26/08/2026
Z mojego doświadczenia wynika, że jedna z najważniejszych zasad funkcjonowania w ADHD brzmi:
Ten układ nerwowy wyjątkowo nie nadaje się do samotnego siłowania się ze swoimi trudnościami.
Kiedy osoba neuroatypowa próbuje w pojedynkę „wziąć się w garść”, bardzo szybko wpada w znajomą pętlę.
Wewnętrzny krytyk przejmuje ster, rośnie napięcie, a mózg wchodzi w tryb alarmowy.
W tym stanie funkcje wykonawcze (odpowiedzialne za start, planowanie i decyzyjność) po prostu odmawiają posłuszeństwa.
Tymczasem bezpieczny, niewymagający i wolny od oceniania kontakt przynosi natychmiastową zmianę nawet w wymiarze fizjologicznym.
Obecność kogoś, kto rozumie specyfikę ADHD i daje ramy, by sparaliżowany dotąd umysł odzyskał poczucie bezpieczeństwa i sprawczości ma wtedy walor nie tylko rozwojowy, lecz wręcz leczący.
W psychologii nazywamy to współregulacją (koregulacją) układu nerwowego.
Szukanie zewnętrznego oparcia i praca w relacji to nie słabość ani brak samodzielności.
W ADHD to najbardziej dojrzała, świadoma i skuteczna strategia regulacji własnego ADHD.
W kolejnym wpisie połączymy kropki z całej tej serii i opowiem Wam o tym, na co się zdecydowałem.
miłego wszystkiego i dobrych spotkań! 🌼
Wojtek ♥️ 👋
Coaching | ADHD | Neuroróżnorodność | Spektrum | Diagnostyka