OdNowa.Gabinet

31/07/2026

30/07/2026

28/07/2026

Z CYKLU PRTSPEKTYWA SPECJALISTY.

„No daj cioci buziaka…”
„Przytul dziadziusia, przecież tak się za Tobą stęsknił.”
„Nie wstydź się, przywitaj się ładnie.”

Dla dorosłego to często drobny gest. Wyraz sympatii, bliskości, rodzinnej serdeczności.

Dla dziecka może to być jednak coś więcej — sytuacja, w której uczy się, czy jego „nie” dotyczące własnego ciała jest ważne i respektowane.

Dziecko ma prawo nie chcieć pocałunku, przytulenia czy siedzenia komuś na kolanach. Nawet jeśli chodzi o ukochaną babcię, dziadka czy ciocię. Nawet jeśli dorosłemu zrobi się przykro.

Szacunek do granic ciała zaczyna się właśnie w takich zwyczajnych, codziennych momentach.

Kiedy dziecko odsuwa się, chowa, odwraca głowę albo mówi „nie chcę”, warto potraktować ten komunikat poważnie. Nie jako brak wychowania, ale jako informację: „W tej chwili nie chcę takiej bliskości”.

Możemy uczyć dzieci serdeczności i szacunku dla innych, jednocześnie pokazując im, że mają prawo decydować o swoim ciele.
Zamiast: „Daj babci buziaka”, możemy powiedzieć:
„Możesz przywitać się tak, jak jest Ci wygodnie. Może pomachasz, przybijesz piątkę albo powiesz cześć?”

To właśnie w takich chwilach dziecko uczy się asertywności. Rozpoznawania własnego komfortu i dyskomfortu. Mówienia „tak”, kiedy czegoś chce, i „nie”, kiedy czegoś nie chce.

A przede wszystkim uczy się, że bliskość nie jest obowiązkiem!

Szanując dziecięce „nie” dzisiaj, dajemy dziecku ważne doświadczenie na przyszłość:
„Moje ciało należy do mnie. Moje granice są ważne. Mogę o nich mówić i oczekiwać, że będą respektowane.”

Bo nauka granic nie zaczyna się dopiero wtedy, kiedy dziecko dorasta.
Zaczyna się od pierwszego „nie chcę buziaka”. ❤️

Agnieszka Fizia

28/07/2026

26/07/2026

‼️NASTOLATEK.

Coraz częściej zamyka drzwi do pokoju,
odpowiada zdawkowe:
"dobrze"
"nic"
"nie wiem"
"daj mi spokój".

Raz szuka Twojej bliskości, a za chwilę Cię odpycha.

I czasem naprawdę trudno za nim/nią nadążyć!

Ale za tym, co widzisz, jest młody człowiek, który dopiero uczy się siebie...
Dorastanie to intensywne emocje, zmieniające się ciało, potrzeba akceptacji, lęk przed odrzuceniem, pierwsze miłości i rozczarowania.

To także pytania, których często nie wypowiada na głos:
Czy jestem wystarczający/a?
Czy pasuję?
Czy ktoś mnie naprawdę rozumie?
Twój nastolatek/a może wyglądać, jakby coraz mniej Ciebie potrzebował.

Ale nadal potrzebuje! — tylko inaczej niż kiedyś.

-Nie zawsze potrzebuje Twojej rady.
-Nie zawsze chce rozwiązania.

Czasem potrzebuje po prostu wiedzieć:
"Mogę być przy Tobie taki, jaki/a jestem.
Mogę nie wiedzieć, co czuję.
Mogę popełniać błędy.
A Ty nadal jesteś obok."

Dlatego, gdy pojawi się kolejne "nie wiem", milczenie czy trzaśnięte drzwi, spróbuj zobaczyć nie tylko zachowanie.

Zobacz człowieka, który dorasta!❤️

Stawiaj granice.
Daj przestrzeń.
Bądź obok...

❤️Bo dorastając, nastolatek/a potrzebuje wiedzieć, że nie traci swojego miejsca przy Tobie❤️

23/07/2026

Prawdziwa siła rodzica nie rodzi się z kontroli. Rodzi się z umiejętności zatrzymania siebie.

Dzieci nie uczą się regulowania emocji dlatego, że ktoś im o tym opowiada. Uczą się tego, obserwując dorosłych.
Kiedy potrafimy zauważyć własną złość, lęk czy bezradność i nie pozwalamy, by kierowały naszymi reakcjami, dajemy dziecku coś znacznie cenniejszego niż posłuszeństwo – dajemy mu poczucie bezpieczeństwa❤️

To nie oznacza, że rodzic ma być spokojny zawsze.
Oznacza, że bierze odpowiedzialność za swoje emocje, zamiast przerzucać je na dziecko.

Bo wychowanie nie zaczyna się od zmiany dziecka. Zaczyna się od odwagi, by spojrzeć na siebie z życzliwością i rozwijać własną dojrzałość emocjonalną.
To właśnie ona staje się największym prezentem, jaki możemy podarować naszym dzieciom. 🤍

Agnieszka Fizia

22/07/2026

Gabinet OdNowa
Os.Ks.Władysława 26
Żory
794344466
[email protected]
Zapraszam 🍀

19/07/2026

👇ważne!

17/07/2026

16/07/2026