08/31/2026
📍Amannn! Buradaki tuğla koyma metaforu sizi, sanki çocuğu biz ortaya çıkarıyoruz gibi bir yanılgıya sokmasın.
Çocuklar boş bir sayfa değiller. Hepsi kendi mizacı ile geliyor dünyaya.
Bizim koyacağımız tuğlalar bu mizaca göre onu desteklemek, zor zamanlarda, zorlayıcı duygular yaşadığında yanında olmak, gelişimi gereği hata yaptığında yargılamadan sevgimizi geri çekmeden sınır çizebilmek..
Bunların her biri bizim bir süreliğine onun hayatına eşlik etmemiz anlamına geliyor.
Bunun için 2 önemli şeye ihtiyacımız var;
📌1. Bunu sağlıklı bir şekilde yapabilmek için önce çocukların karakterlerini olduğu gibi kabul etmek
📌 2. Bir çocuğu ne kardeşiyle, ne akranlarıya kıyaslamadan ondaki güçlü ve geliştirilmesi gereken yanlarına odaklanmak
Doğan Cüceloğlu’nun dediği gibi kendi duygularını hissedemeyen birinin etrafındakilerden haberdar olması mümkün değil. Bu ebeveynlik yolculuğunun en sevdiğim yanı, çocuklarımıza iyi gelmeye çalıştığımızı düşünürken kendimizi emek emek örgülüyoruz.
Onlar bize önce bizi bulduruyor, sonra alabileceğimiz en büyük hayat derslerini almamıza bir kapı oluyorlar.
Birlikte yapacağımız 8 haftalık çalışmadaki amacım da tam olarak buraya birlikte dalmak.
Bilmenin yetmediğini hep birlikte görüyoruz. O zaman bildiklerinizle adım adım hayata geçirebileceğimiz, bir grup insanla güvenli bir ortamda yol almak size de çok iyi gelebilir.
İlginizi çekiyorsa yoruma “kılavuz” yazın, detayları size ulaştıralım.
