24/09/2026
“Tüm ilişkilerin başlangıcının aslında onun sonunu da içerdiğini düşünmek gerekir. Dahası sonu olduğu düşünülemeyen bir ilişkiye girmek nasıl olası olur? İlişki kuramamakta bir gün ayrılığın olduğunu kabul etmemek de yok mudur? Çünkü anneler bir gün doğurmak yani ilk ayrılığın yinelenmesini yaşamak için gebe kalırlar. Her ayrılık bir yinelenmedir çünkü. Çiftler, bir gün evden ayrılsınlar, kendi yollarını çizsinler diye çocuk sahibi olurlar. Tıpkı yıllar önce kendilerinin de yaptıkları gibi. Okula bir gün mezun olmak yani ayrılmak için başlanır. Evliliklere de ‘bir yastıkta kocamak’ umuduyla başlanır. Bu umut gerçekleşse bile sonunda ölüm ayıracaktır eşleri. Analistler de kendileri hakkında aradıklarını bulsunlar ve bir gün analizleri sonlansın diye analizanlarıyla analitik uğraşa başlamayı kabul ederler.”
Analistler de kendileri hakkında aradıklarını bulsunlar ve bir gün analizleri sonlansın diye analizanlarıyla analitik uğraşa başlamayı kabul ederler.”
(Parman, 2023, s. 26)
Kaynakça
Parman, T. (2023). Ayrılık, ayrılık, aman ayrılık! N. Zabcı (Haz.), Psikanaliz defterleri 5: Çocuk ve ergen çalışmaları – Eksiklik, ayrılık ve ötesi içinde (ss. 13–27). Yapı Kredi Yayınları.
Tablo: Edvard Munch, Ayrılık (Separation), 1896.
