31/05/2026
Czy zdarza się Państwu przypominać dziecku, żeby zamykało buzię?
Często problem wynika z trudności, które dziecko naprawdę odczuwa w obrębie pracy języka i mięśni twarzy.
Dziecko może mieć trudność z utrzymaniem domkniętych ust lub prawidłowej pozycji języka z powodu:
• obniżonego lub nadmiernego napięcia mięśniowego w obrębie twarzy i języka,
• zaburzeń funkcji prymarnych czyli oddychania, gryzienia, żucia połykania,
• trudności z czuciem i kontrolą ruchów języka.
Często obserwujemy również wsuwanie języka między zęby podczas mówienia lub połykania.
Taka sytuacja wpływa nie tylko na wymowę i rozwój fizyczny twarzoczaszki. Może wiązać się także z trudnościami w zakresie integracji sensorycznej, większą męczliwością podczas ćwiczeń oraz frustracją dziecka, które wie, co chce zrobić, ale jego ciało nie potrafi tego wykonać.
Zanim pojawi się prawidłowa artykulacja, potrzebne są dobre warunki:
- prawidłowe funkcje prymarne (oddychanie, połykanie, gryzienie)
- odpowiednie napięcie mięśniowe,
- dobra ruchomość i czucie w obrębie warg i języka.
W niektórych przypadkach w pracy z dziećmi z takimi trudnościami wykorzystuję precyzyjną elektrostymulację jako dodatkową metodę wspierającą terapię.
Jej celem nie jest zastąpienie innych ćwiczeń, ale pomoc dziecku w lepszym czuciu pracy mięśni, zmniejszeniu nadmiernych napięć oraz ułatwieniu wykonywania ruchów, które wcześniej były bardzo trudne.
Dzięki temu widzę u dzieci mniej frustracji, większą gotowość do współpracy, bo ćwiczenia stają się łatwe.
Skuteczna terapia to nie tylko ćwiczenie wymowy głosek. Najpierw tworzymy dziecku warunki, żeby mogło tę wymowę zbudować.
Jeśli obserwują Państwo u dziecka powyżej opisane trudności związane z oddychaniem przez usta, pozycją języka, wsuwaniem języka między zęby lub wymową warto spojrzeć na problem szerzej.
Wcześnie wprowadzona terapia pomaga uniknąć utrwalania nieprawidłowych wzorców.
