06/03/2026
Syn nieobecnego ojca 👥💔
Steve Biddulph (psycholog i terapeuta rodzinny) w swojej książce "Męskość. Nowe spojrzenie", podkreśla, że "ojcowska rana" nie pozwala mężczyznom się rozwijać i być szczęśliwymi. Według niego, dopiero uzdrowienie relacji z ojcem jest kluczem do dobrego samopoczucia mężczyzny i pozwala odblokować nurt męskości.
Fizyczna lub emocjonalna nieobecność ojca ma destrukcyjny wpływ przede wszystkim na synów. Ojciec jest pierwszym dorosłym mężczyzną w życiu syna – wzorcem, przez którego pryzmat syn uczy się świata. Obserwując ojca, uczy się jak radzić sobie z porażką, jak z szacunkiem traktować kobiety, jak mądrze odpoczywać.
Pułapka „robienia” zamiast „bycia”
Brak tego „żywego lustra” sprawia, że dorosły syn porusza się w świecie po omacku. Często wpada w pułapkę kompulsywnego działania: goni za sukcesem, statusem, pieniędzmi, próbując wypełnić wewnętrzną pustkę. Dorosły syn wpada w pułapkę „robienia” zamiast „bycia”. To gonitwa, której nie da się
wygrać, ponieważ wciąż próbuje on udowodnić swoją wartość ojcu, którego przy nim nie ma. Taki mężczyzna nie potrafi odpoczywać bez poczucia winy, każda chwila wytchnienia wydaje mu się „marnowaniem czasu”. Często ucieka wtedy w „odpoczynek destrukcyjny” – używki, sport ponad siły czy pracoholizm - gdyż nie
wie jak w sposób świadomy dbać o regenerację. Niezaspokojony głód ojca zmusza do ciągłego udowadniania swojej wartości. Biegnie za kolejnym „trofeum”, które ma uciszyć wewnętrzny brak. Nawet po osiągnięciu sukcesu czuje się jak oszust, wierząc, że na swój sukces nie zasłużył.
Walka pomiędzy zależnością a niedostępnością
Mężczyzna, z niezaspokojonym głodem ojca, może stać się nadmiernie zależny od emocjonalnej uwagi kobiety - zamiast być jej partnerem, staje się „kolejnym dzieckiem”, wymagającym nieustannego potwierdzania jego wartości, której szuka na zewnątrz, bo nie znajduje jej w sobie. Z drugiej strony, taki mężczyzna może tworzyć wokół siebie wewnętrzny mur. Ta emocjonalna niedostępność chroni go przed zranieniem, ale jednocześnie uniemożliwia autentyczną bliskość w relacji. W efekcie jest obecny fizycznie, ale nieosiągalny emocjonalnie.
Relacyjne zagubienie: miły facet lub dyktator
Brak męskiego wzorca uniemożliwia synowi naukę łączenia siły z wrażliwością. W dorosłym życiu może to skutkować niszczącymi relację skrajnościami:
- nadmierną uległością – typ „miłego faceta”, który przez całkowite podporządkowanie próbuje zasłużyć na miłość, panicznie
bojąc się porzucenia, które zna z relacji z ojcem,
- agresją i dystansem – szorstka maska, dystans, mają udowodnić męskość poprzez dominację i brak emocji.
To ojciec powinien być dla syna pierwszym nauczycielem, który wprowadza go w świat relacji – pokazując synowi, jak odnosi się do matki (czy z czułością, szacunkiem, potrafi się z nią nie zgadzać) tworzy mapę przyszłych jego relacji.
Depresja ukryta pod złością
U synów nieobecnych ojców pojawić się może depresja maskowana
złością. Ponieważ nikt nie nauczył ich w jaki sposób przeżywać trudne emocje, to zamieniają lęk i bezradność w wybuchy gniewu. Pod tą złością kryje się ból porzuconego dziecka, którego dorosły mężczyzna nie potrafi nazwać ani ukoić.
Obcy wśród swoich
Często pojawia się również dojmujące uczucie bycia „obcym wśród
swoich”. W męskim towarzystwie taki syn czuje się bardziej jak obserwator niż jak uczestnik. Ma wrażenie, że inni otrzymali w dzieciństwie „tajny kod” lub „instrukcję obsługi męskości”, do czego on nie ma dostępu. Skutkuje to ciągłą autokontrolą, lękiem przed "zdemaskowaniem" swojej rzekomej nieadekwatności, traktowaniem żartów czy spojrzeń innych mężczyzn jak potencjalnego zagrożenia, co uniemożliwia mu autentyczne uczestnictwo w takich grupach.
Dodatkowo, taki mężczyzna zmaga się z problemem autorytetu. Ojciec był dla niego pierwszym zawiedzionym autorytetem, co w dorosłym życiu owocuje albo podświadomym buntem wobec liderów i szefów, albo przesadną, lękową uległością, byleby tylko zyskać chwilową akceptację.
" "Powrót" do ojca i wybaczenie mu tego, że nie jest taki, jakiego byś sobie życzył lub potrzebował, jest koniecznym krokiem na drodze do szczęśliwej dorosłości" (S. Biddulph, Męskość. Nowe spojrzenie). "
fot. B.Price
