Psychotraumatolog Wiola Jodłowska

31/07/2026

„☀️Gdy jesteś psychoterapeutą na urlopie i nie masz do kogo powiedzieć: hmm…” 😉

To zabawny stereotyp, ale jednocześnie jeden z najczęstszych mitów na temat terapii psychodynamicznej.

Wiele osób wyobraża sobie, że psychoterapia polega na tym, że pacjent mówi, a terapeuta przez 50 minut jedynie milczy i od czasu do czasu odpowiada: „hmm”.

W rzeczywistości cisza jest jednym z narzędzi pracy, nie jej istotą. Pojawia się wtedy, gdy ma znaczenie by dać przestrzeń na refleksję, pomaga zauważyć emocje, myśli czy skojarzenia, które łatwo zagłuszyć zbyt szybką rozmową.

Jednak terapia to przede wszystkim relacja i dialog. Terapeuta słucha, zadaje pytania, pomaga rozumieć powtarzające się wzorce, dzieli się obserwacjami, konfrontuje, kiedy jest to potrzebne, i wspólnie z pacjentem buduje rozumienie jego doświadczeń.

A na urlopie?

Pozostaje już tylko znaleźć kogoś, komu można powiedzieć „hmm”… choć przez chwilę bez zawodowego znaczenia. 😉
Dużo chwil w dobrych rozmowach i znośnej ciszy na piękny czas lata☀️🌼

29/07/2026

O umiejętności i nie umiejętności odpoczywania👈

Odpoczynek wydaje się czymś naturalnym. A jednak wielu osobom przychodzi znacznie trudniej, nawet niż intensywna praca.
Można zaplanować urlop, wyspać się, zmienić otoczenie, a mimo to odczuwać wewnętrzny niepokój. Regeneracja psychiczna rządzi się innymi prawami niż odpoczynek fizyczny a zatrzymanie nie przynosi ulgi a paradoksalnie napięcie. I właśnie to mówi o naszej psychice znacznie więcej niż liczba przepracowanych godzin.

‼️Można odłożyć telefon, zamknąć komputer, a mimo to nie przestać pracować we własnej głowie.

perspektywy psychoanalitycznej pojawia się jeszcze jedno pytanie: czy potrafię odpoczywać bez poczucia winy?

Psychologia zdrowia pokazuje, że organizm potrzebuje różnych form regeneracji. Odpoczynek fizyczny pozwala odzyskać siły ciału, ale nie zawsze wycisza układ nerwowy. Odpoczynek psychiczny to coś więcej niż brak obowiązków – to możliwość uwolnienia uwagi od ciągłego planowania, analizowania, przewidywania i kontrolowania.
To tu właśnie leży największa trudność. Wewnętrzny krytyk nie bierze urlopu. Przypomina, że trzeba zrobić jeszcze więcej, zasłużyć na odpoczynek, być produktywnym nawet wtedy, gdy ciało i psychika proszą o zatrzymanie.

Paradoks polega na tym, że nieumiejętność odpoczywania często nie wynika z braku dyscypliny, lecz z historii naszego rozwoju. Jeśli wartość człowieka była mierzona osiągnięciami, obowiązkowością lub zaspokajaniem potrzeb innych, bezczynność może budzić niepokój zamiast ulgi.
Dlatego brak obowiązków nie zawsze oznacza poczucie wolności. Dla niektórych staje się źródłem niepokoju, pustki lub trudnych emocji, z którymi na co dzień nie mają kontaktu.
‼️Wówczas łatwo pomylić regenerację z ucieczką od siebie. Nadmierne imprezowanie, alkohol, kompulsywne zakupy, nieustanne szukanie silnych bodźców czy wypełnianie każdej chwili kolejnymi atrakcjami mogą sprawiać wrażenie odpoczynku, podczas gdy w rzeczywistości są próbą zagłuszenia wewnętrznego napięcia.
A organizm potrzebuje różnych form regeneracji. Odpoczynek fizyczny pozwala odzyskać siły ciału. Odpoczynek psychiczny to zdolność pozostawania ze sobą bez przymusu ciągłego działania, uciekania od własnych przeżyć czy ich znieczulania

Prawdziwa regeneracja zaczyna się wtedy, gdy pozwalamy sobie na chwilę, w której nic nie trzeba udowadniać.

Być może najważniejszym pytaniem przed urlopem nie jest: Dokąd wyjechać? ale: Czy potrafię na chwilę odłożyć wewnętrzny przymus działania?

27/07/2026

Wstęp do 🚫 zakazów superego, które miało być a przynajmniej powinno pełnić taką rolę i stać się wewnętrznym kompasem moralnym.
W gabinecie często okazuje się ono jednak bezwzględnym sędzią, i to właśnie ono podtrzymuje cierpienie.

W psychoanalizie superego nie jest jedynie sumieniem. Może stać się wewnętrzną instancją, która przejmuje kontrolę nad ego, odbiera mu możliwość swobodnego wyboru i podporządkowuje życie przymusowi winy, wstydu oraz samokarania. W takiej sytuacji człowiek nie rezygnuje z własnego dobra z powodu braku motywacji. Realizuje nieświadomy nakaz, który przez lata został wpisany w jego wewnętrzny świat.

Z perspektywy psychotraumatologii źródła tego procesu często sięgają relacji przywiązaniowych. Dziecko, którego potrzeby były odrzucane, zawstydzane lub karane, uczy się, że bezpieczeństwo wymaga rezygnacji z siebie. Zachowanie więzi z opiekunem staje się ważniejsze niż kontakt z własnymi emocjami, potrzebami i spontanicznością.

Z biegiem czasu zewnętrzny krytyczny głos zostaje zinternalizowany. Nie musi już istnieć osoba, która ocenia, zawstydza czy odbiera prawo do radości. Jej miejsce zajmuje taka strona, która czuwa nadal w starym zapisie czyli własne superego. Wewnętrzny sędzia działa automatycznie, często pod pozorem odpowiedzialności, perfekcjonizmu lub realizmu, skutecznie oddalając od poczucia satysfakcji i bliskości.

Proces terapeutyczny nie polega na usunięciu superego. Jego celem jest osłabienie jego destrukcyjnej surowości i przywrócenie ego zdolności do myślenia, odczuwania oraz dokonywania wyborów zgodnych z własnym doświadczeniem, a nie z nieświadomym przymusem.

Najtrudniejszą przeszkodą w drodze do zdrowienia bywa nie trauma sama w sobie, lecz przekonanie, że cierpienie jest jedyną ceną, jaką wolno zapłacić za zachowanie więzi. Jest to, z biegiem czasu bardziej nieświadomie zapisany schemat, stojący w konflikcie do pragnień, który człowiek pragnie realizować a powtarza się ten stary, silny wzorzec.

24/07/2026

„Sukces w życiu zależy nie tylko od intelektu, lecz od umiejętności kierowania emocjami.” – Daniel Goleman

Intelekt pomaga rozwiązywać problemy. Emocje zaś decydują o tym, w jaki sposób je przeżywamy i jakie decyzje podejmujemy pod ich wpływem.

Z perspektywy psychoanalitycznej kierowanie emocjami nie oznacza ich tłumienia ani sprawowania nad nimi kontroli za wszelką cenę. Oznacza zdolność do rozpoznawania własnych stanów wewnętrznych, nadawania im znaczenia i wytrzymywania ich obecności bez konieczności natychmiastowego działania.

Lęk nie musi prowadzić do ucieczki a złość nie musi przeradzać się w atak. Wstyd nie musi odbierać prawa do bycia sobą.
Emocje przestają kierować człowiekiem w chwili, gdy stają się zrozumiałe.

To właśnie ta wewnętrzna zdolność pozwala budować dojrzałe relacje, podejmować bardziej świadome decyzje i zachowywać stabilność również wtedy, gdy życie stawia wysokie wymagania.

Prawdziwa siła nie wynika z braku emocji a z umiejętności pozostania z nimi w kontakcie, zamiast oddawania im kontroli nad własnym życiem.

22/07/2026

Ucieczka nie zawsze oznacza ucieczkę czy odejście w sensie dosłownym.

Kiedy myślimy o reakcji „walcz albo uciekaj”, zwykle wyobrażamy sobie zagrożenie i próbę oddalenia się od niego. Psychologicznie ucieczka może jednak przybierać znacznie subtelniejsze formy.

Można uciekać od własnych emocji, od bliskości, konfliktów, podejmowania decyzji, od odpowiedzialności, ale także od sukcesu czy zmian. Ciało pozostaje w jednym miejscu, a psychika znajduje sposób, by nie doświadczać tego, co wydaje się zbyt trudne.

Z perspektywy psychodynamicznej ucieczka często pełni funkcję ochronną. Jest próbą poradzenia sobie z lękiem, bólem lub wewnętrznym konfliktem. Nie pojawia się dlatego, że ktoś jest słaby czy nie chce się postarać. Jest to jedno z rozwiązań, które psychika wypracowała, aby zmniejszyć cierpienie. Można zacząć unikać rzeczywistości i własnych uczuć, co z kolei prowadzi do wewnętrznego cierpienia.
Bólu związanego ze stratą, choroba czy śmiercią nie da się uniknąć.

‼️ Ten rodzaj cierpienia nie musi być trwały jeśli zwrócimy się przeciwko. To właśnie dostęp do własnych uczuć stanowi jedną z ważniejszych umiejętności dla człowieka. One właśnie stanowią źródła naszej motywacji i możliwości zrozumienia i poznania samego siebie.
Jeśli człowiek nie poczyni kroku we własną stronę pojawia się problem. Ponieważ dawny sposób ochrony zaczyna ograniczać życie, a unikanie przynosi chwilową ulgę, ale jednocześnie utrwala przekonanie, że emocje, relacje czy wyzwania są zbyt niebezpieczne, by się z nimi zmierzyć.

Dlatego w terapii nie chodzi o odebranie człowiekowi jego mechanizmów obronnych. Najpierw warto zrozumieć, przed czym chronią. Dopiero wtedy można stopniowo budować poczucie bezpieczeństwa, które pozwala pozostać w kontakcie z własnymi emocjami zamiast przed nimi uciekać.

Ucieczka nie jest przeciwieństwem odwagi. Często jest historią o tym, jak bardzo ktoś kiedyś potrzebował się ochronić. Terapia pomaga sprawić, by ta ochrona nie była już jedynym dostępnym sposobem radzenia sobie z życiem.

20/07/2026

‼️Nie ma zdrowej dawki alkoholu - pamiętaj ‼️

💪 Masz prawo odmówić.

Odmowa alkoholu nie wymaga tłumaczenia ani uzasadnienia. To świadoma decyzja, która może mieć znaczenie dla zdrowia.

☠️ Alkohol w każdej postaci to toksyna, która uszkadza mięsień sercowy ❤️, sprzyja zaburzeniom rytmu serca⚡i prowadzi do nadciśnienia tętniczego 📈.

🚫 Nie ma ilości, która „poprawia krążenie”.
🗣️ Wystarczy proste: „Dziękuję, dziś nie piję.”
🚫🍾 Nie daj się nabić w butelkę.

👀 Spójrz trzeźwo. Każda ilość alkoholu szkodzi ⚠️ i zwiększa ryzyko śmierci. 💔

💪 Masz prawo odmówić.

Odmowa alkoholu nie wymaga tłumaczenia ani uzasadnienia. To świadoma decyzja, która może mieć znaczenie dla zdrowia.

☠️ Alkohol w każdej postaci to toksyna, która uszkadza mięsień sercowy ❤️, sprzyja zaburzeniom rytmu serca⚡i prowadzi do nadciśnienia tętniczego 📈.

🚫 Nie ma ilości, która „poprawia krążenie”.
🗣️ Wystarczy proste: „Dziękuję, dziś nie piję.”
🚫🍾 Nie daj się nabić w butelkę.

👀 Spójrz trzeźwo. Każda ilość alkoholu szkodzi ⚠️ i zwiększa ryzyko śmierci. 💔

17/07/2026

Nie możemy zmienić przeszłości, ale możemy zmienić znaczenie, jakie jej nadajemy.”
– Bogdan de Barbaro

Przeszłości nie da się wymazać. Można jednak spojrzeć na nią z innej perspektywy, z takiej w jaki ą rozumiemy. To, co przez lata było źródłem wstydu, może okazać się próbą poradzenia sobie w bardzo trudnych okolicznościach. To, co wydawało się oznaką słabości, bywa śladem doświadczeń, które wymagały ogromnego wysiłku, by je przetrwać.

Zmiana znaczenia nie polega na zaprzeczaniu temu, co się wydarzyło. Polega na tym, że przeszłość przestaje definiować to, kim jesteśmy dzisiaj.

16/07/2026

RESQL - system zapobiegania przemocy w szkole rozpoczyna swoją działalność w polskich szkołach coraz wyraźniej 👏

Rozpoczynamy współpracę z RESQL - system zapobiegania przemocy w szkole!

Łączymy siły aby jak najlepiej wspierać dzieci i młodzież!

Silnie wierzymy, że razem możemy tworzyć bezpieczną przestrzeń, a także wspierać młode osoby w momentach kiedy najbardziej tego potrzebują.

RESQL - system zapobiegania przemocy w szkole to zespół ekspertów, którzy w profesjonalny sposób, oparty na naukowych podstawach, wdrażają w szkołach skuteczny program zapobiegania przemocy rówieśniczej. Dla nas jest to wyjątkowo ważny temat, bo to właśnie przemoc rówieśnicza jest często jednym z ważnych czynników ryzyka zachowań samobójczych nastolatków.

Dziękujemy całemu zespołowi RESQL - system zapobiegania przemocy w szkole za chęć wspólnych działań, a przede wszystkim Krzysztof Rzeńca za zaangażowanie i profesjonalne podejście strategiczne

14/07/2026

„‼️ „A głęboko?– Po szyję.”

To, co dla jednego człowieka jest ledwie trudnością, dla drugiego może być doświadczeniem przytłaczającym.

Nie dlatego, że jedna osoba przesadza lub ma inne poczucie lecz dlatego, że psychicznie reaguje w inny sposób. Reaguje również na to, z czym dane wydarzenie spotyka się w naszym wnętrzu.

Z perspektywy psychodynamicznej każdy z nas nosi w sobie własną historię, doświadczenia przywiązania, straty, odrzucenia, bezpieczeństwa lub jego braku. To one współtworzą sposób, w jaki odbieramy rzeczywistość, przeżywamy emocje i radzimy sobie z przeciwnościami.

Dlatego dwie osoby mogą znaleźć się w pozornie tej samej sytuacji, a przeżywać ją zupełnie inaczej.

Empatia nie polega na ocenianiu, czy ktoś powinien czuć to, co czuje a na próbie zrozumienia, z jakiego miejsca w jego historii rodzi się to doświadczenie. Mylne może być przekonanie, że skoro dla mnie „woda sięga do kostek, to dla każdego musi być równie płytka.
Rzeczywistość drugiego człowieka nie jest kopią naszej. Jest wynikiem jego wewnętrznego świata, który został ukształtowanany przez relacje, doświadczenia i znaczenia, które nierzadko pozostają niewidoczne.

A terapia często zaczyna się właśnie tam, gdzie przestajemy pytać:- Dlaczego tak reagujesz? a zaczynamy zastanawiać się co sprawia, że właśnie tak tego doświadczasz?

13/07/2026

Co znaczy być naprawdę żywym?

Można oddychać, pracować, wypełniać obowiązki, uśmiechać się do ludzi… a jednocześnie mieć poczucie, że coś w środku od dawna nie żyje.

W psychodynamicznym rozumieniu poczucie bycia martwym za życia nie jest lenistwem, brakiem motywacji czy słabością. Często jest skutkiem długotrwałego przystosowywania się do warunków, w których własne uczucia, potrzeby i spontaniczność nie mogły znaleźć bezpiecznego miejsca. Aby przetrwać, człowiek uczył się tłumić to, co było w nim najbardziej żywe.

Z czasem przestaje odczuwać nie tylko ból, ale również radość, ciekawość, bliskość czy wzruszenie. Życie staje się wykonywaniem kolejnych zadań, a nie doświadczeniem.

Być żywym to nie znaczy być nieustannie szczęśliwym. To znaczy mieć dostęp do własnego świata wewnętrznego – do uczuć, pragnień, złości, smutku, nadziei i miłości. To możliwość przeżywania pełnego spektrum emocji bez konieczności odcinania części siebie.

W terapii często chodzi stworzenie takiej relacji, w której to, co przez lata było zamrożone lub ukryte, mogło stopniowo odzyskać swoje miejsce. To proces powolnego ożywiania tych części psychiki, które kiedyś musiały zamilknąć, aby chronić przed cierpieniem.

Paradoksalnie pierwszym znakiem powrotu do życia nie zawsze jest ulga. Bywa nim pojawienie się uczuć, których od dawna nie było. To, co wcześniej wydawało się martwe, zaczyna znowu czuć.

A tam, gdzie pojawia się możliwość odczuwania, pojawia się również możliwość prawdziwego życia.