Centrum DIT Diagnoza & Terapia

16/04/2026

23/03/2026

Napisana prostym przekazem .Warto ją mieć na swojej półce aby zrozumieć podstawy o spectrum.

21/03/2026

Kolejne spotkanie GRUPY WSPARCIA dla rodziców dzieci w spektrum autyzmu 💙

Bycie rodzicem dziecka w spektrum autyzmu to codzienność pełna miłości, ale też zmęczenia, wątpliwości i emocji, które czasem trudno unieść w pojedynkę.
Nie musisz być w tym sama / sam.

Zapraszamy Cię do Grupy Wsparcia dla rodziców i opiekunów dzieci w spektrum autyzmu 🤍
To bezpieczna przestrzeń, w której:
✨ możesz powiedzieć, jak naprawdę się czujesz
✨ spotkasz osoby, które „rozumieją bez tłumaczenia”
✨ dostaniesz wsparcie, uważność i chwilę tylko dla siebie

📅 31.03.2026 r. oraz każdy kolejny ostatni wtorek miesiąca
🕠 17:30–19:30
📍 Stowarzyszenie na Rzecz Harmonii Społecznej, Police, ul. Bankowa 11 FGH/5

Nie musisz niczego udowadniać.
Nie musisz mieć gotowych odpowiedzi.
Wystarczy, że przyjdziesz. 💙

Projekt „Centrum Wsparcia Psychicznego” realizowany dzięki finansowaniu Gmina Police.

Gmina Police

20/03/2026

Kwiaty są jak ludzie — każdy niesie w sobie inną historię, emocję i sposób bycia.
Narcyz w psychologii bywa symbolem skupienia na sobie…
ale jako kwiat przypomina coś zupełnie innego — że piękno może być spokojne, ciche i naturalne, bez potrzeby udowadniania czegokolwiek.

21/12/2025

Etykieta w szkole nie jest słowem. Etykieta jest ramą.
Słowo można cofnąć, poprawić, przeprosić. Rama zostaje.
Bo etykieta nie tylko opisuje dziecko – ona organizuje sposób, w jaki dorośli i rówieśnicy je widzą, a z czasem także sposób, w jaki dziecko zaczyna widzieć samo siebie.

Rama decyduje, co widać, a co przestaje być dostrzegalne.
Jeśli dziecko zostanie nazwane „trudnym”, „niegrzecznym”, „leniowym”, „agresywnym” – to każdy kolejny jego ruch zaczyna być interpretowany przez ten filtr. Spokój staje się „ciszą przed burzą”, emocja – „manipulacją”, potrzeba – „wymuszaniem”. Rama działa szybciej niż refleksja.

A rama to filtr, przez który dziecko zaczyna czytać świat.
Nie tylko świat dorosłych, ale też siebie w tym świecie.
Dziecko uczy się, że:
! nie jest kimś, kto przeżywa trudność,
! ale kimś, kto jest trudnością.

Z czasem nie pyta już: „Dlaczego mi ciężko?”
Zaczyna myśleć: „Taki jestem.”

I to jest moment, w którym etykieta przestaje być pedagogicznym skrótem, a zaczyna być tożsamością narzuconą z zewnątrz.

W szkole etykiety bywają wygodne. Porządkują, upraszczają, oszczędzają czas.
Ale rozwój dziecka nie dzieje się w uproszczeniu. Dzieje się w relacji, w ciekawości, w pytaniu „co się za tym zachowaniem kryje?”.

Bo dziecko:
nie jest „agresywne” – ono reguluje emocje w jedyny znany sobie sposób,
nie jest „leniwe” – ono może być przeciążone, zniechęcone albo bezradne,
nie jest „niegrzeczne” – ono komunikuje granicę, lęk albo potrzebę wpływu.

Zmiana ramy zmienia wszystko.
Zamiast: „To trudne dziecko”
→ „To dziecko w trudności”.

21/12/2025

Jak reagować wspierająco (a nie eskalować)

1. Zatrzymaj się i nazwij emocję
„Widzę, że nie chcesz. Chyba jesteś bardzo zmęczony.”

2. Uznaj prawo do odmowy
To nie znaczy, że zawsze się zgadzasz, ale że szanujesz uczucie.

3. Daj ograniczony wybór
Zamiast: „Ubieraj się!”
→ „Wolisz niebieską czy zieloną bluzę?”

4. Trzymaj granice spokojnie
„Rozumiem, że mówisz ‘nie’. Teraz jednak wychodzimy. Mogę pomóc albo zrobisz to sam.”

5. Skracaj komunikaty
Im więcej słów, tym większa szansa na opór.

⸻

Czego unikać
🫣Krzyku i zawstydzania („Zobacz, inne dzieci…”)
🫣Walki o władzę („Bo ja tak mówię”)
🫣Natychmiastowych kar za samo „nie”
🫣Ignorowania sygnałów zmęczenia

10/12/2025

Twój koszyk potrzeb – czyli czego naprawdę nam brakuje 💭🧺

Każde dziecko przychodzi na świat z całym „koszykiem potrzeb”. Są w nim te najbardziej podstawowe — jak potrzeba bezpieczeństwa, bliskości, przynależności, poczucia własnej wartości, autonomii, bycia sobą, ale też jasnych granic i zasad, które pomagają w nauce samoregulacji.

Jeśli jako dzieci nie dostaliśmy tego, czego potrzebowaliśmy — często nie umiemy tego nazwać nawet w dorosłym życiu. Zamiast mówić o potrzebach, mówimy o problemach, napięciu, pustce, nadmiernym lęku, poczuciu bycia „nie takim, jak trzeba”.

Relacja z opiekunem ma ogromny wpływ na to, czy nasz koszyk był zapełniany — czy raczej przez lata świecił pustkami. I właśnie te braki bardzo często niosą się z nami dalej, w dorosłość, w relacje, w sposób, w jaki traktujemy siebie.

Dobra wiadomość jest taka, że nigdy nie jest za późno, by zajrzeć do swojego koszyka i zacząć go świadomie uzupełniać. 🧠💛
Od małych kroków. Od zauważenia siebie. Od zadania sobie pytania:
👉 Czego ja tak naprawdę dziś potrzebuję?

08/12/2025

https://www.facebook.com/share/v/1JXSCfQVBz/?mibextid=wwXIfr

04/11/2025

Spektrum autyzmu a anoreksja!

U osób w spektrum statystycznie częściej niż w populacji ogólnej pojawia się anoreksja. Szczególnie u dziewcząt i kobiet, gdzie ASD bywa „zamaskowane” i rozpoznawane dopiero w procesie leczenia zaburzeń odżywiania.

Co może łączyć ASD i anoreksję?
• Sztywność poznawcza → trudności z elastycznością myślenia, silna kontrola, rytuały żywieniowe
• Sensoryka → niechęć do konsystencji/struktur/jedzenia, nadwrażliwości smakowe i dotykowe
• Zapotrzebowanie na przewidywalność → jedzenie jako obszar kontroli
• Trudności w regulacji emocji → unikanie, odcięcie od ciała
• Problemy społeczne → jedzenie może być strategią radzenia sobie z przeciążeniem społecznym, presją wyglądu, maskowaniem

Czasem anoreksja u dziewczyn w spektrum „przykrywa” prawdziwe źródło trudności — przeciążenie sensoryczne, emocjonalne, społeczne.

Spektrum autyzmu a samookaleczenia

Samookaleczenia w ASD nie zawsze mają to samo znaczenie, co w osobowości borderline czy depresji — choć oczywiście mogą współwystępować.

Możliwa funkcja autoagresji u osób w spektrum:
• Regulacja sensoryczna (np. silne bodźce jako sposób na „uspokojenie systemu”)
• Rozładowanie napięcia i przeciążenia bodźcami/emocjami
• Trudności komunikacyjne → autoagresja jako sygnał cierpienia, gdy brakuje słów
• Maskowanie, perfekcjonizm → w środku kipią emocje, na zewnątrz spokój – ciało „dostaje” napięcie

Self-harm w ASD bywa bardziej o regulacji niż o motywacji „karania siebie” — choć oba aspekty mogą współistnieć.

Kiedy jest szczególnie ryzykownie
• współwystępujące depresja, lęki, OCD, trauma
• silne przeciążenia sensoryczne
• brak wsparcia społecznego, izolacja
• perfekcjonizm + przeciążenie nauką/szkolą/społeczne

Co pomaga
• psychoedukacja o autyzmie (odciążenie: „to nie moja wina, tylko mój system nerwowy działa inaczej”)
• praca nad regulacją emocji i przeciążenia sensorycznego
• CBT-E + elementy DBT dla regulacji emocji
• praca nad rozpoznawaniem sygnałów z ciała (interocepcja)
• terapia wspierająca, bez presji na szybkie zmiany
• wspierające środowisko zamiast „treningu dostosowania”

12/09/2025

😊 Udzielając innym odrobiny szczęścia, nie oczekuj rewanżu; miej nadzieję, że dobro zostanie przekazane dalej .