14/10/2026
🫀 „𝗭𝗮𝗽𝗼𝗺𝗻𝗶𝗮𝗻𝘆” 𝗿𝗼𝘇𝗿𝘂𝘀𝘇𝗻𝗶𝗸 𝘀𝗲𝗿𝗰𝗮 – 𝗿𝘇𝗮𝗱𝗸𝗶𝗲, 𝗮𝗹𝗲 𝗽𝗼𝘁𝗲𝗻𝗰𝗷𝗮𝗹𝗻𝗶𝗲 𝗴𝗿𝗼𝘇́𝗻𝗲 𝗽𝗼𝘄𝗶𝗸𝗹̷𝗮𝗻𝗶𝗲 𝗽𝗼 𝗹𝗮𝘁𝗮𝗰𝗵 𝗼𝗱 𝗶𝗺𝗽𝗹𝗮𝗻𝘁𝗮𝗰𝗷𝗶
Czy stymulator serca, który od wielu lat nie jest już wykorzystywany do leczenia pacjenta, może nadal stanowić zagrożenie? Okazuje się, że tak. Jednym z rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu powikłań jest tzw. runaway pacemaker syndrome (RPS) – zespół niekontrolowanej stymulacji serca.
📖 Na łamach czasopisma „𝗞𝗮𝗿𝗱𝗶𝗼𝗰𝗵𝗶𝗿𝘂𝗿𝗴𝗶𝗮 𝗶 𝗧𝗼𝗿𝗮𝗸𝗼𝗰𝗵𝗶𝗿𝘂𝗿𝗴𝗶𝗮 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗮” 𝗼𝗽𝘂𝗯𝗹𝗶𝗸𝗼𝘄𝗮𝗻𝗼 𝗼𝗽𝗶𝘀 𝗽𝗿𝘇𝘆𝗽𝗮𝗱𝗸𝘂 𝟰𝟲-𝗹𝗲𝘁𝗻𝗶𝗲𝗴𝗼 𝗽𝗮𝗰𝗷𝗲𝗻𝘁𝗮 𝘇 𝟯𝟳-𝗹𝗲𝘁𝗻𝗶𝗮̨ 𝗵𝗶𝘀𝘁𝗼𝗿𝗶𝗮̨ 𝗲𝗹𝗲𝗸𝘁𝗿𝗼𝘁𝗲𝗿𝗮𝗽𝗶𝗶 𝘀𝗲𝗿𝗰𝗮, 𝘂 𝗸𝘁𝗼́𝗿𝗲𝗴𝗼 𝗸𝗼𝗻𝗶𝗲𝗰𝘇𝗻𝗲 𝗯𝘆𝗹̷𝗼 𝗰𝗵𝗶𝗿𝘂𝗿𝗴𝗶𝗰𝘇𝗻𝗲 𝘂𝘀𝘂𝗻𝗶𝗲̨𝗰𝗶𝗲 𝘀𝘁𝗮𝗿𝗲𝗴𝗼 𝘀𝘁𝘆𝗺𝘂𝗹𝗮𝘁𝗼𝗿𝗮 w celu zapobieżenia potencjalnie groźnym zaburzeniom rytmu.
Autorzy publikacji – Michał Lewandowski, Wiktoria M. Niegowska, Błażej Kozłowski, Mariusz Pytkowski i Paweł Syska z Narodowego Instytutu Kardiologii w Warszawie – przedstawili przypadek pacjenta, u którego pierwszy stymulator nasierdziowy wszczepiono w 1984 roku, po operacyjnej korekcji wrodzonej wady serca.
W kolejnych latach pacjent wymagał zmian systemu stymulacji. Pomimo prawidłowego działania aktualnie wykorzystywanego stymulatora przezżylnego, pierwotny układ nasierdziowy pozostawał w organizmie i nadal wykazywał aktywność elektryczną.
⚠️ Dlaczego było to niebezpieczne?
Zespół runaway pacemaker to rzadkie zaburzenie pracy stymulatora, w którym awaria urządzenia, m.in. związana z wyczerpywaniem baterii, może prowadzić do niekontrolowanej stymulacji z bardzo dużą częstością, nawet 150–200 impulsów na minutę. W konsekwencji mogą wystąpić groźne zaburzenia rytmu serca, w tym częstoskurcz komorowy.
W opisanym przypadku, ze względu na ryzyko wystąpienia tego powikłania oraz brak możliwości przeprogramowania starego urządzenia, zdecydowano o jego chirurgicznym usunięciu. Zabieg przeprowadzono bez powikłań, a podczas sześciomiesięcznej obserwacji potwierdzono prawidłowe gojenie rany.
🔹 Przypadek ten przypomina o znaczeniu długoterminowej kontroli pacjentów z wszczepionymi urządzeniami do elektroterapii serca, szczególnie w przypadku starszych systemów oraz pozostawionych, nieużywanych już stymulatorów.
Autorzy podkreślają, że regularna kontrola urządzeń, ocena stanu baterii i odpowiednio wczesne podejmowanie decyzji terapeutycznych mają kluczowe znaczenie dla zapobiegania poważnym powikłaniom.
📚 Zachęcamy do zapoznania się z publikacją:
Lewandowski M. i wsp. „Runaway pacemaker syndrome: a forgotten phenomenon or a forgotten pacemaker?”
Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska, 2026; 23(3): 295–297.
🔗 https://doi.org/10.5114/kitp.2026.165180
Narodowy Instytut Kardiologii