23/09/2026
Dwa dni.
To nie jest dużo.
A jednak czasem wystarczą dwa dni, żeby świat przewrócił się do góry nogami.
„Mamo, dlaczego?”
„Co będą mi robić?”
„Dlaczego ja muszę to mieć?”
„Czy ja zginę?”
To pytania, które słyszę od swojej sześcioletniej córki.
Wyrwane nagle. Pomiędzy codziennymi rozmowami. Wtedy, kiedy wydaje mi się, że nad wszystkim jeszcze jakoś panuję. Świadomość mojego dziecka łamie mnie w kolanach. Staram się odpowiadać mądrze, spokojnie i tak, żeby mnie zrozumiała. Chcę być szczera, ale jej nie ranić. Mówić prawdę, ale taką, którą sześciolatka jest w stanie unieść.
Tylko jak wytłumaczyć dziecku, czym jest MIH?
Jej zęby są kruche jak porcelana.
Początek hipomineralizacji miał miejsce jeszcze w życiu płodowym i wiąże się z przebytym niedotlenieniem. Wtedy nie mogliśmy tego wiedzieć. Nie mogliśmy temu zapobiec.
Później doszły kolejne czynniki — wada serca, częste infekcje, antybiotyki, leki, obniżona odporność. Wszystko, co przez lata dokładało swoją cegiełkę.
Dla dziecka z WWS to nie jest tylko problem z zębami. To kolejne ryzyko i kolejne konsekwencje zdrowotne.
Tym razem udało się zaleczyć osiem stałych zębów.
Kolejne stałe dopiero co się pojawiły… a już wymagają usunięcia chirurgicznego.
I znów zaczynamy od początku.
Przy problemach z krzepliwością krwi Michasi nie będzie to prosty zabieg. Potrzebna będzie konsultacja kardiologiczna, dokładnie opracowany plan działania i zgoda na usunięcie zębów.
A ja?
Ja po raz kolejny muszę odpowiedzieć na pytania, na które sama chciałabym znać prostą odpowiedź...
„Mamo, dlaczego ja?”
I po raz kolejny powiedzieć:
„Jestem przy Tobie. Poradzimy sobie.”
Bo czasem dwa dni to naprawdę bardzo niewiele.
A czasem w ciągu tych dwóch dni można przejść przez cały wachlarz emocji — od nadziei, przez strach, aż po łzy.