Jaka jest strona internetowa?

https://naczyniowiecoszkinis.pl/, https://www.znanylekarz.pl/grzegorz-oszkinis-2/chirurg-naczyniowy-angiochirurg-flebolo

Prof. Grzegorz Oszkinis, SOWMED, Jeżycka 38/40, Poznan (2026)

30/09/2026

𝗦𝗽𝘂𝗰𝗵𝗻𝗶𝗲̨𝘁𝗲 𝗻𝗼𝗴𝗶 - 𝗰𝘇𝘆 𝘁𝗼 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺 𝘇̇𝘆ł?

Spuchnięte nogi to jedna z najczęstszych dolegliwości, z którymi pacjenci trafiają do gabinetu chirurga naczyniowego. Wielu pacjentów wiąże ten objaw wyłącznie z niewydolnością żylną. Tymczasem obrzęk kończyn dolnych bywa objawem różnych schorzeń i tylko dokładna diagnostyka pozwala ustalić jego rzeczywiste podłoże.

𝗖𝗼 𝗽𝗼𝘄𝗼𝗱𝘂𝗷𝗲 𝗼𝗯𝗿𝘇𝗲̨𝗸 𝗻𝗼́𝗴?
Obrzęki kończyn dolnych mogą mieć podłoże żylne, ale równie często wynikają z chorób serca, nerek, tarczycy czy zaburzeń układu limfatycznego. Obrzęk żylny zwykle narasta w ciągu dnia, ustępuje po nocnym odpoczynku i towarzyszy mu uczucie ciężkości nóg oraz poszerzone żyły powierzchowne. Obrzęk sercowy czy nerkowy ma zwykle charakter symetryczny i stały, wymaga konsultacji internistycznej.

𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼 𝘄𝘆𝗸𝗼𝗻𝗮𝗰́ 𝗨𝗦𝗚 𝗗𝗼𝗽𝗽𝗹𝗲𝗿?
Ze względu na wiele możliwych przyczyn obrzęku, kluczowe znaczenie ma badanie USG Doppler żył kończyn dolnych. To badanie bezbolesne i nieinwazyjne, które pozwala ocenić wydolność zastawek żylnych, wykluczyć zakrzepicę żył głębokich oraz potwierdzić lub wykluczyć przewlekłą niewydolność żylną. W mojej praktyce zawsze zalecam to badanie jako pierwszy krok.

𝗖𝘇𝘆𝗺 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗹𝗶𝗽𝗲𝗱𝗲𝗺𝗮?
Osobną jednostką chorobową, którą warto różnicować z obrzękiem żylnym, jest lipedema, nazywana też obrzękiem tłuszczowym. To przewlekłe schorzenie tkanki tłuszczowej, dotyczące niemal wyłącznie kobiet, w którym dochodzi do symetrycznego gromadzenia się tkanki tłuszczowej w obrębie ud i podudzi, przy zachowaniu szczupłych stóp. Zmienionej tkance towarzyszą ból i łatwe siniaczenie, a objawy nasilają się zwykle w okresie dojrzewania, ciąży lub menopauzy, co wskazuje na ich hormonalne podłoże.

𝗝𝗮𝗸 𝗿𝗼𝘇𝗽𝗼𝘇𝗻𝗮𝗰́, 𝗹𝗲𝗰𝘇𝘆𝗰́ 𝗶 𝘇𝗮𝗽𝗼𝗯𝗶𝗲𝗴𝗮𝗰́ 𝗹𝗶𝗽𝗲𝗱𝗲𝗺𝗶𝗲?
Rozpoznanie opiera się głównie na wywiadzie oraz badaniu fizykalnym, a badania obrazowe pomagają wykluczyć obrzęk limfatyczny i inne przyczyny powiększenia obwodu nóg. Nie istnieje leczenie przyczynowe tej choroby, jednak wcześnie wdrożona terapia poprawia komfort pacjentek. Podstawą postępowania zachowawczego jest kompresjoterapia oraz manualny drenaż limfatyczny, a w zaawansowanych przypadkach rozważa się leczenie chirurgiczne. W profilaktyce istotne jest utrzymanie prawidłowej masy ciała i wczesna konsultacja przy niepokojących zmianach w wyglądzie nóg.

Podsumowując, spuchniętych nóg nie należy bagatelizować ani od razu wiązać wyłącznie z chorobą żył. Rzetelna diagnostyka, rozpoczynająca się od USG Doppler, pozwala ustalić prawdziwą przyczynę i wdrożyć skuteczne leczenie.
🔗 https://naczyniowiecoszkinis.pl/blog/
—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095

25/09/2026

𝗭̇𝘆𝗹𝗮𝗸𝗶 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘆 - 𝗰𝘇𝘆𝗺 𝘀𝗮̨ 𝗶 𝗷𝗮𝗸 𝗷𝗲 𝗹𝗲𝗰𝘇𝘆𝗰́?
Żylaki miednicy to temat, o którym pacjentki rzadko rozmawiają z lekarzem, choć 𝗱𝗼𝗹𝗲𝗴𝗹𝗶𝘄𝗼𝘀́𝗰́ 𝘁𝗮 𝗱𝗼𝘁𝘆𝗰𝘇𝘆 𝗻𝗮𝗽𝗿𝗮𝘄𝗱𝗲̨ 𝗱𝘂𝘇̇𝗲𝗷 𝗴𝗿𝘂𝗽𝘆 𝗸𝗼𝗯𝗶𝗲𝘁. Przewlekły ból podbrzusza bywa mylnie kojarzony wyłącznie z ginekologią, tymczasem jego przyczyną może być 𝗻𝗶𝗲𝘄𝘆𝗱𝗼𝗹𝗻𝗼𝘀́𝗰́ 𝘇̇𝘆𝗹𝗻𝗮 𝘄 𝗼𝗯𝗿𝗲̨𝗯𝗶𝗲 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘆 𝗺𝗮ł𝗲𝗷.

𝗖𝘇𝘆𝗺 𝘀𝗮̨ 𝘇̇𝘆𝗹𝗮𝗸𝗶 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘆?
Żylaki miednicy, czyli żylakowatość miednicy małej, polegają na poszerzeniu żył okołojajnikowych i przymacicznych na skutek niewydolnych zastawek żylnych. Dochodzi wówczas do cofania się i zastoju krwi, czyli do tzw. 𝘇𝗲𝘀𝗽𝗼ł𝘂 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗸𝗿𝘄𝗶𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗯𝗶𝗲𝗿𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘆. Problem najczęściej dotyczy kobiet w wieku rozrodczym, które przebyły co najmniej dwie ciąże i porody, ponieważ w tym czasie żyły miednicy ulegają znacznemu rozciągnięciu.

𝗝𝗮𝗸𝗶𝗲 𝗼𝗯𝗷𝗮𝘄𝘆 𝗽𝗼𝘄𝗶𝗻𝗻𝘆 𝘇𝗮𝗻𝗶𝗲𝗽𝗼𝗸𝗼𝗶𝗰́?
Charakterystycznym objawem jest 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘄𝗹𝗲𝗸ł𝘆 𝗯𝗼́𝗹 𝗽𝗼𝗱𝗯𝗿𝘇𝘂𝘀𝘇𝗮, który nasila się w pozycji stojącej, pod koniec dnia oraz po stosunku. Kobiety często zgłaszają także uczucie 𝗰𝗶𝗲̨𝘇̇𝗸𝗼𝘀́𝗰𝗶 𝘄 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘆, częste parcie na pęcherz oraz żylaki sromu, ud lub pośladków. Dolegliwości mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie i 𝗯𝘆𝘄𝗮𝗷𝗮̨ 𝗺𝘆𝗹𝗼𝗻𝗲 𝘇 𝗲𝗻𝗱𝗼𝗺𝗲𝘁𝗿𝗶𝗼𝘇𝗮̨, dlatego dokładna diagnostyka różnicowa jest tutaj kluczowa.

𝗗𝗶𝗮𝗴𝗻𝗼𝘀𝘁𝘆𝗸𝗮: 𝗨𝗦𝗚 𝗗𝗼𝗽𝗽𝗹𝗲𝗿 𝗶 𝗯𝗮𝗱𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗼𝗯𝗿𝗮𝘇𝗼𝘄𝗲
Podstawowym badaniem w diagnostyce żylaków miednicy jest USG Doppler, wykonywane przezbrzusznie oraz przezpochwowo. 𝗣𝗼𝘇𝘄𝗮𝗹𝗮 𝗼𝗻𝗼 𝗼𝗰𝗲𝗻𝗶𝗰́ 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗽ł𝘆𝘄 𝗸𝗿𝘄𝗶 𝘄 𝘇̇𝘆ł𝗮𝗰𝗵 𝗷𝗮𝗷𝗻𝗶𝗸𝗼𝘄𝘆𝗰𝗵 𝗶 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘇𝗻𝘆𝗰𝗵 oraz wskazać, które naczynie jest niewydolne. W wybranych przypadkach lekarz może zlecić dodatkowo badanie rezonansem magnetycznym lub tomografią komputerową z fazą żylną, aby dokładniej zaplanować leczenie.

𝗝𝗮𝗸 𝗹𝗲𝗰𝘇𝘆𝗰́ 𝘇̇𝘆𝗹𝗮𝗸𝗶 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘆?
W łagodniejszych przypadkach stosuje się 𝗹𝗲𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗮𝗰𝗵𝗼𝘄𝗮𝘄𝗰𝘇𝗲, obejmujące leki flebotropowe, kompresjoterapię oraz fizjoterapię uroginekologiczną wzmacniającą mięśnie dna miednicy. Gdy dolegliwości są nasilone, metodą z wyboru staje się embolizacja wewnątrznaczyniowa, czyli 𝗺𝗮ł𝗼𝗶𝗻𝘄𝗮𝘇𝘆𝗷𝗻𝘆 𝘇𝗮𝗯𝗶𝗲𝗴 zamknięcia niewydolnych żył za pomocą spirali i środka obliterującego. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym i zwykle wymaga 1- 3 dniowej hospitalizacji.

Podsumowując, 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘄𝗹𝗲𝗸ł𝘆 𝗯𝗼́𝗹 𝗺𝗶𝗲𝗱𝗻𝗶𝗰𝘆 𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗮𝘄𝘀𝘇𝗲 𝗼𝘇𝗻𝗮𝗰𝘇𝗮 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗺 𝗴𝗶𝗻𝗲𝗸𝗼𝗹𝗼𝗴𝗶𝗰𝘇𝗻𝘆. Warto pamiętać o żylakach miednicy jako możliwej przyczynie dolegliwości i w razie wątpliwości wykonać badanie USG Doppler.
🔗 https://naczyniowiecoszkinis.pl/blog/
—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095

20/09/2026

W dniach 11-12.09.2026r. odbyła się kolejna edycja kursu „Od otwartej rekonstrukcji do terapii wenątrznaczyniowych – nowoczesne podejście w chirurgii naczyniowej” cadaverowy kurs w PoznańLab.
Ogromne podziękowania dla wspaniałego zespołu wykładowców: Prof. Łukasza Dzieciuchowicza, Prof. Agnieszki Ziółkowskiej oraz dr Pauliny Kotuli, którzy zadbali o najwyższy poziom merytoryczny naszego kursu poświęconego chirurgii naczyniowej.

Możliwość pracy na ludzkich preparatach nieutrwalonych oraz bezpośrednia wymiana doświadczeń w zakresie od dostępów do tętnic obwodowych po zaawansowane metody wewnątrznaczyniowe są absolutnie bezcenne ✊
Cieszę się, że mogłem po raz kolejny poprowadzić to wyjątkowe wydarzenie i podzielić się wiedzą na temat optymalizacji wyboru między leczeniem wewnątrznaczyniowym, a chirurgicznym u pacjentów z krytycznym niedokrwieniem kończyn.

Dziękuję wszystkim uczestnikom za ogromne zaangażowanie i świetną atmosferę.
Do zobaczenia na kolejnych edycjach! 🚀

31/08/2026

𝗣𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝘇𝗸𝗶 𝗮 𝗼𝗽𝗮𝗹𝗮𝗻𝗶𝗲

𝗣𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝘇𝗸𝗶 𝗻𝗮𝗰𝘇𝘆𝗻𝗶𝗼𝘄𝗲, 𝗰𝘇𝘆𝗹𝗶 𝘁𝗲𝗹𝗲𝗮𝗻𝗴𝗶𝗲𝗸𝘁𝗮𝘇𝗷𝗲, 𝘁𝗼 𝗽𝗼𝘀𝘇𝗲𝗿𝘇𝗼𝗻𝗲 𝗻𝗮𝗰𝘇𝘆𝗻𝗶𝗮 𝘄𝗶𝗱𝗼𝗰𝘇𝗻𝗲 𝗽𝗼𝗱 𝘀𝗸𝗼́𝗿𝗮̨ 𝗷𝗮𝗸𝗼 𝗰𝘇𝗲𝗿𝘄𝗼𝗻𝗲, 𝗳𝗶𝗼𝗹𝗲𝘁𝗼𝘄𝗲 𝗹𝘂𝗯 𝘀𝗶𝗻𝗲 𝗻𝗶𝘁𝗲𝗰𝘇𝗸𝗶. U wielu osób są problemem estetycznym, ale mogą też być pierwszym sygnałem niewydolności żylnej. Dlatego przed leczeniem warto ocenić układ żylny kończyn dolnych.

𝗣𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝘇𝗸𝗶 𝗺𝗼𝘇̇𝗻𝗮 𝗹𝗲𝗰𝘇𝘆𝗰́ kilkoma metodami. Najczęściej 𝘀𝘁𝗼𝘀𝘂𝗷𝗲 𝘀𝗶𝗲̨ 𝘀𝗸𝗹𝗲𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗶𝗲̨, czyli podanie do światła naczynia preparatu, który prowadzi do zamknięcia drobnej żyły. Przy małych zmianach, zwłaszcza na twarzy, wykorzystuje się także 𝗹𝗮𝘀𝗲𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗶𝗲̨ lub metody działające światłem albo ciepłem. Dobór metody zależy od lokalizacji, rozległości zmian, stanu żył głębszych oraz oczekiwań pacjenta.

𝗖𝘇𝘆 𝘇𝗮𝗯𝗶𝗲𝗴 𝘀𝗸𝗹𝗲𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗶 𝗯𝗼𝗹𝗶?
Najczęściej pacjenci opisują go jako krótkotrwałe ukłucia lub pieczenie. Nie jest całkowicie pozbawiony odczuć, ale zazwyczaj 𝗻𝗶𝗲 𝘄𝘆𝗺𝗮𝗴𝗮 𝘇𝗻𝗶𝗲𝗰𝘇𝘂𝗹𝗲𝗻𝗶𝗮 𝗼𝗴𝗼́𝗹𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗮𝗻𝗶 𝗱ł𝘂𝗴𝗶𝗲𝗷 𝗿𝗲𝗸𝗼𝗻𝘄𝗮𝗹𝗲𝘀𝗰𝗲𝗻𝗰𝗷𝗶. Po zabiegu mogą wystąpić siniaki, zaczerwienienie, tkliwość, przebarwienia lub przejściowe stwardnienia. Zwykle ustępują one z czasem.

Po skleroterapii lekarz może zalecić noszenie medycznych podkolanówek lub pończoch uciskowych. 𝗖𝘇𝗮𝘀 𝘀𝘁𝗼𝘀𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝗸𝗼𝗺𝗽𝗿𝗲𝘀𝗷𝗶 𝘇𝗮𝗹𝗲𝘇̇𝘆 𝗼𝗱 𝗿𝗼𝘇𝗹𝗲𝗴ł𝗼𝘀́𝗰𝗶 𝘇𝗮𝗯𝗶𝗲𝗴𝘂 𝗶 𝗱𝗲𝗰𝘆𝘇𝗷𝗶 𝗹𝗲𝗸𝗮𝗿𝘇𝗮. Nie jest to element dla ozdoby, tylko część postępowania, która może wspierać zamykanie leczonych naczyń i ograniczać obrzęk oraz siniaki.

𝗖𝘇𝘆 𝗺𝗼𝘇̇𝗻𝗮 𝘇𝗮𝗽𝗼𝗯𝗶𝗲𝗴𝗮𝗰́ 𝗽𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝘇𝗸𝗼𝗺 𝗻𝗮 𝗻𝗼𝗴𝗮𝗰𝗵?
𝗡𝗶𝗲 𝘇𝗮𝘄𝘀𝘇𝗲. Znaczenie mają predyspozycje rodzinne, hormony, ciąże, wiek, masa ciała, długie stanie lub siedzenie oraz niewydolność żylna. Można jednak 𝗼𝗴𝗿𝗮𝗻𝗶𝗰𝘇𝗮𝗰́ 𝗰𝘇𝘆𝗻𝗻𝗶𝗸𝗶 𝘀𝗽𝗿𝘇𝘆𝗷𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝗲 𝗶𝗰𝗵 𝗻𝗮𝘀𝗶𝗹𝗲𝗻𝗶𝘂:
✔️ chodzić regularnie,
✔️ unikać bezruchu,
✔️ odpoczywać z uniesionymi nogami,
✔️ kontrolować masę ciała,
✔️konsultować z lekarzem obrzęki, uczucie ciężkości nóg lub widoczne żylaki.

𝗢𝗽𝗮𝗹𝗮𝗻𝗶𝗲 𝗺𝗮 𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼́𝗹𝗻𝗲 𝘇𝗻𝗮𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝗽𝗼 𝗹𝗲𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝘂 𝗽𝗮𝗷𝗮̨𝗰𝘇𝗸𝗼́𝘄.
Po skleroterapii, laseroterapii lub termokoagulacji skóra w miejscu zabiegowym jest bardziej wrażliwa. Promieniowanie UV może zwiększać ryzyko przebarwień i wydłużać czas gojenia. Dlatego 𝗽𝗼 𝘇𝗮𝗯𝗶𝗲𝗴𝘂 𝗻𝗮𝗹𝗲𝘇̇𝘆 𝘂𝗻𝗶𝗸𝗮𝗰́ 𝘀ł𝗼𝗻́𝗰𝗮, solarium i przegrzewania skóry zgodnie z zaleceniami lekarza. W praktyce leczenie pajączków wygodniej planować poza okresem intensywnego opalania.

Jeżeli pajączkom towarzyszą obrzęki, ból, uczucie ciężkości nóg lub żylaki, 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼 𝘄𝘆𝗸𝗼𝗻𝗮𝗰́ 𝗨𝗦𝗚 𝗗𝗼𝗽𝗽𝗹𝗲𝗿 𝗶 𝘀𝗸𝗼𝗻𝘀𝘂𝗹𝘁𝗼𝘄𝗮𝗰́ 𝘀𝗶𝗲̨ 𝘇𝗲 𝘀𝗽𝗲𝗰𝗷𝗮𝗹𝗶𝘀𝘁𝗮̨ - chirurgiem naczyniowym. Leczenie samego objawu na skórze bez oceny przyczyny może dać krótkotrwały efekt, ale problem może wrócić.

—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095
🔗 www.naczyniowiecoszkinis.pl

21/08/2026

𝙅𝙖𝙠 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙘𝙞𝙬𝙙𝙯𝙞𝙖ł𝙖𝙘́ 𝙯𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙞𝙘𝙮?

𝙕𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙞𝙘𝙖 𝙯̇𝙮𝙡𝙣𝙖 𝙣𝙞𝙚 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙟𝙚𝙙𝙣𝙖̨ 𝙘𝙝𝙤𝙧𝙤𝙗𝙖̨ 𝙤 𝙟𝙚𝙙𝙣𝙮𝙢 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙗𝙞𝙚𝙜𝙪. Pacjenci często używają tego określenia szeroko, dlatego warto rozróżnić kilka sytuacji klinicznych.

𝙕𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙞𝙘𝙖 𝙯̇𝙮ł 𝙜ł𝙚̨𝙗𝙤𝙠𝙞𝙘𝙝 𝙥𝙤𝙡𝙚𝙜𝙖 𝙣𝙖 𝙥𝙤𝙬𝙨𝙩𝙖𝙬𝙖𝙣𝙞𝙪 𝙨𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙡𝙞𝙣𝙮 𝙬 𝙯̇𝙮ł𝙖𝙘𝙝 𝙜ł𝙚̨𝙗𝙤𝙠𝙞𝙘𝙝, 𝙣𝙖𝙟𝙘𝙯𝙚̨𝙨́𝙘𝙞𝙚𝙟 𝙬 𝙤𝙗𝙧𝙚̨𝙗𝙞𝙚 𝙠𝙤𝙣́𝙘𝙯𝙮𝙣 𝙙𝙤𝙡𝙣𝙮𝙘𝙝. Może przebiegać skąpoobjawowo, ale typowe objawy to jednostronny obrzęk nogi, ból łydki, ocieplenie skóry, zaczerwienienie lub nagłe uczucie napięcia kończyny. Choroba wymaga dalszej diagnostyki – wykonania, najczęściej USG Doppler żył kończyn dolnych lub/i tomografii klatki piersiowej, ponieważ jej najgroźniejszym powikłaniem jest zatorowość płucna.

𝚄𝚠𝚊𝚐𝚊! 𝙿𝚘𝚍𝚠𝚢𝚣̇𝚜𝚣𝚘𝚗𝚢 𝚙𝚘𝚣𝚒𝚘𝚖 𝙳-𝚍𝚒𝚖𝚎𝚛𝚘́𝚠 𝚗𝚒𝚎 𝚓𝚎𝚜𝚝 𝚋𝚊𝚍𝚊𝚗𝚒𝚎𝚖 𝚍𝚎𝚌𝚢𝚍𝚞𝚓𝚊̨𝚌𝚢𝚖 𝚘 𝚛𝚘𝚣𝚙𝚘𝚣𝚗𝚊𝚗𝚒𝚞 𝚣𝚊𝚔𝚛𝚣𝚎𝚙𝚒𝚌𝚢 𝚣̇𝚢ł 𝚐ł𝚎̨𝚋𝚘𝚔𝚒𝚌𝚑 𝚒 𝚣𝚊𝚝𝚘𝚛𝚘𝚠𝚘𝚜́𝚌𝚒 𝚙ł𝚞𝚌𝚗𝚎𝚓.

Inną sytuacją jest 𝙯𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙤𝙬𝙚 𝙯𝙖𝙥𝙖𝙡𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙯̇𝙮ł 𝙥𝙤𝙬𝙞𝙚𝙧𝙯𝙘𝙝𝙤𝙬𝙣𝙮𝙘𝙝 (𝙥𝙤𝙩𝙤𝙘𝙯𝙣𝙞𝙚: 𝙯𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙤𝙬𝙚 𝙯𝙖𝙥𝙖𝙡𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙤́𝙬), czyli zapalenie i zakrzep w żyle powierzchownej, często już wcześniej zmienionej żylakowato. Pacjent może wyczuwać bolesny, twardy, zaczerwieniony sznur pod skórą. Zwykle jest to problem mniej groźny niż zakrzepica żył głębokich, ale nie należy go lekceważyć. Jeśli stan zapalny obejmuje długi odcinek żyły, zbliża się do pachwiny lub dołu podkolanowego albo towarzyszy mu obrzęk całej kończyny, konieczna jest szybka ocena lekarska – w takich przypadkach istnieje ryzyko przejścia zakrzepu do układu żył głębokich.

𝙕𝙖𝙥𝙖𝙡𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙯̇𝙮ł𝙮 𝙥𝙤 𝙬𝙚𝙣𝙛𝙡𝙤𝙣𝙞𝙚 𝙙𝙤𝙩𝙮𝙘𝙯𝙮 𝙣𝙖𝙟𝙘𝙯𝙚̨𝙨́𝙘𝙞𝙚𝙟 𝙯̇𝙮ł𝙮 𝙥𝙤𝙬𝙞𝙚𝙧𝙯𝙘𝙝𝙤𝙬𝙣𝙚𝙟 𝙧𝙚̨𝙠𝙞 𝙡𝙪𝙗 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙙𝙧𝙖𝙢𝙞𝙚𝙣𝙞𝙖 𝙬 𝙢𝙞𝙚𝙟𝙨𝙘𝙪 𝙬𝙘𝙯𝙚𝙨́𝙣𝙞𝙚𝙟𝙨𝙯𝙚𝙜𝙤 𝙬𝙠ł𝙪𝙘𝙞𝙖. Daje ból, zaczerwienienie i stwardnienie żyły. Zwykle ma charakter miejscowy i nie jest tym samym, co zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych. Jeżeli jednak zaczerwienienie szybko się szerzy, pojawia się gorączka, ropna wydzielina, silny ból lub obrzęk całej ręki, wymaga to pilnej konsultacji – może to świadczyć o zakażeniu.

𝙋𝙧𝙤𝙛𝙞𝙡𝙖𝙠𝙩𝙮𝙠𝙖 𝙯𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙞𝙘𝙮 𝙤𝙥𝙞𝙚𝙧𝙖 𝙨𝙞𝙚̨ 𝙣𝙖 𝙤𝙜𝙧𝙖𝙣𝙞𝙘𝙯𝙖𝙣𝙞𝙪 𝙯𝙖𝙨𝙩𝙤𝙟𝙪 𝙠𝙧𝙬𝙞 𝙯̇𝙮𝙡𝙣𝙚𝙟. Najważniejszy jest regularny ruch, unikanie długiego siedzenia bez przerw, praca mięśni łydek, utrzymywanie prawidłowej masy ciała i odpowiednie nawodnienie. Po operacjach, urazach, długim unieruchomieniu, w ciąży, połogu, chorobie nowotworowej lub przy wcześniejszej zakrzepicy profilaktyka powinna być ustalana indywidualnie.

U części pacjentów pomocna jest 𝙠𝙤𝙢𝙥𝙧𝙚𝙨𝙟𝙤𝙩𝙚𝙧𝙖𝙥𝙞𝙖, 𝙘𝙯𝙮𝙡𝙞 𝙢𝙚𝙙𝙮𝙘𝙯𝙣𝙚 𝙥𝙤𝙙𝙠𝙤𝙡𝙖𝙣𝙤́𝙬𝙠𝙞 𝙡𝙪𝙗 𝙥𝙤𝙣́𝙘𝙯𝙤𝙘𝙝𝙮 𝙪𝙘𝙞𝙨𝙠𝙤𝙬𝙚. Nie powinny być dobierane przypadkowo – wymagają dobrania odpowiedniego stopnia ucisku i rozmiaru. Leków przeciwkrzepliwych nie stosuje się profilaktycznie „na wszelki wypadek” – o ich zastosowaniu decyduje lekarz po ocenie ryzyka i przeciwwskazań.

Jeżeli pojawia się jednostronny obrzęk kończyny, ból łydki, zaczerwienienie lub nagła duszność, ból w klatce piersiowej, omdlenie albo kaszel z krwią, nie należy czekać. W takich sytuacjach potrzebna jest pilna pomoc medyczna - 𝙢𝙤𝙜𝙖̨ 𝙩𝙤 𝙗𝙮𝙘́ 𝙤𝙗𝙟𝙖𝙬𝙮 𝙯𝙖𝙩𝙤𝙧𝙤𝙬𝙤𝙨́𝙘𝙞 𝙥ł𝙪𝙘𝙣𝙚𝙟.

Jeśli występują żylaki, obrzęki nóg, przebyta zakrzepica lub inne czynniki ryzyka, 𝙬𝙖𝙧𝙩𝙤 𝙪𝙢𝙤́𝙬𝙞𝙘́ 𝙠𝙤𝙣𝙨𝙪𝙡𝙩𝙖𝙘𝙟𝙚̨ 𝙘𝙝𝙞𝙧𝙪𝙧𝙜𝙞𝙘𝙯𝙣𝙖̨ 𝙡𝙪𝙗 𝙣𝙖𝙘𝙯𝙮𝙣𝙞𝙤𝙬𝙖̨. Wczesna diagnostyka pozwala ocenić stan układu żylnego i dobrać właściwe postępowanie.

—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095
🔗 www.naczyniowiecoszkinis.pl

11/07/2026

𝘾𝙯𝙮 𝙡𝙤𝙩 𝙨𝙖𝙢𝙤𝙡𝙤𝙩𝙚𝙢 𝙢𝙤𝙯̇𝙚 𝙙𝙤𝙥𝙧𝙤𝙬𝙖𝙙𝙯𝙞𝙘́ 𝙙𝙤 𝙯𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙞𝙘𝙮?
Podróż samolotem dla większości osób jest bezpieczna, jednak długi lot i wielogodzinne siedzenie w jednej pozycji mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy żył głębokich. Nie oznacza to, że każdy pasażer jest narażony w takim samym stopniu. Znaczenie ma długość podróży, ogólny stan zdrowia oraz obecność dodatkowych czynników ryzyka.

Zakrzepica żył głębokich polega na powstaniu skrzepliny w żyłach, najczęściej w kończynach dolnych. Podczas lotu nogi przez dłuższy czas pozostają unieruchomione, a przepływ krwi żylnej może być wolniejszy. Im dłuższa podróż, tym większe znaczenie ma profilaktyka i indywidualna ocena ryzyka.

𝙆𝙞𝙚𝙙𝙮 𝙧𝙮𝙯𝙮𝙠𝙤 𝙯𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙞𝙘𝙮 𝙥𝙤𝙙𝙘𝙯𝙖𝙨 𝙡𝙤𝙩𝙪 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙬𝙞𝙚̨𝙠𝙨𝙯𝙚?
Ryzyko zależy przede wszystkim od długości lotu oraz stanu zdrowia pacjenta. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z przewlekłą niewydolnością żylną, żylakami, obrzękami nóg lub uczuciem ciężkości kończyn dolnych.

Większe ryzyko dotyczy również pacjentów, którzy w przeszłości przebyli zakrzepicę żył głębokich lub zatorowość płucną. Istotne znaczenie mogą mieć także choroba nowotworowa, niedawna operacja, uraz, dłuższe unieruchomienie, otyłość, ciąża, połóg oraz niektóre formy leczenia hormonalnego.

𝘾𝙯𝙮 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙞 𝙨𝙖̨ 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙘𝙞𝙬𝙬𝙨𝙠𝙖𝙯𝙖𝙣𝙞𝙚𝙢 𝙙𝙤 𝙡𝙤𝙩𝙪?
Żylaki nie są automatycznym przeciwwskazaniem do lotu, ale są sygnałem, że układ żylny kończyn dolnych może nie pracować prawidłowo. Jeśli dodatkowo pojawiają się obrzęki, ból, uczucie ciężkości nóg lub wcześniejsze epizody zapalenia żył, przed dłuższą podróżą warto skonsultować się ze specjalistą.
W takiej sytuacji nie chodzi o to, aby rezygnować z podróży, ale aby świadomie ocenić swoje ryzyko i dobrać właściwą profilaktykę.

𝙅𝙖𝙠 𝙯𝙢𝙣𝙞𝙚𝙟𝙨𝙯𝙮𝙘́ 𝙧𝙮𝙯𝙮𝙠𝙤 𝙯𝙖𝙠𝙧𝙯𝙚𝙥𝙞𝙘𝙮 𝙬 𝙘𝙯𝙖𝙨𝙞𝙚 𝙡𝙤𝙩𝙪?
Podczas dłuższej podróży warto regularnie poruszać stopami, napinać mięśnie łydek, wstawać z miejsca, pić wodę i unikać długiego siedzenia bez ruchu. Nawet proste ćwiczenia wykonywane w fotelu wspierają krążenie żylne w kończynach dolnych.

U części pacjentów pomocne mogą być medyczne wyroby uciskowe, jednak nie powinny być dobierane przypadkowo. Ich stosowanie najlepiej omówić z lekarzem. Nie należy również samodzielnie przyjmować leków przeciwkrzepliwych „na wszelki wypadek”, ponieważ profilaktyka farmakologiczna powinna być ustalona indywidualnie.

𝙆𝙞𝙚𝙙𝙮 𝙬𝙖𝙧𝙩𝙤 𝙨𝙠𝙤𝙣𝙨𝙪𝙡𝙩𝙤𝙬𝙖𝙘́ 𝙨𝙞𝙚̨ 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙙 𝙥𝙤𝙙𝙧𝙤́𝙯̇𝙖̨?
Konsultacja z chirurgiem naczyniowym lub angiologiem jest szczególnie wskazana, jeśli pacjent ma żylaki, przewlekłe obrzęki nóg, przebył zakrzepicę, choruje onkologicznie albo planuje bardzo długi lot.

Podczas wizyty lekarz może ocenić stan naczyń, wykonać USG Doppler i dobrać zalecenia do konkretnej sytuacji. Jeśli planują Państwo dłuższą podróż i niepokoi Państwa stan żył lub tętnic, warto umówić się na konsultację chirurga naczyniowego. Wcześniejsza diagnostyka pozwala bezpieczniej przygotować się do lotu i zmniejszyć ryzyko powikłań.

𝙅𝙖𝙠𝙞𝙚 𝙤𝙗𝙟𝙖𝙬𝙮 𝙥𝙤 𝙡𝙤𝙘𝙞𝙚 𝙥𝙤𝙬𝙞𝙣𝙣𝙮 𝙯𝙖𝙣𝙞𝙚𝙥𝙤𝙠𝙤𝙞𝙘́?
Po podróży należy zwrócić uwagę na jednostronny obrzęk nogi, ból łydki, zaczerwienienie, ocieplenie skóry lub nagłe nasilenie dolegliwości. Nagła duszność, ból w klatce piersiowej, omdlenie lub kaszel z krwią wymagają pilnej pomocy medycznej.

Lot samolotem może zwiększać ryzyko zakrzepicy, zwłaszcza u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Dlatego przed dłuższą podróżą warto znać stan swoich naczyń i w razie wątpliwości skonsultować się ze specjalistą.

—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095
🔗 www.naczyniowiecoszkinis.pl

26/06/2026

𝘾𝙯𝙮 𝙢𝙤𝙯̇𝙣𝙖 𝙤𝙥𝙚𝙧𝙤𝙬𝙖𝙘́ 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙞 𝙞 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙮𝙘́ 𝙥𝙖𝙟𝙖̨𝙘𝙯𝙠𝙞 𝙬 𝙡𝙚𝙘𝙞𝙚?
Wokół leczenia żylaków i pajączków naczyniowych w okresie letnim narosło wiele wątpliwości. Pacjenci często pytają, czy takie zabiegi można wykonywać latem, czy lepiej poczekać do chłodniejszych miesięcy. Odpowiedź brzmi: można, ale wymaga to przestrzegania określonych ograniczeń.

Z medycznego punktu widzenia 𝙤𝙥𝙚𝙧𝙖𝙘𝙟𝙖 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙤́𝙬 𝙤𝙧𝙖𝙯 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙥𝙖𝙟𝙖̨𝙘𝙯𝙠𝙤́𝙬, czyli teleangiektazji, są możliwe o każdej porze roku. Nowoczesne metody leczenia chorób żył pozwalają skutecznie zamykać niewydolne lub trwale poszerzone naczynia krwionośne także w miesiącach letnich. Sam kalendarz 𝙣𝙞𝙚 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙬𝙞𝙚̨𝙘 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙘𝙞𝙬𝙬𝙨𝙠𝙖𝙯𝙖𝙣𝙞𝙚𝙢 𝙙𝙤 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙖.
Problem polega jednak na tym, że lato jest dla pacjenta znacznie bardziej wymagającym okresem rekonwalescencji. Po zabiegach flebologicznych trzeba przestrzegać zaleceń, które przy wysokich temperaturach i dużym nasłonecznieniu bywają trudniejsze do utrzymania.

𝙅𝙖𝙠𝙞𝙚 𝙤𝙜𝙧𝙖𝙣𝙞𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙖 𝙩𝙧𝙯𝙚𝙗𝙖 𝙬𝙯𝙞𝙖̨𝙘́ 𝙥𝙤𝙙 𝙪𝙬𝙖𝙜𝙚̨ 𝙡𝙖𝙩𝙚𝙢?
Najważniejszym ograniczeniem po 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙪 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙤́𝙬 𝙞 𝙥𝙖𝙟𝙖̨𝙘𝙯𝙠𝙤́𝙬 jest unikanie ekspozycji na słońce. Skóra w miejscu zabiegowym jest bardziej wrażliwa, a promieniowanie UV może zwiększać ryzyko powstawania przebarwień. Dotyczy to szczególnie procedur takich jak 𝙨𝙠𝙡𝙚𝙧𝙤𝙩𝙚𝙧𝙖𝙥𝙞𝙖 𝙘𝙯𝙮 𝙡𝙖𝙨𝙚𝙧𝙤𝙩𝙚𝙧𝙖𝙥𝙞𝙖 𝙯𝙢𝙞𝙖𝙣 𝙣𝙖𝙘𝙯𝙮𝙣𝙞𝙤𝙬𝙮𝙘𝙝. Dlatego po zabiegu należy chronić leczony obszar przed słońcem i stosować się do zaleceń lekarza dotyczących pielęgnacji skóry.

Drugim istotnym elementem jest konieczność stosowania opatrunków oraz kompresjoterapii. Po operacji żylaków pacjent musi nosić bandaże, a następnie specjalistyczne wyroby uciskowe, takie jak pończochy lub podkolanówki medyczne. Kompresjoterapia wspiera prawidłowy proces leczenia, ogranicza obrzęk i zmniejsza dyskomfort. Latem jej regularne stosowanie może być jednak mniej komfortowe, ponieważ wysokie temperatury nasilają pocenie i mogą sprzyjać podrażnieniom skóry.

Znaczenie ma również sama temperatura otoczenia. Upały sprzyjają rozszerzaniu naczyń krwionośnych, mogą nasilać uczucie ciężkości nóg oraz obrzęki. Dla pacjenta po zabiegu może to oznaczać większy dyskomfort w okresie rekonwalescencji.

𝘾𝙯𝙮 𝙬 𝙩𝙖𝙠𝙞𝙢 𝙧𝙖𝙯𝙞𝙚 𝙬𝙖𝙧𝙩𝙤 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙮𝙘́ 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙞 𝙡𝙖𝙩𝙚𝙢?
𝙇𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙬 𝙡𝙚𝙘𝙞𝙚 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙢𝙤𝙯̇𝙡𝙞𝙬𝙚, ale nie zawsze jest najbardziej komfortowym rozwiązaniem. Jeśli zabieg jest konieczny z powodów medycznych, lekarz może zakwalifikować pacjenta do leczenia również w tym okresie. W przypadku planowych operacji żylaków oraz leczenia pajączków często 𝙠𝙤𝙧𝙯𝙮𝙨𝙩𝙣𝙞𝙚𝙟𝙨𝙯𝙮𝙢 𝙘𝙯𝙖𝙨𝙚𝙢 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙟𝙚𝙙𝙣𝙖𝙠 𝙟𝙚𝙨𝙞𝙚𝙣́, 𝙯𝙞𝙢𝙖 𝙡𝙪𝙗 𝙬𝙘𝙯𝙚𝙨𝙣𝙖 𝙬𝙞𝙤𝙨𝙣𝙖.
Niższe temperatury ułatwiają noszenie bandaży i wyrobów uciskowych. Mniejsze nasłonecznienie ogranicza ryzyko przebarwień, a pacjentowi łatwiej przestrzegać zaleceń pozabiegowych. To dlatego w praktyce wiele planowych zabiegów naczyniowych warto zaplanować właśnie 𝙥𝙤 𝙨𝙚𝙯𝙤𝙣𝙞𝙚 𝙡𝙚𝙩𝙣𝙞𝙢.

𝙇𝙖𝙩𝙤 𝙩𝙤 𝙙𝙤𝙗𝙧𝙮 𝙢𝙤𝙢𝙚𝙣𝙩 𝙣𝙖 𝙙𝙞𝙖𝙜𝙣𝙤𝙨𝙩𝙮𝙠𝙚̨ 𝙞 𝙯𝙖𝙥𝙡𝙖𝙣𝙤𝙬𝙖𝙣𝙞𝙚 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙖
Nie oznacza to jednak, że z wizytą u chirurga naczyniowego trzeba czekać do jesieni. Wręcz przeciwnie. Lato może być bardzo dobrym momentem na konsultację, diagnostykę i ustalenie dalszego planu postępowania.
Podczas wizyty lekarz może ocenić stan naczyń krwionośnych, wykonać 𝙗𝙖𝙙𝙖𝙣𝙞𝙚 𝙐𝙎𝙂 𝘿𝙤𝙥𝙥𝙡𝙚𝙧, określić stopień zaawansowania choroby żylnej oraz dobrać najlepszą metodę leczenia. Dzięki temu pacjent nie podejmuje decyzji „na szybko”, tylko ma czas, aby spokojnie przygotować się do zabiegu i wybrać termin korzystny dla rekonwalescencji.
W przypadku żylaków nie warto czekać, aż objawy same miną, ponieważ 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙬𝙡𝙚𝙠ł𝙖 𝙘𝙝𝙤𝙧𝙤𝙗𝙖 𝙯̇𝙮𝙡𝙣𝙖 𝙢𝙖 𝙩𝙚𝙣𝙙𝙚𝙣𝙘𝙟𝙚̨ 𝙙𝙤 𝙥𝙤𝙨𝙩𝙚̨𝙥𝙤𝙬𝙖𝙣𝙞𝙖. Uczucie ciężkości nóg, obrzęki, widoczne poszerzone żyły czy pajączki naczyniowe są sygnałem, że warto skonsultować się ze specjalistą.

𝙆𝙞𝙚𝙙𝙮 𝙣𝙖𝙟𝙡𝙚𝙥𝙞𝙚𝙟 𝙯𝙖𝙥𝙡𝙖𝙣𝙤𝙬𝙖𝙘́ 𝙤𝙥𝙚𝙧𝙖𝙘𝙟𝙚̨ 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙤́𝙬?
Jeśli nie ma pilnych wskazań do zabiegu, najczęściej korzystnym rozwiązaniem jest odbycie 𝙠𝙤𝙣𝙨𝙪𝙡𝙩𝙖𝙘𝙟𝙞 𝙡𝙖𝙩𝙚𝙢, a następnie zaplanowanie operacji lub leczenia pajączków na okres jesienny. Takie podejście pozwala połączyć szybką diagnostykę z bardziej komfortowymi warunkami rekonwalescencji.
Pacjent zyskuje wtedy czas na 𝙥𝙧𝙯𝙮𝙜𝙤𝙩𝙤𝙬𝙖𝙣𝙞𝙚 𝙨𝙞𝙚̨ 𝙙𝙤 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙖, omówienie zaleceń, zaplanowanie terminu oraz wdrożenie ewentualnych działań wspierających zdrowie nóg jeszcze przed zabiegiem.

𝙋𝙤𝙙𝙨𝙪𝙢𝙤𝙬𝙪𝙟𝙖̨𝙘: żylaki i pajączki można leczyć latem, ale wymaga to dużej dyscypliny i przestrzegania ograniczeń. Nie można się opalać, trzeba stosować opatrunki oraz kompresjoterapię, a wysokie temperatury mogą zwiększać dyskomfort po zabiegu. Dlatego w wielu przypadkach najlepiej wykorzystać miesiące letnie na konsultację i diagnostykę, a sam zabieg zaplanować od jesieni.

Jeśli zauważają Państwo u siebie 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙞, 𝙥𝙖𝙟𝙖̨𝙘𝙯𝙠𝙞 𝙣𝙖𝙘𝙯𝙮𝙣𝙞𝙤𝙬𝙚, 𝙤𝙗𝙧𝙯𝙚̨𝙠𝙞 𝙡𝙪𝙗 𝙪𝙘𝙯𝙪𝙘𝙞𝙚 𝙘𝙞𝙚̨𝙯̇𝙠𝙤𝙨́𝙘𝙞 𝙣𝙤́𝙜, warto umówić się na 𝙠𝙤𝙣𝙨𝙪𝙡𝙩𝙖𝙘𝙟𝙚̨ 𝙘𝙝𝙞𝙧𝙪𝙧𝙜𝙞𝙘𝙯𝙣𝙖̨ w Poznaniu już teraz. Odpowiednio wcześnie wykonana diagnostyka pozwala dobrać najlepszą metodę leczenia i zaplanować zabieg w terminie najbardziej korzystnym dla pacjenta - często właśnie od jesieni, kiedy warunki rekonwalescencji są bardziej komfortowe.

—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095
🔗 www.naczyniowiecoszkinis.pl

12/06/2026

𝘿𝙡𝙖𝙘𝙯𝙚𝙜𝙤 𝙬𝙮𝙨𝙤𝙠𝙞 𝙘𝙝𝙤𝙡𝙚𝙨𝙩𝙚𝙧𝙤𝙡 𝙬𝙮𝙢𝙖𝙜𝙖 𝙪𝙬𝙖𝙜𝙞 𝙘𝙝𝙞𝙧𝙪𝙧𝙜𝙖 𝙣𝙖𝙘𝙯𝙮𝙣𝙞𝙤𝙬𝙚𝙜𝙤?
Wysokie stężenie cholesterolu (hipercholesterolemia) jest kluczowym czynnikiem rozwoju miażdżycy, która prowadzi do zwężenia światła naczyń krwionośnych. Proces ten upośledza przepływ krwi do narządów, co może skutkować m.in. niedokrwieniem kończyn dolnych. Chirurg naczyniowy koncentruje się na wczesnym wykrywaniu zaburzeń lipidowych, aby zapobiec poważnym powikłaniom naczyniowym i uniknąć konieczności skomplikowanych operacji w przyszłości.

Podstawą diagnostyki jest lipidogram, a interpretacja wyników powinna być indywidualna, zależna od ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta (wiek, masa ciała, choroby współistniejące).

𝙉𝙤𝙧𝙢𝙮 𝙘𝙝𝙤𝙡𝙚𝙨𝙩𝙚𝙧𝙤𝙡𝙪 𝙇𝘿𝙇-𝘾 𝙬𝙚𝙙ł𝙪𝙜 𝙠𝙖𝙩𝙚𝙜𝙤𝙧𝙞𝙞 𝙧𝙮𝙯𝙮𝙠𝙖
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, docelowe wartości cholesterolu LDL (frakcja „złego” cholesterolu) są ściśle uzależnione od poziomu ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta:
𝙍𝙮𝙯𝙮𝙠𝙤 𝙚𝙠𝙨𝙩𝙧𝙚𝙢𝙖𝙡𝙣𝙚: < 40 mg/dl (1 mmol/l)
𝙍𝙮𝙯𝙮𝙠𝙤 𝙗𝙖𝙧𝙙𝙯𝙤 𝙙𝙪𝙯̇𝙚: < 55 mg/dl (1,4 mmol/l) oraz redukcja o 50% w stosunku do wartości wyjściowej
𝙍𝙮𝙯𝙮𝙠𝙤 𝙙𝙪𝙯̇𝙚: < 70 mg/dl (1,8 mmol/l) oraz redukcja o 50% w stosunku do wartości wyjściowej
𝙍𝙮𝙯𝙮𝙠𝙤 𝙪𝙢𝙞𝙖𝙧𝙠𝙤𝙬𝙖𝙣𝙚: < 100 mg/dl (2,6 mmol/l)
𝙍𝙮𝙯𝙮𝙠𝙤 𝙢𝙖ł𝙚: < 115 mg/dl (3,0 mmol/l)

𝙇𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙚
𝙈𝙤𝙙𝙮𝙛𝙞𝙠𝙖𝙘𝙟𝙖 𝙨𝙩𝙮𝙡𝙪 𝙯̇𝙮𝙘𝙞𝙖: ograniczenie nasyconych kwasów tłuszczowych i tłuszczów trans, zwiększenie spożycia błonnika i steroli roślinnych oraz regularna aktywność fizyczna (podnosząca frakcję HDL).

𝙁𝙖𝙧𝙢𝙖𝙠𝙤𝙩𝙚𝙧𝙖𝙥𝙞𝙖: gdy zmiany stylu życia są niewystarczające, lekarz wprowadza leki:
- Statyny - standard hamujący produkcję cholesterolu w wątrobie i stabilizujący blaszki miażdżycowe.
- Ezetymib - lek hamujący wchłanianie cholesterolu w jelitach.
- Inhibitory PCSK9 - nowoczesne leki stosowane w przypadkach opornych na leczenie standardowe.

Właściwa 𝙤𝙘𝙚𝙣𝙖 𝙧𝙮𝙯𝙮𝙠𝙖 𝙨𝙚𝙧𝙘𝙤𝙬𝙤-𝙣𝙖𝙘𝙯𝙮𝙣𝙞𝙤𝙬𝙚𝙜𝙤 oraz dobór indywidualnego schematu leczenia wymagają specjalistycznej wiedzy medycznej. Jeśli szukają Państwo merytorycznego wsparcia w zakresie diagnostyki i ochrony układu krążenia przed powikłaniami hipercholesterolemii, zapraszam do bezpośredniego kontaktu.
—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095
🔗 www.naczyniowiecoszkinis.pl

11/05/2026

Ż𝙮𝙡𝙖𝙠𝙞 𝙢𝙞𝙚𝙙𝙣𝙞𝙘𝙮 𝙢𝙖ł𝙚𝙟 𝙟𝙖𝙠𝙤 𝙥𝙧𝙯𝙮𝙘𝙯𝙮𝙣𝙖 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙬𝙡𝙚𝙠ł𝙚𝙜𝙤 𝙗𝙤́𝙡𝙪
Przewlekły ból w podbrzuszu bywa bardzo często bagatelizowany lub mylnie diagnozowany jako problem wyłącznie ginekologiczny. Tymczasem u wielu kobiet przyczyną nawracającego dyskomfortu są żylaki miednicy małej. Medycznie zjawisko to określamy jako zespół przekrwienia biernego miednicy, który dotyczy głównie kobiet w wieku rozrodczym. Ponieważ krew zalega w poszerzonych naczyniach krwionośnych, pacjentki odczuwają narastający ucisk oraz dokuczliwą ciężkość. W rezultacie codzienne funkcjonowanie staje się utrudnione, a postawienie trafnej diagnozy wymaga szerokiego spojrzenia chirurga naczyniowego. Dlatego tak ważne jest, aby nie ignorować dolegliwości, które wyraźnie nasilają się pod koniec dnia lub po długim staniu. Często dyskomfort pojawia się również podczas chodzenia lub podnoszenia ciężarów, co dodatkowo obniża jakość życia.

𝙊𝙗𝙟𝙖𝙬𝙮 𝙯𝙚𝙨𝙥𝙤ł𝙪 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙠𝙧𝙬𝙞𝙚𝙣𝙞𝙖 𝙗𝙞𝙚𝙧𝙣𝙚𝙜𝙤 𝙢𝙞𝙚𝙙𝙣𝙞𝙘𝙮
Głównym symptomem zespołu przekrwienia biernego miednicy jest tępy ból w podbrzuszu, który wyraźnie nasila się w pozycji stojącej. Dodatkowo pacjentki często skarżą się na bolesność podczas lub po stosunku płciowym oraz dyskomfort w trakcie miesiączki. Bardzo charakterystycznym objawem są również widoczne żylaki sromu, krocza lub okolic odbytu, które mogą pojawiać się już w trakcie ciąży. Ponieważ objawy te bywały niespecyficzne, wiele kobiet latami szuka pomocy u różnych specjalistów bez trwałego rezultatu. Niektóre pacjentki odczuwają również uciążliwe parcie na pęcherz lub ból w okolicy lędźwiowej kręgosłupa, co mylnie sugeruje problemy urologiczne. Dlatego każda pacjentka z przewlekłym bólem miednicy powinna przejść dokładną diagnostykę naczyniową, aby wykluczyć naczyniowe podłoże dolegliwości.

𝙋𝙧𝙯𝙮𝙘𝙯𝙮𝙣𝙮 𝙥𝙤𝙬𝙨𝙩𝙖𝙬𝙖𝙣𝙞𝙖 𝙯𝙢𝙞𝙖𝙣 𝙣𝙖𝙘𝙯𝙮𝙣𝙞𝙤𝙬𝙮𝙘𝙝 𝙬 𝙢𝙞𝙚𝙙𝙣𝙞𝙘𝙮
Mechanizm powstawania tych zmian jest ściśle związany z niewydolnością zastawek w żyłach jajnikowych lub żyłach biodrowych wewnętrznych. Gdy krew zamiast płynąć sprawnie w stronę serca zaczyna się cofać, dochodzi do powstania refluksu żylnego. Jednocześnie rosnące ciśnienie powoduje, że naczynia krwionośne w miednicy rozszerzają się i tworzą nieprawidłowe sploty żylne. Często proces ten nasila się po przebytych ciążach, ponieważ zmiany hormonalne oraz ucisk macicy wpływają na trwałą przebudowę ścian żył. Zatem hormony, szczególnie estrogeny, działają rozkurczowo na mięśniówkę naczyń krwionośnych, co dodatkowo sprzyja ich deformacji. W konsekwencji zastój krwi prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego, który generuje ból o różnym stopniu natężenia. Zjawisko to bywa również uwarunkowane genetycznie, co sprawia, że problem może pojawiać się u kolejnych pokoleń kobiet w danej rodzinie.

𝘿𝙞𝙖𝙜𝙣𝙤𝙨𝙩𝙮𝙠𝙖 𝙞 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙯̇𝙮𝙡𝙖𝙠𝙤́𝙬 𝙢𝙞𝙚𝙙𝙣𝙞𝙘𝙮
Właściwe rozpoznanie problemu opieram na precyzyjnym badaniu USG Doppler, które przeprowadzam drogą transwaginalną lub przez powłoki brzuszne. Pozwala to na żywo ocenić kierunek przepływu krwi oraz średnicę naczyń krwionośnych w czasie rzeczywistym. Czasami rozszerzam diagnostykę o flebografię w tomografii komputerowej, ponieważ daje ona trójwymiarowy obraz całego układu żylnego. W rezultacie mogę zakwalifikować pacjentkę do zabiegu, którym jest embolizacja żył miednicy. Jest to obecnie złoty standard terapii małoinwazyjnej. Procedura ta polega na bezpiecznym zamknięciu niewydolnych naczyń przy pomocy specjalnych spiral lub nowoczesnych preparatów sklerotyzujących. Wykonuję ten zabieg przez niewielkie nakłucie, co sprawia, że rekonwalescencja przebiega bardzo szybko. Jednocześnie pacjentki niemal natychmiast odczuwają ulgę oraz znaczną redukcję uciążliwego bólu podbrzusza. Aby dokładnie ocenić stan naczyń krwionośnych i dobrać optymalną terapię, zachęcam do kontaktu.

—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095
🔗 www.naczyniowiecoszkinis.pl

16/04/2026

𝘾𝙤 𝙩𝙤 𝙟𝙚𝙨𝙩 𝙯𝙚𝙨𝙥𝙤́ł 𝙨𝙩𝙤𝙥𝙮 𝙘𝙪𝙠𝙧𝙯𝙮𝙘𝙤𝙬𝙚𝙟 𝙞 𝙙𝙡𝙖𝙘𝙯𝙚𝙜𝙤 𝙗𝙮𝙬𝙖 𝙜𝙧𝙤𝙯́𝙣𝙮?
Zespół stopy cukrzycowej to jedno z najpoważniejszych powikłań cukrzycy, które dotyka pacjentów zmagających się z tą chorobą przez wiele lat. Medycznie definiujemy to zjawisko jako obecność infekcji lub owrzodzenia tkanek głębokich w obrębie kończyny dolnej. Ponieważ wysoki poziom glukozy w organizmie systematycznie niszczy naczynia krwionośne, krew nie dociera do tkanek w wystarczającej ilości. W rezultacie dochodzi do ich powolnego obumierania oraz powstawania ran, które nie chcą się goić. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że problem ten ma zazwyczaj dwie główne przyczyny. Pierwszą jest neuropatia, czyli uszkodzenie nerwów, a drugą niedokrwienie wynikające z zaawansowanej miażdżycy tętnic. Zatem brak czucia bólu sprawia, że pacjenci często bagatelizują drobne skaleczenia, co prowadzi do groźnych stanów zapalnych kości.

𝙊𝙗𝙟𝙖𝙬𝙮 𝙨𝙩𝙤𝙥𝙮 𝙘𝙪𝙠𝙧𝙯𝙮𝙘𝙤𝙬𝙚𝙟, 𝙣𝙖 𝙠𝙩𝙤́𝙧𝙚 𝙢𝙪𝙨𝙞𝙨𝙯 𝙯𝙬𝙧𝙤́𝙘𝙞𝙘́ 𝙪𝙬𝙖𝙜𝙚̨
Rozpoznanie zagrożenia we wczesnym stadium pozwala nam uniknąć najbardziej radykalnych konsekwencji, jakimi są amputacje. Przede wszystkim istotne jest regularne oglądanie stóp, gdyż zaburzenia czucia temperatury i dotyku skutecznie usypiają czujność pacjenta. Dodatkowo powinniśmy zwracać uwagę na nadmierną suchość skóry, jej pękanie oraz powstawanie modzeli w miejscach największego nacisku. Jeśli stopa staje się blada, chłodna lub pojawiają się na niej sine przebarwienia, świadczy to o zaawansowanym niedokrwieniu kończyny. Jednocześnie częstym symptomem są kurcze łydek oraz ból pojawiający się podczas chodzenia. Z tego powodu każda zmiana kształtu stopy lub pojawienie się nawet najmniejszego otarcia wymaga natychmiastowej konsultacji z chirurgiem naczyniowym. Szybka reakcja to jedyny sposób na zatrzymanie procesów destrukcyjnych w obrębie tkanek.

𝙅𝙖𝙠 𝙥𝙧𝙯𝙚𝙗𝙞𝙚𝙜𝙖 𝙣𝙤𝙬𝙤𝙘𝙯𝙚𝙨𝙣𝙚 𝙡𝙚𝙘𝙯𝙚𝙣𝙞𝙚 𝙨𝙩𝙤𝙥𝙮 𝙘𝙪𝙠𝙧𝙯𝙮𝙘𝙤𝙬𝙚𝙟?
Skuteczne leczenie stopy cukrzycowej musi być wielokierunkowe i opierać się na ścisłej współpracy chirurga, diabetologa oraz podologa. Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran podstawą sukcesu jest odpowiednie odciążenie kończyny oraz kontrola infekcji poprzez profesjonalne opracowanie rany. Jednak w mojej praktyce chirurgicznej priorytetem pozostaje przywrócenie prawidłowego krążenia krwi. Obecnie najczęściej stosujemy leczenie wewnątrznaczyniowe, które pozwala na udrożnienie tętnic bez konieczności wykonywania rozległych nacięć. Wykonuję zabiegi takie jak angioplastyka balonowa czy stentowanie, dzięki którym krew z tlenem ponownie dociera do rany. W rezultacie proces gojenia owrzodzenia gwałtownie przyspiesza, a ryzyko utraty stopy znacząco spada. Nowoczesna chirurgia naczyniowa oferuje techniki małoinwazyjne, które są bezpieczne nawet dla pacjentów w starszym wieku.

𝙋𝙧𝙤𝙛𝙚𝙨𝙟𝙤𝙣𝙖𝙡𝙣𝙖 𝙙𝙞𝙖𝙜𝙣𝙤𝙨𝙩𝙮𝙠𝙖 𝙣𝙖𝙘𝙯𝙮𝙣𝙞𝙤𝙬𝙖
Podstawą skutecznego ratowania stóp przed amputacją pozostaje precyzyjna diagnostyka przepływów tętniczych. W moich gabinetach każdy pacjent przechodzi kompleksowe badanie USG Doppler, które pozwala mi dokładnie ocenić drożność naczyń krwionośnych. Na podstawie tego wyniku opracowuję indywidualny plan terapii, dopasowany do stopnia zaawansowania niedokrwienia. Zatem połączenie nowoczesnej technologii z doświadczeniem klinicznym pozwala nam skutecznie leczyć rany, które wcześniej uznawano za niezwykle trudne przypadki. Proszę pamiętać, że czas odgrywa tutaj najważniejszą rolę. Szybka reakcja na niepokojące objawy stopy cukrzycowej daje szansę na zachowanie pełnej mobilności.

Jeśli Państwo potrzebujecie profesjonalnej konsultacji w tym zakresie, serdecznie zapraszam do kontaktu.
—
prof. Grzegorz Oszkinis
☎️ 503 075 095
🔗 www.naczyniowiecoszkinis.pl

Prof. Grzegorz Oszkinis

30/09/2026

25/09/2026

20/09/2026

31/08/2026

21/08/2026

11/07/2026

26/06/2026

12/06/2026

11/05/2026

16/04/2026

Adres

Telefon

Strona internetowa

Powiadomienia

Kontakt: Praktyka

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu