Gabinet Psychoterapii Anna Grzesiuk-Marek

29/09/2026

Jedno zachowanie czy cecha może mieć różne znaczenia i interpretacje, dlatego ważny jest kontekst sytuacyjny i całościowe spojrzenie specjalisty na drugą osobę.

29/09/2026

29/09/2026

Objawy ADHD

29/09/2026

29/09/2026

W psychoanalizie ciało nie jest jedynie biologicznym organizmem, a psychika nie funkcjonuje w oderwaniu od cielesności.

U Freuda relacja między tym, co somatyczne i psychiczne, jest jednym z fundamentów teorii popędu, seksualności i powstawania objawu.

➜ W „Studiach nad histerią” (1895), napisanych wspólnie z Josefem Breuerem, Freud zajmuje się zjawiskiem, w którym konflikt psychiczny znajduje wyraz w objawie cielesnym. Koncepcja konwersji pozwalała rozumieć niektóre symptomy histeryczne jako przekształcenie pobudzenia psychicznego w zjawisko somatyczne. Ciało staje się więc miejscem, w którym może ujawnić się coś, co nie zostało świadomie opracowane ani wypowiedziane.

➜ Kolejnym ważnym krokiem są „Trzy rozprawy z teorii seksualnej” (1905). Freud odchodzi w nich od przekonania, że seksualność jest zjawiskiem rozpoczynającym się dopiero w okresie dojrzewania. Opisuje erogenne strefy ciała i pokazuje, że doświadczenie przyjemności może być związane z różnymi obszarami cielesności. Ciało staje się tym samym jednym ze źródeł organizacji życia popędowego.

➜ W „Popędach i ich losach” (1915). Freud definiuje popęd jako pojęcie znajdujące się „na granicy między psychicznym a somatycznym”. Popęd ma źródło w organizmie, ale jego reprezentacja należy do życia psychicznego. To właśnie dlatego ciało i psychika nie tworzą u Freuda dwóch całkowicie odrębnych porządków.

➜ W „Poza zasadą przyjemności” (1920) oraz później w „Ja i Ono” (1923) Freud rozwija tę perspektywę. W drugim z tych tekstów formułuje jedno z najbardziej znaczących zdań dotyczących cielesności:

„Ego jest przede wszystkim cielesne”

Freud wiąże powstawanie Ja z doznaniami płynącymi z powierzchni ciała. Ciało nie jest więc tylko przedmiotem, który Ja posiada — uczestniczy w samym konstruowaniu poczucia Ja.

Ciało nie jest więc ani wyłącznie biologiczne, ani wyłącznie psychiczne. Jest granicą i miejscem wymiany między soma a psychiką.

29/09/2026

29/09/2026

🎭 Kim jestem?

Rodzina jest miejscem, w którym po raz pierwszy dowiadujemy się, kim jesteśmy. Otrzymujemy imię, historię, role i oczekiwania. Czasem nosimy je przez całe życie, nie zastanawiając się, czy naprawdę do nas należą.

„To wiem na pewno” — spektakl Teatru Ateneum w reżyserii Iwony Kempy — jest o tym, jak trudno zobaczyć siebie i swoich bliskich poza tymi opowieściami. O tym, że rodzice nie są jedynie rodzicami, rodzeństwo nie jest tylko rodzeństwem, a my sami nie zawsze jesteśmy tymi, za których mieliśmy się od początku.

W psychoanalizie Donald Winnicott pisał o rozwoju, który prowadzi od życia podporządkowanego cudzym oczekiwaniom do stopniowego odnajdywania własnego, bardziej autentycznego sposobu bycia. Nie dzieje się to jednak w samotności. Potrzebujemy relacji, które pozwolą nam odkrywać siebie, zamiast zamykać nas w raz nadanych rolach.

Czy można naprawdę kochać drugiego człowieka, kiedy przestaje być tym, za kogo go uważaliśmy?

🎨 Vilhelm Hammershøi, Open Doors (Åbne døre), 1905

28/09/2026

Ważne pytania kiedy szukamy psychoterapeuty.

✅Dziś Dzień Psychoterapii. I właśnie dlatego warto… pytać.

👉Psychoterapia stała się bardzo popularna. Wraz z tym mamy coraz więcej gabinetów, szkół, certyfikatów i bardzo różnych dróg dojścia do pracy z pacjentem.

A świadomość pacjentów nadal jest niewielka.

☑ Dlatego zanim powierzysz komuś swoje zdrowie psychiczne, zadaj 5 pytań:

✅1. Jakie ma Pan/Pani wykształcenie bazowe?

Psychoterapeuta nie musi być psychologiem ani lekarzem. Może mieć inne wykształcenie magisterskie — np. być magistrem filozofii — a następnie ukończyć szkolenie psychoterapeutyczne. Samo określenie „psychoterapeuta” nie mówi więc, jakie studia skończyła ta osoba.

✅2. Czy ukończył/a Pan/Pani szkolenie, czy jest dopiero w trakcie?

W określonej ustawowo ścieżce psychoterapię może prowadzić także osoba, która ukończyła co najmniej 2. rok szkolenia, jeśli spełnia pozostałe wymagania i pracuje pod odpowiednim nadzorem/superwizją. Warto więc wiedzieć, czy rozmawiamy z osobą po pełnym szkoleniu, czy dopiero w jego połowie.

✅3. Jaką całościową szkołę psychoterapii Pan/Pani kończył/a?

Zapytaj o konkrety: ile lat, ile godzin, jaki program? Dla porównania standard PTP to minimum 4 lata i 1250 godzin, w tym staż, superwizja i doświadczenie własne.

✅4. Czy przeszedł/przeszła Pan/Pani własną psychoterapię?

To nie jest detal. Psychoterapeuta pracuje również własnymi emocjami i reakcjami. Bez odpowiedniej pracy własnej istnieje ryzyko, że nie rozpozna, kiedy jego własne lęki, potrzeby czy schematy zaczynają wpływać na relację z pacjentem. Dlatego standard PTP przewiduje aż 250 godzin psychoterapii własnej lub doświadczenia własnego — właśnie po to, aby terapeuta umiał rozpoznawać i kontrolować swój osobisty wkład w proces.

✅5. Czy regularnie korzysta Pan/Pani z superwizji?

Bo nawet doświadczony psychoterapeuta potrzebuje drugiej profesjonalnej pary oczu. W standardzie PTP to minimum 150 godzin superwizji, obejmującej co najmniej 300 godzin praktyki psychoterapeutycznej.

➡Dobry psychoterapeuta nie powinien obrażać się na żadne z tych pytań.

✔Przeciwnie. To okazja, żeby pokazać swoje przygotowanie, standard pracy i profesjonalizm.

☺W Dniu Psychoterapeuty warto więc życzyć nam nie tylko dobrych psychoterapeutów.

✅Warto życzyć nam również świadomych pacjentów, którzy wiedzą, w czyje ręce powierzają swoją psychikę 💕

25/09/2026

Narcyzm.......

Narcyz – czy naprawdę kochał siebie?

Narcyz pochyla się nad taflą wody i zakochuje się w swoim odbiciu. Nie może od niego odejść. Patrzy, pragnie, cierpi — aż w końcu umiera.

Zwykle pamiętamy z tego mitu jedno: Narcyz tak bardzo kochał siebie, że nie był zdolny pokochać nikogo innego.

Czy Narcyz rzeczywiście kochał siebie?
Przecież Narcyz nie rozpoznaje, że postać w wodzie jest nim samym. Fascynuje go obraz. Coś, co wydaje się idealne, piękne i upragnione — ale czego nie można dotknąć ani naprawdę posiadać.
I być może właśnie tutaj mit staje się psychologicznie interesujący.

Narcyzm nie musi oznaczać nadmiaru miłości do siebie. Może wiązać się z ogromnym przywiązaniem do obrazu siebie — tego, kim chciałbym być, jak chciałbym być widziany i jakiego siebie potrafię zaakceptować.

Problem pojawia się wtedy, gdy między mną a tym obrazem powstaje przepaść.

Potrzebuję wówczas spojrzenia innych, aby upewniać się, że jestem wystarczająco dobry, ważny, atrakcyjny czy wyjątkowy. Krytyka może boleć bardziej, niż wskazywałaby na to sytuacja. Drugi człowiek może przestać być kimś odrębnym, a stać się lustrem, w którym szukam potwierdzenia własnej wartości.

25/09/2026

Psychoza i Film - spotkania filmowe w Ośrodku Rasztów w Warszawie Służew POLECAM BARDZO

Zapraszamy na ostatnie spotkanie w tegorocznym cyklu „Psychoza i film”.

Tym razem obejrzymy film, który pozwala przyjrzeć się doświadczeniu psychozy nie tylko z perspektywy osoby chorującej, ale także rodziny i relacji, które organizują się wokół niej.
Projekcję połączymy z lekturą tekstu psychoanalitycznego dotyczącego systemu rodzinnego i psychozy. Po filmie, jak zawsze, zostawimy dużo miejsca na wspólne skojarzenia, rozmowę i myślenie.

📅 24 października 2026, godz. 18.00–21.00
📍 Ośrodek Psychoterapii „Rasztów”, Warszawa
💰 40 zł

✉️ Zapisy: [email protected]

Nie trzeba znać wcześniejszych spotkań cyklu — można dołączyć tylko na to jedno.