szans na balans.

Często przychodzi wtedy, gdy przez długi czas walczymy na wielu frontach jednocześnie.

O uznanie w pracy.
O swoją pozycję i granice.
O jakość, mimo coraz mniejszych zasobów.
O spełnianie się w różnych rolach.
O czas dla bliskich i na swoje pasje.
O to, żeby nikt nie był rozczarowany.
A czasem po prostu o to, żeby jeszcze jakoś dać radę, przetrwać jeszcze ten jeden projekt...

I kiedy jedna walka się kończy, zaczyna się kolejna.

Z czasem można przestać zauważać, że jesteśmy w trybie ciągłej mobilizacji.

Psychika potrafi długo utrzymywać nas w takim trybie.
Działamy, zaciskamy zęby, rozwiązujemy problemy, odsuwamy zmęczenie.

Aż w pewnym momencie ciało zaczyna mówić:
„Nie mogę już dalej.”

Wypalenie nie zawsze jest więc historią osoby, która „za mało o siebie dbała”.

Czasem jest historią osoby, która za długo musiała być silna.

Dlatego przeciwdziałanie wypaleniu nie zawsze oznacza lepszą organizację, kolejny plan regeneracji czy nauczenie się jeszcze skuteczniejszego zarządzania sobą.

Czasem potrzebne jest inne pytanie:

„O co właściwie tak długo walczę?”

„Które z tych walk są naprawdę moje?”

„A z czego mogę już zrezygnować, zanim zabraknie mi siły?”

Bo dbanie o siebie nie zawsze oznacza przygotowanie się do kolejnej walki.

Czasem oznacza wyjście z niej.

💬 A Ty — na ilu frontach próbujesz być silna/y jednocześnie?

Jeśli masz poczucie, że od dawna jesteś w trybie walki i coraz trudniej Ci się zatrzymać, warto się temu przyjrzeć, zanim zmęczenie zamieni się w wypalenie.

25/08/2026

Potrzeby nie są „zadaniem do wykonania”.
Nie są listą punktów, które trzeba odkryć, nazwać i zapisać.
Potrzeby są doświadczeniem, czymś, co pojawia się w ciele, emocjach i relacjach, kiedy psychika przestaje je zagłuszać.

1. W ciele
Napięcie, zmęczenie, drażliwość, bezsenność, kołatanie serca.
Ciało często mówi pierwsze, bo nie potrafi kłamać.

2. W emocjach
Smutek, który pojawia się „bez powodu”.
Złość, która wybucha w drobiazgach.
Pustka, która przychodzi w ciszy.
To nie „humory” - to komunikaty.

3. W relacjach
Kiedy dajesz za dużo.
Kiedy trudno Ci prosić o pomoc.
Kiedy czujesz się niewidzialna/y.
Relacje pokazują, czego najbardziej brakuje.

Dlaczego tak trudno poczuć potrzeby?
Bo kiedyś były odkładane, zawstydzane, ignorowane, karane.
Psychika nauczyła się je chować, żeby przetrwać.

Dlatego dziś potrzeby nie wracają jako słowa.
Wracają jako napięcie, lęk, zmęczenie, frustracja, pustka, przeciążenie.

To nie znaczy, że ich nie masz.
To znaczy, że nigdy nie miałaś/eś bezpiecznej przestrzeni, żeby je poczuć.

A to można odzyskać.
Powoli.
W relacji, która nie ocenia.
W łagodności wobec siebie.
W terapii, która pomaga wrócić do tego, co było długo niesłyszane.

24/08/2026

1 MINUTA DLA SIEBIE ⏳

To, co nas porusza, nie jest przypadkowe.

Czasem jedno zdanie, czyjeś zachowanie albo pozornie drobna sytuacja zostaje z nami na dłużej.

Możemy ją szybko odsunąć, powiedzieć sobie „przesadzam” albo po prostu o niej zapomnieć.

A możemy na chwilę się zatrzymać i zapytać:

Co dziś najbardziej mnie poruszyło?

Nie musisz od razu wiedzieć, dlaczego.

Wystarczy zauważyć, że coś w Tobie zareagowało.

❔Pytania do refleksji:

⚙ Co dziś wywołało we mnie emocję, której się nie spodziewałam/spodziewałem?

⚙ Jaką część mnie dotknęło to poruszenie — wrażliwą, niepewną, tęskniącą, a może odważną?

⚙ Czy to poruszenie przypomina mi coś z przeszłości?

⚙Jak zareagowało moje ciało, gdy to się wydarzyło?

⚙ Co mówi mi to poruszenie o tym, czego teraz potrzebuję?

⚙ Czy próbowałam/próbowałem to uczucie odsunąć i dlaczego?

⚙ Jak mogę dziś odpowiedzieć na to, co poczułem/poczułam, zamiast to ignorować?

⚙ Co w tym poruszeniu było dla mnie najtrudniejsze?

⚙ Jak mogę dziś dać sobie trochę przestrzeni, żeby to uczucie wybrzmiało?

⚙ Co to poruszenie mówi o tym, co jest dla mnie ważne?

21/08/2026

TERAPIA BEZ TAJEMNIC

„A co terapeuta sobie o mnie pomyśli?”

To pytanie może pojawić się przed pierwszą wizytą, ale również wiele razy później.

Możemy bać się, że terapeuta nas oceni, uzna nasze zachowanie za nierozsądne, egoistyczne, przesadne albo po prostu „niewłaściwe”.

Szczególnie trudno mówić o rzeczach, których sami w sobie nie akceptujemy. O złości. Zazdrości. Potrzebie kontroli. Fantazjach. Poczuciu winy. O decyzjach, których żałujemy.

Tymczasem terapia nie jest miejscem, w którym trzeba prezentować „lepszą wersję siebie”.

W psychoterapii psychodynamicznej próbujemy przede wszystkim **rozumieć**, co stoi za naszymi emocjami, zachowaniami i sposobami budowania relacji.

A jeśli pojawi się myśl: „Terapeuta na pewno mnie ocenia , również o niej można powiedzieć.

To nie jest temat, który trzeba ukrywać przed terapeutą. Wręcz przeciwnie. To, co wydarza się w relacji terapeutycznej, może stać się ważną częścią wspólnego rozumienia siebie.

Nie musisz być idealnym pacjentem, żeby terapia mogła Ci pomóc.

📩 Jeśli zastanawiasz się nad rozpoczęciem psychoterapii i masz obawy lub pytania, zapraszam do kontaktu. Możesz powiedzieć o nich już podczas pierwszej konsultacji.

19/08/2026

Poczucie, że jesteś wystarczająca/y, nie jest kwestią motywacji, afirmacji ani „pozytywnego myślenia”.
To emocjonalne doświadczenie, które powstaje w relacji najpierw z dorosłymi, później z samą sobą.

Jeśli w dzieciństwie byłaś porównywana/y, łatwo uwierzyć, że zawsze można „bardziej”.
Jeśli pochwały były rzadkie albo warunkowe, możesz czuć, że najpierw trzeba zasłużyć.
Jeśli błędy były karane, niedoskonałość zaczyna oznaczać zagrożenie.
Jeśli Twoje potrzeby były odkładane, możesz mieć wrażenie, że Ty też możesz poczekać.
Jeśli emocje były zawstydzane, możesz czuć, że „za dużo” to Twoja wina.

W psychodynamicznym ujęciu to nie są „przekonania”, które można zmienić jednym zdaniem.
To wewnętrzne głosy, które powstały w relacjach, w których nie było przestrzeni na bycie wystarczającą/ym od razu.

Dlatego dziś:

– trudno Ci odpocząć bez poczucia winy,
– trudno Ci przyjąć komplement,
– trudno Ci zatrzymać się bez lęku,
– trudno Ci powiedzieć „to wystarczy”,
– trudno Ci poczuć, że nie musisz robić więcej, żeby zasługiwać.

To nie znaczy, że jesteś niewystarczająca/y.
To znaczy, że nigdy nie miałaś okazji poczuć się wystarczająca/y w bezpiecznej relacji.

A to można odbudować.
Powoli.
W kontakcie.
W łagodności wobec siebie.
W terapii, która pomaga zobaczyć, że „wystarczająca/y” nie jest nagrodą, a jest prawdą.

17/08/2026

1 MINUTA DLA SIEBIE ⏳

Koniec dnia często nie oznacza końca napięcia.

Czasem kładziemy się spać, zabierając ze sobą niedokończone rozmowy, niewypowiedziane emocje, poczucie winy albo listę rzeczy, których jeszcze nie udało się zrobić.

Zatrzymaj się na chwilę.

Nie po to, żeby ocenić, jaki był ten dzień.

Ale żeby zauważyć siebie, który(-a) przez niego przeszedł(-ęła).

Może potrzebujesz dziś więcej wyrozumiałości.
Może wdzięczności.
Może pozwolenia sobie, żeby już niczego nie naprawiać.

Pytanie na dziś:

Jak chcę zakończyć ten dzień?

16/08/2026

14/08/2026

TERAPIA BEZ TAJEMNIC🛋
W terapii ważne jest nie tylko to, co mówisz,
ale też to, co dzieje się między nami.

To, jak reagujesz na terapeutę, często odzwierciedla Twoje wcześniejsze doświadczenia relacyjne.
Może pojawić się zaufanie, napięcie, ciekawość, wstyd, złość, dystans, bliskość
i każde z tych uczuć jest ważne.

Psychodynamicznie nazywamy to przeniesieniem.
To naturalny proces, w którym dawne emocje i wzorce zaczynają się ujawniać w relacji tu i teraz.
Dzięki temu możemy je zobaczyć, nazwać i zrozumieć.

Relacja terapeutyczna jest bezpiecznym miejscem, w którym możesz:
– odkrywać swoje schematy,
– uczyć się nowych sposobów bycia,
– doświadczać bliskości bez lęku,
– mówić o tym, co trudne,
– ćwiczyć stawianie granic,
– zobaczyć, jak reagujesz na drugą osobę.

To jest poznawanie siebie poprzez kontakt z kimś, kto jest uważny, obecny i nieoceniający.

Jeśli chcesz poczuć, jak wygląda taka praca, możesz napisać.
Pierwsza rozmowa pomoże Ci sprawdzić, czy ta relacja jest dla Ciebie bezpieczna i wspierająca.

12/08/2026

Życzliwy głos wobec siebie nie jest „motywacją”, „pozytywnym myśleniem” , "afirmacją", ani „mantrą”.
To wewnętrzna część, która widzi Twoje emocje, potrzeby i granice bez oceny, presji czy porównywania.

To głos, który mówi:
„to wystarczające”,
„masz prawo odpocząć”,
„widzę, że Ci trudno”,
„nie musisz robić więcej, żeby zasługiwać”.

Życzliwy głos jest często bardzo cichy, bo przez lata był zagłuszany przez:

– surowego wewnętrznego krytyka,
– lęk przed błędem,
– doświadczenia zawstydzania,
– warunkową akceptację,
– przekonanie, że wartość zależy od działania,
– rolę „tej, która daje radę”.

Ale on wciąż tam jest.

Pojawia się w małych momentach:
kiedy mówisz do siebie łagodniej,
kiedy pozwalasz sobie zwolnić,
kiedy nie karzesz się za odpoczynek,
kiedy zauważasz, że coś jest dla Ciebie trudne.

Życzliwy głos nie naciska.
Nie pogania.
Nie zawstydza.
Reguluje.

To głos, który nie próbuje Cię „naprawić”.
Próbuje Cię zrozumieć.

A kiedy zaczynasz go słyszeć, krytyk przestaje być jedynym głosem w środku.

10/08/2026

1 MINUTA DLA SIEBIE⏳

Czasem dbanie o siebie kojarzy nam się z czymś dużym: odpoczynkiem, wyjazdem, chwilą tylko dla siebie.
Ale dbanie o siebie zaczyna się od zauważenia tego, co w nas dziś najbardziej się odzywa.
Może to napięcie, które nosisz od kilku dni.
Może zmęczenie, które wreszcie chce być zauważone.
A może cicha potrzeba spokoju, granicy albo odpuszczenia.

Troska o siebie nie zawsze wygląda jak wielkie działania.
Czasem jest odpowiedzią na mały sygnał z wnętrza:
„Zatrzymaj się na chwilę. Zobacz mnie.”

Jak dziś chcesz o siebie zadbać?
Co możesz zrobić, żeby dać sobie trochę więcej przestrzeni, łagodności, oddechu?