Veronika Duci, Psikologe - Psikoterapiste

Veronika Duci, Psikologe - Psikoterapiste Psikologe ne Tirane qe ofron shërbim psikoterapeutik për probleme të shëndetit mendor: ankth, depresion, shqetësime me gjumin, marrëdhëniet, psikoza etj.

"It must be acknowledged that we have only just begun to think about the mother as a subject in her own right, principal...
11/05/2026

"It must be acknowledged that we have only just begun to think about the mother as a subject in her own right, principally because of contemporary feminism, which made us aware of the disastrous results for women of being reduced to the mere extension of a two-month-old. Psychology in general and psychoanalysis in particular too often partake of this distorted view of the mother, which is so deeply embedded in the culture as a whole. No psychological theory has adequately articulated the mother’s independent existence. Thus even the accounts of the mother-infant relationship which do consider parental responsiveness always revert to a view of the mother as the baby’s vehicle for growth, an object of the baby’s needs. The mother is the baby’s first object of attachment, and later, the object of desire. She is provider, interlocutor, caregiver, contingent reinforcer, significant other, empathic understander, mirror. She is also a secure presence to walk away from, a setter of limits, an optimal frustrator, a shockingly real outside otherness. She is external reality—but she is rarely regarded as another subject with a purpose apart from her existence for her child. Often enough, abetted by the image of mothering in childrearing literature and by the real conditions of life with baby, mothers themselves feel they are so confined. Yet the real mother is not simply an object for her child’s demands; she is, in fact, another subject whose independent center must be outside her child if she is to grant him the recognition he seeks.” Jessica Benjamin, Bonds of love
# psychotherapy

    anxiety
08/05/2026

anxiety

Në fazat e hershme të zhvillimit, është normale dhe e shëndetshme që fëmija të ndihet si “qendra e universit” ose “drita...
30/04/2026

Në fazat e hershme të zhvillimit, është normale dhe e shëndetshme që fëmija të ndihet si “qendra e universit” ose “drita e syrit” për prindërit e tij. Kjo e ndihmon të krijojë siguri emocionale, vetëvlerësim dhe një ndjenjë të qëndrueshme të vetes. Kur prindi i përgjigjet me ngrohtësi, vëmendje dhe miratim nevojave emocionale të fëmijës, ai mëson gradualisht të ndërtojë një identitet të shëndetshëm dhe realist.
Por kur këto nevoja për vëmendje, vlerësim dhe miratim nuk plotësohen, fëmija përjeton ndjenja pasigurie, pavlefshmërie dhe pafuqie. Për t’u mbrojtur nga këto ndjenja, ai krijon një “botë” të vetën ku ndien fuqi dhe kontroll. Në këtë mënyrë zhvillohet një ndjenjë e ekzagjeruar madhështie, e cila mund të shfaqet me mburrje, arrogancë dhe një vetëvlerësim të fryrë. Kjo është një mënyrë kompensimi për mungesën e dashurisë dhe vlerësimit që fëmija ndien në realitet.
Me kalimin e kohës, fëmija mund të zhvillojë një vetje narcisiste, duke besuar se duhet të jetë gjithmonë superior ose në qendër për t’u ndier i vlefshëm. Duke qenë se nuk arrin të gjejë siguri emocionale tek të tjerët, ai tërhiqet në botën e tij të brendshme dhe krijon fantazi ku ndihet i dashur, i fuqishëm dhe i vetëmjaftueshëm. Në marrëdhëniet me të tjerët, ai mund t’i idealizojë ose t’i zhvlerësojë njerëzit, duke i parë ata vetëm si “shumë të mirë” ose “shumë të këqij”.

28/03/2026

I sapopublikuar 😊
“Stress, Anxiety and Depression in Adolescents”
Është një temë që më ka interesuar prej kohësh, sepse gjithnjë e më shumë po shohim sa të prekur janë adoleshentët nga stresi, ankthi dhe depresioni.
Artikulli i plote:
https://www.ijpsy.com/volumen26/num1/704.html

         # psychotherapy
13/01/2026

# psychotherapy

03/01/2026
31/12/2025
Durim apo force?Shumë njerëz e ngatërrojnë durimin me forcën.Sidomos ata që janë rritur në familje kaotike,ku qëndrimi i...
23/12/2025

Durim apo force?
Shumë njerëz e ngatërrojnë durimin me forcën.
Sidomos ata që janë rritur në familje kaotike,
ku qëndrimi ishte e vetmja mundësi
dhe përshtatja ishte mbijetesë.
Por forca e vërtetë nuk është durimi.
Forca e vërtetë fillon kur je në gjendje të thuash:
“Kjo më dhemb.”
“Kjo është përtej kufijve të mi.”
Dhe ndonjëherë:
“Pikërisht për këtë po largohem.”
Të largohesh nuk do të thotë të shmangësh dhimbjen.
Do të thotë që je mjaftueshëm i maturuar
ta njohësh atë
dhe të mos e përsërisësh më.
Kjo nuk është dobësi.
Ky është maturitet emocional.
Kjo është forca e vërtetë.

Address

Tirana
1000

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Veronika Duci, Psikologe - Psikoterapiste posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Practice

Send a message to Veronika Duci, Psikologe - Psikoterapiste:

Share