https://www.facebook.com/100108825528654/

Psikologjia dhe Filozofia, Tirana (2026)

13/02/2026

Këtë muaj mbushi gjashtë vjeç.
Megjithatë, e mbaj mend ditën që e gjeta sikur të ishte dje. E vogël, e brishtë, me sytë ende të mbyllur dhe jetën e varur nga një fije e hollë. Atë natë, nuk e dija nëse do t’ia dilte në mëngjes. Prita, duke mbajtur frymën. Dhe ia doli.
Që nga ajo ditë, ajo u bë sorra më e fortë, më inteligjente dhe më e dashur që kam takuar ndonjëherë.
Kur u rrit mjaftueshëm, u përpoqa disa herë ta lija të shkonte. I gjithë qielli ishte para saj. Mund të fluturonte, të zgjidhte rrugën e saj, të bëhej çfarëdo që donte. E megjithatë, ajo gjithmonë kthehej. Çdo mbrëmje, ajo trokiste në dritare, sikur të kishim qenë larg prej vitesh, jo vetëm disa orësh.
Ajo ndërtoi folenë e saj të parë në pemën e madhe të lisit pas shtëpisë. E pashë të mblidhte degë, fije bari dhe madje edhe copa të vogla rrobash të vjedhura nga lavanderia. Kur lindën zogjtë e saj, ajo m’i sillte për t’i parë një nga një. Ishte krenare. Sytë e mi shkëlqenin.
Megjithatë, jeta nuk ka qenë e mirë me të. Ajo u përball me grabitqarë, lëndime, rreziqe të vazhdueshme. Pastaj një helmim që pothuajse e largoi nga unë. Që atëherë, ajo ka pasur disa probleme neurologjike dhe nuk ishte më e lirë por ky nuk ishte fundi i historisë së saj. Ishte fillimi i një kapitulli tjetër.
Ajo ka jetuar me mua në shtëpi për gati katër vjet. Më zgjon me të qarat e saj, luan me lidhëset e këpucëve të mia, vjedh ushqime të lehta pa faj, ulet mbi shpatullën time ndërsa unë bëj kafe. Më ndjek kudo, kurioze dhe e pranishme, sikur të donte të ishte pjesë e çdo fragmenti të jetës sime.
Në mbrëmje, ajo mbështillet në gjoksin ose shpatullën time, më lëmon mjekrën me sqepin e saj dhe bie në gjumë të qetë. Dhe çdo herë mendoj se sa e pabesueshme është të jesh zgjedhur.
Ajo kishte të gjithë qiellin para saj dhe vendosi të ndërtonte folenë e saj me mua.
Ajo nuk është vetëm një sorrë. Ajo është familja. Ajo është ngushëllim.
Ajo është shpirti im i vogël me krahë.
Dhe ndoshta kjo është dhurata më e madhe: të kuptuarit se nuk jemi gjithmonë ne ata që shpëtojmë dikë. Ndonjëherë ne jemi thjesht vendi ku një zemër vendos të qëndrojë.

31/01/2026

E di çka do të ndodhë me ne të dy?!
Do të kërkohemi prapë!
Do të kërkohemi nëpër këngë, nëpër thënie, nëpër libra...
Do të kërkohemi në shikimet e njerëzve.

Ndoshta në mbrëmje, e cila tallet gjithmonë,
do të kemi dëshirë të shkruajmë, ende.
Ndoshta në ëndrrat e të dyve.

Pavarësisht të gjitha grindjeve, pavarësisht atyre "me ty i kam dhënë fund, je jashtë jetës time";
kena me u mendu, fshehtas...
e do ta pretendojmë të kundërtën.
Madje do të pretendojmë
që kemi menduar për gjëra tjera.

Do të na marrë malli eh...
posi jo.

Ky do të jetë dënimi ynë.
Dënimi që nuk provuam të qëndrojmë bashkë,
kur gjithçka mes nesh po shembej.

~𝐂𝐇𝐀𝐑𝐋𝐄𝐒 𝐁𝐔𝐊𝐎𝐖𝐒𝐊𝐈

01/01/2026

Z. Bean e bëri botën të qeshë… por dikur tha një të vërtetë që dhemb.

Z. Bean, personazhi që bëri miliona të qeshnin pa thënë asnjë fjalë, është shumë ndryshe në jetën reale nga sa shumë e imagjinojnë: i qetë, i menduar, i rezervuar.
Dhe një ditë tha diçka që vlen sa një mijë shaka:

"Unë ndalova së ndihmuari, ndalova së ftuari, ndalova së telefonuari… dhe kuptova se unë isha miku, jo ata."

Çfarë e vërtete e pakëndshme.

Ndonjëherë e kalojmë jetën duke mbështetur miqësi që ekzistojnë vetëm sepse i mbajmë gjallë.
Ti je ai që telefonon.
Ti je ai që pyet se si janë.
Ti je ai që fton, kujton ditëlindjet, sugjeron takime.

Ndërkohë, të tjerët mezi e vënë re nëse je aty… ose nëse je larguar.

Dhe kur lodhesh dhe dorëzohesh, heshtja i thotë të gjitha:
Asnjë mesazh.
Asnjë telefonatë.
Askush nuk shfaqet.

Në fillim dhemb.
Por më pas... të çliron.

Sepse e kupton që nuk ke humbur miq.

Thjesht ke ndaluar së këmbënguluri në marrëdhënie boshe.

Z. Bean, me mënyrën e tij të thjeshtë të të parit të botës, e kuptoi këtë më mirë se shumë të tjerë:

Miqësia e vërtetë nuk lutet ose nuk ndiqet.
Ajo rrjedh natyrshëm, edhe në distancë ose në heshtje.

Mbaje mend këtë:
Ndonjëherë nuk po të mbarojnë miqtë...
thjesht po zbulon se kush ishte vërtet.

Kur ndalon së mbështeturi, jeta të tregon:
kush qëndron pa dashuri
dhe kush ishte aty vetëm nga zakoni.

Mëso të lëshosh pa pakënaqësi.
Të vlerësosh pa kërkuar.
Të kuptosh se dashuria e vërtetë - edhe në miqësi - nuk kërkon prova të vazhdueshme, vetëm një prani të sinqertë.

27/12/2025

Në të pesëdhjetat nuk i duron dot më gjërat që të shtrëngojnë, sutjenat e ngushta, darkat e bezdisshme me kunatën që kontrollon pluhurin nëpër qoshet e shtëpisë sate, takat e larta në kalldrëm dhe buzëqeshjet e rastësishme.

Në të pesëdhjetat nuk ke më dëshirë të biesh në sy. Je ajo që je; je gjërat që ke bërë dhe ato që dëshiron ende të bësh. Nëse për të tjerët kjo ska problem, ok, në të kundërt "kujt i plasi"?

Në moshën pesëdhjetë vjeçare, nuk ka rëndësi nëse ke patur fëmijë apo jo. Gjithsesi do të jesh nëna e dikujt: e nënës tëne, e babait, e hallës që ka mbetur vetëm, e qenit tënd apo maces pa bisht që ke gjetur në rrugë.

Dhe nëse nuk do jesh një nga këto, do të jesh nëna e vetes. Sepse me kalimin e viteve ke mësuar të kujdesesh për një trup që më në fund e do, edhe pse mund të duket gjithnjë e më i papërsosur për sytë e të tjerëve.

E kujt i plasi nëse gjysma e garderobës nuk të bën më?

E rendesishme eshte qe kur ngrihesh shpina të mos të të kërcasë shumë, qe kur prek gjoksin te mos ndjesh t**a dhe menstruacionet më në fund të jenë problem vetëm për të tjerat.

Në të pesëdhjetat, dëshiron të jesh e lirë. E lirë për të thënë jo, e lirë për të qëndruar me pizhame gjithë të dielën, e lirë të ndihesh e bukur për veten dhe jo për të tjerët. E lirë të shëtitësh vetëm: ata që të duan do të ecin krah teje, për të tjerët kujt i plasi?

Do të jesh e lirë të këndosh në makinë me sa zë ke në kokë edhe pse tek semafori dikush të sheh shtrembër.

Dhe tani, pikërisht tani që e ke ngrënë gjysmën e jetës me kafshata të mëdha dhe me nxitim, do të gjeshi dëshirën për të shijuar me nge të gjithë "sheqerin" dhe "kripën" e ditëve që ke përpara.

𝐍𝐠𝐚 𝐈𝐫𝐞𝐧𝐞 𝐑𝐞𝐧𝐞𝐢

Address

Tirana
1001

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Psikologjia dhe Filozofia posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Psikologjia dhe Filozofia