Psychologia ciała w sporcie

15/06/2026

Ubrana w nową wiedzę, niesamowite relacje i piękne wspomnienia wracam z konferencji Somatic Experiencing z Pragi. Jedno jest dla mnie na tą chwilę pewne - jeszcze dużo przede mną do poznania, doświadczania i rozwijania 💪

04/06/2026

Polecam. Wspaniała książka w kontekście pracy z dzieckiem

Z radością informujemy, że Polskie Stowarzyszenie Somatic Experiencing objęło patronatem książkę „Trauma oczami dziecka. Powrót powszedniego cudu uzdrowienia od narodzin do czasu dojrzewania” autorstwa Petera A. Levine’a i Maggie Kline, która właśnie ukazała się nakładem Wydawnictwo Czarna Owca

Na polskie wydanie tej publikacji czekaliśmy od wielu lat.

To niezwykle ważna i cenna książka – kompleksowy, praktyczny przewodnik po zapobieganiu skutkom traumy oraz wspieraniu dzieci w procesie zdrowienia. Autorzy w przystępny sposób przedstawiają mechanizmy traumy u dzieci, a także skuteczne metody interwencji i terapii oparte na podejściu Somatic Experiencing.

W książce znajdziecie:
👉 opisy przypadków,
👉 przykłady interwencji terapeutycznych,
👉 praktyczne ćwiczenia i narzędzia do pracy z dziećmi.

To pozycja niezbędna dla psychoterapeutów, psychologów, pedagogów, rodziców oraz wszystkich osób wspierających dzieci w radzeniu sobie z trudnymi doświadczeniami.

Serdecznie polecamy tę publikację!

20/05/2026

Będzie się działo.

🌿 Serdecznie zapraszamy na III KONGRES SOMATIC EXPERIENCING® 🌿

📍 Poznań | 🗓 16–18 października 2026

Spotkajmy się, aby wspólnie doświadczać, uczyć się i rozmawiać o tym, jak Somatic Experiencing® wspiera budowanie dobrostanu oraz rozwijanie rezyliencji — zarówno na poziomie indywidualnym, jak i społecznym.

Tegoroczny Kongres poświęcamy właśnie dobrostanowi i rezyliencji. W świecie pełnym napięcia, niepewności i przeciążenia chcemy tworzyć przestrzeń regulacji, bezpieczeństwa, kontaktu i współobecności. Wierzymy, że Somatic Experiencing® pomaga odzyskiwać kontakt ze sobą, swoim ciałem, zasobami i drugim człowiekiem.

Zapraszamy nie tylko członków Polskiego Stowarzyszenia Somatic Experiencing, ale również:
✨ terapeutów traumy
✨ psychologów i psychoterapeutów
✨ lekarzy i pielęgniarki, fizjoterapeutów
✨ terapeutów somatycznych
✨ pedagogów
✨ oraz wszystkie osoby zainteresowane somatycznym podejściem do pracy ze stresem i traumą.

📌 Kongres odbędzie się w formule hybrydowej:
🔹 online – poprzez platformę Zoom
🔹 stacjonarnie – w Hotelu IOR Centrum Kongresowym w Poznaniu, ul. Węgorka 20

🌟 GOŚCINIE SPECJALNE:
• dr Imke Hansen
• dr Cathy Lawi
• dr Lucia Pattarino

Program Kongresu jest w trakcie tworzenia, ale już dziś wiemy, że szczególnie zależy nam na stworzeniu przestrzeni prawdziwego spotkania, współregulacji i budowania wspólnoty. Dlatego zachęcamy do udziału stacjonarnego – przewidujemy warsztaty na żywo, czas na pytania i dyskusje, wspólne posiłki, część integracyjną oraz dodatkowe aktywności dla uczestników.

🗓 W programie:
🔸 16.10 (piątek) – Dzień Warsztatowy
🔸 17-18.10 (sobota-niedziela) – Prelekcje, panel dyskusyjny, wspólne posiłki, część integracyjna oraz dodatkowe aktywności dla uczestników.

🔍 WIĘCEJ SZCZEGÓŁÓW ORAZ PROGRAM WKRÓTCE!

Zapiszcie tę datę w kalendarzach i do zobaczenia w Poznaniu lub przed ekranami!

g

27/04/2026

Poczucie bezpieczeństwa

to dobry dzień by zadbać o regulację układu nerwowego, więc 🫴 zachęcamy do skierowania uwagi w stronę przyjemnych, kojąco-regulujących działań 😊.

🫴 Świadomie dbajmy o budowanie poczucia bezpieczeństwa w sobie 🌱.

tak mówi o tym w książce:„Zakotwiczeni. Jak oswoić układ nerwowy dzięki teorii poliwagalnej.” ⤵️

„Uregulowany układ nerwowy odgrywa fundamentalną rolę w wędrówce przez świat bez wysiłku i z poczuciem bezpieczeństwa. Wszyscy każdego dnia spotykamy się z wieloma problemami. Niektóre łatwiej rozwiązać niż inne, ale niezależnie od tego, gdzie na skali „bezbolesne-traumatyczne” ulokujemy związane z nimi doświadczenie, wiedza dotycząca działania układu nerwowego pozwala odnaleźć na powrót drogę do jego uregulowania. Gdy zaprzyjaźniamy się krok po kroku z naszym układem nerwowym, śledzimy własne stany autonomiczne i zakotwiczamy się w autonomicznym stanie bezpieczeństwa, wówczas nieuniknione wyzwania, którym musimy stawić czoło każdego dnia, nie budzą w nas już takiego lęku. Jeżeli odłożymy na bok jakąś konkretną trudność i spróbujemy się nauczyć, jak kształtować układ
nerwowy, by dawał nam poczucie bezpieczeństwa i łączności z innymi , możemy do niej później wrócić i zobaczyć ją w nowym świetle. Gdy jesteśmy zakotwiczeni w uregulowanym autonomicznym układzie nerwowym, zaczynamy dostrzegać nowe opcje i możliwości.”

⬆️ Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

Regulujmy nasze układy nerwowe 😉
Beata Muszyńska-Dębska 😊🤗

20/04/2026

I coś o zasobach. Bo ich nigdy dość

Zatrzymaj się na chwilę i zrób krótkie podsumowanie swojego tygodnia.

Co było dla Ciebie trudne? Co dało Ci energię? W jakich momentach czułeś/aś największe napięcie?

A teraz pomyśl - co pomogło Ci je obniżyć i wrócić do równowagi? Może to był spacer, chwila ciszy, rozmowa, oddech, dobra herbata a może coś zupełnie innego?

A teraz sprawdź jak się czuje Twoje ciało.
Luźniej? Jest mniej spięte? Masz więcej przestrzeni w klatce piersiowej? Jesteś bardziej osadzona/y? Oddech się pogłębił?

Często nie doceniamy tych małych rzeczy, które realnie nas wspierają.

Zrób to ćwiczenie dla siebie dziś - kilka minut refleksji może zrobić dużą różnicę.

I pamiętaj, aby w weekend
🌿 pochodzić boso
🌿 pójść na spacer do parku lub lasu
🌿 posłuchać ptaków
🌿 popatrzeć w gwiazdy
🌿 poleżeć dłużej w łóżku
🌿 przytulić do drugiej osoby
🌿 napić się ulubionej herbaty.

Taki małe rzeczy mają dużo moc!

Dobrego weekendu 🌸

Marta Targońska - łagodnie do życia

20/04/2026

BDNF, czyli brain-derived neurotrophic factor- kluczowy element odpowiedzialny za zdolność mózgu do zmiany.

W nowoczesnych podejściach do pracy z traumą coraz mocniej podkreśla się, że zmiana zachodzi nie tylko przez zrozumienie, ale przez doświadczenie – poprzez ciało, relację i regulację układu nerwowego, a nie wyłącznie poprzez analizę poznawczą.

W ostatnich latach coraz więcej mówi się o BDNF, czyli brain-derived neurotrophic factor, i nie jest to przypadek. W świecie neurobiologii zaczyna być traktowany jako jeden z kluczowych elementów odpowiedzialnych za zdolność mózgu do zmiany, adaptacji i wychodzenia z trudnych doświadczeń.

BDNF można rozumieć jako biologiczne wsparcie dla neuroplastyczności. To właśnie on umożliwia neuronom tworzenie nowych połączeń, wzmacnianie ich i reorganizację całych sieci w mózgu. Bez niego zmiana nie jest niemożliwa, ale staje się znacznie trudniejsza, wolniejsza i mniej trwała.

I tutaj zaczyna się ważna część w kontekście traumy.

Trauma, szczególnie ta przewlekła, związana z ciągłym napięciem i podwyższonym poziomem kortyzolu, obniża poziom BDNF. Oznacza to, że mózg nie tylko zapamiętuje zagrożenie i utrwala reakcje przetrwania, ale jednocześnie traci część swojej zdolności do uczenia się czegoś nowego.

To właśnie dlatego tak wiele osób po traumie doświadcza wewnętrznego rozdźwięku, w którym wiedza i świadomość nie przekładają się na zmianę. Można rozumieć swoje schematy, widzieć zależności, wiedzieć, co byłoby dla siebie dobre, a mimo to reagować automatycznie w stary sposób. Nie dlatego, że „się nie chce” albo że „człowiek jest oporny na zmianę”, ale dlatego, że biologiczne warunki do tej zmiany są osłabione.

W tym sensie trauma nie jest tylko historią, którą nosisz w pamięci. Jest również stanem mózgu, który ma ograniczoną zdolność do wychodzenia poza to, co już zostało zapisane jako bezpieczne lub konieczne do przetrwania.

Dlatego zdrowienie nie może opierać się wyłącznie na analizie, rozmowie czy rozumieniu. Te elementy są ważne, ale same w sobie nie wystarczą, jeśli układ nerwowy nie ma warunków, żeby się zmieniać.

BDNF nie rośnie od myślenia o zmianie.
BDNF rośnie od doświadczenia zmiany.

Od powtarzalnych sygnałów bezpieczeństwa, które stopniowo obniżają poziom zagrożenia w układzie nerwowym i pozwalają mózgowi wyjść ze stanu sztywności. Od ruchu, który aktywuje procesy regeneracyjne. Od snu, który dosłownie odbudowuje struktury neuronalne. Od relacji, w których ciało zaczyna czuć, że nie musi być cały czas w gotowości.

To właśnie dlatego w nowoczesnych podejściach do pracy z traumą coraz mocniej podkreśla się, że zmiana zachodzi nie tylko przez zrozumienie, ale przez doświadczenie – poprzez ciało, relację i regulację układu nerwowego, a nie wyłącznie poprzez analizę poznawczą .

Można więc powiedzieć, że zdrowienie to w dużej mierze proces przywracania mózgowi zdolności do zmiany.

Nie chodzi tylko o to, żeby wiedzieć inaczej.
Chodzi o to, żeby mózg znowu mógł się nauczyć inaczej.

Joanna | I hear YOU

14/04/2026

Motywacja=Zasoby=Poczucie bezpieczeństwa. Co łączy te trzy obszary?
Zasoby to paliwo potrzebne do działania m.in. naszych mechanizmów obronnych, które są odpowiedzialne za regulację układu nerwowego czy emocji. Inaczej bez paliwa, nie mamy energii do życia, działania - nie mamy energii do radzenia sobie z różnymi wyzwaniami dnia codziennego.

Kolejna ważna kwestia, to gdzie to "paliwo" mi wypływa, w jakich sytuacjach, nieświadomie się go pozbywam.

A ciało bez energii nie ma motywacji. A przecież motywacja w sporcie to jedna z najważniejszych kwestii z jakimi zgłaszają się zawodnicy.

Czym jest zatem "motywacja ucieleśniona"? To mobilizacja bez przeciążenia Układu nerwowego.
Często zdarza się, że zawodnicy funkcjonują przez lata w trybie przetrwania, czyli chronicznej podwyższonej aktywacji układu współczulnego (walka/ucieczka) lub w zamrożeniu. Wtedy ich głównym celem biologicznym nie jest rozwój, medale czy sława lecz przetrwanie. I w tym miejscu, wielu zawodników zaczyna się obwiniać, że nie ma siły na trening, że inni są bardziej konsekwentni w swoich działaniach, że może sport to nie dla mnie. Tymczasem nie jest to kwestia charakteru ale umiejętności do regulowania AUN. Dlatego może zamiast kwestionować swój brak motywacji, zastanowić się gdzie podziało się moje paliwo, czego mi potrzeba abym poczuł się bardziej stabilny i bezpieczny w swoim środowisku.

Tym, co może im pomóc wyjść z trybu walki lub przetrwania jest poczucie bezpieczeństwa w świecie.
Pamiętaj, biologia zawsze wygra z procesami poznawczymi - po prostu tak już jest. Nie można rozmawiać o bezpieczeństwe, trzeba nauczyć Układ nerwowy jak to jest, czuć się bezpiecznie.
Dodatkowo, kiedy ciało zaczyna czuć się bezpiecznie - kora przedczołowa (decyzja, planowanie), zaczyna działać sprawniej, wtedy nie potrzeba już ciągłej motywacji, bo są zasoby i "wszystko samo się dzieje".

System nerwowy, który nie czuje się bezpieczny, nie inwestuje energii w cele długoterminowe, on oszczędza zasoby. A jeżeli coś robi, to jest to wysiłek ponad jego siły - a tu już prosta droga do wypalenia.

30/03/2026

Czym jest obecnie psychosomatyka? Jest przede wszystkim znajomością działania AUN oraz osobistych, cielesnych mechanizmów przetrwania. A zmiana ich, wiąże się z treningiem i powtarzalnością. A także dostępem do kotwic bezpieczeństwa. "Bo każda zmiana zachodzi w trudzie, a nie przyjemności".

Psychosomatyka została w ostatnich latach trochę… przejęta przez język, który brzmi ładnie, ale niewiele wyjaśnia.
„Blokady energii”, „zastój w ciele”, „uwolnij traumę jednym ćwiczeniem”.

Brzmi dobrze.
Daje nadzieję.
Ale często odciąga od prawdy.

A prawda jest mniej spektakularna – i dużo bardziej konkretna.

To nie „energia” blokuje się w Twoim ciele.
To układ nerwowy zostaje w stanie mobilizacji albo zamrożenia.

To nie „czakry są zamknięte”.
To mięśnie są przewlekle napięte, oddech jest spłycony, a mózg cały czas skanuje zagrożenie.

To nie „ciało trzyma wibracje”.
To układ hormonalny i nerwowy nie dostały sygnału, że jest już bezpiecznie.

I nie – nie „uwolnisz traumy” w jeden wieczór.

Trauma nie jest czymś, co siedzi w jednym miejscu i czeka, aż ją „odblokujesz”.
To wzorzec działania całego organizmu, który powstał po to, żeby Cię chronić.

Dlatego czasami możesz zrobić dziesięć warsztatów, „uwalniać”, a ciało dalej będzie napięte.
Bo ono nie potrzebuje spektaklu.

Ono potrzebuje powtarzalności.

W podejściach opartych na nauce jasno się mówi: kluczowe jest stopniowe przywracanie poczucia bezpieczeństwa w ciele, regulacja pobudzenia i praca z reakcjami układu nerwowego – nie jednorazowe „oczyszczenie”.

Psychosomatyka nie jest mistyczna.
Jest fizjologiczna.

I to jest dobra wiadomość.

Bo jeśli coś jest fizjologiczne, to można na to wpływać:
– przez oddech
– przez ruch
– przez relacje
– przez powtarzalne doświadczenia bezpieczeństwa

Nie przez „cud”.

Największe nieporozumienie?

Że jeśli objawy wracają, to „źle pracujesz ze sobą”.

Nie.
To znaczy tylko tyle, że Twój układ nerwowy uczył się przetrwania przez lata.
I potrzebuje czasu, żeby nauczyć się spokoju.

Psychosomatyka to nie magia.
To proces.

Cichy, powolny, czasem frustrujący.
Ale PRAWDZIWY.

Joanna | I hear YOU

22/03/2026

Wczoraj w pierwszym dniu wiosny💐, kolejna fantastyczna grupa ukończyła dwudniowe szkolenie ciała w sporcie. W spokojnej, bezpiecznej pełnej zaciekawienia atmosferze pojawiały się nowe pomysły. W jaki sposób włączać narzędzia somatyczne w osobisty warsztat. Bardzo dziękuję za wspólny, piękny czas i życzę wielu kolorowych owoców. Do zobaczenia na drugiej części. A już wkrótce kolejna edycja. Szykujcie się 💪. dziękuję za nieustające wsparcie 😘

09/03/2026

Pojawia się coraz więcej badań dotyczących "somatycznych narzędzi". Pomimo świetnych informacji zwrotnych od klientów indywidualnych, nadal terapie zorientowane na ciało są mało rozpoznawalne na tle innych szkół psychoterapii. Może właśnie zwiększająca się liczba badań w tym obszarze, pozwoli lepiej poznać to podejście do pracy z drugim człowiekiem.

Imagery Rescripting can effectively and permanently reduce the fear of failure by "rewriting" critical childhood memories.