17/09/2026
Czy sama obecność bliskiej osoby wystarczy, żeby poczuć się bezpieczniej?
Intuicyjnie moglibyśmy odpowiedzieć: tak. Badania nad przywiązaniem pokazują jednak bardziej złożony obraz.
Już w badaniu Carpenter i Kirkpatrick z 1996 roku zaobserwowano, że reakcja organizmu na stres w obecności partnera różniła się w zależności od wzorca przywiązania. Późniejsze badania prowadzone w codziennych warunkach również wskazywały, że obecność partnera wiązała się przeciętnie z niższym pobudzeniem fizjologicznym - ale zależność ta była silniejsza u osób z niższym nasileniem lęku i unikania w przywiązaniu.
To ciekawa perspektywa na bliskość: nie chodzi wyłącznie o to, czy ktoś jest obok. Znaczenie może mieć również to, jak nauczyliśmy się tej bliskości doświadczać.
Czy potrafię szukać wsparcia, kiedy go potrzebuję?
Czy ufam, że druga osoba będzie dostępna?
Czy bliskość daje mi spokój, czy czasem uruchamia napięcie?
Co robię, kiedy boję się odrzucenia?
A co, kiedy ktoś staje się dla mnie „za bliski”?
Styl przywiązania nie jest diagnozą ani etykietą, która raz na zawsze określa sposób tworzenia relacji. Teoria przywiązania może natomiast dać język do przyglądania się wzorcom, które powtarzamy - często bez większej świadomości.
I właśnie te wzorce mogą stać się przedmiotem pracy terapeutycznej.
W psychoterapii indywidualnej można przyglądać się własnym doświadczeniom bliskości, potrzebom, obawom i sposobom reagowania w relacjach.
W terapii par można natomiast przyjrzeć się temu, co powstaje pomiędzy dwiema osobami - jak szukamy kontaktu, jak reagujemy na dystans i co dzieje się między nami w momentach napięcia.
Nie po to, żeby dowiedzieć się: „jakim typem jestem?”.
Raczej po to, żeby lepiej rozumieć siebie i siebie w relacji z drugim człowiekiem.
🌿 W Medulli prowadzimy psychoterapię indywidualną oraz terapię par.
Badania przywołane w karuzeli:
Carpenter, E. M., & Kirkpatrick, L. A. (1996). Attachment style and presence of a romantic partner as moderators of psychophysiological responses to a stressful laboratory situation. Personal Relationships, 3(4), 351–367.
Han, S. C., Schacter, H. L., Timmons, A. C., et al. (2021). Romantic partner presence and physiological res
