Magdalena Gryka- Gabinet psychoterapeutyczny

25/06/2026

✈️ „Nie polecę. To zbyt stresujące.”

To zdanie przynosi ulgę… ale tylko na chwilę.

Za każdym razem, gdy rezygnujesz z lotu lub robisz wszystko, by uniknąć lęku, Twój mózg uczy się jednego:
„Skoro uciekłem, to znaczy, że naprawdę było niebezpiecznie.”
I właśnie dlatego lęk nie znika – często z czasem staje się jeszcze silniejszy.
W terapii poznawczo-behawioralnej nie zachęcamy do rzucania się na głęboką wodę. Pracujemy metodą stopniowej ekspozycji – krok po kroku oswajamy to, co budzi lęk.

Najpierw może to być oglądanie filmów z lotów, później wizyta na lotnisku, następnie wejście do samolotu, aż w końcu sam lot.
Kluczowe jest jedno: pozostanie w sytuacji bez ucieczki i bez zachowań, które mają „na wszelki wypadek” zapewnić bezpieczeństwo.

Dlaczego?
Bo mózg potrzebuje nowego doświadczenia.
Nie uczy się, że:
„Latanie jest całkowicie bezpieczne.”
Uczy się czegoś znacznie ważniejszego:
„Potrafię wytrzymać lęk.”
„Lęk nie trwa wiecznie.”
„Nie muszę uciekać, aby być bezpiecznym.”
„Moje katastroficzne przewidywania nie spełniają się.”

To właśnie dlatego ekspozycja jest uznawana za złoty standard leczenia fobii specyficznych, w tym lęku przed lataniem.
Celem terapii nie jest całkowite wyeliminowanie lęku.
Celem jest odzyskanie wolności – aby to Ty decydował, dokąd polecisz, a nie Twój lęk. ✈️

12/06/2026

🎓 Dziś zakończyłam studia podyplomowe z psychoterapii poznawczo-behawioralnej.
To były lata intensywnej nauki, rozwoju, superwizji i pracy nad doskonaleniem warsztatu terapeutycznego. Jestem wdzięczna wszystkim osobom, które towarzyszyły mi na tej drodze.
Z radością i pokorą rozpoczynam kolejny etap swojej pracy jako psychoterapeutka CBT 🧠❤️

11/06/2026

Serdecznie polecam !

🩵 Nowość w IMAGO MED‼️

W końcu byliśmy gotowi na dużą inwestycję, która od dawna była w naszych planach. Do grona narzędzi wykorzystywanych w diagnostyce dołączył ADOS-2 – jedno z najbardziej uznanych narzędzi wspierających diagnozę spektrum autyzmu.

To oczywiście jeden z wielu testów i metod, z których korzystamy podczas kompleksowej oceny pacjentów.

Rzetelna diagnostyka to nie tylko doświadczenie specjalistów, ale również ciągłe inwestowanie w jakość i profesjonalne narzędzia.

💙 W IMAGO MED wierzymy, że dobra diagnoza ma znaczenie.

26/03/2026

Rozmowa z osobą narcystyczną często zaczyna się normalnie, a kończy w miejscu, którego nie rozpoznajesz.
I to nie jest przypadek.

Wszystko dlatego, że ta rozmowa ma ukrytą funkcję.

Z Twojej strony rozmowa jest próbą kontaktu. Chcesz coś wyjaśnić, uporządkować, zrozumieć albo naprawić. Zakładasz, że druga osoba również chce dojść do jakiejś wspólnej wersji rzeczywistości.

Ale bardzo często tak nie jest.

Dla osoby narcystycznej rozmowa nie jest przestrzenią porozumienia. Jest narzędziem wpływu. Służy do regulowania napięcia, ochrony własnego obrazu i – bardzo często – do przejmowania kontroli nad tym, co jest uznane za „prawdę”.

I właśnie tu zaczyna się coś, co w psychologii nazywamy gaslightingiem.

To nie jest jednorazowe kłamstwo. To proces.

Zaczyna się subtelnie. Pojawia się lekkie przesunięcie znaczeń, pominięcie faktów, drobna ironia, sugestia, że coś źle pamiętasz. Na tym etapie trudno to uchwycić, bo nie ma jednego momentu, który można jasno nazwać manipulacją.

Ale z czasem dzieje się coś bardzo konkretnego.

Rozmowa przestaje dotyczyć sytuacji.
Zaczyna dotyczyć Ciebie.

Twojej pamięci.
Twoich reakcji.
Twoich intencji.

Pojawiają się zdania, które podważają Twoje doświadczenie. Słyszysz, że przesadzasz, że coś sobie dopowiadasz, że zawsze robisz problem albo że źle rozumiesz rzeczy, które są „oczywiste”.

I wtedy uruchamia się mechanizm, który jest kluczowy.

Zaczynasz próbować się wytłumaczyć.

Wracasz do faktów. Prostujesz. Wyjaśniasz. Próbujesz odzyskać logikę rozmowy.
Tylko że każda taka próba staje się kolejnym materiałem do podważenia.

Twoje słowa są reinterpretowane. Znaczenia zmieniane. Wątki mieszane. Tematy przeskakują.

To nie jest chaos przypadkowy.
To jest chaos funkcjonalny.

Bo jego celem nie jest rozwiązanie rozmowy.
Jego celem jest dezorientacja.

I właśnie wtedy pojawia się doświadczenie, które wiele osób opisuje bardzo podobnie.

Zaczynasz wątpić w siebie.
Zastanawiasz się, czy dobrze pamiętasz.
Czujesz napięcie, które rośnie, mimo że próbujesz wszystko uporządkować.

I pojawia się silna potrzeba, żeby „w końcu to wyjaśnić”.

Ale tu jest moment, który zmienia wszystko.

Bo im bardziej próbujesz przywrócić sens, tym bardziej wchodzisz w mechanizm, który został zaprojektowany tak, żeby ten sens rozbijać.

Gaslighting działa właśnie w ten sposób. Nie polega tylko na tym, że ktoś kłamie. Polega na tym, że stopniowo podważa Twoją zdolność do rozpoznawania rzeczywistości, aż zaczynasz bardziej ufać fałszywej wersji niż własnemu doświadczeniu 

A kiedy tracisz oparcie w sobie, dużo łatwiej jest przejąć kontrolę nad tym, co myślisz, czujesz i jak reagujesz.

I dlatego tak wiele osób mówi później, że każda rozmowa kończy się konfliktem albo że „cokolwiek powiedzą, to jest źle”.

To nie jest brak umiejętności komunikacyjnych.
To jest wejście w system, w którym komunikacja nie służy porozumieniu.

Służy kontroli.

I dopóki próbujesz to naprawić na poziomie słów, będziesz czuł/a, że coś ciągle się wymyka.

Bo problem nie leży w tym, co mówisz.

Problem leży w tym, że bierzesz udział w rozmowie, która od początku nie była zaprojektowana jako rozmowa.

⸻

🔥 PAMIĘTAJ

Nie każdą rozmowę da się naprawić.
Ale moment, w którym zaczynasz widzieć mechanizm, jest momentem, w którym przestajesz tracić siebie.

Joanna | I hear YOU

23/02/2026

29/01/2026

🧠 Dom nie zawsze jest miejscem. Czasem jest stanem układu nerwowego.
W terapii często widzę osoby, które obiektywnie są bezpieczne, a wewnętrznie wciąż żyją w napięciu.
To nie brak wdzięczności ani „problem z głową” — to wyuczony sposób reagowania ciała.
Jeśli kiedyś było dużo nieprzewidywalności lub emocjonalnego braku, układ nerwowy mógł nauczyć się stałej czujności. I dziś, nawet w dobrych warunkach, wciąż trzyma gardę.
Terapia poznawczo-behawioralna to proces, w którym ciało i umysł uczą się nowego doświadczenia bezpieczeństwa — nie przez wmawianie sobie spokoju, ale przez realną regulację.

09/01/2026

📣 HISTORYCZNY MOMENT DLA ZAWODU PSYCHOLOGA! 📣🎉
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przyjął ustawę o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów. To przełomowy dzień dla całego środowiska psychologicznego i dla osób korzystających z pomocy psychologicznej.
🧠💚 Ustawa wprowadza jasne standardy wykonywania zawodu, wzmacnia ochronę odbiorców świadczeń i porządkuje zasady odpowiedzialności zawodowej. To realny krok w stronę bezpieczeństwa, jakości i profesjonalizmu w obszarze zdrowia psychicznego.
✊ Dla Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Psychologów to moment szczególny. Od lat konsekwentnie zabiegaliśmy o ustawowe uregulowanie zawodu psychologa — dzisiejsza decyzja Sejmu pokazuje, że determinacja środowiska i dialog społeczny mają sens.
Szczególne podziękowania kierujemy do Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, a w szczególności do Ministry Agnieszka Dziemianowicz-Bąk za podjęcie tego ważnego tematu, konsekwencję w działaniach i doprowadzenie projektu do etapu uchwalenia przez Sejm. To przykład odpowiedzialnej polityki publicznej, która realnie odpowiada na potrzeby społeczne.
➡️ Przed nami jeszcze prace w Senacie, ale dziś z dumą i nadzieją patrzymy na ten krok milowy.
💚 To ważny dzień dla psychologów.
💚 To dobry dzień dla osób, którym pomagamy.

01/07/2025

14/05/2025

„Zwykłe klapsy nikomu nie zaszkodziły”? Sprawdźmy, co na to psychologia.

Wielu dorosłych wciąż powtarza, że „dostawali klapsy i wyrośli na ludzi”. Ale badania psychologiczne są jednoznaczne: każda forma przemocy fizycznej wobec dziecka — nawet tzw. „zwykły klaps” — pozostawia ślady.

Co wiemy z badań?
• Amerykańska Akademia Pediatrii (2018) jasno stwierdza, że klapsy zwiększają ryzyko:
• agresywnych zachowań u dzieci,
• problemów z samoregulacją emocji,
• niskiego poczucia własnej wartości,
• lęku, depresji i zaburzeń zachowania w dorosłości.
• Meta-analiza Gershoff & Grogan-Kaylor (2016) (250 tys. dzieci):
• klapsy nie poprawiają zachowania dzieci, a prowadzą do gorszych relacji z rodzicami, niższych wyników poznawczych i większego ryzyka przemocy w dorosłych relacjach.
• Mózg dziecka rozwija się w kontekście relacji. Każdy akt przemocy — nawet „niewinny” — zaburza poczucie bezpieczeństwa, a to fundament zdrowia psychicznego.

„A komu zaszkodziły?” — zapytano.

Zaszkodziły:
• dzieciom, które zaczęły wierzyć, że przemoc to sposób rozwiązywania konfliktów,
• tym, które nauczyły się, że „bycie kochanym” może boleć,
• dorosłym, którzy dziś w gabinecie terapeuty uczą się na nowo ufać, czuć, mówić o granicach i nie bać się bliskości.

Nie ma „niewinnych” klapsów. Jest tylko systemowe przyzwolenie na to, by silniejszy miał prawo do uderzenia słabszego.

12/05/2025

🌸 12 MAJA – MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ PIELĘGNIAREK 🌸

Dziś oddajemy hołd wszystkim Pielęgniarkom i Pielęgniarzom – cichym bohaterom, którzy każdego dnia z oddaniem i empatią niosą pomoc potrzebującym. Wasza praca to nie tylko zawód, to powołanie pełne poświęcenia i miłości do drugiego człowieka. Dziękujemy za waszą pracę ❤️